வாதித்ராணி ச ஸர்வாணி வந்திநஶ்ச ததாபரே। இக்ஷ்வாகூணாம் யதா ராஜ்யே ஸம்ப்ரியேதாபிஷேசநம்
எல்லா இசைக்கருவிகளும், புகழ்பாடும் பாடகர்களும் ஒன்று கூடியிருந்தனர்; இக்ஷ்வாகு வம்ச அரசர்களுக்கான அபிஷேகத்திற்கு ஏற்றவாறு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது.
ததாஜாதீயமாதாய ராஜபுத்ராபிஷேசநம்। தே ராஜவசநாத் தத்ர ஸமவேதா மஹீபதிம்
அரசகுமாரனுக்கான அபிஷேகத்துக்குத் தேவையான அனைத்தையும் கொண்டு, அவர்கள் அரசரின் கட்டளையின்படி அங்கு ஒன்று கூடியார்கள்.
அபஶ்யந்தோऽப்ருவந் கோ நு ராஜ்ஞோ நஃ ப்ரதிவேதயேத்। ந பஶ்யாமஶ்ச ராஜாநமுதிதஶ்ச திவாகரஃ
அரசரை காணாமல், 'நமக்காக அரசரிடம் யார் சென்று தெரிவிப்பார்? நாங்கள் அரசரை காணவில்லை; சூரியனும் ஏற்கனவே எழுந்துவிட்டான்,' என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.
அப்ரவீத் தாநிதம் வாக்யம் ஸுமந்த்ரோ ராஜஸத்க்ரு'தஃ। ராமம் ராஜ்ஞோ நியோகேந த்வரயா ப்ரஸ்திதோ ஹ்யஹம்
அரசரால் மதிக்கப்பட்ட சுமந்திரன் அவர்களிடம், 'நான் அரசரின் கட்டளையின்படி விரைவாக இராமனை அழைத்து வர சென்றேன்,' என்று கூறினார்.
பூஜ்யா ராஜ்ஞோ பவந்தஶ்ச ராமஸ்ய து விஶேஷதஃ। அயம் ப்ரு'ச்சாமி வசநாத் ஸுகமாயுஷ்மதாமஹம்
'நீங்கள் அனைவரும் அரசராலும், குறிப்பாக இராமனாலும் மதிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்; அரசரின் வார்த்தையின்படி, உங்களுடைய நலனைக் கேட்க வந்தேன்,' என்று சொன்னார்.
ராஜ்ஞஃ ஸம்ப்ரதிபுத்தஸ்ய சாநாகமநகாரணம்। இத்யுக்த்வாந்தஃபுரத்வாரமாஜகாம புராணவித்
'அரசர் விழித்திருக்கிறார்; ஆனால் அவர் வராததற்கான காரணம்...' என்று கூறி, அந்த அறிஞர் உள்ளரங்கின் வாசலுக்குச் சென்றார்.
ஸதா ஸக்தம் ச தத் வேஶ்ம ஸுமந்த்ரஃ ப்ரவிவேஶ ஹ। துஷ்டாவாஸ்ய ததா வம்ஶம் ப்ரவிஶ்ய ஸ விஶாம்பதேஃ
எப்போதும் அந்த அரண்மனைக்கு நெருக்கமாக இருந்த சுமந்திரன் உள்ளே சென்றார்; மனிதர்களின் தலைவனின் இல்லத்திற்குள் சென்று, அவன் வம்சத்தைப் புகழ்ந்தார்.
ஶயநீயம் நரேந்த்ரஸ்ய ததாஸாத்ய வ்யதிஷ்டத। ஸோऽத்யாஸாத்ய து தத் வேஶ்ம திரஸ்கரணிமந்தரா
அப்போது அரசரின் படுக்கையறையை அடைந்து, அவர் அங்கே நின்றார்; உள்ளே திரை அருகில் வந்து, வெளியே காத்திருந்தார்.
ஆஶீர்பிர்குணயுக்தாபிரபிதுஷ்டாவ ராகவம்। ஸோமஸூர்யௌ ச காகுத்ஸ்த ஶிவவைஶ்ரவணாவபி
அவர் இராகவனை நற்குணங்களுடன் ஆசீர்வதித்து புகழ்ந்தார்; சோமன், சூரியன், சிவன், வைஸ்ரவணனையும், காகுத்ஸ்த வம்சத்தாரே, அவர் வேண்டினார்.
வருணஶ்சாக்நிரிந்த்ரஶ்ச விஜயம் ப்ரதிஶந்து தே। கதா பகவதீ ராத்ரிரஹஃ ஶிவமுபஸ்திதம்
வருணன், அக்கினி, இந்திரன் ஆகியோர் உனக்கு வெற்றி அருள வேண்டும்; புண்ணியமான இரவு கடந்தது, இனிமையான நாள் வந்துள்ளது.
புத்த்யஸ்வ ராஜஶார்தூல குரு கார்யமநந்தரம்। ப்ராஹ்மணா பலமுக்யாஶ்ச நைகமாஶ்சாகதாஸ்த்விஹ
அரசர்களில் சிறந்தவரே, விழித்து எழுந்து உடனடியாக உன் கடமைகளை செய்ய வேண்டும்; பிராமணர்கள், படைத்தலைவர்கள், நகரமக்கள் அனைவரும் இங்கு வந்து காத்திருக்கின்றனர்.
தர்ஶநம் தேऽபிகாம்க்ஷந்தே ப்ரதிபுத்த்யஸ்வ ராகவ। ஸ்துவந்தம் தம் ததா ஸூதம் ஸுமந்த்ரம் மந்த்ரகோவிதம்
அவர்கள் உன்னை பார்க்க ஆசைப்படுகின்றனர்; ராகவனே, எழுந்திரு. இப்படிச் சொல்லி, ஆலோசனையில் தேர்ந்த சுமந்திரன் அவனைப் புகழ்ந்தான்.
ப்ரதிபுத்த்ய ததோ ராஜா இதம் வசநமப்ரவீத்। ராமமாநய ஸூதேதி யதஸ்யபிஹிதோ மயா
பின்னர் அரசன் விழித்தபின், "நான் உனக்கு சொன்னபடி ராமனை இங்கு அழைத்து வா" என்று சொன்னான்.
கிமிதம் காரணம் யேந மமாஜ்ஞா ப்ரதிவாஹ்யதே। ந சைவ ஸம்ப்ரஸுப்தோऽஹமாநயேஹாஶு ராகவம்
"என்ன காரணத்தால் என் கட்டளை தாமதமாகிறது? நான் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இல்லை; உடனே ராகவனைக் கொண்டு வா" என்று சொன்னான்.
இதி ராஜா தஶரதஃ ஸூதம் தத்ராந்வஶாத் புநஃ। ஸ ராஜவசநம் ஶ்ருத்வா ஶிரஸா ப்ரதிபூஜ்ய தம்
அப்படியே தசரதன் மீண்டும் அந்தச் சூதனை உத்தரவிட்டான்; அரசனின் வார்த்தையை கேட்ட சுமந்திரன் தலைகுனிந்து மரியாதை செய்தான்.
நிர்ஜகாம ந்ரு'பாவாஸாந்மந்யமாநஃ ப்ரியம் மஹத்। ப்ரபந்நோ ராஜமார்கம் ச பதாகாத்வஜஶோபிதம்
மிகவும் இனிய செய்தி கொண்டு வருகிறேன் என்று எண்ணி, அரசவாசலிலிருந்து வெளியேறி, கொடிகள், கொடிகள் அலங்கரிக்கப்பட்ட ராஜவீதியில் சென்றான்.
ஹ்ரு'ஷ்டஃ ப்ரமுதிதஃ ஸூதோ ஜகாமாஶு விலோகயந்। ஸ ஸூதஸ்தத்ர ஶுஶ்ராவ ராமாதிகரணாஃ கதாஃ
மகிழ்ச்சியோடு ஆனந்தமாக அந்தச் சூதன் விரைவாக செல்லும்போது, வழியில் ராமனைப் பற்றிய உரையாடல்கள் கேட்கப்பட்டன.
அபிஷேசநஸம்யுக்தாஃ ஸர்வலோகஸ்ய ஹ்ரு'ஷ்டவத்। ததோ ததர்ஶ ருசிரம் கைலாஸஸத்ரு'ஶப்ரபம்
அனைத்து மக்களும் அபிஷேகத்திற்கு மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தனர்; பின்னர் அவன் கயிலாயம் போல் பிரகாசிக்கும் அழகான இல்லத்தை கண்டான்.
ராமவேஶ்ம ஸுமந்த்ரஸ்து ஶக்ரவேஶ்மஸமப்ரபம்। மஹாகபாடபிஹிதம் விதர்திஶதஶோபிதம்
சுமந்திரன், இந்திரனின் அரண்மனை போல் ஒளிரும் ராமனின் இல்லத்தை, பெரிய கதவுகள் மூடப்பட்டு பல மாடங்கள் அலங்கரிக்கப்பட்டதைப் பார்த்தான்.
காஞ்சநப்ரதிமைகாக்ரம் மணிவித்ருமதோரணம்। ஶாரதாப்ரகநப்ரக்யம் தீப்தம் மேருகுஹாஸமம்
அது பொன்னால் செய்யப்பட்ட உருவங்களுடன், மாணிக்கம், பவழம் பதிக்கப்பட்ட வாசல்களுடன், சரத்கால மேகங்களைப் போல், மேரு மலையின் குகையைப் போல் பிரகாசித்தது.
மணிபிர்வரமால்யாநாம் ஸுமஹத்பிரலம்க்ரு'தம்। முக்தாமணிபிராகீர்ணம் சந்தநாகுருபூஷிதம்
அது மாணிக்க மலர்களால் அழகுபடுத்தப்பட்டு, முத்து மாணிக்கங்கள் தூவப்பட்டு, சந்தனம் மற்றும் அகில் வாசனை பரப்பப்பட்டிருந்தது.
கந்தாந் மநோஜ்ஞாந் விஸ்ரு'ஜத் தார்துரம் ஶிகரம் யதா। ஸாரஸைஶ்ச மயூரைஶ்ச விநதத்பிர்விராஜிதம்
மழைக்கால மலையிலிருந்து வரும் இனிய வாசனை போல, அந்த இல்லம் மனதை கவரும் மணங்களை வீசியது; சாரல்கள், மயில்கள் கூவுவதால் மேலும் அழகு பெற்றது.
ஸுக்ரு'தேஹாம்ரு'காகீர்ணமுத்கீர்ணம் பக்திபிஸ்ததா। மநஶ்சக்ஷுஶ்ச பூதாநாமாததத் திக்மதேஜஸா
அது அழகாக செதுக்கிய மான் உருவங்களால் சூழப்பட்டு, பக்தியுடன் வடிவமைக்கப்பட்டு, அதன் பிரகாசம் எல்லா உயிர்களது மனமும் கண்களையும் ஈர்த்தது.
சந்த்ரபாஸ்கரஸம்காஶம் குபேரபவநோபமம்। மஹேந்த்ரதாமப்ரதிமம் நாநாபக்ஷிஸமாகுலம்
அது சந்திரன், சூரியன் போல் ஒளிர்ந்தது; குபேரனின் இல்லம் போலும், இந்திரனின் அரண்மனைக்கு ஒப்பாகவும், பலவித பறவைகள் நிறைந்திருந்தது.
மேருஶ்ரு'ங்கஸமம் ஸூதோ ராமவேஶ்ம ததர்ஶ ஹ। உபஸ்திதைஃ ஸமாகீர்ணம் ஜநைரஞ்ஜலிகாரிபிஃ
சூதன், மேரு மலையின் சிகரம் போல் உயர்ந்த ராமனின் இல்லத்தைப் பார்த்தான்; அங்கு கூடிய மக்கள் கைகூப்பி நின்றனர்.
உபாதாய ஸமாக்ராந்தைஸ்ததா ஜாநபதைர்ஜநைஃ। ராமாபிஷேகஸுமுகைருந்முகைஃ ஸமலம்க்ரு'தம்
அப்பொழுது, பல கிராம மக்கள் வந்து கூடி, ராமனின் அபிஷேகத்தை எதிர்பார்த்து மகிழ்ச்சியுடன் முகமலர்ந்தனர்.
மஹாமேகஸமப்ரக்யமுதக்ரம் ஸுவிராஜிதம்। நாநாரத்நஸமாகீர்ணம் குப்ஜகைரபி சாவ்ரு'தம்
அது பெரிய மேகம் போல் உயர்ந்து, அழகாக பிரகாசித்து, பலவித மாணிக்கங்கள் நிரம்பி, குட்டிகள் கூட சூழ்ந்திருந்தனர்.
ஸ வாஜியுக்தேந ரதேந ஸாரதிஃ ஸமாகுலம் ராஜகுலம் விராஜயந்। வரூதிநா ராஜக்ரு'ஹாபிபாதிநா புரஸ்ய ஸர்வஸ்ய மநாம்ஸி ஹர்ஷயந்
அந்த தேரோட்டியார் குதிரைபந்தியுடன் தேரில் ஏறி, அரண்மனையை உற்சாகத்துடன் கலகலப்பாக மாற்றினார்; சிறந்த படையுடன் அரசரின் இல்லத்துக்கு அருகில் வந்தபோது, நகரமக்கள் அனைவரின் மனதையும் மகிழ்ச்சியால் நிரப்பினார்.
ததஃ ஸமாஸாத்ய மஹாதநம் மஹத் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டரோமா ஸ பபூவ ஸாரதிஃ। ம்ரு'கைர்மயூரைஶ்ச ஸமாகுலோல்பணம் க்ரு'ஹம் வரார்ஹஸ்ய ஶசீபதேரிவ
பெரும் செல்வம் கொண்ட அழகிய இல்லத்தை அடைந்ததும், அந்த தேரோட்டியாருக்கு ஆனந்தத்தில் முடி ரோமங்கள் நிமிர்ந்தன; மான், மயில் ஆகியவையால் நிரம்பிய அந்த இல்லம், இந்திரனின் மனைவியின் இல்லத்தைப் போல் பிரமிப்பூட்டும் வகையில் இருந்தது.
ஸ தத்ர கைலாஸநிபாஃ ஸ்வலம்க்ரு'தாஃ ப்ரவிஶ்ய கக்ஷ்யாஸ்த்ரிதஶாலயோபமாஃ। ப்ரியாந் வராந் ராமமதே ஸ்திதாந் பஹூந் வ்யபோஹ்ய ஶுத்தாந்தமுபஸ்திதௌ ரதீ
அங்கு, கைலாசம் போல் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தேவர்களின் இல்லங்களைப் போல் ஒளிரும் அறைகளுக்குள் புகுந்து, ராமனிடம் அன்பும் நம்பிக்கையும் கொண்ட பல நற்பணியாளர்களைத் தாண்டி, தேரோட்டியார் தூய உள்ளகத்துக்குள் சென்றார்.