வர்தமாநே ததாபூதே யஜ்ஞே ச பரமாத்புதே । ஸஶிஷ்ய ஆஜகாமாஶு வால்மீகிர்முநிபுங்கவஃ ।। ௭.௯௩.
அற்புதமான அந்த யாகம் நடைபெறும்போது, முனிவர்களில் சிறந்தவர் வால்மீகியும், அவருடைய சீடர்களும் விரைவாக அங்கு வந்தார்கள்.
ஸ த்ரு'ஷ்ட்வா திவ்யஸங்காஶம் யஜ்ஞமத்புததர்ஶநம் । ஏகாந்தே ரு'ஷிவாடாநாம் சகார உடஜாஞ்சுபாந் ।। ௭.௯௩.
அந்த யாகம் தெய்வீக ஒளியுடன், அற்புதமாக காட்சியளிக்கக் கண்ட வால்மீகி, ஒரு அமைதியான இடத்தில் முனிவர்களுக்காக அழகான குடில்கள் அமைத்தார்.
ஶகடாம்ஶ்ச பஹூந்பூர்ணாந்பலமூலைஶ்ச ஶோபநாந் । வால்மீகிவாடே ருசிரே ஸ்தாபயந்நவிதூரதஃ ।। ௭.௯௩.
அழகான பழங்களும், வேர் வகைகளும் நிரம்பிய பல வண்டிகளை, வால்மீகியின் அரண்மனைக்கு அருகிலுள்ள அழகான இடத்தில் வைத்தார்.
ஆஸீத்ஸுபூஜிதோ ராஜ்ஞா முநிபிஶ்ச மஹாத்மபிஃ । வால்மீகிஃ ஸுமஹாதேஜா ந்யவஸத்பரமாத்மவாந் ।। ௭.௯௩.
மிகுந்த ஒளியுடனும், உயர்ந்த ஆன்மாவுடனும் கூடிய வால்மீகி, அரசனால் மற்றும் பெரிய முனிவர்களால் மிகுந்த மரியாதை பெற்றார்; அங்கு தங்கி இருந்தார்.
ஸ ஶிஷ்யாவப்ரவீத்த்ரு'ஷ்டௌ யுவாம் கத்வா ஸமாஹிதௌ । க்ரு'த்ஸ்நம் ராமாயணம் காவ்யம் காயேதாம் பரயா முதா ।। ௭.௯௩.
அவர் தன் இரு தைரியமான சீடர்களிடம், 'நீங்கள் இருவரும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, முழு இராமாயணக் காவியத்தையும் பேரானந்தத்துடன் பாடுங்கள்' என்று சொன்னார்.
ரு'ஷிவாடேஷு புண்யேஷு ப்ராஹ்மணாவஸதேஷு ச । ரத்யாஸு ராஜமார்கேஷு பார்திவாநாம் க்ரு'ஹேஷு ச ।। ௭.௯௩.
புனிதமான முனிவர் குடில்களில், பிராமணர்களின் வீடுகளில், வீதிகளில், அரசர் செல்லும் பெரிய சாலைகளிலும், அரசர்களின் இல்லங்களிலும்,
ராமஸ்ய பவநத்வாரி யத்ர கர்ம ச குர்வதே । ரு'த்விஜாமக்ரதஶ்சைவ தத்ர கேயம் விஶேஷதஃ ।। ௭.௯௩.
இராமனின் அரண்மனை வாசலில், மக்கள் வேலை செய்து கொண்டிருக்கும் இடங்களில், குறிப்பாக யாகம் நடத்தும் புரோகிதர்களின் முன்பாக, அந்தப் பாடலைப் பாட வேண்டும்.
இமாநி ச பலாந்யத்ர ஸ்வாதூநி விவிதாநி ச । ஜாதாநி பர்வதாக்ரேஷு சாஸ்வாத்யாஸ்வாத்ய காயதாம் ।। ௭.௯௩.
இங்கே பலவகை இனிப்பான பழங்கள், மலை உச்சிகளில் வளர்ந்துள்ளன; அவற்றை உண்டு, பாடலை மகிழ்ச்சியுடன் பாடுங்கள்.
ந யாஸ்யதஃ ஶ்ரமம் வத்ஸௌ பக்ஷயித்வா பலாநி வை । மூலாநி ச ஸும்ரு'ஷ்டாநி நகராத்பஹிராஸ்யதஃ ।। ௭.௯௩.
என் பிள்ளைகளே, இந்த பழங்களும் நன்கு சுத்தம் செய்த வேர் வகைகளும் உண்ட பிறகு, உங்களுக்கு சோர்வு எதுவும் வராது; நகரத்திலிருந்து புத்துணர்வுடன் வெளியேறுவீர்கள்.
யதி ஶப்தாபயேத்ராமஃ ஶ்ரவணாய மஹீபதிஃ । ரு'ஷீணாமுபவிஷ்டாநாம் ததோ கேயம் ப்ரவர்ததாம் ।। ௭.௯௩.
அரசன் இராமன், உங்களை அழைத்து, 'பாடுங்கள்' என்று கேட்டால், அப்போது முனிவர்கள் கூடியிருக்கையில் பாடலைத் தொடங்குங்கள்.
திவஸே விம்ஶதிஃ ஸர்கா கேயா மதுரயா கிரா । ப்ரமாணைர்பஹுபிஸ்தத்ர யதோத்திஷ்டா மயா புரா ।। ௭.௯௩.
ஒவ்வொரு நாளும் இருபது சர்க்கங்களை இனிமையான குரலில், நான் முன்பு சொல்லிய விதிகளுக்கு ஏற்ப பாட வேண்டும்.
லோபஶ்சாபி ந கர்தவ்யஃ ஸ்வல்போ ऽபி தநகாங்க்ஷயா । கிம் தநேநாஶ்ரமஸ்தாநாம் பலமூலோபஜீவிநா ।। ௭.௯௩.
பணம் வேண்டுமென்ற ஆசையால், சிறிதளவும் பேராசை கொள்ளக் கூடாது; பழம், வேர் கொண்டு வாழும் ஆசிரமவாசிகளுக்கு பணம் என்ன பயன்?
யதி ப்ரு'ச்சேத்ஸ காகுத்ஸ்தோ யுவாம் கஸ்யேதி தாரகௌ । ஆவாம் வால்மீகிஶிஷ்யௌ ஸ்வோ ப்ரூதமேவம் நராதிபம் ।। ௭.௯௩.
ககுத்ஸ்த குலத்தில் பிறந்த இராமன், 'நீங்கள் யாருடைய பிள்ளைகள்?' என்று கேட்டால், 'நாங்கள் வால்மீகியின் சீடர்கள்' என்று அரசரிடம் பதில் சொல்லுங்கள்.
இமாஸ்தந்த்ரீஃ ஸுமதுராஃ ஸ்தாநம் வா ऽபூர்வதர்ஶநம் । மூர்ச்சயித்வா ஸுமதுரம் காயதாம் விகதஜ்வரௌ ।। ௭.௯௩.
இந்த இனிமையான வீணைகளை நன்கு ஒத்திசைவு செய்து, முன்பு காணாத இடத்தில், மனதில் கவலை இல்லாமல் இனிமையாகப் பாடுங்கள்.
ஆதிப்ரப்ரு'தி கேயம் ஸ்யாந்ந சாவஜ்ஞாய பார்திவம் । பிதா ஹி ஸர்வபூதாநாம் ராஜா பவிதி தர்மதஃ ।। ௭.௯௩.
பாடலை ஆரம்பத்திலிருந்து பாட வேண்டும்; அரசரை அவமதிக்கக் கூடாது. நீதியின்படி, அரசன் எல்லா உயிர்களுக்கும் தந்தைபோல் இருப்பவர்.
தத்யுவாம் ஹ்ரு'ஷ்டமநஸௌ ஶ்வஃ ப்ரபாதே ஸமாஸ்திதௌ । காயேதாம் மதுரம் கேயம் தந்த்ரீலயஸமந்விதம் ।। ௭.௯௩.
அதனால், நாளை காலையில் மகிழ்ச்சியுடன் வந்து அமர்ந்து, வீணை இசையோடு இனிமையாகப் பாடுங்கள்.
இதி ஸந்திஶ்ய பஹுஶோ முநிஃ ப்ராசேதஸஸ்ததா । வால்மீகிஃ பரமோதாரஸ்தூஷ்ணீமாஸீந்மஹாயஶாஃ ।। ௭.௯௩.
இவ்வாறு பலமுறை அறிவுரை கூறிய ப்ராசேதஸர் மகன், பரந்த மனமுடைய, புகழ் பெற்ற வால்மீகி, அமைதியாக அமர்ந்தார்.
ஸந்திஷ்டௌ முநிநா தேந தாவுபௌ மைதிலீஸுதௌ । ததைவ கரவாவேதி நிர்ஜக்மதுரரிந்தமௌ ।। ௭.௯௩.
அந்த முனிவரால் அறிவுரை பெற்ற மைதிலியின் இரு மகன்களும், 'அப்படியே செய்வோம்' என்று கூறி, பகைவரை அழிப்பவர்கள் போல அங்கிருந்து புறப்பட்டார்கள்.
தாமத்புதாம் தௌ ஹ்ரு'தயே குமாரௌ நிவேஶ்ய வாணீம்ரு'ஷிபாஷிதாம் ததா । ஸமுத்ஸுகௌ தௌ ஸமமூஷதுர்நிஶாம் யதா ऽஶ்விநௌ பார்கவநீதிஸம்ஹிதாம் ।। ௭.௯௩.
அந்த அதிசயமான முனிவரின் வார்த்தைகளை இரு இளவரசர்களும் தங்கள் மனதில் பதித்து, ஆவலுடன் இருவரும் ஒரே இடத்தில் அந்த இரவு முழுவதும், அś்வின்கள் போல பார்கவ முனிவரின் உபதேசங்களோடு கழித்தார்கள்.
இத்யார்ஷே ஶ்ரீமத்ராமாயணே வால்மீகீயே ஆதிகாவ்யே ஶ்ரீமதுத்தரகாண்டே த்ரிநவதிதமஃ ஸர்கஃ
இவ்வாறு வால்மீகி முனிவர் இயற்றிய புனிதமான ராமாயணத்தின் உத்தர காண்டத்தில் தொண்ணூற்றுமூன்றாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
தௌ ரஜந்யாம் ப்ரபாதாயாம் ஸ்நாதௌ ஹுதஹுதாஶநௌ । யதோக்தம்ரு'ஷிணா பூர்வம் ஸர்வம் தத்ரோபகாயதாம் ।। ௭.௯௪.
அடுத்த காலை, இருவரும் குளித்து, வேள்வியில் அக்னிக்கு ஹோமம் செய்து, முனிவர் முன்பு சொல்லியபடி எல்லாவற்றையும் அங்கே பாடினார்கள்.
தாம் ஸ ஶுஶ்ராவ காகுத்ஸ்தஃ பூர்வாசார்யவிஜிர்மிதாம் । அபூர்வாம் பாட்யஜாதிம் ச கேயேந ஸமலங்க்ரு'தாம் ।। ௭.௯௪.
காகுத்ஸ்த குலத்தில் பிறந்தவர், பழைய ஆசாரியர்கள் இயற்றிய அந்தப் புதிய பாடல் முறையையும், இனிமை கலந்த இசையோடும் அழகாக பாடப்பட்டதை கேட்டார்.
ப்ரமாணைர்பஹுபிர்பத்தாம் தந்த்ரீலயஸமந்விதாம் । பாலாப்யாம் ராகவஃ ஶ்ருத்வா கௌதூஹலபரோ ऽபவத் ।। ௭.௯௪.
பல விதமான அளவுகளோடும், யாழின் இசையோடும் கூடிய அந்தப் பாடலை இரு சிறுவர்களும் பாட, ராகவன் அதை கேட்டபோது ஆவலுடன் கேட்டுக் கொண்டார்.
அத கர்மாந்தரே ராஜா ஸமாஹூய மஹாமுநீந் । பார்திவாம்ஶ்ச நரவ்யாக்ரஃ பண்டிதாந்நைகமாம்ஸ்ததா ।। ௭.௯௪.
பிற வேலையில் இருந்தபோது, அரசர், பெரிய முனிவர்களையும், மன்னர்களையும், பண்டிதர்களையும், வணிகர்களையும் அழைத்தார்.
பௌராணிகாஞ்சப்தவிதோ யே ச வ்ரு'த்தா த்விஜாதயஃ । ஸ்வராணாம் லக்ஷணஜ்ஞாம்ஶ்ச உத்ஸுகாந்த்விஜஸத்தமாந் ।। ௭.௯௪.
பழைய கதைகள் சொல்லும் வல்லுநர்களையும், மொழி நிபுணர்களையும், முதிய இருமுறை பிறந்தவர்களையும், இசை சுரங்களின் தன்மை அறிந்த பிராமணர்களையும், கேட்க ஆவலுடன் இருந்தவர்களையும் அழைத்தார்.
லக்ஷணஜ்ஞாம்ஶ்ச காந்தர்வாந்நைகமாம்ஶ்ச விஶேஷதஃ । பாதாக்ஷரஸமாஸஜ்ஞாம்ஶ்சந்தஃஸு பரிநிஷ்டிதாந் ।। ௭.௯௪.
இசையின் தன்மை அறிந்தவர்களையும், காந்தர்வ கலை நிபுணர்களையும், வணிகர்களையும், பாடல் அடி, அசை அமைப்பு அறிந்தவர்களையும், விருத்தம் நன்கு தெரிந்தவர்களையும் சிறப்பாக அழைத்தார்.
கலாமாத்ராவிஶேஷஜ்ஞாஞ்ஜ்யோதிஷே ச பரம் கதாந் । க்ரியாகல்பவிதஶ்சைவ ததா கார்யவிதோ ஜநாந் ।। ௭.௯௪.
கால அளவு, கணக்கு நன்கு அறிந்தவர்களையும், ஜோதிடத்தில் தேர்ந்தவர்களையும், யாக விதிகள் தெரிந்தவர்களையும், பல்வேறு பணிகள் அறிந்தவர்களையும் அழைத்தார்.
பாஷாஜ்ஞாநிங்கிதஜ்ஞாம்ஶ்ச நைகமாம்ஶ்சாப்யஶேஷதஃ । ஹேதூபசாரகுஶலாந் வசநே சாபி ஹைதுகாந் ।। ௭.௯௪.
மொழி, உடல் மொழி தெரிந்தவர்களையும், எல்லா வணிகர்களையும், காரணம், நடைமுறை நிபுணர்களையும், விவாதத்தில் வல்லவர்களையும் அழைத்தார்.
சந்தோவிதஃ புராணஜ்ஞாந்வைதிகாந்த்விஜஸத்தமாந் । சித்ரஜ்ஞாந்வ்ரு'த்தஸூத்ரஜ்ஞாந்கீதந்ரு'த்யவிஶாரதாந் ।। ௭.௯௪.
விருத்தம் அறிந்தவர்களையும், பழமையான கதைகள் தெரிந்தவர்களையும், வேதம் நன்கு அறிந்த இருமுறை பிறந்தவர்களையும், ஓவியம், கவிதை விதிகள், பாடல், நடனம் நிபுணர்களையும் அழைத்தார்.
ஶாஸ்த்ரஜ்ஞாந்நீதிநிபுணாந்வேதாந்தார்தப்ரபோதகாந் । ஏதாந்ஸர்வாந்ஸமாநீய காதாரௌ ஸமவேஶயத் ।। ௭.௯௪.
சாஸ்திரம் அறிந்தவர்களையும், நீதியில் வல்லவர்களையும், வேதாந்த அர்த்தம் தெரிந்தவர்களையும் எல்லாம் ஒன்று சேர்த்து, அந்த இரு பாடகர்களை அவர்களுக்குள் அமர வைத்தார்.