ததோ ஹி தேவா ரு'ஷிபந்நகாஶ்ச ப்ரபூஜிரே ஹ்யப்ஸரஸஶ்ச ஸர்வாஃ । திஷ்ட்யா ஜயோ தாஶரதேரவாப்தஸ்த்யக்த்வா பயம் ஸர்ப இவ ப்ரஶாந்தஃ ।। ௭.௬௯.
பின்னர் தேவர்கள், முனிவர்கள், பாம்புகள், எல்லா அப்சராசிகளும் அவரை போற்றினார்கள்; 'அதிர்ஷ்டவசமாக தசரதனின் புதல்வனுக்கு வெற்றி கிடைத்தது; பாம்பு அமைதியாகும் போல், பயம் நீங்கட்டும்' என்றார்கள்.
இத்யார்ஷே ஶ்ரீமத்ராமாயணே வால்மீகீயே ஆதிகாவ்யே ஶ்ரீமதுத்தரகாண்டே ஏகோநஸப்ததிதமஃ ஸர்கஃ
இவ்வாறு வால்மீகி இயற்றிய புகழ் மிகுந்த ராமாயணத்தின் உத்தர காண்டத்தில் அறுபத்து ஒன்பதாவது சர்க்கம் முடிகிறது.
ஹதே து லவணே தேவாஃ ஸேந்த்ராஃ ஸாக்நிபுரோகமாஃ । ஊசுஃ ஸுமதுராம் வாணீம் ஶத்ருக்நம் ஶத்ருதாபநம் ।। ௭.௭௦.
லவணன் வீழ்ந்ததும், இந்திரனும் அக்கினியும் முன்னிலையில் உள்ள தேவர்கள், பகைவரை அழிப்பவன் சத்ருக்னனிடம் இனிய சொற்கள் பேசினார்கள்.
திஷ்ட்யா தே விஜயோ வத்ஸ திஷ்ட்யா லவணராக்ஷஸஃ । ஹதஃ புருஷஶார்தூல வரம் வரய ஸுவ்ரத ।। ௭.௭௦.
'உனக்கு அதிர்ஷ்டவசமாக வெற்றி கிடைத்தது, மகனே; அதிர்ஷ்டத்தால் லவணன் என்ற அரக்கன் வீழ்ந்தான். மனிதர்களில் சிறந்தவனே, உறுதியானவனே, விருப்பமான வரம் ஒன்றை தேர்ந்தெடு.'
வரதாஸ்து மஹாபாஹோ ஸர்வ ஏவ ஸமாகதாஃ । விஜயாகாங்க்ஷிணஸ்துப்யமமோகம் தர்ஶநம் ஹி நஃ ।। ௭.௭௦.
'பெரும் புயலோனே, நாங்கள் எல்லோரும் வரம் வழங்க வந்துள்ளோம்; உன் வெற்றியை விரும்பி வந்தோம்; எங்களைப் பார்த்தால் எப்போதும் பயன் உண்டு.'
தேவாநாம் பாஷிதம் ஶ்ருத்வா ஶூரோ மூர்த்நி க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ । ப்ரத்யுவாச மஹாபாஹுஃ ஶத்ருக்நஃ ப்ரயதாத்மவாந் ।। ௭.௭௦.
தேவர்கள் சொன்னதை கேட்ட வீர சத்ருக்னன், தலை மீது கையைக் கூப்பி, மனம் கட்டுப்பட்டவனாய், பெரும் புயலோனாய் பதிலளித்தான்.
இயம் மதுபுரீ ரஸ்யா மதுரா தேவநிர்மிதா । நிவேஶம் ப்ராப்நுயாச்சீக்ரமேஷ மே ऽஸ்து வரஃ பரஃ ।। ௭.௭௦.
இந்த மதுபுரி மிகவும் இனிமையானது, தேவர்கள் உருவாக்கியது; இந்த நகரை விரைவில் குடியேற்ற அனுமதி எனக்கு உண்டாகட்டும்—இதுவே எனக்கு மிக உயர்ந்த வரமாக அமையட்டும்.
தம் தேவாஃ ப்ரீதமநஸோ பாடமித்யேவ ராகவம் । பவிஷ்யதி புரீ ரம்யா ஶூரஸேநா ந ஸம்ஶயஃ ।। ௭.௭௦.
தேவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன், 'அப்படியே ஆகட்டும்! இந்த நகரம் நிச்சயம் அழகாக இருக்கும், சூரசேனனே, சந்தேகம் இல்லை' என்று சொன்னார்கள்.
தே ததோக்த்வா மஹாத்மாநோ திவமாருருஹுஸ்ததா । ஶத்ருக்நோ ऽபி மஹாதேஜாஸ்தாம் ஸேநாம் ஸமுபாநயத் ।। ௭.௭௦.
அவர்கள் இப்படிச் சொல்லி, அந்த மகான்கள் விண்ணுலகை அடைந்தார்கள்; சத்ருக்னனும், பெரும் ஒளியுடன், தன் படையை ஒன்றிணைத்தான்.
ஸா ஸேநா ஶீக்ரமாகச்சச்ச்ருத்வா ஶத்ருக்நஶாஸநம் । நிவேஶநம் ச ஶத்ருக்நஃ ஶ்ராவணேந ஸமாரபத் ।। ௭.௭௦.
சத்ருக்னனின் கட்டளையை கேட்டதும், அந்தப் படை விரைவாக வந்தது; சத்ருக்னன், சிராவண மாதத்தில், நகரை அமைக்கத் தொடங்கினான்.
ஸா புரா திவ்யஸங்காஶா வர்ஷே த்வாதஶமே ஶுபே । நிவிஷ்டா ஶூரஸேநாநாம் விஷயஶ்சாகுதோபயஃ ।। ௭.௭௦.
அந்த நகரம் தெய்வீக ஒளியுடன், நல்ல பன்னிரண்டாவது ஆண்டில் அமைக்கப்பட்டது; அது சூரசேனர்களின் பாதுகாப்பான நாட்டாக ஆனது.
க்ஷேத்ராணி ஸஸ்யயுக்தாநி காலே வர்ஷதி வாஸவஃ । அரோகவீரபுருஷா ஶத்ருக்நபுஜபாலிதா ।। ௭.௭௦.
வளமான வயல்கள், இந்திரன் நேரத்தில் மழை பெய்ததால் செழித்தன; ஆரோக்கியமும் வீரம் நிறைந்த மக்களை சத்ருக்னனின் புயங்கள் பாதுகாத்தன.
அர்தசந்த்ரப்ரதீகாஶா யமுநாதீரஶோபிதா । ஶோபிதா க்ரு'ஹமுக்யைஶ்ச சத்வராபணவீதிகைஃ । சாதுர்வர்ண்யஸமாயுக்தா நாநாவாணிஜ்யஶோபிதா ।। ௭.௭௦.
அந்த நகரம் அரை நிலவு போல ஜொலித்து, யமுனை கரையால் அலங்கரிக்கப்பட்டது. அழகான வீடுகள், சந்திகள், கடைகள், தெருக்கள் கொண்டு மேலும் அழகுபெற்று, நான்கு வகை மக்களும் வசித்து, பலவகை வணிகம் நடந்து, பெருமையோடு விளங்கியது.
யச்ச தேந புரா ஶுப்ரம் லவணேந க்ரு'தம் மஹத் । தச்சோபயதி ஶத்ருக்நோ நாநாவர்ணோபஶோபிதாம் ।। ௭.௭௦.
அங்கு லவணன் முன்பு செய்த பெரிய, வெள்ளை வேலைகளை, சத்ருக்னன் இன்னும் அழகாக மாற்றி, பலவகை மக்களால் அந்த நகரம் மேலும் ஒளிவீசியது.
ஆராமைஶ்ச விஹாரைஶ்ச ஶோபமாநம் ஸமந்ததஃ । ஶோபிதாம் ஶோபநீயைஶ்ச ததா ऽந்யைர்தைவமாநுஷைஃ ।। ௭.௭௦.
அந்த நகரம் எல்லா பக்கமும் தோட்டங்களாலும், மகிழ்ச்சிக்கான இடங்களாலும் ஒளிவீசி, மேலும் பல தெய்வீகமானதும், மனிதர்களால் செய்யப்பட்டும் அழகான பொருள்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
தாம் புரீம் திவ்யஸங்காஶாம் நாநாபண்யோபஶோபிதாம் । நாநாதேஶாகதைஶ்சாபி வணிக்பிருபஶோபிதாம் ।। ௭.௭௦.
அந்த நகரம் தெய்வங்களைப் போல ஜொலித்து, பலவகை பொருட்கள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டு, பல நாடுகளில் இருந்து வந்த வணிகர்களாலும் மேலும் அழகு பெற்றது.
தாம் ஸம்ரு'த்தாம் ஸம்ரு'த்தார்தஃ ஶத்ருக்நோ பரதாநுஜஃ । நிரீக்ஷ்ய பரமப்ரீதஃ பரம் ஹர்ஷமுபாகமத் ।। ௭.௭௦.
அந்த செழிப்பான நகரத்தைப் பார்த்த சத்ருக்னன், பரதனின் தம்பி, மிகுந்த மகிழ்ச்சி மற்றும் பேரானந்தம் அடைந்தான்.
தஸ்ய புத்திஃ ஸமுத்பந்நா நிவேஶ்ய மதுராம் புரீம் । ராமபாதௌ நிரீக்ஷே ऽஹம் வர்ஷே த்வாதஶ ஆகதே ।। ௭.௭௦.
அப்போது அவனுக்குள் ஒரு எண்ணம் தோன்றியது: 'இந்த மதுரா நகரத்தை அமைத்துவிட்டு, பன்னிரண்டாவது வருடம் முடிந்ததும், நான் இராமனின் பாதங்களைப் பார்க்கப் போவேன்' என்று.
ததஃ ஸ தாமமரபுரோபமாம் புரீம் நிவேஶ்ய வை விவிதஜநாபிஸம்வ்ரு'தாம் । நராதிபோ ரகுபதிபாததர்ஶநே ததே மதிம் ரகுகுலவம்ஶவர்தநஃ ।। ௭.௭௦.
அந்த நகரத்தை அமரர் நகரம் போல அமைத்து, பலவகை மக்களால் நிரம்பியதாக செய்து, ரகு வம்சத்தை உயர்த்திய அரசன், இராமனின் பாதங்களைப் பார்க்க மனதை உறுதி செய்தான்.
இத்யார்ஷே ஶ்ரீமத்ராமாயணே வால்மீகீயே ஆதிகாவ்யே ஶ்ரீமதுத்தரகாண்டே ஸப்ததிதமஃ ஸர்கஃ
இவ்வாறு வால்மீகி முனிவர் இயற்றிய புகழ்பெற்ற இராமாயணத்தின் உத்தர காண்டத்தில் எழுபதாவது பகுதி முடிகிறது.
ததோ த்வாதஶமே வர்ஷே ஶத்ரக்நோ ராமபாலிதாம் । அயோத்யாம் சகமே கந்துமல்பப்ரு'த்யபலாநுகஃ ।। ௭.௭௧.
பின்னர் பன்னிரண்டாவது ஆண்டு வந்தபோது, சத்ருக்னன், இராமனால் ஆளப்பட்ட அயோத்யாவிற்குச் சிறிய சேவகர்கள் மற்றும் படையுடன் செல்ல விரும்பினான்.
ததோ மந்த்ரிபுரோகாம்ஶ்ச பலமுக்யாந்நிவர்த்ய ச । ஜகாம ஹயமுக்யைஶ்ச ரதாநாம் ச ஶதேந ஸஃ ।। ௭.௭௧.
பிறகு, தன் முக்கிய அமைச்சர்களையும் படைத்தலைவர்களையும் அனுப்பி, சிறந்த குதிரைகளும் நூறு ரதங்களும் கொண்டு அவர் புறப்பட்டான்.
ஸ கத்வா கணிதாந்வாஸாந்ஸப்தாஷ்டௌ ரகுநந்தநஃ । வால்மீக்யாஶ்ரமமாகத்ய வாஸம் சக்ரே மஹாயஶாஃ ।। ௭.௭௧.
அவன் ஏழு அல்லது எட்டு நாட்கள் பயணம் செய்து, ரகு வம்சத்தில் பிறந்த பெருமைமிக்கவன் வால்மீகி முனிவரின் ஆசிரமத்தை அடைந்து அங்கு தங்கினான்.
ஸோ ऽபிவாத்ய ததஃ பாதௌ வால்மீகேஃ புருஷர்ஷபஃ । பாத்யமர்த்யம் ததாதித்யம் ஜக்ராஹ முநிஹஸ்ததஃ ।। ௭.௭௧.
பின்னர், மனிதர்களில் சிறந்தவன் வால்மீகி முனிவருக்கு வணங்கி, அவருடைய பாதங்களைத் தொட்டு, முனிவரின் கையிலிருந்து பாதயீர்ச்சி நீரும், மரியாதை பொருட்களும் ஏற்றுக்கொண்டான்.
பஹுரூபாஃ ஸுமதுராஃ கதாஸ்தத்ர ஸஹஸ்ரஶஃ । கதயாமாஸ ஸ முநிஃ ஶத்ருக்நாய மஹாத்மநே ।। ௭.௭௧.
அங்கு அந்த முனிவர், மகாத்மாவான சத்ருக்னனுக்கு, பலவகை வடிவங்களிலும் மிக இனிமையாகவும் ஆயிரக்கணக்கான கதைகளைச் சொன்னார்.
உவாச ச முநிர்வாக்யம் லவணஸ்ய வதாஶ்ரிதம் । ஸுதுஷ்கரம் க்ரு'தம் கர்ம லவணம் நிக்நதா த்வயா ।। ௭.௭௧.
முனிவர் மேலும், லவணனை அழித்ததைப் பற்றி கூறினார்: 'லவணனை கொன்றது மிக கடினமான செயல்; அதை நீ செய்தாய்.' என்றார்.
பஹவஃ பார்திவாஃ ஸௌம்ய ஹதாஃ ஸபலவாஹநாஃ । லவணேந மஹாபாஹோ யுத்யமாநா மஹாபலாஃ ।। ௭.௭௧.
அன்பானவனே, பல சக்திவாய்ந்த அரசர்களும், தங்கள் படைகளும் வாகனங்களும் உடன், போரில் லவணனால் அழிக்கப்பட்டார்கள்.
ஸ த்வயா நிஹதஃ பாபோ லீலயா புருஷர்ஷப । ஜகதஶ்ச பயம் தத்ர ப்ரஶாந்தம் தவ தேஜஸா ।। ௭.௭௧.
ஆனால் அந்த பாவி, மனிதர்களில் சிறந்தவனான நீயால் எளிதாக அழிக்கப்பட்டான்; உன் வீரத்தால் உலகில் இருந்த பயம் நீங்கியது.
ராவணஸ்ய வதோ கோரோ யத்நேந மஹதா க்ரு'தஃ । இதம் து ஸுமஹத்கர்ம த்வயா க்ரு'தமயத்நதஃ ।। ௭.௭௧.
இராவணனை அழித்தது மிகுந்த முயற்சியுடன் நடந்தது; ஆனால் இந்த மிகப்பெரிய செயலை நீ எளிதாக செய்தாய்.
ப்ரீதிஶ்சாஸ்மிந்பரா ஜாதா தேவாநாம் லவணே ஹதே । பூதாநாம் சைவ ஸர்வேஷாம் ஜகதஶ்ச ப்ரியம் க்ரு'தம் ।। ௭.௭௧.
லவணன் அழிக்கப்பட்டபோது தேவர்கள் மிகவும் மகிழ்ந்தார்கள்; அனைத்து உயிரினங்களுக்கும், உலகத்திற்கும் நீ விருப்பமானதைச் செய்தாய்.