புத்ரோ தஶரதஸ்யாஹம் ப்ராதா ராமஸ்ய தீமதஃ । ஶத்ருக்நோ நித்யஶத்ருக்நோ வதாகாங்க்ஷீ தவாகதஃ ।। ௭.௬௮.
'நான் தசரதனின் மகனும், புத்திசாலியான இராமனின் சகோதரனும், எப்போதும் பகைவரை அழிப்பவனும், உன்னை அழிக்கவே இங்கு வந்துள்ளேன்' என்று சத்ருக்னன் கூறினான்.
தஸ்ய மே யுத்தகாமஸ்ய த்வந்த்வயுத்தம் ப்ரதீயதாம் । ஶத்ருஸ்த்வம் ஸர்வபூதாநாம் ந மே ஜீவந்கமிஷ்யஸி ।। ௭.௬௮.
'எனக்கு போர் வேண்டும்; எனவே நேரடி சண்டையை அனுமதிக்க வேண்டும். நீ எல்லா உயிர்களுக்கும் பகைவன்; என் கையில் இருந்து உயிரோடு தப்ப முடியாது' என்று கூறினான்.
தஸ்மிம்ஸ்ததா ப்ருவாணே து ராக்ஷஸஃ ப்ரஹஸந்நிவ । ப்ரத்யுவாச நரஶ்ரேஷ்டம் திஷ்ட்யா ப்ராப்தோ ऽஸி துர்மதே ।। ௭.௬௮.
அவன் இப்படிச் சொன்னபோது, அந்த ராட்சசன் கேலி சிரிப்புடன், மனிதர்களில் சிறந்தவனே, தீய எண்ணம் கொண்டவனே, விதியால் நீ இங்கு வந்துள்ளாய்' என்று பதிலளித்தான்.
மம மாத்ரு'ஷ்வஸுர்ப்ராதா ராவணோ ராக்ஷஸாதிபஃ । ஹதோ ராமேண துர்புத்தே ஸ்த்ரீஹேதோஃ புருஷாதம ।। ௭.௬௮.
'என் தாய்மாமனும், ராட்சசர்களின் தலைவனுமான இராவணனும், பெண்காரணமாக இராமனால் கொல்லப்பட்டான், தீய மனம் கொண்டவனே, மனிதர்களில் கீழானவனே' என்று கூறினான்.
தச்ச ஸர்வம் மயா க்ஷாந்தம் ராவணஸ்ய குலக்ஷயம் । அவஜ்ஞாம் புரதஃ க்ரு'த்வா மயா யூயம் விஶேஷதஃ ।। ௭.௬௮.
'இராவணன் வம்சம் அழிந்ததையும், அந்த எல்லாவற்றையும் நான் பொறுத்தேன்; அதை புறக்கணித்து, குறிப்பாக உங்களை, நான் தாங்கி வந்தேன்' என்று கூறினான்.
நிஹதாஶ்ச ஹி மே ஸர்வே பரிபூதாஸ்த்ரு'ணம் யதா । பூதாஶ்சைவ பவிஷ்யாஶ்ச யூயம் ச புருஷாதமாஃ ।। ௭.௬௮.
'நான் கொன்ற அனைவரையும் புல்லைப் போல அவமதித்தேன்; கடந்தவர்களையும் வரவிருப்பவர்களையும், நீயும் மனிதர்களில் கீழானவனே' என்று கூறினான்.
தஸ்ய தே யுத்தகாமஸ்ய யுத்தம் தாஸ்யாமி துர்மதே । திஷ்டம் த்வம் ச முஹூர்தம் து யாவதாயுதமாநயே । ஈப்ஸிதம் யாத்ரு'ஶம் துப்யம் ஸஜ்ஜயே யாவதாயுதம் ।। ௭.௬௮.
'உனக்கு போர் வேண்டும் என்பதற்காக, நான் உனக்கு சண்டை தருகிறேன், தீய எண்ணம் கொண்டவனே; நான் ஆயுதம் எடுத்து வர ஒரு கணம் காத்திரு; உனக்கு விருப்பமானதைத் தேர்ந்தெடு, ஆயுதத்தை தயார்படுத்துகிறேன்' என்று கூறினான்.
தமுவாசாஶு ஶத்ருக்நஃ க்வ மே ஜீவந்கமிஷ்யஸி । ஶத்ருர்யத்ரு'ச்சயா த்ரு'ஷ்டோ ந மோக்தவ்யஃ க்ரு'தாத்மநா ।। ௭.௬௮.
அதற்கு சத்ருக்னன் விரைவாக, 'நீ என் கையில் இருந்து உயிரோடு எங்கே தப்பிப் போக முடியும்? மனதில் உறுதி கொண்டவன் எதிர்பாராமல் எதிரியை விட்டுவிடக் கூடாது' என்று கூறினான்.
யோ ஹி விக்லவயா புத்த்யா ப்ரஸரம் ஶத்ரவே ததௌ । ஸ ஹதோ மந்தபுத்தித்வாத்யதா காபுருஷஸ்ததா ।। ௭.௬௮.
யார் மனதில் உறுதி இல்லாமல், எதிரிக்கு வாய்ப்பை கொடுக்கிறாரோ, அவரை அறிவில்லாதவனாக எண்ணி, அவன் ஒரு பயங்கரவனாகவே தோற்கடிக்கப்படுவான்.
தஸ்மாத்ஸுத்ரு'ஷ்டம் குரு ஜீவலோகம் ஶரைஃ ஶிதைஸ்த்வாம் விவிதைர்நயாமி । யமஸ்ய கேஹாபிமுகம் ஹி பாபம் ரிபும் த்ரிலோகஸ்ய ச ராகவஸ்ய ।। ௭.௬௮.
அதனால் நீ உயிரோடிருக்கும் உலகத்தை நன்றாகப் பார்; பலவகை கூர்மையான அம்புகளால், மூன்று உலகங்களுக்கும் இராகுவனுக்கும் பகைவனாகிய பாவி, உன்னை நான் யமராஜாவின் இல்லத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறேன்.
இத்யார்ஷே ஶ்ரீமத்ராமாயணே வால்மீகீயே ஆதிகாவ்யே ஶ்ரீமதுத்தரகாண்டே ऽஷ்டஷஷ்டிதமஃ ஸர்கஃ
இவ்வாறு வால்மீகி முனிவர் இயற்றிய புகழ்பெற்ற இராமாயணத்தின் உத்தர காண்டத்தில் அறுபதினெட்டாவது சர்கம் முடிகிறது.
தச்ச்ருத்வா பாஷிதம் தஸ்ய ஶத்ருக்நஸ்ய மஹாத்மநஃ । க்ரோதாமாஹாரயத்தீவ்ரம் திஷ்ட திஷ்டேதி சாப்ரவீத் ।। ௭.௬௯.
அந்த மகாத்மா சத்ருக்னனின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அவன் கடும் கோபத்தை ஏற்படுத்தி, 'நில், நில்' என்று உரக்க அழைத்தான்.
பாணௌ பாணிம் விநிஷ்பிஷ்ய தந்தாந்கடகடாய்ய ச । லவணோ ரகுஶார்தூலமாஹ்வயாமாஸ சாஸக்ரு'த் ।। ௭.௬௯.
தன் கையை மற்றொரு கையில் பலமாக அழுத்தி, பற்களை கடித்து, லவணன் ரகு வம்ச சிங்கத்திடம் மீண்டும் மீண்டும் சண்டைக்கு அழைத்தான்.
தம் ப்ருவாணம் ததா வாக்யம் லவணம் கோரதர்ஶநம் । ஶத்ருக்நோ தேவஶத்ருக்ந இதம் வசநமப்ரவீத் ।। ௭.௬௯.
அப்படிப் பேசும், பயங்கரமான தோற்றமுள்ள லவணனை நோக்கி, பகைவரை அழிப்பவன் சத்ருக்னன் இவ்வாறு சொன்னான்.
ந ஶத்ருக்நஸ்ததா ஜாதோ யதா ऽந்யே நிர்ஜிதாஸ்த்வயா । ததத்ய பாணாபிஹதோ வ்ரஜ த்வம் யமஸாதநம் ।। ௭.௬௯.
நீ வென்ற மற்றவர்களைப் போல சத்ருக்னன் இல்லை; இன்று என் அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு, நீ யமராஜாவின் இல்லத்துக்குச் செல்.
ரு'ஷயோ ऽப்யத்ய பாபாத்மந்மயா த்வாம் நிஹதம் ரணே । பஶ்யந்து விப்ரா வித்வாம்ஸஸ்த்ரிதஶா இவ ராவணம் ।। ௭.௬௯.
இன்று, பாவமுள்ளவனே, முனிவர்கள், learned பிராமணர்கள், தேவர்கள் ஆகியோர், ராவணனைப் பார்த்தது போல, போரில் என்னால் நீ அழிக்கப்பட்டதை காணட்டும்.
த்வயி மத்பாணநிர்தக்தே பதிதே ऽத்ய நிஶாசர । புரே ஜநபதே சாபி க்ஷேமமேவ பவிஷ்யதி ।। ௭.௬௯.
இன்று என் அம்புகளால் எரியப்பட்டு, நீ நிலத்தில் விழும் போது, நகரத்திலும் நாட்டிலும் அமைதி நிலவும்.
அத்ய மத்பாஹுநிஷ்க்ராந்தஃ ஶரோ வஜ்ரநிபாநநஃ । ப்ரவேக்ஷ்யதே தே ஹ்ரு'தயம் பத்மமம்ஶுரிவார்கஜஃ ।। ௭.௬௯.
இன்று என் தோளிலிருந்து புறப்பட்ட, வஜ்ரம் போன்ற முகமுள்ள அம்பு, சூரிய கதிர் தாமரை உள்ளே புகுவது போல, உன் இதயத்தில் புகும்.
ஏவமுக்தோ மஹாவ்ரு'க்ஷம் லவணஃ க்ரோதமூர்ச்சிதஃ । ஶத்ருக்நோரஸி சிக்ஷேப ஸ ச தம் ஶததாச்சிநத் ।। ௭.௬௯.
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், கடும் கோபத்தில் மூழ்கிய லவணன் ஒரு பெரிய மரத்தை எடுத்து சத்ருக்னனின் மார்பில் எறிந்தான்; சத்ருக்னன் அதை நூறு துண்டுகளாக வெட்டினான்.
தத்த்ரு'ஷ்ட்வா விபலம் கர்ம ராக்ஷஸஃ புநரேவ து । பாதபாந்ஸுபஹூந்க்ரு'ஹ்ய ஶத்ருக்நாயாஸ்ரு'ஜத்பலீ ।। ௭.௬௯.
தன் முயற்சி வீணானதை பார்த்த ராட்சசன், மீண்டும் பல மரங்களை எடுத்துக்கொண்டு, அவற்றை சத்ருக்னனிடம் எறிந்தான்.
ஶத்ருக்நஶ்சாபி தேஜஸ்வீ வ்ரு'க்ஷாநாபததோ பஹூந் । த்ரிபிஶ்சதுர்பிரேகைகம் சிச்சேத நதபர்வபிஃ ।। ௭.௬௯.
ஆனால், வீர்யம் நிறைந்த சத்ருக்னன், விழும் அந்த மரங்களை ஒவ்வொன்றாக மூன்று அல்லது நான்கு அடிகளால் வெட்டினான்.
ததோ பாணமயம் வர்ஷம் வ்யஸ்ரு'ஜத்ராக்ஷஸோரஸி । ஶத்ருக்நோ வீர்யஸம்பந்நோ விவ்யதே ந ஸ ராக்ஷஸஃ ।। ௭.௬௯.
பின்னர், வீரத்துடன் கூடிய சத்ருக்னன், ராட்சசனின் மார்பில் அம்புகளின் மழையை பொழிந்தான்; ஆனாலும் அந்த ராட்சசன் அசையவில்லை.
ததஃ ப்ரஹஸ்ய லவணோ வ்ரு'க்ஷமுத்யம்ய வீர்யவாந் । ஶிரஸ்யப்யஹநச்சூரம் ஸ்ரஸ்தாங்கஃ ஸ முமோஹ வை ।। ௭.௬௯.
அதற்குப் பிறகு, வலிமை மிகுந்த லவணன் சிரித்தபடி, ஒரு மரத்தை தூக்கி, அந்த வீரனைத் தலையில் அடித்தான்; சத்ருக்னனின் உடல் தளர்ந்து, அவன் உணர்விழந்தான்.
தஸ்மிந்நிபதிதே வீரே ஹாஹாகாரோ மஹாநபூத் । ரு'ஷீணாம் தேவஸங்காநாம் கந்தர்வாப்ஸரஸாம் ததா ।। ௭.௬௯.
அந்த வீரன் விழுந்ததும், முனிவர்கள், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், அப்சரைகள் ஆகியோரிடையே பெரிய புலம்பல் எழுந்தது.
தமவஜ்ஞாய து ஹதம் ஶத்ருக்நம் புவி பாதிதம் । ரக்ஷோ லப்தாந்தரமபி ந விவேஶ ஸ்வமாலயம் ।। ௭.௬௯.
பூமியில் விழுந்து, உயிரிழந்த சத்ருக்னனை அவமதித்து, அந்த ராட்சசன் வாய்ப்பு இருந்தும் தன் இல்லத்துக்குள் செல்லவில்லை.
நாபி ஶூலம் ப்ரஜக்ராஹ தம் த்ரு'ஷ்ட்வா புவி பாதிதம் । ததோ ஹத இதி ஜ்ஞாத்வா தாந்பக்ஷாந்ஸமுதாவஹத் ।। ௭.௬௯.
சத்ருக்னன் பூமியில் விழுந்ததைப் பார்த்தும், அவன் தன் வேலையும் எடுக்கவில்லை; அவன் இறந்துவிட்டான் என்று அறிந்து, தன் உணவைச் சேகரித்தான்.
முஹூர்தால்லப்தஸஞ்ஜ்ஞஸ்து புநஸ்தஸ்தௌ த்ரு'தாயுதஃ । ஶத்ருக்நோ வை புரத்வாரி ரு'ஷிபிஃ ஸம்ப்ரபூஜிதஃ ।। ௭.௬௯.
கொஞ்சம் நேரம் கழித்து, சத்திருக்னன் மீண்டும் உணர்ச்சி பெற்றான். ஆயுதம் ஏந்தி, முனிவர்களால் மரியாதை செய்யப்பட்டு, நகரின் வாசலில் நின்றான்.
ததோ திவ்யமமோகம் தம் ஜக்ராஹ ஶரமுத்தமம் । ஜ்வலந்தம் தேஜஸா கோரம் பூரயந்தம் திஶோ தஶ ।। ௭.௬௯.
பின்னர் அவன், தெய்வீகமும் தவறாததும் சிறந்ததும் ஆன அந்த அம்பை எடுத்தான்; அது தீபம் போல ஜொலித்து, பத்து திசைகளையும் ஒளியால் நிரப்பியது.
வஜ்ராநநம் வஜ்ரவேகம் மேருமந்தரஸந்நிபம் । நதம் பர்வஸு ஸர்வேஷு ஸம்யுகேஷ்வபராஜிதம் ।। ௭.௬௯.
அந்த அம்புக்கு வஜ்ரம் போன்ற முகமும் வேகமும் இருந்தது; அது மேரு, மந்தரா மலைகளுக்கு ஒப்பாக, மூடுகளில் வளைந்தும், போர்களில் ஒருபோதும் தோற்காததாக இருந்தது.
அஸ்ரு'க்சந்தநதிக்தாங்கம் சாருபத்ரம் பதத்ரிணம் । தாநவேந்த்ராசலேந்த்ராணாமஸுராணாம் ச தாரணம் ।। ௭.௬௯.
அந்த அம்பின் உடல் இரத்தமும் சந்தனமும் பூசப்பட்டிருந்தது; அதன் இறகுகள் அழகாக இருந்தன; அது அசுரர்களின், மலை அரசர்களின், மற்றும் தானவர்கள் தலைவர்களின் அழிவுக்காக உருவானது.