thumb|ஸப்தஸப்ததிதமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே பாலகாண்டே ஸப்தஸப்ததிதமஃ ஸர்கஃ ॥௧-
இது எழுபத்து ஏழாவது அத்தியாயம்; கேளுங்கள்.
கதே ராமே ப்ரஶாந்தாத்மா ராமோ தாஶரதிர்தநுஃ। வருணாயாப்ரமேயாய ததௌ ஹஸ்தே மஹாயஶாஃ
இராமர் அங்கிருந்து சென்றதும், அமைதியான மனத்துடன் புகழ் பெற்ற தசரதன் மகன் இராமர், அந்த வில்லைக் கரையில் அளவிட முடியாத வருணனிடம் ஒப்படைத்தார்.
அபிவாத்ய ததோ ராமோ வஸிஷ்டப்ரமுகாந்ரு'ஷீந்। பிதரம் விகலம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரோவாச ரகுநந்தநஃ
பின்னர் இராமர், வசிஷ்டர் தலைமையிலான முனிவர்களுக்கு வணங்கி, தன் தந்தை துக்கத்தில் இருப்பதைப் பார்த்து, ரகு வம்சத்தின் பெருமைபடைத்தவன் அவனிடம் பேசினான்.
ஜாமதக்ந்யோ கதோ ராமஃ ப்ரயாது சதுரம்கிணீ। அயோத்யாபிமுகீ ஸேநா த்வயா நாதேந பாலிதா
ஜாமதக்னி மகன் இராமர் இப்போது சென்றுவிட்டார்; நீ தலைவனாக பாதுகாக்கும் நான்கு படைகளும் அயோத்தி நோக்கி செல்லட்டும்.
ராமஸ்ய வசநம் ஶ்ருத்வா ராஜா தஶரதஃ ஸுதம்। பாஹுப்யாம் ஸம்பரிஷ்வஜ்ய மூர்த்ந்யுபாக்ராய ராகவம்
இராமனின் வார்த்தைகளை கேட்ட தசரதர், இராகவனை இரு கரங்களால் கட்டிப்பிடித்து, அவன் தலையை முத்தமிட்டார்.
கதோ ராம இதி ஶ்ருத்வா ஹ்ரு'ஷ்டஃ ப்ரமுதிதோ ந்ரு'பஃ। புநர்ஜாதம் ததா மேநே புத்ரமாத்மாநமேவ ச
இராமர் சென்றுவிட்டார் என்று கேட்ட அரசன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஆனந்தமடைந்தான்; அந்த நேரத்தில், தன் மகனும் தானும் புதிதாக பிறந்தவர்கள் போல உணர்ந்தான்.
சோதயாமாஸ தாம் ஸேநாம் ஜகாமாஶு ததஃ புரீம்। பதாகாத்வஜிநீம் ரம்யாம் தூர்யோத்குஷ்டநிநாதிதாம்
அவன் படையை நகரச் செல்லச் சொன்னான்; பின்னர், கொடிகள், கம்பங்கள் அலங்கரிக்கப்பட்டு, இசைக்கருவிகளின் ஓசையுடன் அழகாக இருந்த நகரை விரைவாக அடைந்தான்.
ஸிக்தராஜபதாரம்யாம் ப்ரகீர்ணகுஸுமோத்கராம்। ராஜப்ரவேஶஸுமுகைஃ பௌரைர்மங்கலபாணிபிஃ
மன்னர் செல்லும் பாதை நீரில் தெளிக்கப்பட்டு அழகாக, மலர்களால் நிரம்பி, நல்வாழ்த்து பொருள்களுடன் நகர மக்கள் அரசரை வரவேற்றனர்.
ஸம்பூர்ணாம் ப்ராவிஶத் ராஜா ஜநௌகைஃ ஸமலம்க்ரு'தாம்। பௌரைஃ ப்ரத்யுத்கதோ தூரம் த்விஜைஶ்ச புரவாஸிபிஃ
மக்கள் கூட்டத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட நகரை அரசன் நுழைந்தான்; நகரவாசிகள், பிராமணர்கள், மற்றவர்கள் தூரத்திலிருந்தே வரவேற்றனர்.
புத்ரைரநுகதஃ ஶ்ரீமாந் ஶ்ரீமத்பிஶ்ச மஹாயஶாஃ। ப்ரவிவேஶ க்ரு'ஹம் ராஜா ஹிமவத்ஸத்ரு'ஶம் ப்ரியம்
தன் மகன்களும் புகழ் பெற்ற உறவினர்களும் உடன் இருந்த அரசன், இமயமலை போல பிரியமான அரண்மனைக்குள் நுழைந்தான்.
நநந்த ஸ்வஜநை ராஜா க்ரு'ஹே காமைஃ ஸுபூஜிதஃ। கௌஸல்யா ச ஸுமித்ரா ச கைகேயீ ச ஸுமத்யமா
அரசன் தன் உறவினர்களுடன் அரண்மனையில் மகிழ்ந்தான்; அவன் விரும்பிய அனைத்தும் கிடைத்தது. கௌசல்யா, சுமித்ரா, அழகான இடை உடைய கைகேயியும் மகிழ்ந்தார்கள்.
வதூப்ரதிக்ரஹே யுக்தா யாஶ்சாந்யா ராஜயோஷிதஃ। ததஃ ஸீதாம் மஹாபாகாமூர்மிலாம் ச யஶஸ்விநீம்
மணமக்களை வரவேற்கும் பொழுது, மற்ற அரச பெண்கள் போலவே, அவர்கள் சீதையை, பெரும் பாக்கியவளான ஊர்மிளாவையும் வரவேற்றனர்.
குஶத்வஜஸுதே சோபே ஜக்ரு'ஹுர்ந்ரு'பயோஷிதஃ। மம்கலாலாபநைர்ஹோமைஃ ஶோபிதாஃ க்ஷௌமவாஸஸஃ
குசத்வஜனின் இரு மகள்களையும் அரச பெண்கள் எடுத்துக்கொண்டனர்; அவர்கள் நற்சொற்களும் ஹோமங்களும் செய்து, மென்மையான vasthiram அணிந்திருந்தனர்.
தேவதாயதநாந்யாஶு ஸர்வாஸ்தாஃ ப்ரத்யபூஜயந்। அபிவாத்யாபிவாத்யாம்ஶ்ச ஸர்வா ராஜஸுதாஸ்ததா
அனைவரும் விரைவாக தேவாலயங்களில் வழிபட்டனர்; அப்போது அரசர் மகன்கள் அனைவரும் மதிப்புக்குரியவர்களுக்கு வணங்கினர்.
ரேமிரே முதிதாஃ ஸர்வா பர்த்ரு'பிர்முதிதா ரஹஃ। க்ரு'ததாராஃ க்ரு'தாஸ்த்ராஶ்ச ஸதநாஃ ஸஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநாஃ
அனைத்து பெண்களும் மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் கணவர்களோடு தனிமையில் மகிழ்ந்தனர்; திருமணம் முடிந்தும், ஆயுதங்களில் தேர்ச்சி பெற்று, செல்வமும் நண்பர்களும் உடையவர்களாக இருந்தனர்.
ஶுஶ்ரூஷமாணாஃ பிதரம் வர்தயந்தி நரர்ஷபாஃ। கஸ்யசித்த்வத காலஸ்ய ராஜா தஶரதஃ ஸுதம்
மிகச் சிறந்தவர்கள் தங்கள் தந்தையை அன்புடன் சேவை செய்தனர்; சில காலம் கழித்து, தசரதர் தன் மகனிடம் கூறினார்—
பரதம் கைகயீபுத்ரமப்ரவீத் ரகுநந்தநஃ। அயம் கேகயராஜஸ்ய புத்ரோ வஸதி புத்ரக
கைகேயியின் மகன் பரதனிடம் ரகு வம்சத்தின் பெருமைபடைத்தவர் கூறினார்: 'இவர் கேகய நாட்டரசரின் மகன், இங்கே தங்கியிருக்கிறார், என் மகனே.'
த்வாம் நேதுமாகதோ வீரோ யுதாஜிந்மாதுலஸ்தவ। ஶ்ருத்வா தஶரதஸ்யைதத் பரதஃ கைகயீஸுதஃ
'உன் தாய்மாமன் யுதாஜித், வீரன், உன்னை அழைத்துச் செல்ல வந்துள்ளார்.' தசரதரின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பரதன், கைகேயியின் மகன்—
கமநாயாபிசக்ராம ஶத்ருக்நஸஹிதஸ்ததா। ஆப்ரு'ச்ச்ய பிதரம் ஶூரோ ராமம் சாக்லிஷ்டகாரிணம்
அப்போது, சத்ருக்னனுடன் சேர்ந்து அந்த வீரன் புறப்படத் தயாரானான்; தந்தையையும், எளிதில் செயல்கள் செய்யும் இராமனையும் விடைபெற்று சென்றான்.
மாத்ரூ'ஶ்சாபி நரஶ்ரேஷ்டஃ ஶத்ருக்நஸஹிதோ யயௌ। யுதாஜித் ப்ராப்ய பரதம் ஸஶத்ருக்நம் ப்ரஹர்ஷிதஃ
மனிதர்களில் சிறந்தவன் சத்ருக்னனுடன் தாய்மார்களிடம் சென்றான்; யுதாஜித், பரதனையும் சத்ருக்னனையும் சந்தித்தபோது மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
ஸ்வபுரம் ப்ராவிஶத் வீரஃ பிதா தஸ்ய துதோஷ ஹ। கதே ச பரதே ராமோ லக்ஷ்மணஶ்ச மஹாபலஃ
வீரன் தன் சொந்த நகரத்தில் நுழைந்தான்; அவன் தந்தை மகிழ்ந்தான். பரதன் புறப்பட்ட பிறகு இராமனும் வலிமைமிக்க இலக்குவனும் அங்கேயே இருந்தனர்.
பிதரம் தேவஸம்காஶம் பூஜயாமாஸதுஸ்ததா। பிதுராஜ்ஞாம் புரஸ்க்ரு'த்ய பௌரகார்யாணி ஸர்வஶஃ
அப்போது, இருவரும் தெய்வம் போன்ற தந்தையை மரியாதை செய்தனர்; தந்தையின் கட்டளையை முன்னிலைப்படுத்தி, நகர மக்களின் எல்லா வேலைகளையும் செய்தனர்.
சகார ராமஃ ஸர்வாணி ப்ரியாணி ச ஹிதாநி ச। மாத்ரு'ப்யோ மாத்ரு'கார்யாணி க்ரு'த்வா பரமயந்த்ரிதஃ
இராமன் எல்லா மகிழ்ச்சியானதும் பயனுள்ளதும் செயல்களைச் செய்தான்; தாய்மார்களுக்கு உரிய கடமைகளை நிறைவேற்றி, மிகுந்த கட்டுப்பாட்டுடன் நடந்தான்.
குரூணாம் குருகார்யாணி காலே காலேऽந்வவைக்ஷத। ஏவம் தஶரதஃ ப்ரீதோ ப்ராஹ்மணா நைகமாஸ்ததா
ஆசான்களுக்கு உரிய பணிகளை ஒவ்வொரு நேரத்திலும் கவனமாக செய்தான்; இதனால் தசரதன் மகிழ்ந்தான், பிராமணர்களும் நகரமக்களும் அதுபோலவே ஆனார்கள்.
ராமஸ்ய ஶீலவ்ரு'த்தேந ஸர்வே விஷயவாஸிநஃ। தேஷாமதியஶா லோகே ராமஃ ஸத்யபராக்ரமஃ
இராமனின் நல்லொழுக்கமும் நடப்பும் காரணமாக, அந்த நாட்டில் உள்ள அனைவரும் மகிழ்ந்தனர்; உண்மையிலும் வலிமையிலும் நிலைத்திருக்கும் இராமன் அவர்களிடையே புகழ் பெற்றான்.
ஸ்வயம்பூரிவ பூதாநாம் பபூவ குணவத்தரஃ। ராமஶ்ச ஸீதயா ஸார்தம் விஜஹார பஹூந்ரு'தூந்
சுயம்புவாக உருவான பிரபுவைப் போல, இராமன் எல்லா உயிர்களிலும் சிறந்த பண்புகளை உடையவனாக ஆனான்; சீதையுடன் சேர்ந்து பல ঋதுக்களை மகிழ்ச்சியுடன் கழித்தான்.
மநஸ்வீ தத்கதமநாஸ்தஸ்யா ஹ்ரு'தி ஸமர்பிதஃ। ப்ரியா து ஸீதா ராமஸ்ய தாராஃ பித்ரு'க்ரு'தா இதி
அவன் மனம் தெளிவாக அவளையே நினைத்தான்; அவளும் அவனது உள்ளத்தில் இடம் பெற்றாள். இராமனுக்குப் பிரியமான சீதை, அவனது தந்தை தேர்ந்தெடுத்த மனைவியாக இருந்தாள்.
குணாத்ரூபகுணாச்சாபி ப்ரீதிர்பூயோऽபிவர்ததே। தஸ்யாஶ்ச பர்தா த்விகுணம் ஹ்ரு'தயே பரிவர்ததே
அவளது பண்பும் அழகும் காரணமாக, இருவருக்குள்ள பாசம் மேலும் மேலும் வளர்ந்தது; அவளது மனதில் கணவன் இரட்டிப்பு இடம் பெற்றான்.
அந்தர்கதமபி வ்யக்தமாக்யாதி ஹ்ரு'தயம் ஹ்ரு'தா। தஸ்ய பூயோ விஶேஷேண மைதிலீ ஜநகாத்மஜா। தேவதாபிஃ ஸமா ரூபே ஸீதா ஶ்ரீரிவ ரூபிணீ
உள்ளத்தில் மறைந்திருந்தாலும், இரு மனங்களும் ஒன்றாக உரையாடின; குறிப்பாக ஜனகனின் மகளான மைதிலி, தேவதைகளுக்கு இணையான வடிவம் உடைய சீதை, மகிமைமிக்க இலட்சுமிபோல் பிரகாசித்தாள்.
தயா ஸ ராஜர்ஷிஸுதோऽபிகாமயா। ஸமேயிவாநுத்தமராஜகந்யயா। அதீவ ராமஃ ஶுஶுபே முதாந்விதோ விபுஃ ஶ்ரியா விஷ்ணுரிவாமரேஶ்வரஃ
அவளுடன், அந்த ராஜரிஷியின் மகன் பேராசையுடன் அந்த சிறந்த அரசரின் மகளோடு இணைந்தான்; பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் இராமன் மிக அழகாகத் திகழ்ந்தான், அமரர்களின் தலைவனான விஷ்ணுவைப் போல ஒளிவீசினான்.