ஆரோப்ய ஸ தநூ ராமஃ ஶரம் ஸஜ்யம் சகார ஹ। ஜாமதக்ந்யம் ததோ ராமம் ராமஃ க்ருத்தோऽப்ரவீதிதம்
ராமன் அந்த வில்லில் அம்பை பொருத்தி தயார் செய்தான்; பின்னர் கோபமடைந்த ராமன், ஜாமதக்னியிடம் இப்படிச் சொன்னான்.
ப்ராஹ்மணோऽஸீதி பூஜ்யோ மே விஶ்வாமித்ரக்ரு'தேந ச। தஸ்மாச்சக்தோ ந தே ராம மோக்தும் ப்ராணஹரம் ஶரம்
நீ பிராமணன் என்பதால் எனக்கு மதிப்புக்குரியவன்; விஸ்வாமித்திரனும் அதுபோல. அதனால், ராமா, உன்னை நோக்கி உயிரை எடுத்துவிடும் அம்பை விட முடியாது.
இமாம் வா த்வத்கதிம் ராம தபோபலஸமர்ஜிதாந்। லோகாநப்ரதிமாந் வாபி ஹநிஷ்யாமீதி மே மதிஃ
ராமா, உன்னுடைய இந்த வழியையோ, தவசக்தியால் பெற்ற அந்த ஒப்பற்ற உலகங்களையோ நான் அழிப்பேன் என்று என் மனதில் உறுதி கொண்டுள்ளேன்.
ந ஹ்யயம் வைஷ்ணவோ திவ்யஃ ஶரஃ பரபுரம்ஜயஃ। மோகஃ பததி வீர்யேண பலதர்பவிநாஶநஃ
பகை நகரங்களை வென்றவனே, இந்த விஷ்ணுவின் தெய்வீக அம்பு வீணாக விழுவதில்லை; அதனுடைய வலிமையால் பெருமை கொண்டவர்களின் அகந்தையை அது அழிக்கிறது.
வராயுததரம் ராமம் த்ரஷ்டும் ஸர்ஷிகணாஃ ஸுராஃ। பிதாமஹம் புரஸ்க்ரு'த்ய ஸமேதாஸ்தத்ர ஸர்வஶஃ
சிறந்த ஆயுதம் ஏந்திய ராமனைப் பார்க்க, பிதாமகனான பிரம்மாவை முன்னிலைப்படுத்தி, அனைத்து தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் அங்கு கூடியிருந்தார்கள்.
கந்தர்வாப்ஸரஸஶ்சைவ ஸித்தசாரணகிந்நராஃ। யக்ஷராக்ஷஸநாகாஶ்ச தத் த்ரஷ்டும் மஹதத்புதம்
கந்தர்வர்கள், அப்சராசிகள், சித்தர்கள், சாரணர்கள், கின்னரர்கள், யக்ஷர்கள், ராட்சசர்கள், நாகர்கள் ஆகியோரும் அந்த அதிசயமான நிகழ்வை காண அங்கு வந்தனர்.
ஜடீக்ரு'தே ததா லோகே ராமே வரதநுர்தரே। நிர்வீர்யோ ஜாமதக்ந்யோऽஸௌ ராமோ ராமமுதைக்ஷத
அப்போது, சிறந்த வில்லையுடன் ராமன் நிற்க, உலகம் அசையாமல் இருந்தது; ஜாமதக்னியன் வலிமையிழந்து, மகிழ்ச்சியுடன் ராமனை நோக்கி பார்த்தான்.
தேஜோபிர்கதவீர்யத்வாஜ்ஜாமதக்ந்யோ ஜடீக்ரு'தஃ। ராமம் கமலபத்ராக்ஷம் மந்தம் மந்தமுவாச ஹ
ராமனின் ஒளியால் சக்தி இழந்த ஜாமதக்னியன், தாமதமாக மெதுவாக, தாமரை இதழைப் போன்ற கண்கள் கொண்ட ராமனிடம் பேசினான்.
காஶ்யபாய மயா தத்தா யதா பூர்வம் வஸும்தரா। விஷயே மே ந வஸ்தவ்யமிதி மாம் காஶ்யபோऽப்ரவீத்
நான் முன்னர் பூமியை காச்யபருக்கு கொடுத்தேன்; அதனால் என் நாட்டில் நான் தங்கக்கூடாது என்று காச்யபர் எனக்குச் சொன்னார்.
ஸோऽஹம் குருவசஃ குர்வந் ப்ரு'திவ்யாம் ந வஸே நிஶாம்। ததாப்ரப்ரு'தி காகுத்ஸ்த க்ரு'தா மே காஶ்யபஸ்ய ஹ
ஆசானின் வார்த்தையை ஏற்று, நான் இரவில் பூமியில் தங்குவதில்லை; அப்போது இருந்து, காகுத்ஸ்த குலத்தவரே, காச்யபரின் வார்த்தையை நான் காத்து வருகிறேன்.
தாமிமாம் மத்கதிம் வீர ஹந்தும் நார்ஹஸி ராகவ। மநோஜவம் கமிஷ்யாமி மஹேந்த்ரம் பர்வதோத்தமம்
வீரராகவா, என் இந்த வழியை நீ அழிக்க வேண்டாம்; நான் மனதில் தோன்றும் வேகத்துடன் மகேந்திரப் பெருமலையில் போய்விடுவேன்.
லோகாஸ்த்வப்ரதிமா ராம நிர்ஜிதாஸ்தபஸா மயா। ஜஹி தாஞ்சரமுக்யேந மா பூத் காலஸ்ய பர்யயஃ
ராமா, தவசக்தியால் நான் வென்ற இந்த ஒப்பற்ற உலகங்களை நீ உன் சிறந்த அம்பால் தாக்கு; காலத்தின் அழிவு நேரம் வராமல் இருக்கட்டும்.
அக்ஷய்யம் மதுஹந்தாரம் ஜாநாமி த்வாம் ஸுரேஶ்வரம்। தநுஷோऽஸ்ய பராமர்ஶாத் ஸ்வஸ்தி தேऽஸ்து பரம்தப
நீ அழியாத மதுவை அழித்தவனாகவும், தேவர்களின் தலைவனாகவும் இருப்பதை நான் அறிவேன்; இந்த வில்லைக் கைப்பற்றியதற்காக உனக்கு எல்லாம் நன்மை உண்டாகட்டும், பகைவரை எரிக்கும் வீரனே.
ஏதே ஸுரகணாஃ ஸர்வே நிரீக்ஷந்தே ஸமாகதாஃ। த்வாமப்ரதிமகர்மாணமப்ரதித்வந்த்வமாஹவே
இந்த அனைத்து தேவர்களும், போரில் உனக்கு சமன் இல்லாதவனாகவும், உன்னத செயல்கள் கொண்டவனாகவும் இருக்கும் உன்னைப் பார்க்கச் சேர்ந்துள்ளனர்.
ந சேயம் மம காகுத்ஸ்த வ்ரீடா பவிதுமர்ஹதி। த்வயா த்ரைலோக்யநாதேந யதஹம் விமுகீக்ரு'தஃ
காகுத்ஸ்த குலத்தவரே, நீ மூன்று உலகங்களுக்கும் அதிபதியாக இருக்க, உன்னால் நான் தோற்கடிக்கப்பட்டது எனக்கு அவமானமாக இருக்க வேண்டியதில்லை.
ஶரமப்ரதிமம் ராம மோக்துமர்ஹஸி ஸுவ்ரத। ஶரமோக்ஷே கமிஷ்யாமி மஹேந்த்ரம் பர்வதோத்தமம்
உறுதியான விரதம் கொண்ட ராமா, அந்த ஒப்பற்ற அம்பை நீ விட வேண்டும்; அம்பை விடும் பின்பு நான் மகேந்திரப் பெருமலையில் போய்விடுவேன்.
ததா ப்ருவதி ராமே து ஜாமதக்ந்யே ப்ரதாபவாந்। ராமோ தாஶரதிஃ ஶ்ரீமாம்ஶ்சிக்ஷேப ஶரமுத்தமம்
பெரும் வீரன் ஜாமதக்னியன் இவ்வாறு கூறியதும், தசரதனின் மகன் ராமன், மகிமைமிக்கவன், அந்த சிறந்த அம்பை விடுத்தான்.
ஸ ஹதாந் த்ரு'ஶ்ய ராமேண ஸ்வாँல்லோகாம்ஸ்தபஸார்ஜிதாந்। ஜாமதக்ந்யோ ஜகாமாஶு மஹேந்த்ரம் பர்வதோத்தமம்
தவசக்தியால் பெற்ற தன் உலகங்களை ராமனால் அழிக்கப்பட்டதை பார்த்து, ஜாமதக்னியன் விரைவாக மகேந்திரப் பெருமலையில் சென்றான்.
ததோ விதிமிராஃ ஸர்வா திஶஶ்சோபதிஶஸ்ததா। ஸுராஃ ஸர்ஷிகணா ராமம் ப்ரஶஶம்ஸுருதாயுதம்
அப்போது எல்லா திசைகளும் தெளிவாக, தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் கூட்டமாக வந்து, வலிமைமிக்க வில்லையுடைய ராமனைப் புகழ்ந்தார்கள்.
ராமம் தாஶரதிம் ராமோ ஜாமதக்ந்யஃ ப்ரபூஜிதஃ। ததஃ ப்ரதக்ஷிணீக்ரு'த்ய ஜகாமாத்மகதிம் ப்ரபுஃ
தசரதனின் மகன் ராமனை, ஜாமதக்னியின் மகன் ராமன் மரியாதை செய்தான்; பின்னர், அவரைச் சுற்றி வணங்கி, அந்த பிரபு தன் வழியில் சென்றான்.
thumb|ஸப்தஸப்ததிதமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே பாலகாண்டே ஸப்தஸப்ததிதமஃ ஸர்கஃ ॥௧-
இது எழுபத்து ஏழாவது அத்தியாயம்; கேளுங்கள்.
கதே ராமே ப்ரஶாந்தாத்மா ராமோ தாஶரதிர்தநுஃ। வருணாயாப்ரமேயாய ததௌ ஹஸ்தே மஹாயஶாஃ
இராமர் அங்கிருந்து சென்றதும், அமைதியான மனத்துடன் புகழ் பெற்ற தசரதன் மகன் இராமர், அந்த வில்லைக் கரையில் அளவிட முடியாத வருணனிடம் ஒப்படைத்தார்.
அபிவாத்ய ததோ ராமோ வஸிஷ்டப்ரமுகாந்ரு'ஷீந்। பிதரம் விகலம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரோவாச ரகுநந்தநஃ
பின்னர் இராமர், வசிஷ்டர் தலைமையிலான முனிவர்களுக்கு வணங்கி, தன் தந்தை துக்கத்தில் இருப்பதைப் பார்த்து, ரகு வம்சத்தின் பெருமைபடைத்தவன் அவனிடம் பேசினான்.
ஜாமதக்ந்யோ கதோ ராமஃ ப்ரயாது சதுரம்கிணீ। அயோத்யாபிமுகீ ஸேநா த்வயா நாதேந பாலிதா
ஜாமதக்னி மகன் இராமர் இப்போது சென்றுவிட்டார்; நீ தலைவனாக பாதுகாக்கும் நான்கு படைகளும் அயோத்தி நோக்கி செல்லட்டும்.
ராமஸ்ய வசநம் ஶ்ருத்வா ராஜா தஶரதஃ ஸுதம்। பாஹுப்யாம் ஸம்பரிஷ்வஜ்ய மூர்த்ந்யுபாக்ராய ராகவம்
இராமனின் வார்த்தைகளை கேட்ட தசரதர், இராகவனை இரு கரங்களால் கட்டிப்பிடித்து, அவன் தலையை முத்தமிட்டார்.
கதோ ராம இதி ஶ்ருத்வா ஹ்ரு'ஷ்டஃ ப்ரமுதிதோ ந்ரு'பஃ। புநர்ஜாதம் ததா மேநே புத்ரமாத்மாநமேவ ச
இராமர் சென்றுவிட்டார் என்று கேட்ட அரசன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஆனந்தமடைந்தான்; அந்த நேரத்தில், தன் மகனும் தானும் புதிதாக பிறந்தவர்கள் போல உணர்ந்தான்.
சோதயாமாஸ தாம் ஸேநாம் ஜகாமாஶு ததஃ புரீம்। பதாகாத்வஜிநீம் ரம்யாம் தூர்யோத்குஷ்டநிநாதிதாம்
அவன் படையை நகரச் செல்லச் சொன்னான்; பின்னர், கொடிகள், கம்பங்கள் அலங்கரிக்கப்பட்டு, இசைக்கருவிகளின் ஓசையுடன் அழகாக இருந்த நகரை விரைவாக அடைந்தான்.
ஸிக்தராஜபதாரம்யாம் ப்ரகீர்ணகுஸுமோத்கராம்। ராஜப்ரவேஶஸுமுகைஃ பௌரைர்மங்கலபாணிபிஃ
மன்னர் செல்லும் பாதை நீரில் தெளிக்கப்பட்டு அழகாக, மலர்களால் நிரம்பி, நல்வாழ்த்து பொருள்களுடன் நகர மக்கள் அரசரை வரவேற்றனர்.
ஸம்பூர்ணாம் ப்ராவிஶத் ராஜா ஜநௌகைஃ ஸமலம்க்ரு'தாம்। பௌரைஃ ப்ரத்யுத்கதோ தூரம் த்விஜைஶ்ச புரவாஸிபிஃ
மக்கள் கூட்டத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட நகரை அரசன் நுழைந்தான்; நகரவாசிகள், பிராமணர்கள், மற்றவர்கள் தூரத்திலிருந்தே வரவேற்றனர்.
புத்ரைரநுகதஃ ஶ்ரீமாந் ஶ்ரீமத்பிஶ்ச மஹாயஶாஃ। ப்ரவிவேஶ க்ரு'ஹம் ராஜா ஹிமவத்ஸத்ரு'ஶம் ப்ரியம்
தன் மகன்களும் புகழ் பெற்ற உறவினர்களும் உடன் இருந்த அரசன், இமயமலை போல பிரியமான அரண்மனைக்குள் நுழைந்தான்.