யஸ்மாதவத்யாம் மே பத்நீமவதீஃ க்ரோதமூர்ச்சிதஃ । தஸ்மாத்த்வம் மாநுஷே லோகே ஜநிஷ்யஸி ஜநார்தந ।। ௭.௫௧.
"நீ என் மனைவியை, யாராலும் கொல்ல முடியாதவளாக இருந்தவளைக், கோபத்தில் கொன்றதால், ஜனார்த்தனா, நீ மனித உலகில் பிறக்க வேண்டியிருக்கும்."
தத்ர பத்நீவியோகம் த்வம் ப்ராப்ஸ்யஸே பஹுவார்ஷிகம் ।। ௭.௫௧.
"அங்கே நீ பல ஆண்டுகள் மனைவியைவிட்டு பிரிந்திருப்பாய்."
ஶாபாபிஹதசேதாஸ்ஸ ஸ்வாத்மநா பாவிதோ ऽபவத் ।। ௭.௫௧.
அந்த சாபத்தால் மனம் துன்புற்று, அவன் தன்னைத் தானே ஆழமாக நினைத்தான்.
அர்சயாமாஸ தம் தேவம் ப்ரு'குஃ ஶாபேந பீடிதஃ । தபஸாராதிதோ தேவோ ஹ்யப்ரவீத்பக்தவத்ஸலஃ । லோகாநாம் ஸம்ஹிதார்தம் து தம் ஶாபம் க்ராஹ்யமுக்தவாந் ।। ௭.௫௧.
சாபத்தால் வேதனைப்பட்ட ப்ருகு, அந்த தேவனை வழிபட்டான். அவன் தவத்தால் மகிழ்ந்த பக்தர்களுக்கு அருளும் அந்த தேவன், உலக நன்மைக்காக அந்த சாபத்தை ஏற்க வேண்டும் என்று கூறினான்.
இதி ஶப்தோ மஹாதேஜா ப்ரு'குணா பூர்வஜந்மநி । இஹாகதோ ஹி புத்ரத்வம் தவ பார்திவஸத்தம ।। ௭.௫௧.
ப்ருகுவால் பழைய பிறவியில் சபிக்கப்பட்டவனாக, இப்போது உன் மகனாக வந்துள்ளான், அரசர்களில் சிறந்தவனே.
ராம இத்யபிவிக்யாதஸ்த்ரிஷு லோகேஷு மாநத । தத்பலம் ப்ராப்ஸ்யதே சாபி ப்ரு'குஶாபக்ரு'தம் மஹத் ।। ௭.௫௧.
மூன்று உலகிலும் ராமன் என்று புகழ்பெற்றவன், மதிப்பளிப்பவரே, ப்ருகுவின் சாபத்தால் ஏற்பட்ட பெரிய பலனை அவன் அனுபவிப்பான்.
அயோத்யாயாஃ பதீ ராமோ தீர்ககாலம் பவிஷ்யதி । ஸுகிநஶ்ச ஸம்ரு'த்தாஶ்ச பவிஷ்யந்த்யஸ்ய யே ऽநுகாஃ ।। ௭.௫௧.
ராமன், அயோத்யாவுக்கு நீண்ட காலம் அரசனாக இருப்பான்; அவனைப் பின்பற்றுவோர் அனைவரும் செழிப்பும் மகிழ்ச்சியும் அடைவார்கள்.
தஶ வர்ஷஸஹஸ்ராணி தஶ வர்ஷஶதாநி ச । ராமோ ராஜ்யமுபாஸித்வா ப்ரஹ்மலோகம் கமிஷ்யதி ।। ௭.௫௧.
பத்து ஆயிரம் மற்றும் பத்து நூறு ஆண்டுகள் ராஜ்யம் நடத்தி, ராமன் பிரம்மாவின் உலகிற்கு செல்வான்.
ஸம்ரு'த்தைஶ்சாஶ்வமேதைஶ்ச இஷ்ட்வா பரமதுர்ஜயஃ । ராஜவம்ஶாம்ஶ்ச பஹுஶோ பஹூந்ஸம்ஸ்தாபயிஷ்யதி ।। ௭.௫௧.
பெரும் செல்வத்துடன் அசுவமேத யாகங்களை நடத்தி, சாதிக்க மிகக் கடினமானவை செய்து, பல அரச குடும்பங்களை நிறுவுவான்.
த்வௌ புத்ரௌ து பவிஷ்யேதே ஸீதாயாம் ராகவஸ்ய து । அந்யத்ர ந த்வயோத்யாயாம் ஸத்யமேதந்நஸம்ஶயஃ ।। ௭.௫௧.
ராமனுக்கு சீதையால் இரண்டு மகன்கள் பிறப்பார்கள்; வேறு எங்கும், ஆனால் அயோத்யாவில் அல்ல — இது உண்மை, சந்தேகம் இல்லை.
ஸீதாயாஶ்ச ததஃ புத்ராவபிஷேக்ஷ்யதி ராகவஃ ।। ௭.௫௧.
பின்னர் ராகவன், சீதையால் பிறந்த இரு மகன்களையும் அரசர்களாக முடிசூட்டுவான்.
ஸ ஸர்வமகிலம் ராஜ்ஞோ வம்ஶஸ்யாஹ கதாகதம் । ஆக்யாய ஸுமஹாதேஜாஸ்தூஷ்ணீமாஸீந்மஹாமுநிஃ ।। ௭.௫௧.
அந்த மஹானும், அரச குடும்பத்தின் வரலாற்றை முழுமையாக விவரித்து முடித்ததும், அமைதியாக அமர்ந்தார்.
தூஷ்ணீம்பூதே ததா தஸ்மிந்ராஜா தஶரதோ முநௌ । அபிவாத்ய மஹாத்மாநௌ புநராயாத்புரோத்தமம் ।। ௭.௫௧.
அப்போது அந்த முனிவர் அமைதியாக இருந்தபோது, அரசன் தசரதன் அந்த மகான்களை வணங்கி, மீண்டும் தலைநகருக்கு திரும்பினார்.
ஏதத்வசோ மயா தத்ர முநிநா வ்யாஹ்ரு'தம் புரா । ஶ்ருதம் ஹ்ரு'தி ச நிக்ஷிப்தம் நாந்யதா தத்பவிஷ்யதி ।। ௭.௫௧.
இந்த வார்த்தைகளை அந்த முனிவர் அப்போது சொன்னார்; நான் அதை கேட்டும், என் மனதில் வைத்தும் இருந்தேன் — அது மாற்றமின்றி நடக்கும்.
ஏவம் கதே ந ஸந்தாபம் கர்துமர்ஹஸி ராகவ । ஸீதார்தே ராகவார்தே வா த்ரு'டோ பவ நரோத்தம ।। ௭.௫௧.
இப்படி நடந்தபிறகு, ராகவா, நீ சீதைக்கும் உனக்காகவும் கவலைப்பட வேண்டாம்; மனிதர்களில் சிறந்தவரே, மனதை உறுதியாக வைத்துக்கொள்.
ஶ்ருத்வா து வ்யாஹ்ரு'தம் வாக்யம் ஸூதஸ்ய பரமாத்புதம் । ப்ரஹர்ஷமதுலம் லேபே ஸாது ஸாத்விதி சாப்ரவீத் ।। ௭.௫௧.
சூதரின் அதிசயமான வார்த்தைகளை கேட்டதும், அவன் அளவில்லா மகிழ்ச்சி அடைந்து, 'நன்றாகச் சொன்னாய், நன்றாகச் சொன்னாய்' என்று கூறினான்.
ததஃ ஸம்வததோரேவம் ஸூதலக்ஷ்மணயோஃ பதி । அஸ்தமர்கே கதே வாஸம் கேஶிந்யாம் தாவதோஷதுஃ ।। ௭.௫௧.
அப்படி சூதரும் லக்ஷ்மணனும் வழியில் பேசிக்கொண்டிருக்க, சூரியன் மறைந்தபின், அவர்கள் இருவரும் கேஷினி என்னும் ஊரில் இரவு தங்கினார்கள்.
தத்ர தாம் ரஜநீமுஷ்ய கேஶிந்யாம் ரகுநந்தநஃ । ப்ரபாதே புநருத்தாய லக்ஷ்மணஃ ப்ரயயௌ ததா ।। ௭.௫௨.
அங்கே கேஷினியில் அந்த இரவை கழித்த லக்ஷ்மணன், ரகுவம்சத்தினுக்கு மகிழ்ச்சி தருவான், காலையில் எழுந்து மீண்டும் புறப்பட்டான்.
ததோ ऽர்ததிவஸே ப்ராப்தே ப்ரவிவேஶ மஹாரதஃ । அயோத்யாம் ரத்நஸம்பூர்ணாம் ஹ்ரு'ஷ்டபுஷ்டஜநாவ்ரு'தாம் ।। ௭.௫௨.
பகல் பாதி ஆனபோது, வீரமான சூதர், பொன்னும் வைரமும் நிறைந்த, மகிழ்ச்சியும் வளமும் கூடிய மக்களால் நிரம்பிய அயோத்திக்கு வந்தான்.
ஸௌமித்ரிஸ்து பரம் தைந்யம் ஜகாம ஸுமஹாமதிஃ । ராமபாதௌ ஸமாஸாத்ய வக்ஷ்யாமி கிமஹம் கதஃ ।। ௭.௫௨.
ஆனால் மிகுந்த புத்திசாலியான சௌமித்ரி, ஆழ்ந்த துக்கத்தில் மூழ்கினான்; 'இப்போது நான் ராமரிடம் சென்று என்ன சொல்வேன்?' என்று எண்ணினான்.
தஸ்யைவம் சிந்தயாநஸ்ய பவநம் ஶஶிஸந்நிபம் । ராமஸ்ய பரமோதாரம் புரஸ்தாந்ஸமத்ரு'ஶ்யத ।। ௭.௫௨.
அவ்வாறு சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தபோது, சந்திரனைப் போல ஒளிவீசும், மிகவும் அழகான ராமரின் அரண்மனை அவன் முன்னால் தோன்றியது.
ராஜ்ஞஸ்து பவநத்வாரி ஸோ ऽவதீர்ய ரதோத்தமாத் । அவாங்முகோ தீநமநாஃ ப்ரவிவேஶாநிவாரிதஃ ।। ௭.௫௨.
அரண்மனை வாசலில், அவன் சிறந்த ரதத்திலிருந்து இறங்கி, மனம் சோர்ந்தும் துக்கமாகவும், யாரும் தடுக்காமல் உள்ளே சென்றான்.
ஸ த்ரு'ஷ்ட்வா ராகவம் தீநமாஸீநம் பரமாஸநே । நேத்ராப்யாமஶ்ருபூர்ணாப்யாம் ததர்ஶாக்ரஜமக்ரதஃ ।। ௭.௫௨.
ராகவனைக் காண, அவன் உயர்ந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்தான், கண்களில் கண்ணீர் நிரம்பிய நிலையில், தன் அண்ணனை அவன் முன்னால் பார்த்தான்.
ஜக்ராஹ சரணௌ தஸ்ய லக்ஷ்மணோ தீநசேதநஃ । உவாச தீநயா வாசா ப்ராஞ்ஜலிஃ ஸுஸமாஹிதஃ ।। ௭.௫௨.
லக்ஷ்மணன் மனம் துக்கத்தில் ஆழ்ந்தவனாய், அவனது பாதங்களைப் பிடித்து, கை கூப்பி, துக்கம் நிறைந்த குரலில் அமைதியாகப் பேசினான்.
ஆர்யஸ்யாஜ்ஞாம் புரஸ்க்ரு'த்ய விஸ்ரு'ஜ்ய ஜநகாத்மஜாம் । கங்காதீரே யதோத்திஷ்டே வால்மீகேராஶ்ரமே ஶுசௌ ।। ௭.௫௨.
ஆரியனே, உங்கள் கட்டளையை நினைத்து, ஜனகனின் மகளை, கங்கை கரையில், வால்மீகி முனிவரின் தூய ஆசிரமத்தில் விட்டுவிட்டு வந்தேன்.
தத்ர தாம் ச ஶுபாசாராமாஶ்ரமாந்தே யஶஸ்விநீம் । புநரப்யாகதோ வீர பாதமூலமுபாஸிதும் ।। ௭.௫௨.
அங்கே, ஆசிரமத்தின் எல்லையில், நல்லொழுக்கமுள்ள புகழ்பெற்ற அவளிடம் மீண்டும் சென்று, வீரனே, அவளது பாதத்தில் அமர்ந்தேன்.
மா ஶுசஃ புருஷவ்யாக்ர காலஸ்ய கதிரீத்ரு'ஶீ । த்வத்விதா ந ஹி ஶோசந்தி புத்திமந்தோ மநஸ்விநஃ ।। ௭.௫௨.
மனிதர்களில் சிறந்தவரே, நீ துக்கப்படாதே; காலத்தின் ஓட்டம் இப்படித்தான். உன்னைப் போல் அறிவும் மனநிலையும் கொண்டவர்கள் துக்கப்பட மாட்டார்கள்.
ஸர்வே க்ஷயாந்தா நிசயாஃ பதநாந்தாஃ ஸமுச்ச்ரயாஃ । ஸம்யோகா விப்ரயோகாந்தா மரணாந்தம் ச ஜீவிதம் ।। ௭.௫௨.
எல்லா சேர்க்கைகளும் குறைவுக்கு வரும், உயர்வுகள் வீழ்ச்சியடையும்; சேர்க்கை எப்போதும் பிரிவாகும், உயிரும் இறப்பில் முடியும்.
தஸ்மாத்புத்ரேஷு தாரேஷு மித்ரேஷு ச தநேஷு ச । நாதிப்ரஸங்கஃ கர்தவ்யோ விப்ரயோகோ ஹி தைர்த்ருவம் ।। ௭.௫௨.
அதனால், மகன், மனைவி, நண்பர்கள், செல்வம் ஆகியவற்றில் அதிகமான பாசம் வைக்கக் கூடாது; ஏனென்றால், அவற்றிலிருந்து பிரிவு நிச்சயம்.
ஶக்தஸ்த்வமாத்மநா ऽ ऽத்மாநம் விநேதும் மநஸைவ ஹி । லோகாந்ஸர்வாம்ஶ்ச காகுத்ஸ்த கிம் புநஃ ஶோகமாத்மநஃ ।। ௭.௫௨.
காகுத்ஸ்தா, நீ உன் மனதினால் உன்னை அடக்க வல்லவன்; உலகங்களை எல்லாம் ஆளும் நீ, உன் துக்கத்தை அடக்க முடியாதா?