தத்ரைநாம் விஜநே தேஶே விஸ்ரு'ஜ்ய ரகுநந்தந । ஶீக்ரமாகச்ச பத்ரம் தே குருஷ்வ வசநம் மம ।। ௭.௪௫.
அந்த வெறிச்சோடிய இடத்தில், ரகு வம்சத்து மகனே, அவளை விட்டுவிட்டு விரைவாக திரும்பி வா; உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; என் கட்டளையை நிறைவேற்று.
ந சாஸ்மிந் ப்ரதிவக்தவ்யஃ ஸீதாம் ப்ரதி கதஞ்சந । தஸ்மாத்த்வம் கச்ச ஸௌமித்ரே நாத்ர கார்யா விசாரணா ।। ௭.௪௫.
இந்த விஷயத்தில், சீதாவிடம் எதுவும் பேசக்கூடாது; அதனால், சௌமித்ரி, நீ போ, இங்கே யாரும் யோசிக்க தேவையில்லை.
அப்ரீதிர்ஹி பரா மஹ்யம் த்வயேதத்ப்ரதிவாரிதே । ஶாபிதா ஹி மயா யூயம் புஜாப்யாம் ஜீவிதேந ச ।। ௭.௪௫.
நீங்கள் இதற்கு எதிராகப் பேசினால், எனக்கு மிகுந்த அதிருப்தி ஏற்படும்; ஏனெனில், என் உயிரையும், என் புயல்களையும் சத்தியமாக வைத்து, உங்களை நான் கட்டுப்படுத்தி வைத்துள்ளேன்.
யே மாம் வாக்யாந்தரே ப்ரூயுரநுநேதும் கதஞ்சந । அஹிதா நாம தே நித்யம் மதபீஷ்டவிகாதநாத் ।। ௭.௪௫.
என்னை மாற்றிப் பேசி, என்னை ஏதேனும் விதத்தில் மனம் மாற்றச் சொல்வோர், என் விருப்பத்தைத் தடுக்கிறவர்களாக எப்போதும் எனக்கு பகைவராகவே கருதப்படுவார்கள்.
மாநயந்து பவந்தோ மாம் யதி மச்சாஸநே ஸ்திதாஃ । இதோ ऽத்ய நீயதாம் ஸீதா குருஷ்வ வசநம் மம ।। ௭.௪௫.
நீங்கள் என் ஆணைக்கு கீழ் இருக்கிறீர்கள் என்றால், என்னை மதியுங்கள்; இன்று சீதையை இங்கிருந்து அழைத்துச் செல்லுங்கள்—என் கட்டளையை நிறைவேற்றுங்கள்.
பூர்வமுக்தோ ऽஹமநயா கங்காதீரே ऽஹமாஶ்ரமாந் । பஶ்யேயமிதி தஸ்யாஶ்ச காமஃ ஸம்வர்த்யதாமயம் ।। ௭.௪௫.
முன்பு, கங்கை கரையில் உள்ள ஆசிரமங்களை உனக்கு காண்பிப்பேன் என்று நான் சீதைக்கு வாக்குறுதி அளித்தேன்; அவளது அந்த ஆசை இப்போது நிறைவேறட்டும்.
ஏவமுக்த்வா து காகுத்ஸ்தோ பாஷ்பேண பிஹிதாநநஃ । ப்ரவிவேஶ ஸ தர்மாத்மா ப்ராத்ரு'பிஃ பரிவாரிதஃ ।। ௭.௪௫.
இவ்வாறு கூறிய பிறகு, காகுத்ஸ்தன் கண்களில் கண்ணீர் மல்க முகத்தை மறைத்துக்கொண்டு, தம்பிகளால் சூழப்பட்டு உள்ளே சென்றான்.
ஶோகஸம்லக்நஹ்ரு'தயோ நிஶஶ்வாஸ யதா த்விபஃ ।। ௭.௪௫.
துக்கம் மனதை ஆட்கொண்டதால், அவன் யானைபோல் ஆழமாக மூச்சுவிட்டான்.
இத்யார்ஷே ஶ்ரீமத்ராமாயணே வால்மீகீயே ஆதிகாவ்யே ஶ்ரீமதுத்தரகாண்டே பஞ்சசத்வாரிம்ஶஃ ஸர்கஃ
இவ்வாறு வால்மீகி அருளிய புகழ்பெற்ற இராமாயணத்தின் உத்தர காண்டத்தில் நாற்பத்திஐந்தாவது பகுதி முடிவடைகிறது.
ததோ ரஜந்யாம் வ்யுஷ்டாயாம் லக்ஷ்மணோ தீநசேதநஃ । ஸுமந்த்ரமப்ரவீத்வாக்யம் முகேந பரிஶுஷ்யதா ।। ௭.௪௬.
அடுத்த நாள் காலை, மனம் துயரத்தில் ஆழ்ந்த லக்ஷ்மணன், முகம் வாடியவாறே சுமந்திரனை நோக்கி பேசினான்.
ஸாரதே துரகாஞ்சீக்ரம் யோஜயஸ்வ ரதோத்தமே । ஸ்வாஸ்தீர்ணம் ராஜபவநாத்ஸீதாயாஶ்சாஸநம் குரு ।। ௭.௪௬.
சாரதீ, விரைவாக நல்ல குதிரைகளை ரதத்தில் இணை; அரண்மனையிலிருந்து சீதைக்கு நன்றாக விரித்த இருக்கையைத் தயார் செய்.
ஸீதா ஹி ராஜவசநாதாஶ்ரமம் புண்யகர்மணாம் । மயா நேயா மஹர்ஷீணாம் ஶ்ரீக்ரமாநீயதாம் ரதஃ ।। ௭.௪௬.
அரசரின் கட்டளையின்படி, நான் சீதையை முனிவர்களின் ஆசிரமத்துக்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்; ரதத்தை விரைவாகக் கொண்டு வா.
ஸுமந்த்ரஸ்து ததேத்யுக்த்வா யுக்தம் பரமவாஜிபிஃ । ரதம் ஸுருசிரப்ரக்யம் ஸ்வாஸ்தீர்ணம் ஸுகஶய்யயா ।। ௭.௪௬.
சுமந்திரன், 'அப்படியே செய்கிறேன்' என்று சொல்லி, சிறந்த குதிரைகள் இணைக்கப்பட்ட அழகான ரதத்தையும், மென்மையான விரிக்கப்பட்ட இருக்கையையும் தயார் செய்தான்.
ஆநீயோவாச ஸௌமித்ரிம் மித்ராணாம் மாநவர்தநம் । ரதோ ऽயம் ஸமநுப்ராப்தோ யத்கார்யம் க்ரியதாம் ப்ரபோ ।। ௭.௪௬.
அதை அழைத்து வந்து, நண்பர்களுக்கும் மக்களுக்கும் பெருமை சேர்க்கும் சௌமித்ரியை நோக்கி, 'ரதம் வந்துவிட்டது; செய்ய வேண்டியதைச் செய்யுங்கள், பிரபு,' என்று சொன்னான்.
ஏவமுக்தஃ ஸுமந்த்ரேண ராஜவேஶ்மநி லக்ஷ்மணஃ । ப்ரவிஶ்ய ஸீதாமாஸாத்ய வ்யாஜஹார நரர்ஷபஃ ।। ௭.௪௬.
சுமந்திரன் இப்படிச் சொன்னபின், லக்ஷ்மணன் அரண்மனையில் சென்று, சீதையை அணுகி, அந்த மகானுபாவன் பேசினான்.
த்வயா கிலைஷ ந்ரு'பதிர்வரம் வை யாசிதஃ ப்ரபுஃ । ந்ரு'பேண ச ப்ரதிஜ்ஞாதமாஜ்ஞப்தஶ்சாஶ்ரமம் ப்ரதி ।। ௭.௪௬.
அம்மை, நீ அரசரிடம் ஒரு வரம் கேட்டதாகவும், அரசர் அதை ஒப்புக்கொண்டு, ஆசிரமத்துக்கு போகும்படி உத்தரவிட்டதாகவும் சொல்லப்படுகிறது.
கங்கீதீரே மயா தேவி ரு'ஷீணாமாஶ்ரமாஞ்சுபாந் । ஶீக்ரம் கத்வா து வைதேஹி ஶாஸநாத்பார்திவஸ்ய நஃ । அரண்யே முநிபிர்ஜுஷ்டே அபநேயா பவிஷ்யஸி ।। ௭.௪௬.
கங்கை கரையில் உள்ள முனிவர்களின் புனித ஆசிரமங்களுக்கு, அரசரின் கட்டளையின்படி, நான் உன்னை விரைவாக அழைத்துச் செல்வேன், வைதேஹி; அங்கு முனிவர்கள் வாழும் காட்டில் நீ தனியாக இருப்பாய்.
ஏவமுக்தா து வைதேஹீ லக்ஷ்மணேந மஹாத்மநா । ப்ரஹர்ஷமதுலம் லேபே கமநம் சாப்யரோசயத் ।। ௭.௪௬.
மகானுபாவன் லக்ஷ்மணன் இவ்வாறு கூறியபோது, வைதேஹிக்கு அளவற்ற மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது; செல்லும் எண்ணத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டாள்.
வாஸாம்ஸி ச மஹார்ஹாணி ரத்நாநி விவிதாநி ச । க்ரு'ஹீத்வா தாநி வைதேஹீ கமநாயோபசக்ரமே ।। ௭.௪௬.
வைதேஹி உயர்ந்த vasthirangalum பலவகை ரத்தினங்களும் எடுத்துக் கொண்டு, பயணத்திற்கான ஏற்பாடுகளைத் தொடங்கினாள்.
இமாநி முநிபத்நீநாம் தாஸ்யாம்யாபரணாந்ஹம் । வஸ்த்ராணி ச மஹார்ஹாணி தநாநி விவிதாநி ச ।। ௭.௪௬.
'இந்த ஆபரணங்களையும், உயர்ந்த vasthirangalum, பலவகை செல்வங்களையும், முனிவர்களின் மனைவிகளுக்கு நான் தருவேன்,' என்றாள்.
ஸௌமித்ரிஸ்து ததேத்யுக்த்வா ரதமாரோப்ய மைதிலீம் । ப்ரயயௌ ஶீக்ரதுரகை ராமஸ்யாஜ்ஞாமநுஸ்மரந் ।। ௭.௪௬.
சௌமித்ரி, "சரி" என்று சொல்லி, மைதிலியை ரதத்தில் ஏற்றி, இராமனின் todayகையை நினைத்துக்கொண்டு, வேகமான குதிரைகளுடன் புறப்பட்டான்.
அப்ரவீச்ச ததா ஸீதா லக்ஷ்மணம் லக்ஷ்மிவர்தநம் । அஶுபாநி பஹூந்யேவ பஶ்யாமி ரகுநந்தந ।। ௭.௪௬.
அப்போது சீதை, அதிர்ஷ்டத்தை வளர்க்கும் லக்ஷ்மணனை நோக்கி, "ராகுவின் வாரிசே, பல தீங்கு குறிக்கும் அறிகுறிகள் எனக்குப் புலப்படுகின்றன" என்று கூறினாள்.
நயநம் மே ஸ்புரத்யத்ய காத்ரோத்கம்பஶ்ச ஜாயதே । ஹ்ரு'தயம் சைவ ஸௌமித்ரே அஸ்வஸ்தமிவ லக்ஷயே ।। ௭.௪௬.
"இன்று என் கண் துடிக்கிறது, உடல் நடுங்குகிறது, சௌமித்ரி, என் இதயம் நலமில்லாமல் உள்ளது போல உணர்கிறேன்" என்று சீதை சொன்னாள்.
ஔத்ஸுக்யம் பரமம் சாபி அத்ரு'திஶ்ச பரா மம । ஶூந்யாமேவ ச பஶ்யாமி ப்ரு'திவீம் ப்ரு'துலோசந ।। ௭.௪௬.
"எனக்கு மிகுந்த கவலைவும், அமைதியின்மைவும் உள்ளது, பெரிய கண்களையுடையவனே, பூமி வெறுமையாகத் தெரிகிறது" என்று சீதை கூறினாள்.
அபி ஸ்வஸ்தி பவேத்தஸ்ய ப்ராதுஸ்தே ப்ராத்ரு'வத்ஸல । ஶ்வஶ்ரூணாம் சைவ மே வீர ஸர்வாஸாமவிஶேஷதஃ ।। ௭.௪௬.
"உன் சகோதரனுக்கு நன்மை உண்டாகட்டும், சகோதரன்பை நேசிப்பவனே, என் மாமியார்களுக்கும், வீரனே, எல்லோருக்கும் நலமாயிருப்பதாக" என்று சீதை வேண்டினாள்.
புரே ஜநபதே சைவ குஶலம் ப்ராணிநாமபி । இத்யஞ்ஜலிக்ரு'தா ஸீதா தேவதா அப்யயாசத ।। ௭.௪௬.
"நகரிலும் நாட்டிலும் உயிருள்ள எல்லோருக்கும் நன்மை உண்டாகட்டும்" என்று கை கூப்பி சீதை தேவதைகளிடம் பிரார்த்தனை செய்தாள்.
லக்ஷ்மணோ ऽர்தம் ததஃ ஶ்ருத்வா ஶிரஸா வந்த்ய மைதிலீம் । ஶிவமித்யப்ரவீத்த்ரு'ஷ்டோ ஹ்ரு'தயேந விஶுஷ்யதா ।। ௭.௪௬.
லக்ஷ்மணன் அவள் சொற்களை கேட்டதும், மைதிலியைத் தலை குனிந்து வணங்கி, உள்ளம் வாடினும் துணிச்சலுடன், "நன்மை உண்டாகட்டும்" என்று கூறினான்.
ததோ வாஸமுபாகம்ய கோமதீதீர ஆஶ்ரமே । ப்ரபாதே புநருத்தாய ஸௌமித்ரிஃ ஸூதமப்ரவீத் ।। ௭.௪௬.
பின்னர் கோமதி ஆற்றங்கரையில் உள்ள ஆசிரமத்தை அடைந்து, விடியற்காலை எழுந்த சௌமித்ரி, தேரோட்டியிடம் பேசினான்.
யோஜயஸ்வ ரதம் ஶீக்ரமத்ய பாகீரதீஜலம் । ஶிரஸா தாரயிஷ்யாமி த்ர்யம்பகஃ பர்வதே யதா ।। ௭.௪௬.
"ரதத்தை விரைவாக தயார் செய்; இன்று பாகீரதி நீரை என் தலையில் சுமப்பேன், மலை மீது திரயம்பகன் செய்தது போல" என்று சொன்னான்.
ஸோ ऽஶ்வாந் ரஜ்வாத சதுரோ ரதே யுங்க்த்வா மநோஜவாந் । ஆரோஹஸ்வேதி வைதேஹீம் ஸூதஃ ப்ராஞ்ஜலிரப்ரவீத் ।। ௭.௪௬.
அவன் நான்கு வேகமான குதிரைகளை ரதத்தில் கட்டி, கை கூப்பி, வைதேஹியிடம், "தயவுசெய்து ஏறு" என்று தேரோட்டியான் கேட்டான்.