துல்ய ஆஸீந்ந்ரு'பஸ்தஸ்ய ப்ரபாவாத்வஸுரேதஸஃ । அர்ஜுநோ நாம யத்ராக்நிஃ ஶரகுண்டேஶயஃ ஸதா ।। ௭.௩௧.
அந்த நகரத்தில் வசுரேதஸுக்கு சமமான வலிமை கொண்ட அரசன் ஒருவன் இருந்தான்; அவன் பெயர் அர்ஜுனன், எப்போதும் அம்புக்குழியில் அக்கினியைக் கொண்டாடுபவன்.
தமேவ திவஸம் ஸோ ऽத ஹைஹயாதிபதிர்பலீ । அர்ஜுநோ நர்மதாம் ரந்தும் கதஃ ஸ்த்ரீபிஃ ஸஹேஶ்வரஃ ।। ௭.௩௧.
அந்த நாளிலேயே, வலிமைமிக்க ஹைஹயர்களின் தலைவன் அர்ஜுனன், தனது மனைவிகளுடன் நர்மதா நதிக்கரையில் விளையாடச் சென்றிருந்தான்.
தமேவ திவஸம் ஸோ ऽத ராவணஸ்தத்ர ஆகதஃ । ராவணோ ராக்ஷஸேந்த்ரஸ்து தஸ்யாமாத்யாநப்ரு'ச்சத ।। ௭.௩௧.
அதே நாளில், இராக்கசர்களின் அரசன் இராவணன் அங்கு வந்தான்; அர்ஜுனனின் அமைச்சர்களை அவன் கேள்வி கேட்டான்.
க்வார்ஜுநோ ந்ரு'பதிஃ ஶீக்ரம் ஸம்யகாக்யாதுமர்ஹத । ராவணோ ऽஹமநுப்ராப்தோ யுத்தேப்ஸுர்ந்ரு'வரேண ஹ । மமாகமநமப்யக்ரே யுஷ்மாபிஃ ஸந்நிவேத்யதாம் ।। ௭.௩௧.
அர்ஜுனன் என்ற அரசன் எங்கே இருக்கிறான் என்பதை நீங்கள் விரைவாகவும் தெளிவாகவும் சொல்ல வேண்டும். நான் இராவணன், அவனைப் போருக்கு அழைத்து வந்துள்ளேன். என் வருகையை அவனிடம் உடனே அறிவியுங்கள்.
இத்யேவம் ராவணேநோக்தாஸ்தே ऽமாத்யாஃ ஸுவிபஶ்சிதஃ । அப்ருவந்ராக்ஷஸபதிமஸாந்நித்யம் மஹீபதேஃ ।। ௭.௩௧.
இவ்வாறு இராவணன் கேட்டபோது, those அறிவுள்ள அமைச்சர்கள் அரசன் எங்கு இருக்கிறார் என்பதை அவனுக்குத் தெரிவித்தார்கள்.
ஶ்ருத்வா விஶ்ரவஸஃ புத்ரஃ பௌராணாமர்ஜுநம் கதம் । அபஸ்ரு'த்யாகதோ விந்த்யம் ஹிமவத்ஸந்நிபம் கிரிம் ।। ௭.௩௧.
விச்ரவஸின் மகன் இராவணன், அந்த பழமையான அர்ஜுனன் சென்றிருப்பதை அறிந்து, அங்கிருந்து விலகி, இமயமலை போல் உயர்ந்த விந்திய மலையை அடைந்தான்.
ஸ தமப்ரமிவாவிஷ்டமுத்ப்ரந்தமிவ மேதிநீம் । அபஶ்யத்ராவணோ விந்த்யமாலிகந்தமிவாம்பரம் ।। ௭.௩௧.
முகில்போல் சூழப்பட்டு, பூமியைத் தொட முயலும் போல் உயர்ந்து, ஆகாயத்தைச் சுரண்டும் போல் இருந்த விந்தியத்தை இராவணன் பார்த்தான்.
ஸஹஸ்ரஶிகரோபேதம் ஸிம்ஹாத்யுஷிதகந்தரம் । ப்ரபாதபதிதைஸ்தோயைஃ ஸாட்டஹாஸமிவாம்புதிம் ।। ௭.௩௧.
ஆயிரம் சிகரங்களும், சிங்கங்கள் வாழும் குகைகளும், அருவிகளில் விழும் நீரின் ஓசையுடன், பெருங்கடலைப் போலக் கத்தும் ஒலியுடன் அந்த மலை இருந்தது.
தேவதாநவகந்தர்வைஃ ஸாப்ஸரோகணகிந்நரைஃ । ஸ்வஸ்த்ரீபிஃ க்ரீடமாநைஶ்ச ஸ்வர்கபூதம் மஹோச்ச்ரயம் ।। ௭.௩௧.
தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், அப்சராஸ் பெண்கள், கின்னரர்கள் தங்கள் பெண்களுடன் விளையாடும் அந்த உயர்ந்த மலையில், அது சுவர்க்கம் போலத் தோன்றியது.
நதீபிஃ ஸ்யந்தமாநாபிஃ ஸ்படிகப்ரதிமம் ஜலம் । பணாபிஶ்சலஜிஹ்வாபிரநந்தமிவ விஷ்டிதம் ।। ௭.௩௧.
அங்கு ஓடும் நதிகள், பளிங்கு போன்ற தெளிந்த நீர், அசைவான நாக்குகள் கொண்ட பாம்புகள், எல்லாம் சேர்ந்து அந்த இடம் முடிவில்லாத பெருமையுடன் இருந்தது.
உத்க்ராமந்தம் தரீவந்தம் ஹிமவத்ஸந்நிபம் கிரிம் । பஶ்யமாநஸ்ததோ விந்த்யம் ராவணோ நர்மதாம் யயௌ ।। ௭.௩௧.
இமயமலை போல் உயர்ந்து பரந்து விரியும் அந்த விந்தியத்தைப் பார்த்த இராவணன், பின்னர் நர்மதா நதிக்குச் சென்றான்.
சலோபலஜலாம் புண்யாம் பஶ்சிமோததிகாமிநீம் ।। ௭.௩௧.
அசைவான கற்களும், ஓடும் தூய நீரும் கொண்ட, மேற்குக் கடலை நோக்கி பாயும் அந்த புனிதமான நதியை அவன் அடைந்தான்.
மஹிஷைஃ ஸ்ரு'மரைஃ ஸிம்ஹைஃ ஶார்தூலர்க்ஷகஜோத்தமைஃ । உஷ்ணாபிதப்தைஸ்த்ரு'ஷிதைஃ ஸங்க்ஷோபிதஜலாஶயாம் ।। ௭.௩௧.
கொம்புகள், முதலைகள், சிங்கங்கள், புலிகள், கரடிகள், யானைகள் ஆகியவை வெயிலால் வெந்து, தாகத்தால் வாடி, அதன் நீரை கலக்கின.
சக்ரவாகைஃ ஸகாரண்டைஃ ஸஹம்ஸஜலகுக்குடைஃ । ஸாரஸைஶ்ச ஸதா மத்தைஃ ஸுகூஜத்பிஃ ஸமாவ்ரு'தாம் ।। ௭.௩௧.
சக்கரவாகங்கள், கரண்டங்கள், அன்னங்கள், நீர்க்கோழிகள், மற்றும் சாரல்கள் ஆகியவை எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் இனிமையாகப் பாடி, அந்த இடத்தை நிரப்பின.
புல்லத்ருமக்ரு'தோத்தம்ஸாம் சக்ரவாகயுகஸ்தநீம் । விஸ்தீர்ணபுலிநஶ்ரோணீம் ஹம்ஸாவலிஸுமேகலாம் ।। ௭.௩௧.
மலர்ந்த மரங்கள் அலங்கரித்து, சக்கரவாகங்கள் போல இரட்டைக் கன்னங்கள், பரந்த மணற்பரப்புகள் இடுப்பைப் போல், அன்னங்களின் வரிசைகள் அழகிய இடையணியாக இருந்தன.
புஷ்பரேண்வநுலிப்தாங்கீம் ஜலபேநாமலாம்ஶுகாம் । ஜலாவகாஹஸம்ஸ்பர்ஶாம் புல்லோத்பலஶுபேக்ஷணாம் । புஷ்பகாதவருஹ்யாஶு நர்மதாம் ஸரிதாம் வராம் ।। ௭.௩௧.
மலர்த் தூளால் பூசப்பட்ட உடல், நீர்ப்பொடியைப் போல் தூய ஆடைகள், நீரின் தொடுதலால் பளிச்சிடும், மலர்ந்த நீலோற்பலங்களைப் போல் கண்கள்; வானூர்தியில் இருந்து விரைவாக இறங்கி, நர்மதா என்ற சிறந்த நதியில் அவர் இறங்கினார்.
இஷ்டாமிவ வராம் நாரீமவகாஹ்ய தஶாநநஃ । ஸ தஸ்யாஃ புலிநே ரம்யே நாநாமுநிநிஷேவிதே ।। ௭.௩௧.
பிரியமான பெண்ணை அணைவதுபோல் அவளைச் சேர்ந்த தசமுகன், பல முனிவர்கள் வந்து போகும் அந்த அழகிய கரையில்,
உபோபவிஷ்டைஃ ஸசிவைஃ ஸார்தம் ராக்ஷஸபுங்கவஃ । ப்ரக்யாய நர்மதாம் ஸோ ऽத கங்கேயமிதி ராவணஃ ।। ௭.௩௧.
தன் அமைச்சர்களுடன் அமர்ந்த ராட்சசர்களில் சிறந்தவன், நர்மதாவை புகழ்ந்து, பின்னர் ராவணன் அவளை 'கங்கை மகள்' என்று அழைத்தான்.
நர்மதாதர்ஶஜம் ஹர்ஷமாப்தவாந் ராக்ஷஸாதிபஃ । உவாச ஸசிவாம்ஸ்தத்ர ஸலீலம் ஶுகஸாரணௌ ।। ௭.௩௧.
நர்மதாவை பார்த்து மகிழ்ந்த ராட்சசாதிபதி, அங்கே தனது அமைச்சர்களான சுகன், சாரணனிடம் விளையாட்டாகப் பேசினான்.
ஏஷ ரஶ்மிஸஹஸ்ரேண ஜகத்க்ரு'த்வைவ காஞ்சநம் । தீக்ஷ்ணதாபகரஃ ஸூர்யோ நபஸோ ऽர்தம் ஸமாஶ்ரிதஃ ।। ௭.௩௧.
இந்த சூரியன் ஆயிரம் கதிர்களால் உலகை பொன்னாக மாற்றி, கடும் வெப்பத்துடன் வானத்தின் பாதியை நிரப்பியுள்ளான்.
மாமாஸீநம் விதித்வைவ சந்த்ராயதி திவாகரஃ ।। ௭.௩௧.
நான் இங்கு அமர்ந்திருப்பதை அறிந்து, சூரியன் இப்போது சந்திரனைப் போல் மாறிவிட்டான்.
நர்மதாஜலஶீதஶ்ச ஸுகந்திஃ ஶ்ரமநாஶநஃ । மத்பயாதநிலோ ऽப்யத்ர வாத்யேஷ ஸுஸமாஹிதஃ ।। ௭.௩௧.
நர்மதாவின் குளிர்ந்த, மணமுள்ள நீர் சோர்வை போக்குகிறது; எனக்காகக் கூட, இங்கு காற்று மெதுவாக அமைதியாக வீசுகிறது.
இயம் வாபி ஸரிச்ச்ரேஷ்டா நர்மதா நர்மவர்திநீ । நக்ரமீநவிஹங்கோர்மிஃ ஸபயேவாங்கநா ஸ்திதா ।। ௭.௩௧.
இந்த நதிகளில் சிறந்த நர்மதா, மகிழ்ச்சி அதிகரிக்கச் செய்பவள், முதலைகள், பறவைகள், அலைகளுடன், ஒரு பெண் போல அச்சத்துடன் நிற்கின்றாள்.
தத்பவந்தஃ க்ஷதாஃ ஶஸ்த்ரைர்ந்ரு'பைரிந்த்ரஸமைர்யுதி । சந்தநஸ்ய ரஸேநேவ ருதிரேண ஸமுக்ஷிதாஃ ।। ௭.௩௧.
பின்னர், நீங்கள் எல்லோரும், தேவராஜனுக்கு சமமான அரசர்களால் போர் வெளியில் ஆயுதங்களால் காயமடைந்து, சந்தனச் சாறுபோல் இரத்தத்தில் மூழ்கினீர்கள்.
தே யூயமவகாஹத்வம் நர்மதாம் ஶர்மதாம் ஶுபாம் । மஹாபத்மமுகா மத்தா கங்காமிவ கஹாகஜாஃ । அஸ்யாம் ஸ்நாத்வா மஹாநத்யாம் பாப்மாநம் விப்ரமோக்ஷ்யத ।। ௭.௩௧.
இப்போது நீங்கள் எல்லோரும், மகிழ்ச்சி தரும் இந்த நன்மைமிக்க நர்மதாவை, பெரிய யானைகள் கங்கையில் இறங்கும் போல், இறங்குங்கள்; இந்தப் பெரிய நதியில் स्नானம் செய்து, பாவம் நீங்குவீர்கள்.
அஹமப்யத்ய புலிநே ஶரதிந்துஸமப்ரபே । புஷ்போபஹாரம் ஶநகைஃ கரிஷ்யாமி கபர்திநஃ ।। ௭.௩௧.
இன்று, இந்த வெண்மையான மேகத்தைப் போல் பிரகாசிக்கும் நர்மதா கரையில், நான் மெதுவாகக் கூந்தல் முடி உடையவருக்கு மலர்கள் சமர்ப்பிப்பேன்.
ராவணேநைவமுக்தாஸ்து ப்ரஹஸ்தஶுகஸாரணாஃ । ஸமஹோதரதூம்ராக்ஷா நர்மதாம் விஜகாஹிரே ।। ௭.௩௧.
இவ்வாறு ராவணன் கூறியபின், பிரஹஸ்தன், சுகன், சாரணன், மகோதரன், தூம்ராட்சன் ஆகியோர் நர்மதாவிற்குள் இறங்கினர்.
ராக்ஷஸேந்த்ரகஜைஸ்தைஸ்து க்ஷோபிதா நர்மதா நதீ । வாமநாஞ்ஜநபத்மாத்யைர்கங்கா இவ மஹாகஜைஃ ।। ௭.௩௧.
அந்த யானைபோன்ற ராட்சசத் தலைவர்களால் கலக்கப்பட்ட நர்மதா நதி, வாமனன், அஞ்சனன், பத்மன் போன்ற பெரிய யானைகளால் கலங்கும் கங்கையைப் போல் இருந்தது.
ததஸ்தே ராக்ஷஸாஃ ஸ்நாத்வா நர்மதாயாம் மஹாபலாஃ । உத்தீர்ய புஷ்பாண்யாஜஹ்ருர்பல்யர்தம் ராவணஸ்ய து ।। ௭.௩௧.
பின்னர் அந்த வலிமைமிக்க ராட்சசர்கள், நர்மதாவில் स्नானம் செய்து, கரையை கடந்துவிட்டு, ராவணனுக்காக மலர்களைத் திரட்டினர்.
நர்மதாபுலிநே ஹ்ரு'த்யே ஶுப்ராப்ரஸத்ரு'ஶப்ரபே । ராக்ஷஸைஸ்து முஹூர்தேந க்ரு'தஃ புஷ்பமயோ கிரிஃ ।। ௭.௩௧.
நர்மதாவின் அழகான, வெண்மையான மேகத்தைப் போல் பிரகாசிக்கும் கரையில், ராட்சசர்கள் ஒரு கணத்தில் மலர்களால் ஒரு மலை உருவாக்கினார்கள்.