்வம் ஹி கஸ்யசித்ப்ராணிநோ புவி । அதாப்ரவீத்ஸ தத்ரஸ்தம் மேகநாதோ மஹாபலஃ । ஶ்ரூயதாம் வா பவேத்ஸித்திஃ ஶதக்ரதுவிமோக்ஷணே ।। ௭.௩௦.
இந்த பூமியில் எந்த உயிருக்கும் (முழுமையான) இறப்பில்லாத நிலை இல்லை; அப்போது அங்கு நின்று கொண்டிருந்த மகாபலசாலியான மேகநாதன் கூறினான்: 'சதக்ரது இந்திரனை விடுவிப்பதற்காக என்ன வரம் வேண்டுமானாலும் கேட்கட்டும்.'
மமேஷ்டம் நித்யஶோ ஹர்வ்யைர்மந்த்ரைஃ ஸம்பூஜ்ய பாவகம் । ஸங்க்ராமமவதர்த்தும் ச ஶத்ருநிர்ஜயகாங்க்ஷிணஃ ।। ௭.௩௦.
எனக்கு விருப்பமானபடி, எப்போதும் ஹவிஸ் மற்றும் மந்திரங்களால் தீயை வழிபட அனுமதி கிடைக்கட்டும்; மேலும், பகைவரை வெல்லும் ஆசையுடன் நான் போருக்கு இறங்கட்டும்.
அஶ்வயுக்தோ ரதோ மஹ்யமுத்திஷ்டேத்து விபாவஸோஃ । தத்ஸ்தஸ்யாமரதா ஸ்யாந்மே ஏஷ மே நிஶ்சயோ வரஃ ।। ௭.௩௦.
அந்த தீயிலிருந்து குதிரைகள் இணைக்கப்பட்ட ரதம் எனக்கு எழுந்துவரட்டும்; அதில் நின்றபோது எனக்கு இறப்பில்லாத நிலை கிடைக்கட்டும்—இதுவே எனக்கு உறுதி செய்யப்பட்ட வரமாக இருக்கட்டும்.
தஸ்மிந்யத்யஸமாப்தே ச ஜப்யஹோமே விபாவஸௌ । யுத்யேயம் தேவ ஸங்க்ராமே ததா மே ஸ்யாத்விநாஶநம் ।। ௭.௩௦.
அந்த தீயில் ஜபமும் ஹோமமும் முடிவடையாமல் இருக்கும்போது நான் போரில் ஈடுபட்டால், அப்போது எனக்கு அழிவு நேரிட வேண்டும், தேவனே.
ஸர்வோ ஹி தபஸா தேவ வ்ரு'ணோத்யமரதாம் புமாந் । விக்ரமேண மயா த்வேததமரத்வம் ப்ரவர்திதம் ।। ௭.௩௦.
தேவனே, எல்லோரும் தவம் செய்து இறப்பில்லாத நிலையை அடைகிறார்கள்; ஆனால், என் வீரத்தால் நான் இந்த நிலையை பெற்றுள்ளேன்.
ஏவமஸ்த்விதி தம் சாஹ வாக்யம் தேவஃ பிதாமஹஃ । முக்தஶ்சேந்த்ரஜிதா ஶக்ரோ கதாஶ்ச த்ரிதிவம் ஸுராஃ ।। ௭.௩௦.
அப்படியே ஆகட்டும் என்று பிரம்மா கூறினார்; இந்திரனை இந்திரஜித் விடுதலை செய்தான், தேவர்கள் அனைவரும் சொர்க்கத்திற்குத் திரும்பினர்.
ஏதஸ்மிந்நந்தரே ராம தீநோ ப்ரஷ்டாம்பரத்யுதிஃ । இந்த்ரஶ்சிந்தாபரீதாத்மா த்யாநதத்பரதாம் கதஃ ।। ௭.௩௦.
அந்த நேரத்தில், ராமா, இந்திரன் துன்பத்தால் சோர்ந்து, ஒளியும் ஆடையும் இழந்து, மனம் கவலையால் நிரம்பி, ஆழ்ந்த தியானத்தில் மூழ்கினான்.
தம் து த்ரு'ஷ்ட்வா ததாபூதம் ப்ராஹ தேவஃ ப்ரஜாபதிஃ । ஶதக்ரதோ கிமு புரா கரோதி ஸ்ம ஸுதுஷ்க்ரு'தம் ।। ௭.௩௦.
அந்த நிலையில் இருந்த இந்திரனைப் பார்த்து, பிரஜாபதி தேவன் கேட்டான்: 'சதக்ரது, நீ முன்பு என்ன பெரிய தவறை செய்தாய்?'
அமரேந்த்ர மயா பஹ்வ்யஃ ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஷ்டாஸ்ததா ப்ரபோ । ஏகவர்ணாஃ ஸமாபாஷா ஏகரூபாஶ்ச ஸர்வஶஃ ।। ௭.௩௦.
தேவர்களின் தலைவனே, நான் பல உயிர்களை உருவாக்கினேன்; எல்லா உயிர்களும் ஒரே நிறத்தில், ஒரே மொழியில் பேசும், எல்லா வகையிலும் ஒரே மாதிரியாக இருந்தன.
தாஸாம் நாஸ்தி விஶேஷோ ஹி தர்ஶநே லக்ஷணே ऽபி வா । ததோ ऽஹமேகாக்ரமநாஸ்தாஃ ப்ரஜாஃ பரிசிந்தயம் ।। ௭.௩௦.
அவற்றில் தோற்றத்திலும், அடையாளங்களிலும் எந்த வேறுபாடும் இல்லை; அதனால், என் மனதை ஒருமுகமாக வைத்து, அந்த உயிர்களை நான் சிந்தித்தேன்.
ஸோ ऽஹம் தாஸாம் விஶேஷார்தம் ஸ்த்ரியமேகாம் விநிர்மமே । யத்யத்ப்ரஜாநாம் ப்ரத்யங்கம் விஶிஷ்டம் தத்ததுத்த்ரு'தம் ।। ௭.௩௦.
அவற்றில் வேறுபாடு ஏற்படுத்த, நான் ஒரு பெண்ணை உருவாக்கினேன்; ஒவ்வொரு உயிரிலும் சிறந்தது எது என்று பார்த்து, அவற்றை ஒன்றாக சேர்த்தேன்.
ததோ மயா ரூபகுணைரஹல்யா ஸ்த்ரீ விநிர்மிதா । ஹலம் நாமேஹ வைரூபம் ஹல்யம் தத்ப்ரபவம் பவேத் ।। ௭.௩௦.
அவ்வாறு, அழகு மற்றும் நல்ல பண்புகளுடன் அஹல்யா என்ற பெண்ணை நான் உருவாக்கினேன்; இங்கு 'ஹல' என்பது குறைபாடு என்று பொருள், 'ஹல்யா' என்றால் அதன் மூலமாகும்.
யஸ்மாந்ந வித்யதே ஹல்யம் தேநாஹல்யேதி விஶ்ருதா । அஹல்யேதி மயா ஶக்ர தஸ்யா நாம ப்ரவர்திதம் ।। ௭.௩௦.
அவளுக்கு எந்த குறையும் இல்லாததால், அவள் அஹல்யா என்று புகழ்பெற்றாள்; இந்த பெயரை நான் அவளுக்கு வைத்தேன், சக்ரா.
நிர்மிதாயாம் ச தேவேந்த்ர தஸ்யாம் நார்யாம் ஸுரர்ஷப । பவிஷ்யதீதி கஸ்யைஷா மம சிந்தா ததோ ऽபவத் ।। ௭.௩௦.
அந்த பெண் உருவானபோது, இந்திரா, நான் யாருக்காக அவள் இருப்பாள் என்று மனதில் எண்ணினேன்.
த்வம் து ஶக்ர ததா நாரீம் ஜாநீஷே மநஸா ப்ரபோ । ஸ்தாநாதிகதயா பத்நீ மமைஷேதி புரந்தர ।। ௭.௩௦.
ஆனால், சக்ரா, நீ அந்த பெண்ணை உன் மனதில் உன்னுடையவளாக நினைத்தாய்; ஆனால் பதவியின் காரணமாக அவள் என் மனைவியாக ஆனாள், புரந்தரா.
ஸா மயா ந்யாஸபூதா து கௌதமஸ்ய மஹாத்மநஃ । ந்யஸ்தா பஹூநி வர்ஷாணி தேந நிர்யாதிதா ச ஹ ।। ௭.௩௦.
அவளை நான், மகான்மா கௌதமரிடம் பாதுகாப்பாக ஒப்படைத்தேன்; பல ஆண்டுகள் அவள் அவனிடம் இருந்தாள்.
ததஸ்தஸ்ய பரிஜ்ஞாய மஹாஸ்தைர்யம் மஹாமுநேஃ । ஜ்ஞாத்வா தபஸி ஸித்திம் ச பத்ந்யர்தம் ஸ்பர்ஶிதா ததா ।। ௭.௩௦.
அந்த மகான்மாவின் நிலைமையை அறிந்து, தவத்தில் பெற்ற Siddhiயை தெரிந்து, நீ அவன் மனைவியை தொட்ந்தாய்.
ஸங்க்ருத்தஸ்த்வம் ஹி தர்மாத்மந் கத்வா தஸ்யாஶ்ரமம் முநேஃ । த்ரு'ஷ்டவாம்ஶ்ச ததா தாம் ஸ்த்ரீம் தீப்தாமக்நிஶிகாமிவ ।। ௭.௩௦.
கோபத்துடன் நீ அந்த முனிவரின் ஆசிரமத்திற்கு சென்று, அக்காலத்தில் தீப்பொறி போல ஜொலிக்கும் அந்த பெண்ணை பார்த்தாய்.
ஸா த்வயா தர்ஷிதா ஶக்ர காமார்தேந ஸமந்யுநா । த்ரு'ஷ்டஸ்த்வம் ச ததா தேந ஹ்யாஶ்ரமே பரமர்ஷிணா ।। ௭.௩௦.
சக்ரா, ஆசை மற்றும் கோபத்தால் நீ அவளை அவமானப்படுத்தினாய்; அப்போது அந்த பெரிய முனிவர் ஆசிரமத்தில் உன்னை பார்த்தார்.
ததஃ க்ருத்தேந தேநா ऽஸி ஶப்தஃ பரமதேஜஸா । கதோ ऽஸி யேந தேவேந்த்ர தஶாபாகவிபர்யயம் ।। ௭.௩௦.
அப்போது, அந்த மிகுந்த ஒளியுடையவர் கோபத்தில் உன்னை சபித்து, இந்திரா, உன் சக்தியின் பத்து பங்கு குறைவாகும் நிலைக்கு நீ சென்றாய்.
யஸ்மாந்மே தர்ஷிதா பத்நீ த்வயா வாஸவ நிர்பயம் । தஸ்மாத்த்வம் ஸமரே ராஜஞ்சத்ருஹஸ்தம் கமிஷ்யஸி ।। ௭.௩௦.
வாஸவா, என் மனைவியை நீ பயமின்றி அவமானப்படுத்தினாய்; அதனால், அரசா, போரில் நீ எதிரியின் கையில் விழுவாய்.
அயம் து பாவோ துர்புத்தே யஸ்த்வயேஹ ப்ரவர்திதஃ । மாநுஷேஷ்வபி லோகேஷு பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௭.௩௦.
முட்டாளே, இங்கு நீ செய்த இந்த நடத்தை, மனிதர்களிடமும் உலகத்தில் நிகழும் என்பது உறுதி.
தத்ரார்தம் தஸ்ய யஃ கர்தா த்வய்யர்தம் நிபதிஷ்யதி । ந ச தே ஸ்தாவரம் ஸ்தாநம் பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௭.௩௦.
அந்த செயலில் யார் பாதியை செய்தாரோ, அவர்கள் பாதி தண்டனை அனுபவிப்பார்கள்; உனக்கு நிலையான இடம் இருக்காது, இது உறுதி.
யஶ்ச யஶ்ச ஸுரேந்த்ரஃ ஸ்யாத்த்ருவஃ ஸ ந பவிஷ்யதி । ஏஷ ஶாபோ மயா முக்த இத்யஸௌ த்வாம் ததா ऽப்ரவீத் ।। ௭.௩௦.
யார் யார் தேவலோகத்தின் தலைவராக இருந்தாலும், அவர் நிலையாக இருக்கமாட்டார்; இந்த சாபத்தை நான் விட்டேன், அப்போது அவன் உன்னிடம் இப்படிச் சொன்னான்.
தாம் து பார்யாம் ஸ நிர்பர்த்ஸ்ய ஸோ ऽப்ரவீத்ஸுமஹாதபாஃ । துர்விநீதே விநித்வம்ஸ மமாஶ்ரமஸமீபதஃ ।। ௭.௩௦.
பின்னர், அவன் தன் மனைவியை கண்டித்துப், 'தீயவளே, என் ஆசிரமம் அருகிலிருந்து மறைந்து போ!' என்று அந்த மகா தவசு கூறினார்.
ரூபயௌவநஸம்பந்நா யஸ்மாத்த்வமநவஸ்திதா । தஸ்மாத்ரூபவதீ லோகே ந த்வமேகா பவிஷ்யதி ।। ௭.௩௦.
அழகு, இளமை ஆகியவை உனக்கிருந்தும், நீ நிலையாக இல்லாததால், உலகில் அழகுடைய பெண்கள் நீ மட்டும் அல்லாமல் பிறப்பார்கள்.
ரூபம் ச தே ப்ரஜாஃ ஸர்வா கமிஷ்யந்தி ந ஸம்ஶயஃ । யத்ததேகம் ஸமாஶ்ரித்ய விப்ரமோ ऽயமுபஸ்திதஃ ।। ௭.௩௦.
உன் அழகு மட்டுமே நம்பி எல்லா உயிர்களும் அதை இழந்து விடும்; இதிலே எந்த சந்தேகமும் இல்லை, ஏனெனில் அதிலிருந்துதான் இந்த குழப்பம் வந்துள்ளது.
ததாப்ரப்ரு'தி பூயிஷ்டம் ப்ரஜா ரூபஸமந்விதாஃ । ஸா தம் ப்ரஸாதயாமாஸ மஹர்ஷிம் கௌதமம் ததா ।। ௭.௩௦.
அந்த நேரத்திலிருந்து பெரும்பாலான உயிர்களுக்கு அழகு இருந்தது; பின்னர் அவள் அந்த மகரிஷி கவுதமரிடம் மனம் அமைதியாக வேண்டினாள்.
அஜ்ஞாநாத்தர்ஷிதா விப்ர த்வத்ரூபேண திவௌகஸா । ந காமகாராத்விப்ரர்ஷே ப்ரஸாதம் கர்துமர்ஹஸி ।। ௭.௩௦.
பிராமணரே, நான் அறியாமலே, உங்கள் உருவத்தில் வந்த தேவரால் அவமானப்படுத்தப்பட்டேன்; ஆசையால் அல்ல, முனிவரே, தயை செய்து எனக்கு அருள் செய்ய வேண்டும்.
அஹல்யயா த்வேவமுக்தஃ ப்ரத்யுவாச ஸ கௌதமஃ । உத்பத்ஸ்யதி மஹாதேஜா இக்ஷ்வாகூணாம் மஹாரதஃ ।। ௭.௩௦.
அஹல்யை இப்படிச் சொன்னபோது, கவுதமர் பதிலளித்தார்: 'இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் ஒரு பெரிய வீரனும், ஒளியுள்ள வீரரும் பிறப்பான்.'