ஸா வேபமாநா லஜ்ஜந்தீ பீதா கரக்ரு'தாஞ்ஜலிஃ । நலகூபரமாஸாத்ய பாதயோர்நிபபாத ஹ ।। ௭.௨௬.
அவள் நடுங்கி, வெட்கத்துடன், பயத்தில், கைகளை கூப்பி, நளகூபரனிடம் சென்று அவனது பாதங்களில் விழுந்தாள்.
ததவஸ்தாம் ச தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாத்மா நலகூபரஃ । அப்ரவீத்கிமிதம் பத்ரே பாதயோஃ பதிதா ऽஸி மே ।। ௭.௨௬.
அவளது அந்த நிலையைப் பார்த்த மகாத்மா நளகூபரன், "என்ன இது, நல்லவளே, என் காலடியில் விழுகிறாய்?" என்று கேட்டான்.
ஸா வை நிஃஶ்வஸமாநா து வேபமாநா க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ । தஸ்மை ஸர்வம் யதாதத்த்வமாக்யாதுமுபசக்ரமே ।। ௭.௨௬.
அவள் ஆழமாக மூச்சுவிட்டு, நடுங்கி, கைகளை கூப்பி, நடந்ததை எல்லாம் உண்மையாக அவனிடம் சொல்லத் தொடங்கினாள்.
ஏஷ தேவ தஶக்ரீவஃ ப்ராப்தோ கந்தும் த்ரிவிஷ்டபம் । தேந ஸைந்யஸஹாயேந நிஶேயம் பரிணாமிதா ।। ௭.௨௬.
"ஓ இறைவா, இந்த தசமுகன் விண்ணுலகிற்கு செல்ல விரும்பி இங்கு வந்தான்; அவனது படை உதவியுடன், நான் அவனால் வலுக்கட்டாயமாக அழைத்துச் செல்லப்பட்டேன்."
ஆயந்தீ தேந த்ரு'ஷ்டா ऽஸ்மி த்வத்ஸகாஶமரிந்தம । க்ரு'ஹீதா தேந ப்ரு'ஷ்டா ऽஸ்மி கஸ்ய த்வமிதி ரக்ஷஸா ।। ௭.௨௬.
"நான் வரும்போது, பகைவரை வெல்வோனே, அவன் என்னை பார்த்து பிடித்து, 'நீ யாருடையவள்?' என்று அந்த ராக்ஷசன் என்னை கேட்டான்."
மயா து ஸர்வம் யத்ஸத்யம் தஸ்மை ஸர்வம் நிவேதிதம் । காமமோஹாபிபூதாத்மா நாஶ்ரௌஷீத்தத்வசோ மம ।। ௭.௨௬.
"நான் அவனிடம் உண்மையெல்லாம் சொன்னேன்; ஆனால், ஆசை மற்றும் மயக்கத்தில் மூழ்கிய அவன் என் வார்த்தைகளை கவனிக்கவில்லை."
யாச்யமாநோ மயா தேவ ஸ்நுஷா தே ऽஹமிதி ப்ரபோ । தத்ஸர்வம் ப்ரு'ஷ்டதஃ க்ரு'த்வா பலாத்தேநாஸ்மி தர்ஷிதா ।। ௭.௨௬.
"ஓ பிரபுவே, 'நான் உன் மருமகள்' என்று நான் பலமுறை வேண்டினும், அவன் அதை எல்லாம் புறக்கணித்து, வலுக்கட்டாயமாக என்னை இழிந்தான்."
ஏவம் த்வமபராதம் மே க்ஷந்துமர்ஹஸி ஸுவ்ரத । ந ஹி துல்யம் பலம் ஸௌம்ய ஸ்த்ரியாஶ்ச புருஷஸ்ய ச ।। ௭.௨௬.
"அப்படியிருக்க, என் தவறை நீ மன்னிக்க வேண்டும், உறுதியுள்ளவனே; ஏனெனில், பெண்களுக்கும் ஆண்களுக்கும் பலம் சமம் அல்ல, இனியவனே."
ஏதசுத்வா து ஸங்க்ருத்தஸ்ததா வைஶ்ரவணாத்மஜஃ । தர்ஷணாம் தாம் பராம் ஶ்ருத்வா த்யாநம் ஸம்ப்ரவிவேஶ ஹ ।। ௭.௨௬.
இதை கேட்டதும், வைஶ்ரவணனின் மகன் கோபத்தில் வெடித்து, அந்த பெரிய அவமதிப்பை அறிந்து, தியானத்தில் அமர்ந்தான்.
தஸ்ய தத்கர்ம விஜ்ஞாய ததா வைஶ்ரவணாத்மஜஃ । முஹூர்தாத்க்ரோததாம்ராக்ஷஸ்தோயம் ஜக்ராஹ பாணிநா ।। ௭.௨௬.
அந்த செயலை உணர்ந்த வைஶ்ரவணனின் மகன், ஒரு கணத்தில் கோபத்தால் கண்கள் சிவந்து, தன் கையில் நீர் எடுத்தான்.
க்ரு'ஹீத்வா ஸலிலம் ஸர்வமுபஸ்ப்ரு'ஶ்ய யதாவிதி । உத்ஸஸர்ஜ யதா ஶாபம் ராக்ஷஸேந்த்ராய தாருணம் ।। ௭.௨௬.
அவன் நீரை எடுத்துக்கொண்டு, முறையின்படி தூய்மை செய்து, ராக்ஷசர்களின் அரசனுக்கு பயங்கரமான சாபத்தை உச்சரித்தான்.
அகாமா தேந யஸ்மாத்த்வம் பலாத்பத்ரே ப்ரதர்ஷிதா । தஸ்மாத்ஸ யுவதீமந்யாம் நாகாமாமுபயாஸ்யதி ।। ௭.௨௬.
"பாக்கியவளே, நீ விருப்பமின்றி வலுக்கட்டாயமாக அவனால் இழிந்தாய்; அதனால், இனி அவன் விருப்பமில்லாத வேறு யுவதியிடம் செல்லமாட்டான்."
யதா ஹ்யகாமாம் காமார்தோ தர்ஷயிஷ்யதி யோஷிதம் । மூர்தா து ஸப்ததா தஸ்ய ஶகலீபவிதா ததா ।। ௭.௨௬.
"யாராவது விருப்பமில்லாத பெண்ணை ஆசையால் அவமானப்படுத்தினால், உடனே அவனது தலையெழுத்து ஏழு துண்டுகளாக உடைந்து போகும்."
தஸ்மிந்நுதாஹ்ரு'தே ஶாபே ஜ்வலிதாக்நிஸமப்ரபே । தேவதுந்துபயோ நேதுஃ புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிஶ்ச காச்ச்யுதா । பிதாமஹமுகாஶ்சைவ ஸர்வே தேவாஃ ப்ரஹர்ஷிதாஃ ।। ௭.௨௬.
அந்த தீப்போல் எரியும் சாபம் கூறப்பட்டபோது, தேவர்களின் பறை ஓசை முழங்க, வானிலிருந்து பூமழை பொழிந்தது; பிதாமகன் தலைமையிலான எல்லா தேவர்களும் மகிழ்ந்தனர்.
ஜ்ஞாத்வா லோககதிம் ஸர்வாம் தஸ்ய ம்ரு'த்யும் ச ரக்ஷஸஃ । ரு'ஷயஃ பிதரஶ்சைவ ப்ரீதிமாபுரநுத்தமாம் ।। ௭.௨௬.
அந்த ராக்ஷசனின் மரணமும் உலகத்தின் ஓட்டமும் அறிந்த முனிவர்களும் பிதர்களும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்.
ஶ்ருத்வா து ஸ தஶக்ரீவஸ்தம் ஶாபம் ரோமஹர்ஷணம் । நாரீஷு மைதுநே பாவம் நாகாமாஸ்வப்யரோசயத் ।। ௭.௨௬.
ஆனால், அந்த பீதிகரமான சாபத்தை தசமுகன் கேட்டதும், விருப்பமில்லாத பெண்களுடன் சேர்வதில் அவனுக்கு இனி விருப்பம் இல்லை.
தேந நீதாஃ ஸ்த்ரியஃ ப்ரீதிமாபுஃ ஸர்வாஃ பதிவ்ரதாஃ । நலகூபரநிர்முக்தம் ஶாபம் ஶ்ருத்வா மநஃப்ரியம் ।। ௭.௨௬.
நலகூபரன் விதித்த சாபத்தைப் பற்றி கேட்டு, அவன் கொண்டுபோன எல்லா கணவனுக்குப் பற்றுள்ள பெண்களும் மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள்.
கைலாஸம் லங்கயித்வாத தஶக்ரீவஃ ஸ ராவணஃ । ஆஸஸாத மஹாதேஜா இந்த்ரலோகம் நிஶாசரஃ ।। ௭.௨௭.
பத்து தலை கொண்ட இராவணன், கைலாசம் கடந்தபின், அந்த வலிமை மிகுந்த இரவு வலம் வரும் ராக்ஷசன் இந்திரலோகத்தை அடைந்தான்.
தஸ்ய ராக்ஷஸஸைந்யஸ்ய ஸமந்தாதுபயாஸ்யதஃ । தேவலோகம் யயௌ ஶப்தோ மத்யமாநார்ணவோபமஃ ।। ௭.௨௭.
அவன் ராக்ஷச சேனை எல்லா பக்கமும் தேவருலகை நோக்கி முன்னேற, கடலைக் குழைத்தபோல் ஒரு பெரும் சத்தம் எழுந்தது.
ஶ்ருத்வா து ராவணம் ப்ராப்தமிந்த்ரஶ்சலித ஆஸநாத் । அப்ரவீத்தத்ர தாந் தேவாந் ஸர்வாநேவ ஸமாகதாந் ।। ௭.௨௭.
இராவணன் வந்துவிட்டான் என்று கேட்டு, இந்திரன் தன் ஆசனத்தில் இருந்து அசைந்து, அங்கே கூடியிருந்த எல்லா தேவர்களையும் பார்த்து பேசினான்.
ஆதித்யாந்ஸவஸூந்ருத்ராந்விஶ்வாந்ஸாத்யாந்மருத்கணாந் । ஸஜ்ஜீபவத யுத்தார்தம் ராவணஸ்ய துராத்மநஃ ।। ௭.௨௭.
ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள், விஶ்வேதேவர்கள், சாத்யர்கள், மருத்துகள் — நீங்கள் எல்லோரும் இராவணன் என்ற தீய உள்ளத்தாரை எதிர்த்து யுத்தத்துக்கு தயார் ஆகுங்கள்!
ஏவமுக்தாஸ்து ஶக்ரேண தேவாஃ ஶக்ரஸமா யுதி । ஸந்நஹ்ய ஸுமஹாஸத்த்வா யுத்தஶ்ரத்தாஸமந்விதாஃ ।। ௭.௨௭.
இப்படிச் சக்கரனால் கூரியபின், யுத்தத்தில் அவனை ஒப்பவர்கள் ஆன தேவர்கள், பெரும் வலிமையுடன், போருக்கு ஆர்வமுடன் தங்கள் ஆயுதங்களை அணிந்துகொண்டார்கள்.
ஸ து தீநஃ பரித்ரஸ்தோ மஹேந்த்ரோ ராவணம் ப்ரதி । விஷ்ணோஃ ஸமீபமாகத்ய வாக்யமேததுவாச ஹ ।। ௭.௨௭.
ஆனால் மகேந்திரன் இராவணனை நினைத்து கலங்கியும் பயந்தும், விஷ்ணுவிடம் வந்து இவ்வாறு சொன்னான்.
விஷ்ணோ கதம் கரிஷ்யாமி மஹாவீர்யபராக்ரமஃ । அஸௌ ஹி பலவத்ரக்ஷோ யுத்தார்தமபிவர்ததே ।। ௭.௨௭.
விஷ்ணுவே, நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? அந்த வலிமை மிகுந்த ராக்ஷசன் போருக்கு முன்னேறுகிறான்.
வரப்ரதாநாத்பலவாந்ந கல்வந்யேந ஹேதுநா । தத்து ஸத்யவசஃ கார்யம் யதுக்தம் பத்மயோநிநா ।। ௭.௨௭.
அவனுக்கு வழங்கப்பட்ட வரங்களால் அவன் வலிமை பெற்றவன், வேறு எந்த காரணமும் இல்லை. தாமரை மலரிலிருந்து பிறந்தவனால் சொல்லப்பட்டது உண்மையாக நிறைவேற்றப்பட வேண்டும்.
தத்யதா நமுசிர்வ்ரு'த்ரோ பலிர்நரகஶம்பரௌ । த்வத்பலம் ஸமவஷ்டப்ய மயா தக்தாஸ்ததா குரு ।। ௭.௨௭.
நமுசி, வ்ருத்ரன், பாலி, நரகன், சம்பரன் ஆகியோரை உன் வலிமையில் நம்பி நான் அழித்தது போல, இப்போதும் அதையே செய்.
நஹ்யந்யோ தேவதேவேஶ த்வாம்ரு'தே மதுஸூதந । கதிஃ பராயணம் நாஸ்தி த்ரைலோக்யே ஸசராசரே ।। ௭.௨௭.
தேவர்களின் தலைவனே, மதுசூதனே, உன்னைத் தவிர மூன்று உலகிலும், உயிருள்ளவையோ உயிரில்லாதவையோ, வேறு எங்கும் புகலிடம் இல்லை.
த்வம் ஹி நாராயணஃ ஶ்ரீமாந்பத்மநாபஃ ஸநாதநஃ । த்வயேமே ஸ்தாபிதா லோகாஃ ஶக்ரஶ்சாஹம் ஸுரேஶ்வரஃ ।। ௭.௨௭.
நீயே நாராயணன், மாட்சிமை உடையவன், பத்மநாபன், என்றும் நிலைத்தவன்; இந்த உலகங்கள் அனைத்தும் உன்னால் நிலைபெற்றன, சக்கரனும் நானும் உன்னால்தான்.
த்வயா ஸ்ரு'ஷ்டமிதம் ஸர்வம் த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம் । த்வாமேவ பகவந்ஸர்வே ப்ரவிஶந்தி யுகக்ஷயே ।। ௭.௨௭.
மூன்று உலகமும், அதில் உள்ள உயிருள்ளவை உயிரில்லாதவை எல்லாம் உன்னால் உருவாக்கப்பட்டவை; யுகம் முடிவில், பகவானே, எல்லோரும் உன்னுள் சேர்கிறார்கள்.
ததாசக்ஷ்வ யதா தத்த்வம் தேவதேவ மம ஸ்வயம் । அபி சக்ரஸஹாயஸ்த்வம் யோத்ஸ்யஸே ராவணம் ப்ரபோ ।। ௭.௨௭.
ஆகையால், தேவர்களின் தேவனே, நீயே எனக்குத் தெய்வீக உண்மையைத் தெரிவி; சக்கர ஆயுதத்துடன் நீ இராவணனை எதிர்த்து போரிடுவாயா, பிரபுவே?