பாவகஸ்பர்ஶஸங்காஶஃ ஸ்திதோ மூர்தஶ்ச முத்கரஃ ।। ௭.௨௨.
அங்கு தீயின் தொடுதலைப் போல் ஒளிரும், உருவமுள்ள ஒரு பெரிய கம்பு நின்றது.
ததோ லோகத்ரயம் க்ஷுப்தமகம்பந்த திவௌகஸஃ । காலம் த்ரு'ஷ்ட்வா ததா க்ருத்தம் ஸர்வலோகபயாவஹம் ।। ௭.௨௨.
பின்னர் அந்தக் காலன் இவ்வளவு கோபமாக, எல்லா உலகத்துக்கும் பயங்கரமாக நின்றதைப் பார்த்து, மூன்று உலகங்களும் கலங்கின, தேவதைகள் நடுங்கின.
ததஃ ப்ரசோதயந்ஸூதஸ்தாநஶ்வாந்ருசிரப்ரபாந் । ப்ரயயௌ பீமஸந்நாதோ யத்ர ரக்ஷஃபதிஃ ஸ்திதஃ ।। ௭.௨௨.
அப்போது, அந்த அழகும் ஒளியுமுள்ள குதிரைகளை ஊக்குவித்த சாரதி, பயங்கரமான ஓசையுடன் ராட்சசர்களின் அரசன் நிற்கும் இடத்துக்கு சென்றான்.
முஹூர்தேந யமம் தே து ஹயா ஹரிஹயோபமாஃ । ப்ராபயந்மநஸஸ்துல்யா யத்ர தத்ப்ரஸ்துதம் ரணம் ।। ௭.௨௨.
அந்த இந்திரனுடைய குதிரைகளுக்கு ஒப்பான வேகமான குதிரைகள், யமனை கண் இமைக்கும் நேரத்தில், அந்த போர்க்களம் நடைபெறும் இடத்திற்கு கொண்டு சென்றன.
த்ரு'ஷ்ட்வா ததைவ விக்ரு'தம் ரதம் ம்ரு'த்யுஸமந்விதம் । ஸசிவா ராக்ஷஸேந்த்ரஸ்ய ஸஹஸா விப்ரதுத்ருவுஃ ।। ௭.௨௨.
அந்த பயங்கரமான, மரணத்துடன் கூடிய ரதத்தை பார்த்ததும், ராட்சசரின் அமைச்சர்கள் திடீரென அஞ்சித் தப்பிச் சென்றார்கள்.
லகுஸத்த்வதயா தே ஹி நஷ்டஸஞ்ஜ்ஞா பயார்திதாஃ । நேஹ யோத்தும் ஸமர்தாஃ ஸ்ம இத்யுக்த்வா ப்ரயயுர்திஶஃ ।। ௭.௨௨.
அவர்கள் மனம் தளர்ந்து, பயத்தில் உணர்வு இழந்து, 'இங்கே நாம் போரிட முடியாது' என்று சொல்லி, பல திசைகளிலும் ஓடிவிட்டார்கள்.
ஸ து தம் தாத்ரு'ஶம் த்ரு'ஷ்ட்வா ரதம் லோகபயாவஹம் । நாக்ஷுப்யத தஶக்ரீவோ ந சாபி பயமாவிஶத் ।। ௭.௨௨.
ஆனால், உலகத்துக்கு itself பயத்தை ஏற்படுத்தும் அந்த ரதத்தை பார்த்தும், இராவணன் சலிக்கவில்லை; அவனுக்குள் பயமும் புகவில்லை.
ஸ து ராவணமாஸாத்ய வ்யஸ்ரு'ஜச்சக்திதோமராந் । யமோ மர்மாணி ஸங்க்ருத்தோ ராவணஸ்யோபக்ரு'ந்தத ।। ௭.௨௨.
பின்னர், இராவணனை அணுகிய யமன், கோபத்தில், சக்தி, தும்பிக்கை போன்ற ஆயுதங்களை எறிந்து, இராவணனின் உயிர் புள்ளிகளில் தாக்கினான்.
ராவணஸ்து ததஃ ஸ்வஸ்தஃ ஶரவர்ஷம் முமோச ஹ । தஸ்மிந்வைவஸ்வதரதே தோயவர்ஷமிவாம்புதஃ ।। ௭.௨௨.
ஆனால் இராவணன், மனம் தளராமல், வைவஸ்வதனுடைய ரதத்தின் மீது, மேகம் மழை பொழிவதைப் போல அம்புகளைப் பொழிந்தான்.
ததோ மஹாஶக்திஶரைஃ பாத்யமாநைர்மஹோரஸி (பாத்யமாநோ) । நாஶக்நோத்ப்ரதிகர்தும் ஸ ராக்ஷஸஃ ஶல்யபீடிதஃ ।। ௭.௨௨.
பின்னர், அந்த பெரிய சக்தி போன்ற அம்புகள் அவன் அகல மார்பில் பட்டதால், அந்த ராட்சசன், அந்தக் குத்துகளால் வேதனைப்பட்டு, எதிர்த்து போரிட முடியவில்லை.
ஏவம் நாநாப்ரஹரணைர்யமேநாமித்ரகர்ஷிணா । ஸப்தராத்ரம் க்ரு'தஃ ஸங்க்யே விஸஞ்ஜ்ஞோ விமுகோ ரிபுஃ ।। ௭.௨௨.
அவ்வாறு, பகைவரை அழிப்பவன் யமன் பல்வேறு ஆயுதங்களால் ஏழு இரவுகள் அந்த எதிரியை உணர்விழந்து, போரில் திரும்பிப் போகச் செய்தான்.
ததாஸீத்துமுலம் யுத்தம் யமராக்ஷஸயோர்த்வயோஃ । ஜயமாகாங்க்ஷதோர்வீர ஸமரேஷ்வநிவர்திநோஃ ।। ௭.௨௨.
அப்போது, யமனும் ராட்சசனும் இருவரும் வெற்றி பெற விரும்பி, போரில் பின்வாங்காமல், பெரும் சத்தத்துடன் போரிட்டார்கள்.
ததோ தேவாஃ ஸகந்தர்வாஃ ஸித்தாஶ்ச பரமர்ஷயஃ । ப்ரஜாபதிம் புரஸ்க்ரு'த்ய ஸமேதாஸ்தத்ரணாஜிரம் ।। ௭.௨௨.
பின்னர் தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், பெரிய முனிவர்கள், பிரஜாபதி முன்னிலை வகித்து, அந்தப் போர்க்களத்தில் ஒன்று கூடியார்கள்.
ஸம்வர்த இவ லோகாநாம் க்ருத்யதோரபவத்ததா । ராக்ஷஸாநாம் ச முக்யஸ்ய ப்ரேதாநாமீஶ்வரஸ்ய ச ।। ௭.௨௨.
அப்போது, உலகம் அழியும் நேரத்தைப் போல, ராட்சசர்களின் தலைவனும், பிணங்களின் இறைவனும், இருவரும் கடும் கோபத்தில் இருந்தார்கள்.
ராக்ஷஸேந்த்ரோ ऽபி விஸ்பார்ய சாபமிந்த்ராஶநிப்ரபம் । நிரந்தரமிவாகாஶம் குர்வந்பாணாம்ஸ்ததோ ऽஸ்ரு'ஜத் ।। ௭.௨௨.
ராட்சசர்களின் அரசன், இந்திரனுடைய இடியொளி போல் பிரகாசிக்கும் வில்லைக் குனிந்து, இடைவிடாது அம்புகளை விட்டுப் பரப்பி, ஆகாயத்தை நிரப்பினான்.
ம்ரு'த்யும் சதுர்பிர்விஶிகைஃ ஸூதம் ஸப்தபிரார்தயத் । யமம் ஶதஸஹஸ்ரேண ஶீக்ரம் மர்மஸ்வதாடயத் ।। ௭.௨௨.
நான்கு அம்புகளால் மரணனை, ஏழு அம்புகளால் சாரதியை, நூறு ஆயிரம் வேகமான அம்புகளால் யமனின் உயிர் புள்ளிகளில் இராவணன் தாக்கினான்.
ததஃ க்ருத்தஸ்ய வதநாத்யமஸ்ய ஸமஜாயத । ஜ்வாலாமாலீ ஸநிஃஶ்வாஸஃ ஸதூமஃ கோபபாவகஃ ।। ௭.௨௨.
பின்னர், கோபம் கொண்ட யமனின் வாயிலிருந்து, தீயும் புகையும் மூச்சும் கலந்த கொந்தளிப்பான நெருப்பு எழுந்தது.
ததாஶ்சர்யமதோ த்ரு'ஷ்ட்வா தேவதாநவஸந்நிதௌ । ப்ரஹர்ஷிதௌ ஸுஸம்ரப்தௌ ம்ரு'த்யுகாலௌ பபூவதுஃ ।। ௭.௨௨.
அந்த அதிசயத்தை, தேவர்கள் மற்றும் தானவர்கள் முன்னிலையில் பார்த்து, மரணனும் காலனும் மகிழ்ச்சியுடன் மிகுந்த உந்துதலுடன் இருந்தார்கள்.
ததோ ம்ரு'த்யுஃ க்ருத்ததரோ வைவஸ்வதமபாஷத । முஞ்ச மாம் ஸமரே யாவத்தந்மீமம் பாபராக்ஷஸம் । நைஷா ரக்ஷோ பவேதத்ய மர்யாதா ஹி நிஸர்கதஃ ।। ௭.௨௨.
அப்போது, மரணன் மேலும் கோபத்துடன் வைவஸ்வதனிடம், 'போரில் என்னை விடு; இந்தப் பாவி ராட்சசனை நான் அழிக்கட்டும். இயற்கையாகவே இன்றைக்கு இந்த ராட்சசன் உயிரோடிருக்க முடியாது; எல்லை வந்துவிட்டது' என்றான்.
ஹிரண்யகஶிபுஃ ஶ்ரீமாந்நமுசிஃ ஶம்பரஸ்ததா । விஸந்திர்தூமகேதுஶ்ச பலிர்வைரோசநோ ऽபி ச ।। ௭.௨௨.
ஹிரண்யகசிபு, புகழ்பெற்ற நமுசி, சம்பரன், விஸந்தி, தூமகேது, மற்றும் விரோசனனின் மகன் பாலி ஆகியோரும்,
தம்புர்தைத்யமஹாராஜோ வ்ரு'த்ரோ பாணஸ்ததைவ ச । ராஜர்ஷயஃ ஶாஸ்த்ரவிதோ கந்தர்வாஃ ஸமஹோரகாஃ ।। ௭.௨௨.
தம்பு என்ற பெரிய அசுரராஜா, வ்ருத்ரன், பாணன், வேதங்களை அறிந்த ராஜரிஷிகள், காந்தர்வர்கள், பேர்செல்வம் உடைய பாம்புகளுடன் சேர்ந்து இருந்தார்கள்.
ரு'ஷயஃ பந்நகா தைத்யா யக்ஷாஶ்சாப்யப்ஸரோகணாஃ । யுகாந்தபரிவர்தே ச ப்ரு'திவீ ஸமஹார்ணவா ।। ௭.௨௨.
முனிவர்கள், பாம்புகள், அசுரர்கள், யக்ஷர்கள், அப்சரஸ்கள் ஆகியோர், யுகம் மாறும் போது, கடல்களுடன் கூடிய பூமியும் இருந்தது.
க்ஷயம் நீதா மஹாராஜ ஸபர்வதஸரித்த்ருமா । ஏதே சாந்யே ச பஹவோ பலவந்தோ துராஸதாஃ ।। ௭.௨௨.
பெரிய மன்னா, மலைகள், நதிகள், மரங்கள் உட்பட இவர்கள் எல்லோரும் அழிந்துவிட்டார்கள்; இவர்களும், பல சக்திவாய்ந்த, எதிர்க்க முடியாத பிற உயிர்களும் கூட.
விநிபந்நா மயா த்ரு'ஷ்டாஃ கிமுதாயம் நிஶாசரஃ ।। ௭.௨௨.
இவர்கள் எல்லோரும் வீழ்ந்ததை நான் பார்த்துள்ளேன்; அப்படி இருக்க, இந்த இரவில் சுற்றும் ஒருவனைப் பற்றி என்ன சொல்லுவது?
முஞ்சம் மாம் ஸாது தர்மஜ்ஞ யாவதேநம் நிஹந்ம்யஹம் । நஹி கஶ்சிந்மயா த்ரு'ஷ்டோ பலவாநபி ஜீவதி ।। ௭.௨௨.
தர்மத்தை அறிந்தவரே, என்னை விடுங்கள்; நான் அவனை அழிக்கட்டும். நான் பார்த்த எந்தவொரு வலிமைமிக்கவரும் உயிருடன் தப்பியதே இல்லை.
பலம் மம ந கல்வேதந்மர்யாதைஷா நிஸர்கதஃ । ஸ த்ரு'ஷ்டோ ந மயா காலம் முஹுர்தமாபி ஜீவதி ।। ௭.௨௨.
இது என் தனிப்பட்ட வலிமை அல்ல; இது இயற்கையின் ஒழுங்கு. நான் பார்த்த ஒருவன் ஒரு கணம் கூட உயிருடன் இருக்க முடியாது.
தஸ்யைவம் வசநம் ஶ்ருத்வா தர்மராஜஃ ப்ரதாபவாந் । அப்ரவீத்தத்ர தம் முத்யும் த்வம் திஷ்டைநம் நிஹந்ம்யஹம் ।। ௭.௨௨.
அவனது இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட தர்மராஜா, வீரனாக, அங்கே அந்த மரணத்தை நோக்கி, 'நீ இங்கே நிற்கவும்; நான் அவனை அழிக்கிறேன்' என்றார்.
ததஃ ஸம்ரக்தநயநஃ க்ருத்தோ வைவஸ்வதஃ ப்ரபுஃ । காலதண்டமமோகம் து தோலயாமாஸ பாணிநா ।। ௭.௨௨.
அப்போது வைவஸ்வதன், கோபத்தில் கண்கள் சிவந்தவனாக, காலத்தின் தவறாத தண்டத்தை தனது கையால் உயர்த்தினார்.
யஸ்ய பார்ஶ்வேஷு நிகிலா காலபாஶாஃ ப்ரதிஷ்டிதாஃ । பாவகாஶநிஸங்காஶோ முத்கரோ மூர்திமாந்ஸ்திதஃ ।। ௭.௨௨.
அவனது இருபுறமும் எல்லா காலப்பாசங்களும் இருந்தன; தீயும் மின்னலையும் போல் ஜொலிக்கும் ஒரு பெரிய கோல் உருவாக அங்கே நின்றது.
தர்ஶநாதேவ யஃ ப்ராணாந்ப்ராணிநாமபகர்ஷதி । கிம் புநஃ ஸ்ப்ரு'ஶ்யமாநஸ்ய பாத்யமாநஸ்ய வா புநஃ ।। ௭.௨௨.
அவனை பார்த்தவுடன் உயிர்கள் உயிரை இழக்கின்றன; அவனால் தொடப்பட்டால் அல்லது அடிபட்டால் என்ன ஆகும் என்று சொல்லவே தேவையில்லை.