ஏவமுக்த்வா ப்ரவிஷ்டா ஸா ஜ்வலிதம் ஜாதவேதஸம் । பபாத ச திவோ திவ்யா புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிஃ ஸமந்ததஃ ।। ௭.௧௭.
இப்படிச் சொல்லிவிட்டு, அவள் எரிகின்ற அக்னியில் புகுந்தாள்; அப்போது வானிலிருந்து எல்லாத் திசைகளிலும் தெய்வீகமான மலர் மழை பொழிந்தது.
புநரேவ ஸமுத்பூதா பத்மே பத்மஸமப்ரபா । தஸ்மாதபி புநஃ ப்ராப்தா பூர்வவத்தேந ரக்ஷஸா ।। ௭.௧௭.
அவள் மீண்டும் ஒரு தாமரையில் இருந்து, தாமரைப்போல் பிரகாசமுடன் பிறந்தாள்; பின்னும் அந்த ராட்சசனால் முன்புபோல் பிடிக்கபட்டாள்.
கந்யாம் கமலகர்பாபாம் ப்ரக்ரு'ஹ்ய ஸ்வக்ரு'ஹம் யயௌ । ப்ரக்ரு'ஹ்ய ராவணஸ்த்வேதாம் தர்ஶயாமாஸ மந்த்ரிணே ।। ௭.௧௭.
தாமரை மொட்டைப் போல ஒளிரும் அந்த கன்னியை பிடித்து, ராவணன் தன் வீட்டிற்குக் கொண்டு போய், தன் அமைச்சரிடம் காட்டினான்.
லக்ஷணஜ்ஞோ நிரீக்ஷ்யைவ ராவணம் சைவமப்ரவீத் । க்ரு'ஹஸ்தைஷாம் ஹி ஸுஶ்ரோணீ த்வத்வதாயைவ த்ரு'ஶ்யதே ।। ௭.௧௭.
அம்சங்களை அறிந்த அந்த அமைச்சர், அவளைப் பார்த்தவுடன் ராவணனை நோக்கி, "இவள் அழகான இடுப்பையுடையவள்; இவள் உன் வீட்டில் இருந்தால், உனக்கே ஆபத்து ஏற்படும்" என்று சொன்னான்.
ஏதச்ச்ருத்வா ऽர்ணவே ராம தாம் ப்ரசிக்ஷேப ராவணஃ । ஸா சைவ க்ஷிதிமாஸாத்ய யஜ்ஞாயதநமத்யகா ।। ௭.௧௭.
இதை கேட்டதும், ராமா, ராவணன் அவளை கடலில் எறிந்தான்; அவள் பூமியில் விழுந்து, ஒரு யாகவேடிக்குள் சென்றாள்.
ராஜ்ஞோ ஹலமுகோத்க்ரு'ஷ்டா புநரப்யுத்திதா ஸதீ । ஸைஷா ஜநகராஜஸ்ய ப்ரஸூதா தநயா ப்ரபோ । தவ பார்யா மஹாபாஹோ விஷ்ணுஸ்த்வம் ஹி ஸநாதநஃ ।। ௭.௧௭.
பின்னர், ஒரு அரசன் நிலத்தை உழும் போது, அந்த இடத்தில் அவள் மீண்டும் வெளிப்பட்டாள்; அவள் ஜனகராஜாவின் மகளாகப் பிறந்து, பெருமையுள்ளவனே, உன் மனைவியாக ஆனாள்; ஏனெனில் நீயே சனாதன விஷ்ணு.
பூர்வம் க்ரோதாஹிதஃ ஶத்ருர்யயா ऽஸௌ நிஹதஸ்ததா । உபாஶ்ரயித்வா ஶைலபஸ்தவ வீர்யமமாநுஷம் ।। ௭.௧௭.
முன்பு அவளுடைய கோபத்தால் அந்த பகைவர் அழிக்கப்பட்டான்; அவள் மலைக்குள் அடைக்கலம் புகுந்து, உன்னுடைய அதிசய வலிமையை நம்பினாள்.
ஏவமேஷா மஹாபாகா மர்த்யேஷூத்பத்ஸ்யதே புநஃ । க்ஷேத்ரே ஹலமுகோத்க்ரு'ஷ்டே வேத்யாமக்நிஶிகோபமா ।। ௭.௧௭.
இவ்வாறு, இந்த மகிழ்ச்சியுள்ளவள், மனிதர்களில் மீண்டும் பிறப்பாள்; உழுவாயால் உழப்பட்ட நிலத்தில், வேடிக்குள் தீப்பொறி போல பிரகாசிப்பாள்.
ஏஷா வேதவதீ நாம பூர்வமாஸீத்க்ரு'தே யுகே । த்ரேதாயுகமநுப்ராப்ய வதார்தம் தஸ்ய ரக்ஷஸஃ ।। ௭.௧௭.
முன்பு அவள் வேதவதி என்ற பெயரில் கிருதயுகத்தில் இருந்தாள்; திரேதாயுகத்தில் அந்த ராட்சசனை அழிக்கவே பிறந்தாள்.
உத்பந்நா மைதிலகுலே ஜநகஸ்ய மஹாத்மநஃ । ஸீதோத்பந்நா து ஸீதேதி மாநுஷைஃ புநருச்யதே ।। ௭.௧௭.
மிதிலா வம்சத்தில், மகாத்மா ஜனகரின் மகளாகப் பிறந்தவள், உழுவாயால் கிடைத்ததால், மனிதர்கள் அவளை சீதை என்று அழைக்கின்றனர்.
ப்ரவிஷ்டாயாம் ஹுதாஶம் து வேதவத்யாம் ஸ ராவணஃ । புஷ்பகம் து ஸமாருஹ்ய பரிசக்ராம மேதிநீம் ।। ௭.௧௮.
வேதவதி நெருப்புக்குள் புகுந்ததும், ராவணன் புஷ்பக வானரதத்தில் ஏறி பூமியில் சுற்றினான்.
ததோ மருத்தம் ந்ரு'பதிம் யஜந்தம் ஸஹ தைவதைஃ । உஶீரபீஜமாஸாத்ய ததர்ஶ ஸ து ராவணஃ ।। ௭.௧௮.
பின்னர், உஷீரபீஜம் என்னும் இடத்தில், ராவணன், மருத்தன் என்ற அரசன் தேவர்களுடன் யாகம் செய்கிறதைப் பார்த்தான்.
ஸம்வர்தோ நாம ப்ரஹ்மர்ஷிஃ ஸாக்ஷாத்ப்ராதா ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ । யாஜயாமாஸ தர்மஜ்ஞஃ ஸர்வைர்தேவகணைர்வ்ரு'தஃ ।। ௭.௧௮.
அங்கு, சம்வர்த்தன் என்ற பிரம்மரிஷி, ப்ருஹஸ்பதியின் சகோதரர், தர்மத்தை நன்கு அறிந்தவர், எல்லா தேவர்களாலும் சூழப்பட்டு அந்த யாகத்தை நடத்தினார்.
த்ரு'ஷ்ட்வா தேவாஸ்து தத்ரக்ஷோ வரதாநேந துர்ஜயம் । திர்யக்யோநிம் ஸமாவிஷ்டாஸ்தஸ்ய தர்ஶநபீரவஃ ।। ௭.௧௮.
அந்த வரத்தால் வெல்ல முடியாத ராட்சசனை பார்த்ததும், தேவர்கள் பயந்து, விலங்குகளின் உருவங்களை எடுத்துக்கொண்டார்கள்.
இந்த்ரோ மயூரஃ ஸம்வ்ரு'த்தோ தர்மராஜஸ்து வாயஸஃ । க்ரு'கலாஸோ தநாத்யக்ஷோ ஹம்ஸஶ்ச வருணோ ऽபவத் ।। ௭.௧௮.
இந்திரன் மயிலாக, தர்மராஜன் காகமாக, செல்வத்தின் அதிபதி பல்லியாக, வருணன் அன்னமாக ஆனார்.
அந்யேஷ்வபி கதேஷ்வேவம் தேவேஷ்வரிநிஷூதந । ராவணஃ ப்ராவிஶத்யஜ்ஞம் ஸாரமேய இவாஶுசிஃ ।। ௭.௧௮.
மற்ற தேவர்கள் இவ்வாறு மறைந்தபோது, பகைவரை அழிப்பவனே, ராவணன் தூய்மையில்லாத நாய் போல அந்த யாகத்திற்குள் நுழைந்தான்.
தம் ச ராஜாநமாஸாத்ய ராவணோ ராக்ஷஸாதிபஃ । ப்ராஹ யுத்தம் ப்ரயச்சேதி நிர்ஜிதோ ऽஸ்மீதி வா வத ।। ௭.௧௮.
அந்த அரசரிடம் சென்ற ராவணன், ராட்சசர்களின் தலைவன், "எனக்கு யுத்தம் கொடு, இல்லையெனில் நீ எனக்குப் பணிந்துவிட்டாய் என்று சொல்" என்று கூறினான்.
ததோ மருத்தோ ந்ரு'பதிஃ கோ பவாநித்யுவாச தம் । அபஹாஸம் ததோ முக்த்வா ராவணோ வாக்யமப்ரவீத் ।। ௭.௧௮.
அப்போது மருத்தன் என்ற அரசன், "நீ யார்?" என்று கேட்டான்; அதற்கு ராவணன் நகைச்சுவையுடன் பதில் சொன்னான்.
அகுதூஹலபாவேந ப்ரீதோ ऽஸ்மி தவ பார்திவ । தநதஸ்யாநுஜம் யோ மாம் நாவகச்சஸி ராவணம் ।। ௭.௧௮.
உனது அக்கறையில்லாத பேச்சால் நான் மகிழ்கிறேன், அரசனே; செல்வத்தின் அதிபதியின் தம்பியான என்னை, ராவணனை, நீ அறியவில்லை.
த்ரிஷு லோகேஷு கோ ऽந்யோ ऽஸ்தி யோ ந ஜாநாதி மே பலம் । ப்ராதரம் யேந நிர்ஜித்ய விமாநமிதமாஹ்ரு'தம் । ததோ மருத்தஃ ஸ ந்ரு'பஸ்தம் ராவணமதாப்ரவீத் ।। ௭.௧௮.
மூன்று உலகங்களிலும் என் வலிமையை அறியாதவர் வேறு யார் இருக்கிறார்? என் சகோதரனை வென்று இந்த வானரதத்தை கைப்பற்றினேன். பின்னர் மருத்தன் அந்த ராவணனை நோக்கி பேசினான்.
தந்யஃ கலு பவாந்யேந ஜ்யேஷ்டோ ப்ராதா ரணே ஜிதஃ । ந த்வயா ஸத்ரு'ஶஃ ஶ்லாத்யஸ்த்ரிஷு லோகேஷு வித்யதே ।। ௭.௧௮.
போரில் உன் மூத்த அண்ணனை வென்றதால் நீ உண்மையில் அதிர்ஷ்டசாலி. ஆனால் மூன்று உலகங்களிலும் உன்னைப் போல புகழ் பெறத் தகுதியானவர் யாரும் இல்லை.
நாதர்மஸஹிதம் ஶ்லாத்யம் தல்லோகம் ப்ரதிஸம்ஹிதம் । கர்ம தௌராத்ம்யகம் க்ரு'த்வா ஶ்லாக்யஸே ப்ராத்ரு'நிர்ஜயாத் ।। ௭.௧௮.
தவறான வழியில் நடந்த காரியம் உலகில் போற்றத்தக்கது அல்ல; தீய செயலை செய்து, அண்ணனை வென்றதாக பெருமை பேசுவது உகந்ததல்ல.
க த்வம் ப்ராக்கேவலம் தர்மம் சரித்வா லப்தவாந்வரம் । ஶ்ரூதபூர்வம் ஹி ந மயா பாஷஸே யாத்ரு'ஶம் ஸ்வயம் ।। ௭.௧௮.
நீ யார்? முன்பு நீதியோடு நடந்ததால் வரம் பெற்றவன் நீ. நீ சொல்வதைப் போல் ஒருவரும் பேசுவதை நான் முன்பு கேள்விப்பட்டதில்லை.
திஷ்டேதாநீம் ந மே ஜீவந்ப்ரதியாஸ்யஸி துர்மதே । அத்ய த்வாம் நிஶிதைர்பாணைஃ ப்ரேஷயாமி யமக்ஷயம் ।। ௭.௧௮.
தீய எண்ணம் கொண்டவனே, இப்போது நீ உயிரோடு தப்பிக்க முடியாது; இன்று கூரிய அம்புகளால் உன்னை யமனிடம் அனுப்புவேன்.
ததஃ ஶராஸநம் க்ரு'ஹ்ய ஸாயகாம்ஶ்ச நராதிபஃ । ரணாய நிர்யயௌ க்ருத்தஃ ஸம்வர்தோ மார்கமாவ்ரு'ணோத் ।। ௭.௧௮.
அப்போது அரசன் வில்லையும் அம்புகளையும் எடுத்துக்கொண்டு கோபத்துடன் போருக்குச் சென்றான்; சம்வர்த்தன் அவன் வழியைத் தடுத்தான்.
ஸோ ऽப்ரவீத்ஸ்நேஹஸம்யுக்தம் மருத்தம் தம் மஹாந்ரு'ஷிஃ । ஶ்ரோதவ்யம் யதி மத்வாக்யம் ஸம்ப்ரஹாரோ ந தே க்ஷமஃ ।। ௭.௧௮.
அந்த மஹா முனிவர் அன்போடு மருத்தனிடம், "என் வார்த்தையை நீ கேட்பாய் என்றால், உனக்கு போர் செய்வது பொருத்தமல்ல" என்றார்.
மாஹேஶ்வரமிதம் ஸத்ரமஸமாப்தம் குலம் தஹேத் ।। ௭.௧௮.
இந்த மஹேஸ்வர யாகம் முடிக்கப்படாமல் இருந்தால், அந்த வம்சமே அழிந்து போய்விடும்.
தீக்ஷிதஸ்ய குதோ யுத்தம் க்ரோதித்வம் தீக்ஷிதே குதஃ । ஸம்ஶயஶ்ச ஜயே நித்யம் ராக்ஷஸஶ்ச ஸுதுர்ஜயஃ ।। ௭.௧௮.
தீட்சை பெற்றவன் எப்படி போரிட முடியும்? அவன் எப்படி கோபப்பட முடியும்? வெற்றி எப்போதும் சந்தேகமானது, அந்த ராட்சசனை வெல்வது மிகவும் கடினம்.
ஸ நிவ்ரு'த்தோ குரோர்வாக்யாந்மருத்தஃ ப்ரு'திவீபதிஃ । விஸ்ரு'ஜ்ய ஸஶரம் சாபம் ஸ்வஸ்தோ மகமுகோ ऽபவத் ।। ௭.௧௮.
ஆசானின் வார்த்தையை கேட்ட மருத்தன், ராஜா, வில் அம்புகளை விட்டு அமைதியாக யாகத்தைத் தொடர்ந்தான்.
ததஸ்தம் நிர்ஜிதம் மத்வா கோஷயாமாஸ வை ஶுகஃ । ராவணோ ஜயதீத்யுச்சைர்ஹர்ஷாந்நாதம் விமுக்தவாந் ।। ௭.௧௮.
அப்போது சுகன் அவனை தோற்கடித்ததாக எண்ணி, "ராவணன் வெற்றி பெற்றான்!" என்று உரக்க அறிவித்தான்; ராவணன் மகிழ்ச்சியில் பெரும் முழக்கம் எழுப்பினான்.