ஸ த்ரு'ஷ்ட்வா தாத்ரு'ஶம் ஸைந்யம் தஶக்ரீவோ நிஶாசரஃ । ஹர்ஷநாதாந்பஹூந்க்ரு'த்வா ஸ க்ரோதாதப்யதாவத ।। ௭.௧௪.
அவ்வளவு பெரிய படையை பார்த்த பத்து தலை கொண்ட இரவில் திரியும் இராக்கதன், மகிழ்ச்சியில் பல முழக்கங்கள் எழுப்பி, கோபத்துடன் முன்னேறினான்.
யே து தே ராக்ஷஸேந்த்ரஸ்ய ஸசிவா கோரவிக்ரமாஃ । தேஷாம் ஸஹஸ்ரமேகைகம் யக்ஷாணாம் ஸமயோதயந் ।। ௭.௧௪.
அந்த இராக்கத அரசரின் பயங்கரமான வீரத்துடன் கூடிய அமைச்சர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஆயிரம் யக்ஷர்களுடன் போரிட்டார்கள்.
ததோ கதாபிர்முஸலைரஸிபிஃ ஶக்திதோமரைஃ । ஹந்யமாநோ தஶக்ரீவஸ்தத்ஸைந்யம் ஸமகாஹத ।। ௭.௧௪.
பின்னர் பத்து தலை கொண்டவன், களப்பாய்கள், வில்ல்கள், வாள்கள், வேல்கள், சுழியாயுதங்கள் ஆகியவற்றால் தாக்கப்பட்டும், அந்த படையில் புகுந்து தாக்கினான்.
ஸ நிருச்ச்வாஸவத்தத்ர வத்யமாநோ தஶாநநஃ । வர்ஷத்பிரிவ ஜீமூதைர்தாராபிரவருத்யத ।। ௭.௧௪.
அங்கு பத்து தலை கொண்ட இராவணன் பலமாக தாக்கப்பட்டு, பல ஆண்டுகள் மேகங்கள் மழை பொழிவதைப் போல, மூச்சு இழந்து சோர்ந்தான்.
ந சகார வ்யதாம் சைவ யக்ஷஶஸ்த்ரைஃ ஸமாஹதஃ । மஹீதர இவாம்போதைர்தாராஶதஸமுக்ஷிதஃ ।। ௭.௧௪.
யக்ஷர்களின் ஆயுதங்களால் தாக்கப்பட்டும், அவன் எந்த வலியும் உணரவில்லை; மலை மீது நூற்றுக்கணக்கான மழை நீர் விழுந்தாலும் அது அசையாதது போல இருந்தான்.
ஸ துராத்மா ஸமுத்யம்ய காலதண்டோபமாம் கதாம் । ப்ரவிவேஶ ததஃ ஸைந்யம் நயந்யக்ஷாந்யமக்ஷயம் ।। ௭.௧௪.
அந்த கொடியவன், காலனின் தண்டத்தைப் போல் ஒரு பெரிய களப்பாயை தூக்கி, படையில் புகுந்து, யக்ஷர்களை முழுமையாக அழித்தான்.
ஸ கக்ஷமிவ விஸ்தீர்ணம் ஶுஷ்கேந்தநமிவாகுலம் । வாதேநாக்நிரிவாயத்தோ யக்ஷஸைந்யம் ததாஹ தத் ।। ௭.௧௪.
அவன், காற்றால் உந்தப்பட்ட நெருப்பு பெரிய காடையோ, உலர்ந்த மரங்களை எரிப்பதுபோல், யக்ஷர்களின் படையை எரித்தான்.
தைஸ்து தத்ர மஹாமாத்யைர்மஹோதரஶுகாதிபிஃ । அல்பாவஶேஷாஸ்தே யக்ஷாஃ க்ரு'தா வாதைரிவாம்புதாஃ ।। ௭.௧௪.
அந்த மகோதரன், சுகன் மற்றும் மற்ற பெரிய அமைச்சர்களால், யக்ஷர்கள் காற்றால் மேகங்கள் சிதறுவது போல, மிகக் குறைவாகவே மீதமிருந்தார்கள்.
கேசித்ஸமாஹதா பக்நாஃ பதிதாஃ ஸமரக்ஷிதௌ । ஓஷ்டாம்ஶ்ச தஶநைஸ்தீக்ஷ்ணைரதஶந்குபிதா ரணே ।। ௭.௧௪.
சிலர் கடுமையாக தாக்கப்பட்டு, போர்க்களத்தில் விழுந்தார்கள்; அவர்கள் கோபத்தில், தங்கள் கூரிய பற்களால் தங்கள் உதட்டைக் கடித்தார்கள்.
ஶ்ராந்தாஶ்சாந்யோந்யமாலிங்க்ய ப்ரஷ்டஶஸ்த்ரா ரணாஜிரே । ஸீதந்தி ச ததா யக்ஷாஃ கூலா இவ ஜலேந ஹ ।। ௭.௧௪.
சிலர் சோர்வடைந்து, ஒருவரை ஒருவர் கட்டிப்பிடித்து, ஆயுதங்கள் கைவிட்டு, போர்க்களத்தில் நதிக்கரைகள் நீரால் உடைந்தது போல் யக்ஷர்கள் வீழ்ந்தார்கள்.
ஹதாநாம் கச்சதாம் ஸ்வர்கம் யுத்யதாம் ப்ரு'திவீதலே । ப்ரேக்ஷதாம்ரு'ஷிஸங்காநாம் ந பபூவாந்தரம் திவி ।। ௭.௧௪.
போரில் உயிரிழந்தவர்கள் விண்ணை நோக்கி சென்றதும், உயிரோடு போரிடுவோரும் பூமியில் இருந்ததும், முனிவர்கள் பார்த்தபோது, விண் பூமி என்ற வேறுபாடு தெரியவில்லை.
பக்நாம்ஸ்து தாந்ஸமாலக்ஷ்ய யக்ஷேந்த்ராம்ஸ்து மஹாபலாந் । தநாத்யக்ஷோ மஹாபாஹுஃ ப்ரேஷயாமாஸ யக்ஷகாந் ।। ௭.௧௪.
அந்த வலிமைமிக்க யக்ஷர்களை உடைந்ததை பார்த்து, செல்வத்தின் அதிபதி, வலிமைமிக்க தன் கரங்களுடன், மேலும் யக்ஷர்களை அனுப்பினார்.
ஏதஸ்மிந்நந்தரே ராம விஸ்தீர்ணபலவாஹநஃ । ப்ரேஷிதோ ந்யபதத்யக்ஷோ நாம்நா ஸம்யோதகண்டகஃ ।। ௭.௧௪.
அந்த நேரத்தில், ராமா, பெரும் படையுடன் வலிமைமிக்க சஞ்சோதகண்டகன் என்ற யக்ஷன் அனுப்பப்பட்டு, போர்க்களத்தில் தோன்றினான்.
தேந சக்ரேண மாரீசோ விஷ்ணுநேவ ரணே ஹதஃ । பதிதோ பூதலே ஶைலாத்க்ஷீணபுண்ய இவ க்ரஹஃ ।। ௭.௧௪.
அவன் சக்கரத்தால், மாரீசன் போரில் வீழ்ந்தான்; புண்ணியம் தீர்ந்த கிரகம் மலைமீது இருந்து பூமிக்கு விழுவது போல் அவன் விழுந்தான்.
ஸஸஞ்ஜ்ஞஸ்து முஹூர்தேந ஸ விஶ்ரம்ய நிஶாசரஃ । தம் யக்ஷம் யோதயாமாஸ ஸ ச பக்நஃ ப்ரதுத்ருவே ।। ௭.௧௪.
ஒரு கணம் ஓய்வு பெற்று, அந்த இரவுநடம் மீண்டும் உணர்ச்சி பெற்று, அந்த யக்ஷனை எதிர்த்து போரிட்டான்; உடைந்த யக்ஷன் அங்கிருந்து ஓடிவிட்டான்.
ததஃ காஞ்சநசித்ராங்கம் வைடூர்யரஜஸோக்ஷிதம் । மர்யாதாம் ப்ரதிஹாராணாம் தோரணாந்தரமாவிஶத் ।। ௭.௧௪.
பிறகு, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, வைடூரியப் பொடியில் பூசப்பட்ட காவலர்களின் எல்லை வாயிலுக்குள் அவன் நுழைந்தான்.
தம் து ராஜந்தஶக்ரீவம் ப்ரவிஶந்தம் நிஶாசரம் । ஸூர்யபாநுரிதி க்யாதோ த்வாரபாலோ ந்யவாரயத் ।। ௭.௧௪.
அப்போது, தசமுகன் என்ற இரவுநடம் உள்ளே நுழைய முயன்றபோது, சூரியபானு என்று அழைக்கப்படும் காவலன் அவனைத் தடுத்தான்.
ஸ வார்யமாணோ யக்ஷேண ப்ரவிவேஶ நிஶாசரஃ । யதா து வாரிதோ ராம ந வ்யதிஷ்டத்ஸ ராக்ஷஸஃ ।। ௭.௧௪.
யக்ஷன் தடுத்தபோதும், இரவுநடம் உள்ளே நுழைந்தான்; ஆனால், ராமா, தடுக்கப்பட்டபோது அந்த ராட்சசன் நிற்கவில்லை.
ததஸ்தோரணமுத்பாட்ய தேந யக்ஷேண தாடிதஃ । ருதிரம் ப்ரஸ்ரவந்பாதி ஶைலோ தாதுஸ்ரவைரிவ ।। ௭.௧௪.
பிறகு, அந்த யக்ஷன் வாயிலை பிடுங்கி அவனை அடித்தான்; ரத்தம் பெருகி, கனிமங்கள் ஓடும் மலை போல் அவன் பிரகாசித்தான்.
ஸ ஶைலஶிகராபேண தோரணேந ஸமாஹதஃ । ஜகாம ந க்ஷதிம் வீரோ வரதாநாத்ஸ்வயம்புவஃ ।। ௭.௧௪.
மலைச்சிகரம் போல் இருந்த அந்த வாயிலால் தாக்கப்பட்டும், சுயம்புவின் வரம் காரணமாக, அந்த வீரனுக்கு எந்த சேதமும் ஏற்படவில்லை.
தேநைவ தோரணேநாத யக்ஷஸ்தேநாபிதாடிதஃ । நாத்ரு'ஶ்யத ததா யக்ஷோ பஸ்மீக்ரு'ததநுஸ்ததா ।। ௭.௧௪.
அதே வாயிலால், அந்த யக்ஷனை அவன் தாக்க, உடனே அந்த யக்ஷன் காணப்படவில்லை; அவன் உடல் சாம்பலாகி மறைந்தது.
ததஃ ப்ரதுத்ருவுஃ ஸர்வே த்ரு'ஷ்ட்வா ரக்ஷஃபராக்ரமம் । ததோ நதீர்குஹாஶ்சைவ விவிஶுர்பயபீடிதாஃ । த்யக்தப்ரஹரணாஃ ஶ்ராந்தா விவர்ணவதநாஸ்ததா ।। ௭.௧௪.
பின்னர், அந்த ராட்சசனின் வலிமையை பார்த்து, அனைவரும் அஞ்சித் தப்பினர்; பயத்தில், நதிகளும் குகைகளும் புகுந்து, ஆயுதங்களை விட்டுவிட்டு, சோர்ந்து, முகம் வாடியது.
ததஸ்தாँல்லக்ஷ்ய வித்ரஸ்தாந்யக்ஷேந்த்ராம்ஶ்ச ஸஹஸ்ரஶஃ । தநாத்யக்ஷோ மஹாயக்ஷம் மாணிசாரமதாப்ரவீத் ।। ௭.௧௫.
அப்போது, ஆயிரக்கணக்கான யக்ஷர்களும் தலைவர்களும் பயந்து நிற்பதைப் பார்த்து, செல்வத்தின் அதிபதி, மானிச்சரன் என்ற பெரும் யக்ஷனை அழைத்து கூறினார்.
ராவணம் ஜஹி யக்ஷேந்த்ர துர்வ்ரு'த்தம் பாபசேதஸம் । ஶரணம் பவ வீராணாம் யக்ஷாணாம் யுத்தஶாலிநாம் ।। ௭.௧௫.
யக்ஷர்களின் தலைவனே, தீய மனம் கொண்ட இராவணனை அழித்து விடு; போரில் வல்லமை பெற்ற வீர யக்ஷர்களுக்கு நீ பாதுகாவலனாக இரு.
ஏவமுக்தோ மஹாபாஹுர்மாணிபத்ரஃ ஸுதுர்ஜயஃ । வ்ரு'தோ யக்ஷஸஹஸ்ரைஸ்து சதுர்பிஃ ஸமயோதயத் ।। ௭.௧௫.
இவ்வாறு கேட்டபின், வலிமைமிக்க, வெல்ல முடியாத மானிபத்ரன், ஆயிரக்கணக்கான யக்ஷர்களுடன், நால்வருடன் சேர்ந்து போருக்கு வந்தான்.
தே கதாமுஸலப்ராஸைஃ ஶக்திதோமரமுத்கரைஃ । அபிக்நந்தஸ்ததா யக்ஷா ராக்ஷஸாந்ஸமுபாத்ரவந் ।। ௭.௧௫.
அப்போது, யக்ஷர்கள், களறுகள், முச்சக்கரங்கள், வேல்கள், சூரியக்கட்டைகள், இரும்புக் கோல்கள் ஆகியவற்றால் தாக்கி, ராட்சசர்களை எதிர்த்து போரிட்டார்கள்.
குர்வந்தஸ்துமுலம் யுத்தம் சரந்தஃ ஶ்யேநவல்லகு । பாடம் ப்ரயச்சந்நேச்சாமி தீயதாமிதி பாஷிணஃ ।। ௭.௧௫.
அவர்கள் பரபரப்பான போரில் ஈடுபட்டு, பறவையைப் போல விரைவாக அங்கும் இங்கும் அசைந்து, 'நான் இடம் கொடுக்க விரும்பவில்லை, கொடுக்கட்டும்!' என்று கூவி, கடுமையாக எதிர்த்து போராடினர்.
ததோ தேவாஃ ஸகந்தர்வா ரு'ஷயோ ப்ரஹ்மவாதிநஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா தத்துமுலம் யுத்தம் பரம் விஸ்மயமாகமந் ।। ௭.௧௫.
அப்போது தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், பிரம்மஞானத்தில் தேர்ந்த முனிவர்கள் அந்த பரபரப்பான போரைக் கண்டு மிகுந்த ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினர்.
யக்ஷாணாம் து ப்ரஹஸ்தேந ஸஹஸ்ரம் நிஹதம் ரணே । மஹோதரேண சாநிந்த்யம் ஸஹஸ்ரமபரம் ஹதம் ।। ௭.௧௫.
அந்தப் போரில், ப்ரஹஸ்தன் ஆயிரம் யக்ஷர்களை கொன்றான்; மேலும், மகோதரன் இன்னொரு ஆயிரம் குற்றமற்ற யக்ஷர்களை அழித்தான்.
க்ருத்தேந ச ததா ராஜந்மாரீசேந யுயுத்ஸுநா । நிமேஷாந்தரமாத்ரேண த்வே ஸஹஸ்ரே நிபாதிதே ।। ௭.௧௫.
அப்போது, அரசே, கோபத்துடன் யுத்தத்துக்கு ஆசைப்பட்ட மாரீசன் கண் இமைக்கும் நேரத்தில் இரண்டாயிரம் பேரை வீழ்த்தினான்.