ததஸ்தாமேவ சோத்க்ரு'ஷ்ய ஶக்திம் ஶக்திதரப்ரியஃ । மால்யவந்தம் ஸமுத்திஶ்ய சிக்ஷேபாம்புருஹேக்ஷணஃ ।। ௭.௮.
பின்னர், அந்த வேலைக் கைப்பற்றி, தாமரைக் கண்கள் கொண்ட ஹரி, அதை மால்யவனை நோக்கி வீசினான்.
ஸ்கந்தோத்ஸ்ரு'ஷ்டேவ ஸா ஶக்திர்கோவிந்தகரநிஸ்ஸ்ரு'தா । காங்க்ஷந்தீ ராக்ஷஸம் ப்ராயாந்மாஹேந்த்ரீவாஞ்ஜநாசலம் ।। ௭.௮.
அந்த வேல், ஸ்கந்தன் விடும் வேல் போல, அல்லது கோவிந்தனின் கையிலிருந்து பாயும் போல், ராட்சசனை அடைய ஆவலுடன், மஹேந்திரனின் இடி அஞ்சனமலையை நோக்கிப் போவது போல் பாய்ந்தது.
ஸா தஸ்யோரஸி விஸ்தீர்ணே ஹாரபாரா ऽவபாஸிதே । அபதத்ராக்ஷஸேந்த்ரஸ்ய கிரிகூட இவாஶநிஃ ।। ௭.௮.
அது, கனமான ஹாரம் அணிந்த ராட்சசராஜாவின் அகலமான மார்பில், மலை உச்சியில் இடியென்று விழுவது போல் விழுந்தது.
தயா பிந்நதநுத்ராணஃ ப்ராவிஶத்விபுலம் தமஃ । மால்யவாந்புநராஶ்வஸ்தஸ்தஸ்தௌ கிரிரிவாசலஃ ।। ௭.௮.
அந்த வேலால் தாக்கப்பட்டு, கவசம் உடைந்து, மால்யவன் ஆழ்ந்த இருளில் மூழ்கினான்; ஆனால் மீண்டும் தைரியம் பெற்று, அசையாத மலைபோல் நின்றான்.
ததஃ கார்ஷ்ணாயஸம் ஶூலம் கண்டகைர்பஹுபிர்வதம் । ப்ரக்ரு'ஹ்யாப்யஹநத்தேவம் ஸ்தநயோரந்தரே த்ரு'டம் ।। ௭.௮.
பின்னர், பல முட்கள் உடைய கரிய இரும்பு வேலைக் கைப்பற்றி, அந்த தேவனை மார்புக்கிடையில் வலிமையாக அடித்தான்.
ததைவ ரணரக்தஸ்து முஷ்டிநா வாஸவாநுஜம் । தாடயித்வா தநுர்மாத்ரமபக்ராந்தோ நிஶாசரஃ ।। ௭.௮.
அதேபோல், போர் வெறியால் இரத்தமாகிய இரவுநடப்பவன், வாசவனின் தம்பியை கைப்பிடியால் தாக்கி, ஒரு வில்லளவு தள்ளி நின்றான்.
ததோ ऽம்பரே மஹாஞ்சப்தஃ ஸாதுஸாத்விதி சோதிதஃ । ஆஹத்ய ராக்ஷஸோ விஷ்ணும் கருடம் சாப்யதாடயத் ।। ௭.௮.
அப்போது ஆகாயத்தில் 'நன்று, நன்று' என்ற பெரும் ஓசை எழுந்தது. அந்த இராக்கஷன் விஷ்ணுவை தாக்கியதும், கருடனையும் தாக்கினான்.
வைநதேயஸ்ததஃ க்ருத்தஃ பக்ஷவாதேந ராக்ஷஸம் । வ்யபோஹத்பலவாந்வாயுஃ ஶுஷ்கபர்ணசயம் யதா ।। ௭.௮.
அதற்குப் பிறகு, வெகுவாகக் கோபமடைந்த வினதையின் மகன், தன் இறக்கைகளால் எழுந்த காற்றால் அந்த இராக்கஷனை, வலிமையான காற்று உலர்ந்த இலைகளைப் பறக்கவிடும் போல் தள்ளி அனுப்பினான்.
த்விஜேந்த்ரபக்ஷவாதேந த்ராவிதம் த்ரு'ஶ்ய பூர்வஜம் । ஸுமாலீ ஸ்வபலைஃ ஸார்தம் லங்காமபிமுகோ யயௌ ।। ௭.௮.
பறவைகளின் அரசனின் இறக்கை காற்றால் தன் மூத்தவரை விரட்டப்பட்டதைப் பார்த்த சுமாலி, தன் படைகளுடன் இலங்கையை நோக்கி புறப்பட்டான்.
பக்ஷவாதபலோத்தூதோ மால்யவாநபி ராக்ஷஸஃ । ஸ்வபலேந ஸமாகம்ய யயௌ லங்காம் ஹ்ரியா வ்ரு'தஃ ।। ௭.௮.
மாறாக, மால்யவான் என்ற இராக்கஷனும் அந்த இறக்கை காற்றின் பலத்தால் தள்ளப்பட்டு, தன் படைகளைச் சேர்த்து, வெட்கத்துடன் இலங்கைக்கு சென்றான்.
ஏவம் தே ராக்ஷஸா தேந ஹரிணா கமலேக்ஷண । பஹுஶஃ ஸம்யுகே பக்நா ஹதப்ரவரநாயகாஃ ।। ௭.௮.
இவ்வாறு, தாமரை போன்ற கண்கள் கொண்டவனே, அந்த ஹரியால் அந்த இராக்கஷர்கள் பலமுறை போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்; அவர்களது முக்கிய தலைவர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள்.
அஶக்நுவந்தஸ்தே விஷ்ணும் ப்ரதியோத்தும் பயார்திதாஃ । த்யக்த்வா லங்காம் கதா வஸ்தும் பாதாலம் ஸஹபத்நயஃ ।। ௭.௮.
விஷ்ணுவை எதிர்க்க முடியாமல், பயத்தில் ஆழ்ந்த அவர்கள், இலங்கையை விட்டு விட்டு, தங்கள் மனைவிகளுடன் பாதாளத்தில் வாழச் சென்றார்கள்.
ஸுமாலிநம் ஸமாஸாத்ய ராக்ஷஸம் ரகுஸத்தம । ஸ்திதாஃ ப்ரக்யாதவீர்யாஸ்தே வம்ஶே ஸாலகடங்கடே ।। ௭.௮.
ரகுவம்சத்தில் சிறந்தவரே, சுமாலி என்ற இராக்கஷனைச் சேர்ந்த பிறகு, புகழ் பெற்ற வீரர்கள் சாலகடங்கட வம்சத்தில் நிலைத்தனர்.
யே த்வயா நிஹதாஸ்தே து பௌலஸ்த்யா நாம ராக்ஷஸாஃ । ஸுமாலீ மால்யவாந்மாலீ யே ச தேஷாம் புரஃஸராஃ ௭.௮.
ஆனால், நீ கொன்றவர்கள் பௌலஸ்த்யர் எனப்படும் இராக்கஷர்கள்; சுமாலி, மால்யவான், மாலி மற்றும் அவர்களது தலைவர்கள்.
ந சாந்யோ ராக்ஷஸாந்ஹந்தா ஸுராரீந்தேவகண்டகாந் । ரு'தே நாராயணம் தேவம் ஶங்கசக்ரகதாதரம் ।। ௭.௮.
தேவர்களுக்கு இடையூறாக இருக்கும் இராக்கஷர்களை, சங்கு, சக்கரம், கடாயும் ஏந்திய நாராயணனைத் தவிர வேறு யாரும் அழிக்க முடியாது.
பவாந்நாராயணோ தேவஶ்சதுர்பாஹுஃ ஸநாதநஃ । ராக்ஷஸாந்ஹந்துமுத்பந்நோ ஹ்யஜேயஃ ப்ரபுரவ்யயஃ ।। ௭.௮.
நீயே அந்த நாராயணன், நான்கு கரங்களுடன், எப்போதும் நிலைத்திருப்பவன்; இராக்கஷர்களை அழிப்பதற்காக பிறந்தவனும், வெல்ல முடியாதவனும், எல்லாம் உடையவனும், அழியாதவனும்.
நஷ்டதர்மவ்யவஸ்தாதா காலே காலே ப்ரஜாகரஃ । உத்பத்யதே தஸ்யுவதே ஶரணாகதவத்ஸலஃ ।। ௭.௮.
இழந்த தர்மத்தை மீட்டிடும், காலம் காலமாக உயிர்களை உருவாக்கும், துஷ்டர்களை அழிக்கப் பிறக்கும், சரணாகதிகளை நேசிப்பவன் அவனே.
ஏஷா மயா தவ நராதிப ராக்ஷஸாநாமுத்பத்திரத்ய கதிதா ஸகலா யதாவத் । பூயோ நிபோத ரகுஸத்தம ராவணஸ்ய ஜந்மப்ரபாவமதுலம் ஸஸுதஸ்ய ஸர்வம் ।। ௭.௮.
மன்னனே, இன்று நான் உமக்கு இராக்கஷர்களின் தோற்றத்தை முழுமையாக உண்மையாகக் கூறினேன். ரகுவம்சத்தில் சிறந்தவரே, இனி நீ ராவணனும் அவன் மகன்களும் பிறந்த விதமும், அவர்களது மிகுந்த வலிமையையும் கேள்.
சிராத்ஸுமாலீ வ்யசரத்ரஸாதலம் ஸ ராக்ஷஸோ விஷ்ணுபயார்திதஸ்ததா । புத்ரைஶ்ச பௌத்ரைஶ்ச ஸமந்விதோ பலீ ததஸ்து லங்காமவஸத்தநேஶ்வரஃ ।। ௭.௮.
நீண்ட காலம், விஷ்ணுவை அஞ்சிய சுமாலி என்ற இராக்கஷன் பாதாளத்தில் சுற்றி வந்தான். பிறகு, தன் மகன்களும் பேரன்களும் உடன், வலிமைமிக்கவனாக, இலங்கையில் செல்வத்தின் அதிபதியாக வாழ்ந்தான்.
கஸ்யசித்த்வத காலஸ்ய ஸுமாலீ நாம ராக்ஷஸஃ । ரஸாதலாந்மர்த்யலோகம் ஸர்வம் வை விசசார ஹ ।। ௭.௯.
ஒரு காலத்தில், சுமாலி என்ற இராக்கஷன் பாதாளத்திலிருந்து மனித உலகம் முழுவதும் சுற்றிப் பார்த்தான்.
நீலஜீமூதஸங்காஶஸ்தப்தகாஞ்சநகுண்டலஃ । கந்யாம் துஹிதரம் க்ரு'ஹ்ய விநா பத்மமிவ ஶ்ரியம் ।। ௭.௯.
கருப்பு மேகத்தைப் போல் தோற்றமுடையவன், பொலிவான பொன் குண்டலங்கள் அணிந்தவன், தன் மகளை, தாமரை இல்லாத லட்சுமியைப் போல் பிரகாசமாக எடுத்துச் சென்றான்.
ராக்ஷஸேந்த்ரஃ ஸ து ததா விசரந்வை மஹீதலம் । ததாபஶ்யத்ஸ கச்சந்தம் புஷ்பகேண தநேஶ்வரம் ।। ௭.௯.
அந்த இராக்கஷர்களின் அரசன், பூமியில் சுற்றியபோது, செல்வத்தின் அதிபதி புஷ்பக வானரதத்தில் செல்வதைப் பார்த்தான்.
கச்சந்தம் பிதரம் த்ரஷ்டும் புலஸ்த்யதநயம் விபும் । தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ऽமரஸங்காஶம் ஸ்வச்சந்தம் தபநோபமம் ।। ௭.௯.
அவன் தன் தந்தையைப் பார்க்கப் போகும் புலஸ்த்யரின் மகன், பிரகாசமானவன், தேவனைப் போல், சூரியனைப் போல் ஒளிரும், சுதந்திரமாகச் செல்லும் அவனைப் பார்த்தான்.
ரஸாதலம் ப்ரவிஷ்டஃ ஸந்மர்த்யலோகாத்ஸவிஸ்மயஃ । இத்யேவம் சிந்தயாமாஸ ராக்ஷஸாநாம் மஹாமதிஃ ।। ௭.௯.
மனித உலகத்திலிருந்து பாதாளத்துக்குள் நுழைந்து, ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்த அந்த இராக்கஷர்களின் புத்திசாலி தலைவன் இவ்வாறு சிந்திக்கத் தொடங்கினான்.
கிம் க்ரு'தம் ஶ்ரேய இத்யேவம் வர்தேமஹி கதம் வயம் । அதாப்ரவீத்ஸுதாம் ரக்ஷஃ கைகஸீம் நாம நாமதஃ ।। ௭.௯.
நமக்கு நல்லது எது, எதைச் செய்தால் நன்மை கிடைக்கும், எப்படி வளர்ச்சி அடைவோம் என்று யோசித்தார்கள். அப்போது அந்த ராக்ஷஸன், கைகேசி என்ற தனது மகளிடம் பேசினான்.
புத்ரி ப்ரதாநகாலோ ऽயம் யௌவநம் வ்யதிவர்ததே । ப்ரத்யாக்யாநாச்ச பீதைஸ்த்வம் ந வரைஃ ப்ரதிக்ரு'ஹ்யஸே ।। ௭.௯.
மகளே, உன் திருமணத்திற்கு இது சரியான நேரம்; உன் இளமை காலம் கடந்து வருகிறது. பயம் காரணமாக நீ வந்த வரன்களை ஏற்காமல் மறுத்துவிட்டாய்.
த்வத்க்ரு'தே ச வயம் ஸர்வே யந்த்ரிதா தர்மபுத்தயஃ । த்வம் ஹி ஸர்வகுணோபேதா ஶ்ரீஃ ஸாக்ஷாதிவ புத்ரிகே । கந்யாபித்ரு'த்வம் துஃகம் ஹி ஸர்வேஷாம் மாநகாங்க்ஷிணாம் ।। ௭.௯.
உனக்காக நாங்கள் எல்லோரும் தர்மத்தை நினைத்து அடக்கமாக இருந்தோம். நீ எல்லா நல்ல பண்புகளும் உடையவள், மகளே, நீயே லட்சுமி போன்றவள். பெண் குழந்தை திருமணம் ஆகாமல் இருப்பது, மரியாதை விரும்பும் அனைவருக்கும் கவலை தரும்.
ந ஜ்ஞாயதே ச கஃ கந்யாம் வரயேதிதி கந்யகே ।। ௭.௯.
மகளே, உன்னை யார் மணம் புரிவார் என்று எவருக்கும் தெரியவில்லை.
த்வம் ஹி ஸர்வகுணோபேதா ஶ்ரீஃ ஸாக்ஷாதிவ புத்ரிகே । மாதுஃ குலம் பித்ரு'குலம் யத்ர சைவ ப்ரதீயதே । குலத்ரயம் ஸதா கந்யா ஸம்ஶயே ஸ்தாப்ய திஷ்டதி ।। ௭.௯.
நீ எல்லா நல்ல பண்புகளும் கொண்டவள், மகளே, லட்சுமி போலவே. பெண் குழந்தை எங்கு திருமணம் ஆகினாலும், தாயார் குடும்பம், தந்தை குடும்பம், மணப்பெண் செல்லும் குடும்பம் — இந்த மூன்று குடும்பங்களும் எப்போதும் குழப்பத்தில் இருக்கின்றன.
ஸா த்வம் முநிவரம் ஶ்ரேஷ்டம் ப்ரஜாபதிகுலோத்பவம் । பஜ விஶ்ரவஸம் புத்ரி பௌலஸ்த்யம் வரய ஸ்வயம் ।। ௭.௯.
அதனால், மகளே, பிரஜாபதி வம்சத்தில் பிறந்த சிறந்த முனிவர், பௌலஸ்த்யர் விஶ்ரவஸை நீயே தேர்ந்தெடுத்து மணம் புரிந்துகொள்.