தாஸ்து ஸர்வாஃ ப்ரதிஶ்ருத்ய தஸ்ய வாக்யம் மஹாத்மநஃ । ப்ரஹ்மஶாபபயாத்பீதாஸ்தம் தேஶம் நோபசக்ரமுஃ ।। ௭.௨.
அந்த மகாத்மாவின் வார்த்தைக்கு எல்லா பெண்களும் உடன்பட்டு, பிரம்மனின் சாபத்துக்குப் பயந்து, அந்த இடத்திற்கு அருகே செல்லவில்லை.
த்ரு'ணபிந்தோஸ்து ராஜர்ஷேஸ்தநயா ந ஶ்ரு'ணோதி தத் ।। ௭.௨.
ஆனால், திரணபிந்து என்ற ராஜரிஷியின் மகள் அந்த வார்த்தைகளை கேட்கவில்லை.
கத்வாஶ்ரமபதம் தத்ர விசசார ஸுநிர்பயா । ந ஸாபஶ்யத்ஸ்திதா தத்ர காஞ்சிதப்யாகதாம் ஸகீம் ।। ௭.௨.
அவள் அச்சமின்றி அந்த ஆசிரமத்திற்குச் சென்று அங்கு சஞ்சரித்தாள்; அங்கு நின்றபோது, வந்திருந்த எந்த தோழியையும் அவள் காணவில்லை.
தஸ்மிந்காலே மஹாதேஜாஃ ப்ராஜாபத்யோ மஹாந்ரு'ஷிஃ । ஸ்வாத்யாயமகரோத்தத்ர தபஸா பாவிதஃ ஸ்வயம் ।। ௭.௨.
அந்த நேரத்தில், பெரும் ஒளியுடைய, பிரஜாபதியின் வம்சத்திலுள்ள அந்த பெரிய முனிவர் அங்கு தவத்தில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, வேதங்களை ஓதிக் கொண்டிருந்தார்.
ஸா து வேதஶ்ருதிம் ஶ்ருத்வா த்ரு'ஷ்ட்வா வை தபஸோ நிதிம் । அபவத்பாண்டுதேஹா ஸா ஸுவ்யஞ்ஜிதஶரீரஜா ।। ௭.௨.
வேத ஒலியைக் கேட்டு, தவத்தின் உருவான அவரைக் கண்டதும், அவள் உடல் வெண்மை அடைந்து, அவளுடைய உடல் மாற்றம் தெளிவாக தெரிந்தது.
வபூவ ச ஸமுத்விக்நா த்ரு'ஷ்ட்வா தத்தோஷமாத்மநஃ । இதம் மே கிந்த்விதி ஜ்ஞாத்வா பிதுர்கத்வா ऽ ऽஶ்ரமே ஸ்திதா ।। ௭.௨.
அவள் தன்னிடம் ஏற்பட்ட குறையை உணர்ந்து, மனதில் பெரும் கலக்கம் அடைந்தாள்; 'இது என்ன எனக்கு?' என்று எண்ணி, தன் தந்தையின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்று அங்கேயே தங்கினாள்.
தாம் து த்ரு'ஷ்ட்வா ததாபூதாம் த்ரு'ணவிந்துரதாப்ரவீத் । கிம் த்வமேதத்த்வஸத்ரு'ஶம் தாரயஸ்யாத்மநோ வபுஃ ।। ௭.௨.
அவளை அந்த நிலைமையில் பார்த்துத் திருணவிந்து கேட்டான்: 'நீ உனக்கு ஏற்றதல்லாத உருவத்தை ஏன் எடுத்துக்கொண்டுள்ளாய்?'
ஸா து க்ரு'த்வாஞ்ஜலிம் தீநா கந்யோவாச தபோதநம் । ந ஜாநே காரணம் தாத யேந மே ரூபமீத்ரு'ஶம் ।। ௭.௨.
அவள் துக்கத்தில் கையைக் கூப்பி, அந்த முனிவரிடம் சொன்னாள்: 'அப்பா, என் உருவம் இப்படியாக மாறியதற்குக் காரணம் என்னவென்று எனக்குத் தெரியவில்லை.'
கிம் து பூர்வம் கதாஸ்ம்யேகா மஹர்ஷேர்பாவிதாத்மநஃ । புலஸ்த்யஸ்யாஶ்ரமம் திவ்யமந்வேஷ்டும் ஸ்வஸகீஜநம் ।। ௭.௨.
'ஆனால், முன்பு நான் தனியாகப் போய், பெரிய முனிவர் புலஸ்தியரின் தெய்வீக ஆசிரமத்தில் என் தோழிகளைத் தேடியேன்.'
ந ச பஶ்யாம்யஹம் தத்ர காஞ்சிதப்யாகதாம் ஸகீம் । ரூபஸ்ய து விபர்யாஸம் த்ரு'ஷ்ட்வா த்ராஸாதிஹாகதா ।। ௭.௨.
'அங்கே வந்திருந்த எந்த தோழியையும் நான் காணவில்லை; ஆனால் என் உருவம் மாறிப்போனதைப் பார்த்து பயந்து இங்கே வந்தேன்.'
த்ரு'ணபிந்துஸ்து ராஜர்ஷிஸ்தபஸா த்யோதிதப்ரபஃ । த்யாநம் விவேஶ தச்சாபி ஹ்யபஶ்யத்ரு'ஷிகர்மஜம் ।। ௭.௨.
அந்த ராஜரிஷி திருணவிந்து, தவத்தால் ஒளிவீசும் அவர், தியானத்தில் அமர்ந்து, அவளுக்கு ஏற்பட்ட காரணத்தை தன் தியானக் கண்களால் கண்டார்.
ஸ து விஜ்ஞாய தம் ஶாபம் மஹர்ஷேர்பாவிதாத்மநஃ । க்ரு'ஹீத்வா தநயாம் கத்வா புலஸ்த்யமிதமப்ரவீத் ।। ௭.௨.
பெரிய முனிவர் புலஸ்தியரின் சாபத்தை அறிந்த திருணவிந்து, தன் மகளைக் கொண்டு புலஸ்தியரிடம் சென்று இவ்வாறு சொன்னார்:
பகவம்ஸ்தநயாம் மே த்வம் குணைஃ ஸ்வைரேவ பூஷிதாம் । பிக்ஷாம் ப்ரதிக்ரு'ஹாணேமாம் மஹர்ஷே ஸ்வயமுத்யதாம் ।। ௭.௨.
'பெருமையே, என் மகள் தன் நல்ல பண்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்; தயவுசெய்து இவளை ஏற்று அருளுங்கள். முனிவரே, இவள் தானே சம்மதமாக இருக்கிறாள்.'
தபஶ்சரணயுக்தஸ்ய ஶ்ரம்யமாணேந்த்ரியஸ்ய தே । ஶுஶ்ரூஷணபரா நித்யம் பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௭.௨.
'நீ தவத்தால் உணர்வுகளை அடக்கி வாழ்பவர்; என் மகள் எப்போதும் உமக்கு பணிவுடன் சேவை செய்வாள், இதில் சந்தேகம் இல்லை.'
தம் ப்ருவாணம் து தத்வாக்யம் ராஜர்ஷிம் தார்மிகம் ததா । ஜிக்ரு'க்ஷுரப்ரவீத்கந்யாம் பாடமித்யேவ ஸ த்விஜஃ ।। ௭.௨.
அந்த நீதிமான் ராஜரிஷி சொன்ன வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த முனிவர், அந்த பெண்ணை ஏற்க விரும்பி, 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சம்மதித்தார்.
தத்த்வா ஸ து யதாந்யாயம் ஸ்வமாஶ்ரமபதம் கதஃ । ஸாபி தத்ராவஸத்கந்யா தோஷயந்தீ பதிம் குணைஃ ।। ௭.௨.
அவர் முறையோடு மகளை வழங்கி, தன் ஆசிரமத்திற்குத் திரும்பினார்; அந்த பெண்ணும் அங்கே தங்கி, தன் நல்ல பண்புகளால் கணவரை மகிழ்வித்தாள்.
தஸ்யாஸ்து ஶீலவ்ரு'த்தாப்யாம் துதோஷ முநிபுங்கவஃ । ப்ரீதஃ ஸ து மஹாதேஜா வாக்யமேததுவாச ஹ ।। ௭.௨.
அவளது நல்ல நடத்தை மற்றும் பழக்கத்தால் அந்த முனிவர் திருப்தியடைந்தார்; மகிழ்ச்சியுடன் அந்த மகோன்னதர் இவ்வாறு கூறினார்.
பரிதுஷ்டோ ऽஸ்மி ஸுஶ்ரோணி குணாநாம் ஸம்பதா ப்ரு'ஶம் । தஸ்மாத்தேவி ததாம்யத்ய புத்ரமாத்மஸமம் தவ ।। ௭.௨.
'மென்மையான இடுப்புடையவளே, உன்னுடைய நல்ல பண்புகளால் நான் மிகவும் மகிழ்ந்துள்ளேன். ஆகவே, இன்று உனக்கு என்னைப் போல ஒரு மகனை அருளுகிறேன்.'
உபயோர்வம்ஶகர்தாரம் பௌலஸ்த்ய இதி விஶ்ருதம் । யஸ்மாத்து விஶ்ருதோ வேதஸ்த்வயைஷோ ऽத்யயதோ மம ।। ௭.௨.
'இருவருடைய வம்சத்தையும் தொடக்கவனாக, பௌலஸ்த்யன் என்று புகழ்பெறுவான்; நீ இந்த வேதத்தை படித்ததாலேயும், இது இனி உனக்கு எனது பரிசாகும்.'
தஸ்மாத்ஸ விஶ்ரவா நாம பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ । ஏவமுக்தா து ஸா தேவீ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டேநாந்தராத்மநா ।। ௭.௨.
'அதனால், அவனுக்கு விஸ்ரவாஸ் என்ற பெயர் கிடைக்கும், இதில் சந்தேகம் இல்லை.' என்று சொன்னபோது, அந்த தேவியும் உள்ளுக்குள் பெரும் மகிழ்ச்சி அடைந்தாள்.
அசிரேணைவ காலேநாஸூத விஶ்ரவஸம் ஸுதம் । த்ரிஷு லோகேஷு விக்யாதம் யஶோதர்மஸமந்விதம் ।। ௭.௨.
சில காலத்துக்குள், அவள் விஸ்ரவாஸ் என்ற மகனை பெற்றாள்; அவர் மூன்று உலகிலும் புகழும், யசஸ் மற்றும் தர்மத்துடன் கூடியவர் ஆனார்.
ஶ்ருதிமாந்ஸமதர்ஶீ ச வ்ரதாசாரரதஸ்ததா । பிதேவ தபஸா யுக்தோ ஹ்யபவத்விஶ்ரவா முநிஃ ।। ௭.௨.
அவர் வேதங்களில் தேர்ந்தவர், எல்லோரிடமும் சமமான பார்வையுடையவர், விரதம் மற்றும் நல்லொழுக்கத்தில் நிலைத்தவர்; விஸ்ரவாஸ் முனிவர் தந்தையைப் போலவே தவத்தில் நிலைத்தார்.
அத புத்ரஃ புலஸ்த்யஸ்ய விஶ்ரவா முநிபுங்கவஃ । அசிரேணைவ காலேந பிதேவ தபஸி ஸ்திதஃ ।। ௭.௩.
பின்னர் புலஸ்தியரின் மகன் விஸ்ரவாஸ், முனிவர்களில் சிறந்தவர், குறுகிய காலத்தில் தந்தையைப் போலவே தவத்தில் நிலைத்தார்.
ஸத்யவாஞ்சீலவாஞ்சாந்தஃ ஸ்வாத்யாயநிரதஃ ஶுசிஃ । ஸர்வபோகேஷ்வஸம்ஸக்தோ நித்யம் தர்மபராயணஃ ।। ௭.௩.
அவர் உண்மையோடு நடந்தவர், நல்ல பண்புகளும் அமைதியும் உடையவர், சுயபடிப்பில் ஈடுபட்டவர், தூய்மை கொண்டவர், எல்லா இன்பங்களிலும் பற்றில்லாதவர், எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்தவர்.
ஜ்ஞாத்வா தஸ்ய து தத்வ்ரு'த்தம் பரத்வாஜோ மஹாமுநிஃ । ததௌ விஶ்ரவஸே பார்யாம் ஸ்வஸுதாம் தேவவர்ணிநீம் ।। ௭.௩.
அவரது நடத்தை அறிந்த பின், மகா முனிவர் பரத்வாஜர், தன் சொந்த மகளை, தேவதைபோல் ஒளிவிடும் பெண்ணை, விஶ்ரவசுக்கு மணமாக அளித்தார்.
ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய து தர்மேண பரத்வாஜஸுதாம் ததா । ப்ரஜாந்வேக்ஷிகயா புத்த்யா ஶ்ரேயோ ஹ்யஸ்ய விசிந்தயந் ।। ௭.௩.
பரத்வாஜரின் மகளை முறையோடு ஏற்றுக்கொண்ட விஶ்ரவசு, அவளுக்குப் பிறக்கும் பிள்ளைகளுக்குச் சிறந்தது என்னவென்று அறிவுடன் சிந்தித்தான்.
முதா பரமயா யுக்தோ விஶ்ரவா முநிபுங்கவஃ । ஸ தஸ்யாம் வீர்யஸம்பந்நமபத்யம் பரமாத்புதம் ।। ௭.௩.
மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், முனிவர்களில் சிறந்த விஶ்ரவசு, அவளில் வலிமை மிகுந்த, ஆச்சரியமான ஒரு மகனை பெற்றான்.
ஜநயாமாஸ தர்மஜ்ஞஃ ஸர்வைர்ப்ரஹ்மகுணைர்யுதம் । தஸ்மிஞ்ஜாதே து ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டஃ ஸம்பபூவ பிதாமஹஃ ।। ௭.௩.
தர்மத்தை நன்கு அறிந்த விஶ்ரவசு, பிரம்மாவின் எல்லா நல்ல பண்புகளும் உடைய ஒரு மகனை பெற்றான். அவன் பிறந்தபோது, பிதாமஹனும் பெரிதும் மகிழ்ந்தார்.
த்ரு'ஷ்ட்வா ஶ்ரேயஸ்கரீம் புத்திம் தநாத்யக்ஷோ பவிஷ்யதி । நாம தஸ்யாகரோத்ப்ரீதஃ ஸார்தம் தேவர்ஷிபிஸ்ததா ।। ௭.௩.
அவனுடைய நல்ல அறிவை பார்த்து, செல்வத்தின் அதிபதி, தேவமுனிவர்களுடன் சேர்ந்து, மகிழ்ச்சியுடன் அவனுக்கு ஒரு பெயர் சூட்டினார்.
யஸ்மாத்விஶ்ரவஸோ ऽபத்யம் ஸாத்ரு'ஶ்யாத்விஶ்ரவா இவ । தஸ்மாத்வைஶ்ரவணோ நாம பவிஷ்யத்வேஷ விஶ்ருதஃ ।। ௭.௩.
அவன் விஶ்ரவசுவின் மகனாகவும், அவனைப் போலவே தோற்றம் கொண்டவனாகவும் இருந்ததால், அவன் வைஶ்ரவணன் என்று புகழ் பெற்றான்.