ஸம்கத்யா பரதஃ ஶ்ரீமாந் ராஜ்யேநார்தீ ஸ்வயம் பவேத்। ப்ரஶாஸ்து வஸுதாம் ஸர்வாமகிலாம் ரகுநந்தநஃ
பரதன் அந்த ராஜ்யத்தைத் தானே விரும்பினால், அந்த ரகு வம்சத்து வம்சாவளி இந்த பூமியையே ஆளட்டும்.
தஸ்ய புத்திம் ச விஜ்ஞாய வ்யவஸாயம் ச வாநர। யாவந்ந தூரம் யாதாஃ ஸ்மஃ க்ஷிப்ரமாகந்துமர்ஹஸி
வானரா, அவன் எண்ணமும் தீர்மானமும் தெரிந்தவுடன், நாம் இன்னும் தொலைவில் செல்லும் முன் விரைவாக திரும்பி வா.
இதி ப்ரதிஸமாதிஷ்டோ ஹநூமாந் மாருதாத்மஜஃ। மாநுஷம் தாரயந் ரூபமயோத்யாம் த்வரிதோ யயௌ
இவ்வாறு உத்தரவிடப்பட்ட மாறுதாத்மஜன் அனுமன், மனித வடிவம் எடுத்துக் கொண்டு, அயோத்தியாவை நோக்கி விரைந்து சென்றான்.
அதோத்பபாத வேகேந ஹநூமாந் மாருதாத்மஜஃ। கருத்மாநிவ வேகேந ஜிக்ரு'க்ஷந்நுரகோத்தமம்
பின்னர் அனுமன், மாறுதாத்மஜன், கருடன் பாம்பை பிடிக்க விரைந்தது போல், வேகமாக பாய்ந்தான்.
லங்கயித்வா பித்ரு'பதம் விஹகேந்த்ராலயம் ஶுபம்। கங்காயமுநயோர்பீமம் ஸமதீத்ய ஸமாகமம்
தன் பித்ருக்களின் பாதையைத் தாண்டி, பறவைகளின் அரசனின் அழகிய இல்லத்தையும் கடந்து, கங்கை யமுனை ஆகிய நதிகளின் பெரிய சங்கமத்தையும் கடந்தான்.
ஶ்ரு'ங்கவேரபுரம் ப்ராப்ய குஹமாஸாத்ய வீர்யவாந்। ஸ வாசா ஶுபயா ஹ்ரு'ஷ்டோ ஹநூமாநிதமப்ரவீத்
சிருங்கிவேறபுரம் வந்து, குஹனைச் சந்தித்த வீரமான அனுமன், மகிழ்ச்சியுடன் நல்ல வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
ஸகா து தவ காகுத்ஸ்தோ ராமஃ ஸத்யபராக்ரமஃ। ஸஸீதஃ ஸஹ ஸௌமித்ரிஃ ஸ த்வாம் குஶலமப்ரவீத்
உன் நண்பனான காகுத்ஸ்த வம்சத்தைச் சேர்ந்த உண்மையான வீரன் ராமன், சீதை, லக்ஷ்மணன் உடன் உனக்கு நலமறிவை அனுப்பியுள்ளார்.
பஞ்சமீமத்ய ரஜநீமுஷித்வா வசநாந்முநேஃ। பரத்வாஜாப்யநுஜ்ஞாதம் த்ரக்ஷ்யஸ்யத்ரைவ ராகவம்
முனிவரின் வார்த்தைப்படி ஐந்து இரவுகள் இங்கு தங்கி, பரத்வாஜரின் அனுமதியுடன் நீ இங்கேயே ராகவனைப் பார்ப்பாய்.
ஏவமுக்த்வா மஹாதேஜாஃ ஸம்ப்ரஹ்ரு'ஷ்டதநூருஹஃ। உத்பபாத மஹாவேகாத் வேகவாநவிசாரயந்
இவ்வாறு கூறி, பெரிய தேஜஸும் மகிழ்ச்சியில் உடல் புளகிதமடைந்தவனும், அனுமன் மிகுந்த வேகத்தில் பாய்ந்து சென்றான்.
ஸோऽபஶ்யத் ராமதீர்தம் ச நதீம் வாலுகிநீம் ததா। வரூதீம் கோமதீம் சைவ பீமம் ஶாலவநம் ததா
அவன் ராமனின் தீர்த்தத்தையும், மணல் நிறைந்த நதியையும், மாடுகள் நிறைந்த கோமதியையும், பயங்கரமான சால மர வனத்தையும் பார்த்தான்.
ப்ரஜாஶ்ச பஹுஸாஹஸ்ரீஃ ஸ்பீதாஞ்ஜநபதாநபி। ஸ கத்வா தூரமத்வாநம் த்வரிதஃ கபிகுஞ்ஜரஃ
ஆயிரக்கணக்கான மக்களையும், வளமான ஊர்களையும் பார்த்து, தூரம் பயணித்து விரைவாக சென்ற வானரர்களில் சிறந்தவனானவன்,
ஆஸஸாத த்ருமாந் புல்லாந் நந்திக்ராமஸமீபகாந்। ஸுராதிபஸ்யோபவநே யதா சைத்ரரதே த்ருமாந்
நந்திகிராமத்திற்கு அருகிலுள்ள மலர்ந்த மரங்களை, தேவாதிபதியின் பூங்காவில் உள்ள மரங்களைப் போலவும், சைத்ரரத வன மரங்களைப் போலவும் அடைந்தான்.
ஸ்த்ரீபிஃ ஸபுத்ரைஃ பௌத்ரைஶ்ச ரமமாணைஃ ஸ்வலம்க்ரு'தைஃ। க்ரோஶமாத்ரே த்வயோத்யாயாஶ்சீரக்ரு'ஷ்ணாஜிநாம்பரம்
அயோத்திக்கு ஒரு குறுக்கில், பெண்கள் தங்கள் மகன்களும் பேரன்களும் உடன், அழகாக அலங்கரித்து மகிழ்ச்சியுடன் இருந்ததை அவர் கண்டார்.
ததர்ஶ பரதம் தீநம் க்ரு'ஶமாஶ்ரமவாஸிநம்। ஜடிலம் மலதிக்தாங்கம் ப்ராத்ரு'வ்யஸநகர்ஶிதம்
அவர் பாரதனை பார்த்தார்; அவன் துக்கத்தில் சோர்ந்து, தன் உடலை வறுமையாக்கி, தவ வாழ்வில் தங்கி, முடி சுருளாக வளர்ந்து, உடல் அழுக்கால் பூசப்பட்டு, சகோதரரின் துயரால் சோர்ந்திருந்தான்.
பலமூலாஶிநம் தாந்தம் தாபஸம் தர்மசாரிணம்। ஸமுந்நதஜடாபாரம் வல்கலாஜிநவாஸஸம்
அவன் பழம், மூலிகை மட்டும் உண்டு, மனதை அடக்கி, தர்மத்தில் நிலைத்த தவசியாக, உயர்ந்த சுருள்முடியுடன், மரச்சீலை மற்றும் கருமான் தோலுடன் இருந்தான்.
நியதம் பாவிதாத்மாநம் ப்ரஹ்மர்ஷிஸமதேஜஸம்। பாதுகே தே புரஸ்க்ரு'த்ய ப்ரஶாஸந்தம் வஸும்தராம்
அவன் ஒழுக்கத்துடன், மனம் தூயவனாக, பிரம்மரிஷிக்கு சமமான ஒளியுடன், பாதுகைகள் முன்வைத்து பூமியை ஆளினான்.
சாதுர்வர்ண்யஸ்ய லோகஸ்ய த்ராதாரம் ஸர்வதோ பயாத்। உபஸ்திதமமாத்யைஶ்ச ஶுசிபிஶ்ச புரோஹிதைஃ
நான்கு வகை மக்களையும் எல்லா ஆபத்துகளிலிருந்தும் காப்பாற்றும் பாதுகாவலனாக, அமைச்சர்களும் தூய மனம் கொண்ட புரோகிதர்களும் அவனைச் சுற்றி இருந்தனர்.
பலமுக்யைஶ்ச யுக்தைஶ்ச காஷாயாம்பரதாரிபிஃ। நஹி தே ராஜபுத்ரம் தம் சீரக்ரு'ஷ்ணாஜிநாம்பரம்
முக்கிய படைவீரர்களும், ஆயத்தமாக, காஷாய ஆடைகள் அணிந்து இருந்தனர்; ஆனாலும், அந்த அரசகுமாரனை மரச்சீலை, கருமான் தோல் அணிந்தவனாக, தர்மத்தை விரும்பும் நகர மக்கள் அனுபவிக்க விரும்பவில்லை.
பரிபோக்தும் வ்யவஸ்யந்தி பௌரா வை தர்மவத்ஸலாஃ। தம் தர்மமிவ தர்மஜ்ஞம் தேஹபந்தமிவாபரம்
அந்த அரசகுமாரனை அவர்கள் தர்மத்தின் உருவாக, தங்கள் உடலை ஆத்மாவுக்காக நேசிப்பதைப்போல் நேசித்தனர்.
உவாச ப்ராஞ்ஜலிர்வாக்யம் ஹநூமாந் மாருதாத்மஜஃ। வஸந்தம் தண்டகாரண்யே யம் த்வம் சீரஜடாதரம்
அப்போது வாயுவின் மகன் அனுமன், கைகளை கூப்பி, 'நீ கவலைப்படுகிறவன், அந்த மரச்சீலை, சுருள்முடி அணிந்து தண்டகாரண்யத்தில் வாழும் ஒருவன் பற்றி...' என்று சொன்னான்.
அநுஶோசஸி காகுத்ஸ்தம் ஸ த்வாம் கௌஶலமப்ரவீத்। ப்ரியமாக்யாமி தே தேவ ஶோகம் த்யஜ ஸுதாருணம்
'நீ கௌசல்யாவின் குலத்தைச் சேர்ந்தவரை நினைத்து துக்கப்படுகிறாய்; ஆனால் அவர் உனக்கு நல்வாழ்த்துகளை அனுப்பியுள்ளார். நான் உனக்கு இனிய செய்தி கொண்டுவந்துள்ளேன்; உன் கடும் துக்கத்தை விடு.'
அஸ்மிந் முஹூர்தே ப்ராத்ரா த்வம் ராமேண ஸஹ ஸம்கதஃ। நிஹத்ய ராவணம் ராமஃ ப்ரதிலப்ய ச மைதிலீம்
'இந்த நிமிஷத்திலேயே, நீ உன் சகோதரன் இராமனுடன் கூடுவாய்; அவன் இராவணனை வீழ்த்தி, மைதிலியை மீண்டும் பெற்றுவிட்டான்.'
உபயாதி ஸம்ரு'த்தார்தஃ ஸஹ மித்ரைர்மஹாபலைஃ। லக்ஷ்மணஶ்ச மஹாதேஜா வைதேஹீ ச யஶஸ்விநீ। ஸீதா ஸமக்ரா ராமேண மஹேந்த்ரேண ஶசீ யதா
'இப்போது அவன் தன் சக்திவாய்ந்த நண்பர்களுடன், லக்ஷ்மணன், புகழ்பெற்ற வைதேஹி சீதை உடன், மகேந்திரனுக்கு சகீ போன்றவளாக, முழுமையாக வருகிறான்.'
ஏவமுக்தோ ஹநுமதா பரதஃ கைகயீஸுதஃ। பபாத ஸஹஸா ஹ்ரு'ஷ்டோ ஹர்ஷாந்மோஹமுபாகமத்
அனுமன் இவ்வாறு கூறியதும், கைகேயியின் மகன் பாரதன் திடீரென மகிழ்ச்சியில் தரையில் விழுந்து, ஆனந்தத்தில் மயங்கி விட்டான்.
ததோ முஹூர்தாதுத்தாய ப்ரத்யாஶ்வஸ்ய ச ராகவஃ। ஹநூமந்தமுவாசேதம் பரதஃ ப்ரியவாதிநம்
அதற்குப் பிறகு ஒரு கணம் கழித்து, ராகவனின் சகோதரன் எழுந்து, மனதை அமைதிப்படுத்தி, இனிய வார்த்தை பேசும் அனுமனை நோக்கி இவ்வாறு சொன்னான்.
அஶோகஜைஃ ப்ரீதிமயைஃ கபிமாலிங்க்ய ஸம்ப்ரமாத்। ஸிஷேச பரதஃ ஶ்ரீமாந் விபுலைரஶ்ருபிந்துபிஃ
பாரதன், மகிழ்ச்சியில், துயர் நீங்கிய கண்ணீரால் அனுமனை அணைத்து, பெரும் ஆனந்தக் கண்ணீரால் நனைத்தான்.
தேவோ வா மாநுஷோ வா த்வமநுக்ரோஶாதிஹாகதஃ। ப்ரியாக்யாநஸ்ய தே ஸௌம்ய ததாமி ப்ருவதஃ ப்ரியம்
'நீ தேவனாக இருந்தாலும், மனிதனாக இருந்தாலும், இரக்கம் கொண்டு இங்கு வந்துள்ளாய்; இனிய செய்தி சொன்னதற்காக, உனக்கு நான் உகந்த பரிசு தருகிறேன்.'
கவாம் ஶதஸஹஸ்ரம் ச க்ராமாணாம் ச ஶதம் பரம்। ஸகுண்டலாஃ ஶுபாசாரா பார்யாஃ கந்யாஸ்து ஷோடஶ
நூறு ஆயிரம் பசுக்கள், நூறு சிறந்த கிராமங்கள், காதணிகள் அணிந்த நல்லொழுக்கம் கொண்ட பதினாறு பெண்கள் உனக்கு என வழங்குகிறேன்.
ஹேமவர்ணாஃ ஸுநாஸோரூஃ ஶஶிஸௌம்யாநநாஃ ஸ்த்ரியஃ। ஸர்வாபரணஸம்பந்நாஃ ஸம்பந்நாஃ குலஜாதிபிஃ
பொன்னிறம், அழகான மூக்கு, சந்திரன் போல் மெல்லிய முகம் கொண்ட பெண்கள், எல்லா ஆபரணங்களும் அணிந்து, உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தவர்கள், இவை அனைத்தும் உனக்கு.
நிஶம்ய ராமாகமநம் ந்ரு'பாத்மஜஃ கபிப்ரவீரஸ்ய ததாத்புதோபமம்। ப்ரஹர்ஷிதோ ராமதித்ரு'க்ஷயாபவத் புநஶ்ச ஹர்ஷாதிதமப்ரவீத் வசஃ
இராமன் வருவதை கேட்டதும், அந்த இளவரசன், குரங்கின் அதிசயமான செய்தியில் வியப்பும் மகிழ்ச்சியும் கொண்டு, இராமனை பார்க்க ஆவலுடன், மீண்டும் மகிழ்ச்சியில் இவ்வாறு சொன்னான்.