நிர்ஜிதா ஜீவலோகஸ்ய தபஸா பாவிதாத்மநா। அகஸ்த்யேந துராதர்ஷா முநிநா தக்ஷிணேவ திக்
துறவறத்தாலும் தூய்மையான மனதாலும் அகத்தியர் வெற்றிபெற்றதுபோல், முற்போக்க முடியாத தெற்கு திசையை வென்றார்; அதுபோல் நான் உயிருள்ள உலகத்தையே வென்றேன்.
விதிதஶ்சாஸ்து பத்ரம் தே யோऽயம் ரணபரிஶ்ரமஃ। ஸுதீர்ணஃ ஸுஹ்ரு'தாம் வீர்யாந்ந த்வதர்தம் மயா க்ரு'தஃ
நல்லவளே, இந்த போரில் நான் செய்த பாடுபாடு என் நண்பர்களின் வீரத்திற்காகவே, உனக்காக அல்ல என்பதை அறிந்துகொள்.
ரக்ஷதா து மயா வ்ரு'த்தமபவாதம் ச ஸர்வதஃ। ப்ரக்யாதஸ்யாத்மவம்ஶஸ்ய ந்யங்கம் ச பரிமார்ஜதா
நான் நல்லொழுக்கத்துடன் நடந்தும், எல்லா பழியையும் துடைத்தும், என் புகழ்பெற்ற வம்சத்தின் குறையையும் நீக்கியுள்ளேன்.
ப்ராப்தசாரித்ரஸம்தேஹா மம ப்ரதிமுகே ஸ்திதா। தீபோ நேத்ராதுரஸ்யேவ ப்ரதிகூலாஸி மே த்ரு'டா
உன் குணத்தில் சந்தேகம் ஏற்பட்டுள்ள நிலையில், என் முன்னிலையில் நிற்கும் நீ, கண்களுக்கு வலி தரும் விளக்கைப் போல எனக்கு மிகுந்த துன்பம் அளிக்கிறாய்.
தத் கச்ச த்வாநுஜாநேऽத்ய யதேஷ்டம் ஜநகாத்மஜே। ஏதா தஶ திஶோ பத்ரே கார்யமஸ்தி ந மே த்வயா
ஆகையால், இன்று நீ விரும்பும் திசையில் செல்லலாம் ஜனகபுத்திரியே; இந்த பத்து திசைகளும் உனக்காக திறந்துள்ளன, எனக்கு உன்னுடன் இனி எந்தத் தேவையும் இல்லை.
கஃ புமாம்ஸ்து குலே ஜாதஃ ஸ்த்ரியம் பரக்ரு'ஹோஷிதாம்। தேஜஸ்வீ புநராதத்யாத் ஸுஹ்ரு'ல்லோபேந சேதஸா
ஒரு உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்த ஆண், எவ்வளவு வலிமைமிக்கவராக இருந்தாலும், நண்பர்களுக்காக மனம் மாறி, பிறர் வீட்டில் இருந்த பெண்ணை மீண்டும் ஏற்றுக்கொள்வாரா?
ராவணாங்கபரிக்லிஷ்டாம் த்ரு'ஷ்டாம் துஷ்டேந சக்ஷுஷா। கதம் த்வாம் புநராதத்யாம் குலம் வ்யபதிஶந்மஹத்
இராவணனின் மடியில் துன்பம் அனுபவித்து, தீய பார்வையால் காணப்பட்ட உன்னை, நான் என் பெரிய குலத்தைச் சொல்வதற்காக எப்படி மீண்டும் ஏற்றுக்கொள்வேன்?
யதர்தம் நிர்ஜிதா மே த்வம் ஸோऽயமாஸாதிதோ மயா। நாஸ்தி மே த்வய்யபிஷ்வங்கோ யதேஷ்டம் கம்யதாமிதி
உன்னை மீட்டெடுக்க வேண்டிய காரணம் நிறைவேறிவிட்டது; எனக்கு உன்னிடம் பாசம் இல்லை — நீ விரும்பும் இடத்திற்கு செல்லலாம்.
ததத்ய வ்யாஹ்ரு'தம் பத்ரே மயைதத் க்ரு'தபுத்திநா। லக்ஷ்மணே வாத பரதே குரு புத்திம் யதாஸுகம்
நல்லவளே, இன்று உறுதியான மனதுடன் இதை நான் சொன்னேன்; நீ விரும்பினால் இலக்குவனோ அல்லது பரதனோ மீது மனதை வைத்துக்கொள்.
ஶத்ருக்நே வாத ஸுக்ரீவே ராக்ஷஸே வா விபீஷணே। நிவேஶய மநஃ ஸீதே யதா வா ஸுகமாத்மநா
அல்லது சத்ருக்னனோ, சுக்ரீவனோ, அல்லது ராட்சசர் வibhீஷணனோ மீது மனதை வைத்துக்கொள் சீதே; உனக்கு எங்கு சந்தோஷம் இருக்கிறதோ அங்கே மனதை வைக்கலாம்.
நஹி த்வாம் ராவணோ த்ரு'ஷ்ட்வா திவ்யரூபாம் மநோரமாம்। மர்ஷயேத சிரம் ஸீதே ஸ்வக்ரு'ஹே பர்யவஸ்திதாம்
தெய்வீகமும் அழகும் கொண்ட உன்னை பார்த்த இராவணன், நீ அவன் வீட்டில் இருந்தபோது, நீண்ட நாட்கள் பொறுத்திருக்க முடியாது சீதே.
ததஃ ப்ரியார்ஹஶ்ரவணா ததப்ரியம் ப்ரியாதுபஶ்ருத்ய சிரஸ்ய மாநிநீ। முமோச பாஷ்பம் ருததீ ததா ப்ரு'ஶம் கஜேந்த்ரஹஸ்தாபிஹதேவ வல்லரீ
அன்புக்குரிய காதுகளுக்கு ஏற்றதல்லாத அந்த கடுமையான வார்த்தைகளை நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு கேட்ட அந்த பெருமைமிக்கவள், யானையின் தந்தத்தால் அடிக்கப்பட்ட கொடிபோல், கண்ணீர் சிந்தி அழுதாள்.
thumb|ஷோடஶாதிகஶததமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே ஷோடஶாதிகஶததமஃ ஸர்கஃ ॥௬-
புகழ் பெற்ற வால்மீகி இராமாயணத்தின் யுத்த காண்டத்தில் நூற்றாறாவது பதிகத்தை இப்போது கேளுங்கள்.
ஏவமுக்தா து வைதேஹீ பருஷம் ரோமஹர்ஷணம்। ராகவேண ஸரோஷேண ஶ்ருத்வா ப்ரவ்யதிதாபவத்
இவ்வாறு கோபத்துடன் ராகவன் கூறிய கடுமையான வார்த்தைகளை கேட்ட வைதேஹி, உள்ளுக்குள் மிகுந்த துயரமடைந்தாள்.
ஸா ததாஶ்ருதபூர்வம் ஹி ஜநே மஹதி மைதிலீ। ஶ்ருத்வா பர்துர்வசோ கோரம் லஜ்ஜயாவநதாபவத்
பெரும் கூட்டத்தில் கணவரின் பயங்கரமான வார்த்தைகளை இதற்கு முன் ஒருபோதும் கேளாத மைதிலி, வெட்கத்தால் தலையை குனிந்தாள்.
ப்ரவிஶந்தீவ காத்ராணி ஸ்வாநி ஸா ஜநகாத்மஜா। வாக்ஶரைஸ்தைஃ ஸஶல்யேவ ப்ரு'ஶமஶ்ரூண்யவர்தயத்
அந்த வார்த்தைகளால் காயமடைந்தவளாய், ஜனகரின் மகள், தன் உடல்கள் உள்ளுக்குள் ஒளிந்துவிட்டதுபோல், கண்ணீரை அடக்க முடியாமல் இருந்தாள்.
ததோ பாஷ்பபரிக்லிந்நம் ப்ரமார்ஜந்தீ ஸ்வமாநநம்। ஶநைர்கத்கதயா வாசா பர்தாரமிதமப்ரவீத்
பின்னர், கண்ணீரால் நனைந்த முகத்தைத் துடைத்து, மெதுவாக, நடுங்கும் குரலில் கணவரிடம் பேசத் தொடங்கினாள்.
கிம் மாமஸத்ரு'ஶம் வாக்யமீத்ரு'ஶம் ஶ்ரோத்ரதாருணம்। ரூக்ஷம் ஶ்ராவயஸே வீர ப்ராக்ரு'தஃ ப்ராக்ரு'தாமிவ
வீரனே, நீ சாதாரண மனிதன் ஒரு பெண்ணிடம் பேசும் மாதிரி, எனக்கு ஏன் இவ்வளவு கடுமையான, மனதை காயப்படுத்தும் வார்த்தைகள் சொல்கிறாய்?
ந ததாஸ்மி மஹாபாஹோ யதா மாமவகச்சஸி। ப்ரத்யயம் கச்ச மே ஸ்வேந சாரித்ரேணைவ தே ஶபே
மகாபலனே, நீ நினைப்பது போல நான் இல்லை; என் நல்ல நடத்தை மீது நம்பிக்கை வை — அதையே வைத்து உன்னிடம் சத்தியம் செய்கிறேன்.
ப்ரு'தக்ஸ்த்ரீணாம் ப்ரசாரேண ஜாதிம் த்வம் பரிஶங்கஸே। பரித்யஜைநாம் ஶங்காம் து யதி தேऽஹம் பரீக்ஷிதா
மற்ற பெண்களின் நடத்தையால் என் இயல்பை நீ சந்தேகிக்கிறாய்; ஆனால், நீ என்னை சோதித்திருந்தால், அந்த ஐயத்தை விட்டுவிடு.
யதஹம் காத்ரஸம்ஸ்பர்ஶம் கதாஸ்மி விவஶா ப்ரபோ। காமகாரோ ந மே தத்ர தைவம் தத்ராபராத்யதி
அரசனே, நான் கட்டாயமாக வேறொருவரால் தொடப்பட்ட போது, அது என் விருப்பத்தால் அல்ல; அந்த இடத்தில் குற்றம் என் மீது இல்லை, அதற்குக் காரணம் விதி தான்.
மததீநம் து யத் தந்மே ஹ்ரு'தயம் த்வயி வர்ததே। பராதீநேஷு காத்ரேஷு கிம் கரிஷ்யாம்யநீஶ்வரீ
என் மனம் எனக்கே உட்பட்டது, அது எப்போதும் உன்னையே நினைக்கிறது; என் உடல் வேறொருவரிடம் இருந்தபோதும், அதில் என்னால் எதுவும் செய்ய முடியாது.
ஸஹ ஸம்வ்ரு'த்தபாவேந ஸம்ஸர்கேண ச மாநத। யதி தேऽஹம் ந விஜ்ஞாதா ஹதா தேநாஸ்மி ஶாஶ்வதம்
நாம் இவ்வளவு காலம் ஒன்றாக இருந்து, நெருக்கமாக பழகியும், நீ என்னை அறியவில்லை என்றால், நான் உண்மையில் எப்போதும் அழிந்தவளாகிவிட்டேன்.
ப்ரேஷிதஸ்தே மஹாவீரோ ஹநுமாநவலோககஃ। லங்காஸ்தாஹம் த்வயா ராஜந் கிம் ததா ந விஸர்ஜிதா
நீ அந்த வீரமான அனுமனை என்னை பார்ப்பதற்காக அனுப்பினாய்; நான் இலங்கையில் இருந்தபோது, அரசனே, அப்போதே என்னை விட்டுவிடவில்லை ஏன்?
ப்ரத்யக்ஷம் வாநரஸ்யாஸ்ய தத்வாக்யஸமநந்தரம்। த்வயா ஸம்த்யக்தயா வீர த்யக்தம் ஸ்யாஜ்ஜீவிதம் மயா
அந்த வானரனின் நேரடி செய்திக்குப் பிறகும், நீ என்னை விட்டுவிட்டிருந்தால், வீரனே, நான் என் உயிரையே விட்டிருப்பேன்.
ந வ்ரு'தா தே ஶ்ரமோऽயம் ஸ்யாத் ஸம்ஶயே ந்யஸ்ய ஜீவிதம்। ஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநபரிக்லேஶோ ந சாயம் விபலஸ்தவ
அப்பொழுது, உன் முயற்சி வீணாகாது; இந்த சந்தேகத்திற்காக நான் உயிரை விட்டிருப்பேன்; உன் நண்பர்கள் அனுபவித்த துயரமும் பயனற்றதாக இருக்காது.
த்வயா து ந்ரு'பஶார்தூல ரோஷமேவாநுவர்ததா। லகுநேவ மநுஷ்யேண ஸ்த்ரீத்வமேவ புரஸ்க்ரு'தம்
ஆனால், அரசர்களில் சிறந்தவரே, நீ கோபத்தையே பின்பற்றினாய்; சாதாரண மனிதன் போல என் பெண்ணியத்தையே முன்னிலைப்படுத்திவிட்டாய்.
அபதேஶேந ஜநகாந்நோத்பத்திர்வஸுதாதலாத்। மம வ்ரு'த்தம் ச வ்ரு'த்தஜ்ஞ பஹு தே ந புரஸ்க்ரு'தம்
என் பிறப்பு ஜனகனாலும் பூமியாலும் ஆனது என்பதை, என் நடத்தை நன்றாக அறிந்தும், நீ மதிப்பளிக்கவில்லை.
ந ப்ரமாணீக்ரு'தஃ பாணிர்பால்யே மம நிபீடிதஃ। மம பக்திஶ்ச ஶீலம் ச ஸர்வம் தே ப்ரு'ஷ்டதஃ க்ரு'தம்
என் கை முறையாக திருமணத்தில் இணைக்கப்படவில்லை; என் சிறு வயதில் நான் துன்பம் அனுபவித்தேன்; என் பக்தியும் நல்ல நடத்தையும் நீ எல்லாம் புறக்கணித்துவிட்டாய்.
இதி ப்ருவந்தீ ருததீ பாஷ்பகத்கதபாஷிணீ। உவாச லக்ஷ்மணம் ஸீதா தீநம் த்யாநபராயணம்
இவ்வாறு அழுது, கண்ணீர் கலந்த குரலில் பேசிக்கொண்டே, சீதை துக்கத்தில் மூழ்கி, சிந்தனையில் இருந்த இலக்குவனை நோக்கி சொன்னாள்.