ஸம்பபாத த்ரிதா சிந்நா ஶக்திஃ காஞ்சநமாலிநீ। ஸவிஸ்புலிங்கா ஜ்வலிதா மஹோல்கேவ திவஶ்ச்யுதா
பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த சக்தி, மூன்று துண்டுகளாக வெட்டப்பட்டு, தீப்பொறிகள் பறக்க ஜ்வலித்து, வானிலிருந்து விழும் ஒரு பெரிய உல்கையைப் போல் தரையில் விழுந்தது.
ததஃ ஸம்பாவிததராம் காலேநாபி துராஸதாம்। ஜக்ராஹ விபுலாம் ஶக்திம் தீப்யமாநாம் ஸ்வதேஜஸா
அதன் பிறகு, காலத்தாலும் சமாளிக்க முடியாத அளவு வலிமை கொண்ட, தானாகவே பிரகாசிக்கும் ஒரு பெரிய சக்தியை ராவணன் எடுத்தான்.
ஸா வேகிதா பலவதா ராவணேந துராத்மநா। ஜஜ்வால ஸுமஹாதேஜா தீப்தாஶநிஸமப்ரபா
அந்த சக்தியை, தீய எண்ணம் கொண்ட ராவணன் வலிமையுடன் எடுத்தபோது, அது மின்னலைப் போல் பிரகாசித்து, மிகுந்த ஒளியுடன் எரிந்தது.
ஏதஸ்மிந்நந்தரே வீரோ லக்ஷ்மணஸ்தம் விபீஷணம்। ப்ராணஸம்ஶயமாபந்நம் தூர்ணமப்யவபத்யத
அந்த நேரத்தில், வீரமான லக்ஷ்மணன், உயிர் ஆபத்தில் சிக்கிய விபீஷணனிடம் விரைவாக சென்றான்.
தம் விமோக்ஷயிதும் வீரஶ்சாபமாயம்ய லக்ஷ்மணஃ। ராவணம் ஶக்திஹஸ்தம் வை ஶரவர்ஷைரவாகிரத்
அவனை விடுவிக்க, வீரமான லக்ஷ்மணன் வில்லைக் குனித்து, சக்தியை பிடித்திருந்த ராவணனை அம்புகளின் மழையால் தாக்கினான்.
கீர்யமாணஃ ஶரௌகேண விஸ்ரு'ஷ்டேந மஹாத்மநா। ந ப்ரஹர்தும் மநஶ்சக்ரே விமுகீக்ரு'தவிக்ரமஃ
மகான் லக்ஷ்மணன் விடுத்த அம்புகளின் பெரும் மழையில் சிக்கிய ராவணன், தன் வீரத்தை இழந்து, தாக்க முனைந்த மனம் இல்லாமல் நின்றான்.
மோக்ஷிதம் ப்ராதரம் த்ரு'ஷ்ட்வா லக்ஷ்மணேந ஸ ராவணஃ। லக்ஷ்மணாபிமுகஸ்திஷ்டந்நிதம் வசநமப்ரவீத்
தம்பி விபீஷணன் லக்ஷ்மணனால் விடுவிக்கப்பட்டதை பார்த்த ராவணன், லக்ஷ்மணனை நேரில் பார்த்து இவ்வாறு சொன்னான்:
மோக்ஷிதஸ்தே பலஶ்லாகிந் யஸ்மாதேவம் விபீஷணஃ। விமுச்ய ராக்ஷஸம் ஶக்திஸ்த்வயீயம் விநிபாத்யதே
"உன்னால் தன் வலிமையை பெருமைபடைக்கும் விபீஷணன் விடுவிக்கப்பட்டதால், இந்த சக்தி ராட்சசனைத் தவிர்த்து இப்போது உன்னை நோக்கி வரும்."
ஏஷா தே ஹ்ரு'தயம் பித்த்வா ஶக்திர்லோஹிதலக்ஷணா। மத்பாஹுபரிகோத்ஸ்ரு'ஷ்டா ப்ராணாநாதாய யாஸ்யதி
இந்தக் குருதியால் சின்னமிட்ட இந்த வேல், எனது மதமாகிய புயலால் வீசப்பட்டு, உன் இதயத்தை ஊடுருவி, உன் உயிரை எடுத்துச் செல்லும்.
இத்யேவமுக்த்வா தாம் ஶக்திமஷ்டகண்டாம் மஹாஸ்வநாம்। மயேந மாயாவிஹிதாமமோகாம் ஶத்ருகாதிநீம்
இவ்வாறு கூறி, எட்டு மணிகள் ஒலிக்கும், மாயன் மாயையால் உருவாக்கப்பட்ட, தவறாத, பகைவரை அழிக்கும் அந்த வலிமையான வேலை
லக்ஷ்மணாய ஸமுத்திஶ்ய ஜ்வலந்தீமிவ தேஜஸா। ராவணஃ பரமக்ருத்தஶ்சிக்ஷேப ச நநாத ச
அதை லக்ஷ்மணனை நோக்கி, தீப்தியுடன் ஜொலிக்க, மிகுந்த கோபத்துடன் இராவணன் வீசி, பெரும் சத்தத்துடன் கத்தினான்.
ஸா க்ஷிப்தா பீமவேகேந வஜ்ராஶநிஸமஸ்வநா। ஶக்திரப்யபதத் வேகால்லக்ஷ்மணம் ரணமூர்தநி
அந்த வேல், பயங்கரமான வேகத்துடன், இடியோடு மின்னலைப் போல ஒலித்து, போரின் நடுவில் லக்ஷ்மணனை நோக்கி வேகமாக பாய்ந்தது.
தாமநுவ்யாஹரச்சக்திமாபதந்தீம் ஸ ராகவஃ। ஸ்வஸ்த்யஸ்து லக்ஷ்மணாயேதி மோகா பவ ஹதோத்யமா
அந்த வேல் லக்ஷ்மணனை நோக்கி பாயும் போது, இராமன், "லக்ஷ்மணனுக்கு பாதுகாப்பு கிடைக்கட்டும்; ஆயுதமே, உன் முயற்சி வீணாகட்டும்" என்று கூறினான்.
ராவணேந ரணே ஶக்திஃ க்ருத்தேநாஶீவிஷோபமா। முக்தாऽऽஶூரஸ்ய பீதஸ்ய லக்ஷ்மணஸ்ய மமஜ்ஜ ஸா
போரில் கோபம் கொண்ட இராவணனால் விடப்பட்ட அந்த வேல், விஷப்பாம்பைப் போல, வீரமானாலும் அச்சமடைந்த லக்ஷ்மணனின் உடலில் புகுந்தது.
ந்யபதத் ஸா மஹாவேகா லக்ஷ்மணஸ்ய மஹோரஸி। ஜிஹ்வேவோரகராஜஸ்ய தீப்யமாநா மஹாத்யுதிஃ
அந்த வலிமையான, ஜொலிக்கும் வேல், பாம்பரசனின் நாக்குகளைப் போல, பெரும் வேகத்தில் லக்ஷ்மணனின் அகன்ற மார்பில் விழுந்தது.
ததோ ராவணவேகேந ஸுதூரமவகாடயா। ஶக்த்யா விபிந்நஹ்ரு'தயஃ பபாத புவி லக்ஷ்மணஃ
பின்னர், இராவணனின் வலிமையோடு வீசப்பட்ட அந்த வேல் ஆழமாக ஊடுருவ, இதயம் கிழிக்கப்பட்ட லக்ஷ்மணன் தரையில் விழுந்தான்.
ததவஸ்தம் ஸமீபஸ்தோ லக்ஷ்மணம் ப்ரேக்ஷ்ய ராகவஃ। ப்ராத்ரு'ஸ்நேஹாந்மஹாதேஜா விஷண்ணஹ்ரு'தயோऽபவத்
அந்த நிலையில் அருகில் கிடக்கும் லக்ஷ்மணனை பார்த்த இராமன், சகோதரன்பை நேசித்ததால், பெரும் துயரத்தில் மூழ்கினான்.
ஸ முஹூர்தமிவ த்யாத்வா பாஷ்பபர்யாகுலேக்ஷணஃ। பபூவ ஸம்ரப்ததரோ யுகாந்த இவ பாவகஃ
ஒரு கணம் சிந்தித்து, கண்களில் கண்ணீர் நிரம்ப, அவன் யுகாந்தத்தில் எரியும் நெருப்பைப் போல கொதித்த கோபத்தில் ஆழ்ந்தான்.
ந விஷாதஸ்ய காலோऽயமிதி ஸம்சிந்த்ய ராகவஃ। சக்ரே ஸுதுமலம் யுத்தம் ராவணஸ்ய வதே த்ரு'தஃ। ஸர்வயத்நேந மஹதா லக்ஷ்மணம் பரிவீக்ஷ்ய ச
"இப்போது துக்கிக்கொள்ளும் நேரமல்ல" என்று எண்ணி, இராவணனை அழிப்பதற்கு உறுதி கொண்டு, இராமன் கடும் போரில் ஈடுபட்டு, மிகுந்த முயற்சியுடன் லக்ஷ்மணனை கவனித்தான்.
ஸ ததர்ஶ ததோ ராமஃ ஶக்த்யா பிந்நம் மஹாஹவே। லக்ஷ்மணம் ருதிராதிக்தம் ஸபந்நகமிவாசலம்
பின்னர் இராமன், பெரும் போரில் வேலால் காயமடைந்து, ரத்தத்தில் மூழ்கி, பாம்புடன் கூடிய மலை போல கிடக்கும் லக்ஷ்மணனை கண்டான்.
தாமபி ப்ரஹிதாம் ஶக்திம் ராவணேந பலீயஸா। யத்நதஸ்தே ஹரிஶ்ரேஷ்டா ந ஶேகுரவமர்திதும்
அந்த வலிமைமிக்க இராவணன் அனுப்பிய வேலை, எவ்வளவு முயற்சி செய்தாலும், சிறந்த வானரர்களால் தடுக்க முடியவில்லை.
அர்திதாஶ்சைவ பாணௌகைஸ்தே ப்ரவேகேண ரக்ஷஸாம்। ஸௌமித்ரேஃ ஸா விநிர்பித்ய ப்ரவிஷ்டா தரணீதலம்
படையெடுத்த ராட்சசர்களின் அம்புகளால் காயமடைந்தும், அந்த வேல் சௌமித்ரியை ஊடுருவி, பூமிக்குள் புகுந்தது.
தாம் கராப்யாம் பராம்ரு'ஶ்ய ராமஃ ஶக்திம் பயாவஹாம்। பபஞ்ஜ ஸமரே க்ருத்தோ பலவாந் விசகர்ஷ ச
அந்த பயங்கரமான வேலை இராமன் இரு கைகளால் பிடித்து, போரில் கோபத்துடன் உடைத்து, வலிமையோடு இழுத்து அகற்றினான்.
தஸ்ய நிஷ்கர்ஷதஃ ஶக்திம் ராவணேந பலீயஸா। ஶராஃ ஸர்வேஷு காத்ரேஷு பாதிதா மர்மபேதிநஃ
அந்த வேலை இழுக்கும்போது, வலிமைமிக்க இராவணன், இராமனின் உடலின் எல்லா இடங்களிலும் ஊடுருவும் அம்புகளை விட்டான்.
அசிந்தயித்வா தாந் பாணாந் ஸமாஶ்லிஷ்ய ச லக்ஷ்மணம்। அப்ரவீச்ச ஹநூமந்தம் ஸுக்ரீவம் ச மஹாகபிம்
அந்த அம்புகளை பொருட்படுத்தாமல், லக்ஷ்மணனை அணைத்துக்கொண்டு, ஹனுமான் மற்றும் சுக்ரீவனிடம் பேசினான்.
லக்ஷ்மணம் பரிவார்யைவம் திஷ்டத்வம் வாநரோத்தமாஃ। பராக்ரமஸ்ய காலோऽயம் ஸம்ப்ராப்தோ மே சிரேப்ஸிதஃ
லக்ஷ்மணனை சுற்றி நின்று, உறுதியாக இருங்கள், வானரர்களே; நான் நீண்ட நாட்களாக விரும்பிய வீரத்திற்கான நேரம் இப்போது வந்துவிட்டது.
பாபாத்மாயம் தஶக்ரீவோ வத்யதாம் பாபநிஶ்சயஃ। காம்க்ஷிதம் சாதகஸ்யேவ கர்மாந்தே மேகதர்ஶநம்
பாவி இந்த பத்து தலை கொண்ட இராவணன், தீய எண்ணத்துடன் இருக்கிறான்; அவனை கொல்ல வேண்டும். வெயில்காலம் முடிவில் மேகத்தை ஏங்கும் சாடகப் பறவை போல, நானும் இதையே ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கிறேன்.
அஸ்மிந் முஹூர்தே நசிராத் ஸத்யம் ப்ரதிஶ்ரு'ணோமி வஃ। அராவணமராமம் வா ஜகத் த்ரக்ஷ்யத வாநராஃ
இந்த நிமிஷத்திலேயே, உண்மையாக உங்களிடம் வாக்குறுதி செய்கிறேன்; இனி நீங்கள் இராவணன் இல்லாத உலகையோ, அல்லது ராமன் இல்லாத உலகையோ காணப்போகிறீர்கள், வானரர்களே.
ராஜ்யநாஶம் வநே வாஸம் தண்டகே பரிதாவநம்। வைதேஹ்யாஶ்ச பராமர்ஶோ ரக்ஷோபிஶ்ச ஸமாகமம்
என் ராஜ்யத்தை இழந்ததும், காட்டில் வாழ்ந்ததும், தண்டக வனத்தில் அலைந்ததும், சீதையின் துயரமும், ராட்சதர்களுடன் நடந்த சந்திப்புகளும்—
ப்ராப்தம் துஃகம் மஹாகோரம் க்லேஶஶ்ச நிரயோபமஃ। அத்ய ஸர்வமஹம் த்யக்ஷ்யே நிஹத்வா ராவணம் ரணே
நான் அனுபவித்த இந்த கொடூரமான துயரங்கள், நரகத்துக்கு ஒப்பான வேதனைகள்—இவை அனைத்தையும் இன்று போரில் இராவணனை வீழ்த்தி விட்டு விடுவேன்.