ஸ பித்ரு'வ்யஸ்ய ஸம்க்ருத்த இந்த்ரஜிச்சரமாததே। உத்தமம் ரக்ஷஸாம் மத்யே யமதத்தம் மஹாபலஃ
அப்போது கோபம் கொண்ட இந்திரஜித், ராட்சசர்களில் மிகுந்த வலிமை உடையவன், தனது மாமனுக்கு எதிராக யமன் வழங்கிய சிறந்த அம்பை எடுத்தான்.
தம் ஸமீக்ஷ்ய மஹாதேஜா மஹேஷும் தேந ஸம்ஹிதம்। லக்ஷ்மணோऽப்யாததே பாணமந்யத் பீமபராக்ரமஃ
அந்த வலிமையான அம்பு வில்லில் பொருத்தப்பட்டதை லக்ஷ்மணன் பார்த்ததும், பேரொளி கொண்ட, பேராற்றல் உடைய அவனும் வேறொரு அம்பை எடுத்தான்.
குபேரேண ஸ்வயம் ஸ்வப்நே யத் தத்தமமிதாத்மநா। துர்ஜயம் துர்விஷஹ்யம் ச ஸேந்த்ரைரபி ஸுராஸுரைஃ
அந்த அம்பை, அளவிட முடியாத வலிமை உடையவனுக்கு, குபேரன் கனவில் தானே வழங்கியிருந்தான்; அதை தேவர்கள், அசுரர்கள், இந்திரனுடன் கூட வெல்ல முடியாது, தடுக்கவும் முடியாது.
தயோஸ்து தநுஷீ ஶ்ரேஷ்டே பாஹுபிஃ பரிகோபமைஃ। விக்ரு'ஷ்யமாணே பலவத் க்ரௌஞ்சாவிவ சுகூஜதுஃ
அந்த இருவரும், இரும்புக் கோலோடு ஒப்பான தங்கள் கரங்களால் சிறந்த வில்ல்களை வலுவாக இழுத்தபோது, அவை கூழாங்குரலுடன் ஒலித்தன.
தாப்யாம் து தநுஷி ஶ்ரேஷ்டே ஸம்ஹிதௌ ஸாயகோத்தமௌ। விக்ரு'ஷ்யமாணௌ வீராப்யாம் ப்ரு'ஶம் ஜஜ்வலதுஃ ஶ்ரியா
அந்த இரு வீரர்களும் தங்கள் சிறந்த வில்ல்களில் சிறப்பான அம்புகளை பொருத்தி இழுத்தபோது, அந்த வில்ல்கள் மிகுந்த ஒளியுடன் பிரகாசித்தன.
தௌ பாஸயந்தாவாகாஶம் தநுர்ப்யாம் விஶிகௌ ச்யுதௌ। முகேந முகமாஹத்ய ஸம்நிபேததுரோஜஸா
அந்த இரு அம்புகளும் வில்லிலிருந்து புறப்பட்டு ஆகாயத்தை ஒளியுடன் நிரப்பி, முனை முனையாக மோதின.
ஸம்நிபாதஸ்தயோஶ்சாஸீச்சரயோர்கோரரூபயோஃ। ஸதூமவிஸ்புலிங்கஶ்ச தஜ்ஜோऽக்நிர்தாருணோऽபவத்
அந்த இரு பயங்கரமான அம்புகள் மோதியபோது, புகையும் நெருப்புக்கீற்றுகளும் உடன் எழுந்து, ஒரு கொடிய நெருப்பு உருவானது.
தௌ மஹாக்ரஹஸம்காஶாவந்யோந்யம் ஸம்நிபத்ய ச। ஸம்க்ராமே ஶததா யாதௌ மேதிந்யாம் சைவ பேததுஃ
அந்த இரண்டும் பெரிய கிரகங்களைப் போல் போரில் ஒன்றோடொன்று மோதின; நூறு துண்டுகளாக உடைந்து பூமியில் விழுந்தன.
ஶரௌ ப்ரதிஹதௌ த்ரு'ஷ்ட்வா தாவுபௌ ரணமூர்தநி। வ்ரீடிதௌ ஜாதரோஷௌ ச லக்ஷ்மணேந்த்ரஜிதௌ ததா
போரின் நடுவில் அந்த இரு அம்புகளும் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டதைப் பார்த்து, லக்ஷ்மணனும் இந்திரஜித்தும் வெட்கத்துடனும் கோபத்துடனும் ஆனார்கள்.
ஸுஸம்ரப்தஸ்து ஸௌமித்ரிரஸ்த்ரம் வாருணமாததே। ரௌத்ரம் மஹேந்த்ரஜித் யுத்தேऽப்யஸ்ரு'ஜத் யுதி நிஷ்டிதஃ
அப்போது மிகவும் கோபமடைந்த சௌமித்ரி, வாருண அஸ்திரத்தை எடுத்தான்; அதே சமயம் கொடிய இந்திரஜித், போரில் உறுதியுடன், ஒரு பயங்கரமான ஆயுதத்தை விட்டான்.
தேந தத்விஹிதம் ஶஸ்த்ரம் வாருணம் பரமாத்புதம்। ததஃ க்ருத்தோ மஹாதேஜா இந்த்ரஜித் ஸமிதிம்ஜயஃ। ஆக்நேயம் ஸம்ததே தீப்தம் ஸ லோகம் ஸம்க்ஷிபந்நிவ
அந்த அதிசயமான வாருண அஸ்திரம் எதிர்க்கப்பட்டது; பின்னர் போரில் வெற்றி கொண்ட, பெரும் வீரியமுள்ள இந்திரஜித், உலகையே விழுங்கும் போல், தீயின் அஸ்திரத்தை கோபத்துடன் ஏற்றினான்.
ஸௌரேணாஸ்த்ரேண தத் வீரோ லக்ஷ்மணஃ பர்யவாரயத்। அஸ்த்ரம் நிவாரிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ராவணிஃ க்ரோதமூர்ச்சிதஃ
அந்த வீரன் லக்ஷ்மணன், சக்கராயுதத்தால் அந்த ஆயுதத்தைத் தடுத்து நிறுத்தினான்; தன் ஆயுதம் தடுக்கப்பட்டதைப் பார்த்த ராவணனின் மகன் கடும் கோபத்தில் மூழ்கினான்.
ஆததே நிஶிதம் பாணமாஸுரம் ஶத்ருதாரணம்। தஸ்மாச்சாபாத் விநிஷ்பேதுர்பாஸ்வராஃ கூடமுத்கராஃ
அவன் கூர்மையான, பகைவரை அழிக்கும் அசுர அம்பை எடுத்தான்; அவன் வில்லிலிருந்து தீப்பொலிவுடன் கூடிய கூர்மையான, கூம்புகள் உடைய அம்புகள் புறப்பட்டன.
ஶூலாநி ச புஶுண்ட்யஶ்ச கதாஃ கட்காஃ பரஶ்வதாஃ। தத் த்ரு'ஷ்ட்வா லக்ஷ்மணஃ ஸம்க்யே கோரமஸ்த்ரமதாஸுரம்
ஊசல்கள், வில்லங்கைகள், கோல்கள், வாள்கள், பரிகள் ஆகியன தோன்றின; அந்த பயங்கரமான அசுர ஆயுதத்தைப் போரில் பார்த்த லக்ஷ்மணன், அஞ்சாமல்,
அவார்யம் ஸர்வபூதாநாம் ஸர்வஶஸ்த்ரவிதாரணம்। மாஹேஶ்வரேண த்யுதிமாம்ஸ்ததஸ்த்ரம் ப்ரத்யவாரயத்
அனைத்து உயிர்களும் தடுக்க முடியாத, எல்லா ஆயுதங்களையும் கிழிக்கும் அந்த ஆயுதத்தை, ஒளிவீசும் லக்ஷ்மணன், மஹேஸ்வர அஸ்திரத்தால் எதிர்த்தான்.
தயோஃ ஸமபவத் யுத்தமத்புதம் ரோமஹர்ஷணம்। ககநஸ்தாநி பூதாநி லக்ஷ்மணம் பர்யவாரயந்
அந்த இருவருக்கிடையே அதிசயமான, முடி புல்லும் போர் ஏற்பட்டது; ஆகாயத்தில் உள்ள உயிர்கள் லக்ஷ்மணனைச் சுற்றி நின்றன.
பைரவாபிருதே பீமே யுத்தே வாநரரக்ஷஸாம்। பூதைர்பஹுபிராகாஶம் விஸ்மிதைராவ்ரு'தம் பபௌ
பயங்கரமான சத்தத்துடன் நடந்த அந்த வானர, ராட்சசர்களின் போரில், பல அச்சமடைந்த பூதங்கள் ஆகாயத்தை நிரப்பின.
ரு'ஷயஃ பிதரோ தேவா கந்தர்வகருடோரகாஃ। ஶதக்ரதும் புரஸ்க்ரு'த்ய ரரக்ஷுர்லக்ஷ்மணம் ரணே
முனிவர்கள், பித்ருக்கள், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், கருடர்கள், பாம்புகள், இந்திரனை முன்னிட்டு, போரில் லக்ஷ்மணனை பாதுகாத்தனர்.
அதாந்யம் மார்கணஶ்ரேஷ்டம் ஸம்ததே ராகவாநுஜஃ। ஹுதாஶநஸமஸ்பர்ஶம் ராவணாத்மஜதாரணம்
அப்போது ராகவனின் இளையான், ராவணனின் மகனை அழிக்கத் தீயின் தொடுதலைப் போன்ற ஒரு சிறந்த அம்பை எடுத்தான்.
ஸுபத்ரமநுவ்ரு'த்தாங்கம் ஸுபர்வாணம் ஸுஸம்ஸ்திதம்। ஸுவர்ணவிக்ரு'தம் வீரஃ ஶரீராந்தகரம் ஶரம்
அந்த வீரன், அழகாக அமைந்த இறகுகளும், வலுவான இணைப்புகளும், தங்கம் பொலிந்ததும், உடலை அழிக்க வல்லதும் ஆகிய அம்பை எடுத்தான்.
துராவாரம் துர்விஷஹம் ராக்ஷஸாநாம் பயாவஹம்। ஆஶீவிஷவிஷப்ரக்யம் தேவஸம்கைஃ ஸமர்சிதம்
அது ராட்சசர்களுக்கு தாங்க முடியாததும், தடுக்க முடியாததும், பயமுறுத்துவதும், பாம்பின் விஷத்தைப் போலவும், தேவர்கள் அனைவராலும் மதிக்கப்பட்டதுமாக இருந்தது.
யேந ஶக்ரோ மஹாதேஜா தாநவாநஜயத் ப்ரபுஃ। புரா தேவாஸுரே யுத்தே வீர்யவாந் ஹரிவாஹநஃ
அந்த அம்பை கொண்டு, பெரும் ஒளியுடைய இந்திரன், பழைய தேவர்கள்-அசுரர்கள் போரில் தானவர்கள் மீது வெற்றி பெற்றான்.
அதைந்த்ரமஸ்த்ரம் ஸௌமித்ரிஃ ஸம்யுகேஷ்வபராஜிதம்। ஶரஶ்ரேஷ்டம் தநுஶ்ரேஷ்டே விகர்ஷந்நிதமப்ரவீத்
பின்னர் சௌமித்ரி, போரில் எவராலும் வெல்ல முடியாத இந்திர அஸ்திரத்தை, சிறந்த வில்லில் சிறந்த அம்பை எடுத்து இழுத்து, இவ்வாறு சொன்னான்.
லக்ஷ்மீவாँல்லக்ஷ்மணோ வாக்யமர்தஸாதகமாத்மநஃ। தர்மாத்மா ஸத்யஸம்தஶ்ச ராமோ தாஶரதிர்யதி। பௌருஷே சாப்ரதித்வந்த்வஸ்ததைநம் ஜஹி ராவணிம்
தசரதனின் மகன் இராமன், தர்மமும், உண்மைபற்றும், வீரவுமுள்ளவனாக இருந்தால், அவனுக்கு ஒப்பர் இல்லாதவனாக இருந்தால், இந்த அம்பே, நீ ராவணனின் மகனை வீழ்த்துவாயாக.
இத்யுக்த்வா பாணமாகர்ணம் விக்ரு'ஷ்ய தமஜிஹ்மகம்। லக்ஷ்மணஃ ஸமரே வீரஃ ஸஸர்ஜேந்த்ரஜிதம் ப்ரதி। ஐந்த்ராஸ்த்ரேண ஸமாயுஜ்ய லக்ஷ்மணஃ பரவீரஹா
இவ்வாறு கூறி, வீரமான லக்ஷ்மணன், நேராக பாயும் அம்பை காதருகில் இழுத்து, அந்த இந்திர அஸ்திரத்தை சேர்த்து, எதிரியைக் கொல்ல வல்ல இந்த அம்பை இந்திரஜித்தை நோக்கி விட்டுவிட்டான்.
தச்சிரஃ ஸஶிரஸ்த்ராணம் ஶ்ரீமஜ்ஜ்வலிதகுண்டலம்। ப்ரமத்யேந்த்ரஜிதஃ காயாத் பாதயாமாஸ பூதலே
அந்த அம்பு, மிளிரும் குண்டலமும், தலைக்கவசமும் உடைய இந்திரஜித்தின் தலையை உடலில் இருந்து துண்டித்து, பூமியில் வீழச் செய்தது.
தத் ராக்ஷஸதநூஜஸ்ய பிந்நஸ்கந்தம் ஶிரோ மஹத்। தபநீயநிபம் பூமௌ தத்ரு'ஶே ருதிரோக்ஷிதம்
அந்த ராட்சசப் புத்திரனின் பெரிய தலையோ, தோளில் இருந்து பிரிந்து, தங்கம் போல் மின்னி, இரத்தத்தில் நனைந்தபடி பூமியில் தெரிந்தது.
ஹதஃ ஸ நிபபாதாத தரண்யாம் ராவணாத்மஜஃ। கவசீ ஸஶிரஸ்த்ராணோ விப்ரவித்தஶராஸநஃ
அவ்வாறு கொல்லப்பட்ட ராவணனின் மகன், கவசமும், தலைக்கவசமும் அணிந்தவனாய், வில் அம்புகளை விட்டு, பூமியில் விழுந்தான்.
சுக்ருஶுஸ்தே ததஃ ஸர்வே வாநராஃ ஸவிபீஷணாஃ। ஹ்ரு'ஷ்யந்தே நிஹதே தஸ்மிந் தேவா வ்ரு'த்ரவதே யதா
அப்போது அனைத்து வானரர்களும் விபீஷணனுடன் கூடி மகிழ்ச்சியில் கத்தினர்; வ்ருத்ரனை வீழ்த்தியபோது போல் தேவர்கள் மகிழ்ந்தனர்.
அதாந்தரிக்ஷே தேவாநாம்ரு'ஷீணாம் ச மஹாத்மநாம்। ஜஜ்ஞேऽத ஜயஸம்நாதோ கந்தர்வாப்ஸரஸாமபி
பின்னர் ஆகாயத்தில், தேவர்கள், பெரிய முனிவர்கள், கந்தர்வர், அப்சரஸ்கள் ஆகியோரிடையே வெற்றிகொள் ஓசை எழுந்தது.