ஹதா இந்த்ரஜிதா ஸீதா இதி ஶ்ருத்வைவ ராகவஃ। ஹநூமத்வசநாத் ஸௌம்ய ததோ மோஹமுபாஶ்ரிதஃ
இனிமையானவரே, இந்திரஜித் சீதையை கொன்றுவிட்டான் என்று அனுமன் சொல்லிய செய்தியை கேட்டவுடன் இராகவன் மயக்கமடைந்தான்.
கதயந்தம் து ஸௌமித்ரிம் ஸம்நிவார்ய விபீஷணஃ। புஷ்கலார்தமிதம் வாக்யம் விஸம்ஜ்ஞம் ராமமப்ரவீத்
சௌமித்ரி பேசிக் கொண்டிருந்தபோது, விபீஷணன் அவனை நிறுத்தி, உணர்விழந்த இராமனிடம் முக்கியமான வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
மநுஜேந்த்ரார்தரூபேண யதுக்தஸ்த்வம் ஹநூமதா। ததயுக்தமஹம் மந்யே ஸாகரஸ்யேவ ஶோஷணம்
மனிதருக்குள் துன்பம் கொண்டவரைப் போல அனுமன் சொன்ன செய்தி பொருத்தமற்றது என்று நான் நினைக்கிறேன்; அது கடலை உலர்த்துவது போலவே சாத்தியமற்றது.
அபிப்ராயம் து ஜாநாமி ராவணஸ்ய துராத்மநஃ। ஸீதாம் ப்ரதி மஹாபாஹோ ந ச காதம் கரிஷ்யதி
மிகவும் கொடிய மனம் கொண்ட இராவணன் சீதையைப் பற்றி என்ன எண்ணுகிறான் என்பதை நான் அறிவேன், வலிமைமிக்கவரே; அவன் அவளை கொல்லமாட்டான்.
யாச்யமாநஃ ஸுபஹுஶோ மயா ஹிதசிகீர்ஷுணா। வைதேஹீமுத்ஸ்ரு'ஜஸ்வேதி ந ச தத் க்ரு'தவாந் வசஃ
உன் நன்மைக்காக, நான் பலமுறை இராவணனை சீதையை விடுவிக்குமாறு கேட்டேன்; ஆனாலும், அவன் என் வார்த்தையை ஏற்கவில்லை.
நைவ ஸாம்நா ந தாநேந ந பேதேந குதோ யுதா। ஸா த்ரஷ்டுமபி ஶக்யேத நைவ சாந்யேந கேநசித்
பொறுமையாலும், பரிசளிப்பாலும், பிளவுபடுத்துவதாலும், போர் மூலமாகவும், வேறு யாராலும் கூட அவளைப் பார்க்க முடியாது.
வாநராந் மோஹயித்வா து ப்ரதியாதஃ ஸ ராக்ஷஸஃ। மாயாமயீம் மஹாபாஹோ தாம் வித்தி ஜநகாத்மஜாம்
அந்த ராட்சசன் வானரர்களை குழப்பி விட்டு சென்றான்; வலிமைமிக்கவரே, அந்த மாயையால் உருவானவள் ஜனகனின் மகளே என்று அறிந்து கொள்.
சைத்யம் நிகும்பிலாமத்ய ப்ராப்ய ஹோமம் கரிஷ்யதி। ஹுதவாநுபயாதோ ஹி தேவைரபி ஸவாஸவைஃ
இன்று நிகும்பிலா என்ற இடத்தில் உள்ள சின்னத்தில் சென்று, அவன் யாகம் செய்யப் போகிறான்; தேவர்களும் இந்திரனும் கூட, அவன் ஹோமம் முடித்தபின் வந்திருக்கிறான்.
துராதர்ஷோ பவத்யேஷ ஸம்க்ராமே ராவணாத்மஜஃ। தேந மோஹயதா நூநமேஷா மாயா ப்ரயோஜிதா
இராவணனின் மகன் போரில் வெல்ல முடியாதவனாகிறான்; அவன் செய்த மாயையால் இந்த மாயை நிகழ்ந்தது என்பது உறுதி.
விக்நமந்விச்சதா தத்ர வாநராணாம் பராக்ரமே। ஸஸைந்யாஸ்தத்ர கச்சாமோ யாவத்தந்ந ஸமாப்யதே
வானரர்களின் வீரத்தைத் தடுக்க நினைத்து, நாம் எல்லோரும் படையுடன் அங்கு போகலாம்; அது முடியும் வரை காத்திருக்க வேண்டும்.
த்யஜைநம் நரஶார்தூல மித்யா ஸம்தாபமாகதம்। ஸீததே ஹி பலம் ஸர்வம் த்ரு'ஷ்ட்வா த்வாம் ஶோககர்ஶிதம்
மனிதர்களில் சிறந்தவரே, பொய்யான துக்கத்தை விட்டுவிடு; உன்னை துக்கத்தில் சோர்ந்திருப்பதைப் பார்த்து, எல்லா படையினரின் மனமும் சோர்கிறது.
இஹ த்வம் ஸ்வஸ்தஹ்ரு'தயஸ்திஷ்ட ஸத்த்வஸமுச்ச்ரிதஃ। லக்ஷ்மணம் ப்ரேஷயாஸ்மாபிஃ ஸஹ ஸைந்யாநுகர்ஷிபிஃ
இங்கு நீ மனதை அமைதியாக வைத்து, உற்சாகத்துடன் இரு; இலக்குவனை நாங்கள் படையினரை அழைத்துச் சென்று அனுப்புவோம்.
ஏஷ தம் நரஶார்தூலோ ராவணிம் நிஶிதைஃ ஶரைஃ। த்யாஜயிஷ்யதி தத்கர்ம ததோ வத்யோ பவிஷ்யதி
மனிதர்களில் சிறந்தவரான இவர், கூர்மையான அம்புகளால் ராவணனின் மகனை விரட்டிவிடுவார்; அந்த செயலை முடித்தபின், அவன் மரணத்திற்கு உரியவனாகிவிடுவான்.
தஸ்யைதே நிஶிதாஸ்தீக்ஷ்ணாஃ பத்ரிபத்ராங்கவாஜிநஃ। பதத்த்ரிண இவாஸௌம்யாஃ ஶராஃ பாஸ்யந்தி ஶோணிதம்
இவை கூர்மையும் தீவிரத்தையும் கொண்ட, இறகு பொருத்தப்பட்ட வேகமான அம்புகள்; பறவைகளைப் போல மென்மையானவை, அவை அவனது இரத்தத்தை குடிக்கும்.
தத் ஸம்திஶ மஹாபாஹோ லக்ஷ்மணம் ஶுபலக்ஷணம்। ராக்ஷஸஸ்ய விநாஶாய வஜ்ரம் வஜ்ரதரோ யதா
அதனால், பெரும் புயலுடையவனே, நல்ல இலக்கணங்கள் கொண்ட இலக்குவனை, அந்த அரக்கனை அழிக்கச் சொல்லுங்கள்; இந்திரன் வஜ்ராயுதத்தைப் பயன்படுத்தும் போல்.
மநுஜவர ந காலவிப்ரகர்ஷோ ரிபுநிதநம் ப்ரதி யத்க்ஷமோऽத்ய கர்தும்। த்வமதிஸ்ரு'ஜ ரிபோர்வதாய வஜ்ரம் திவிஜரிபோர்மதநே யதா மஹேந்த்ரஃ
மனிதர்களில் சிறந்தவரே, பகைவரை அழிப்பதில் காலம் தாமதிக்கவில்லை; இன்று அதைச் செய்யும் திறன் உனக்கு உள்ளது. தேவர்களின் பகைவரை மஹேந்திரன் அழித்தது போல், நீயும் வஜ்ராயுதத்தை விடு.
ஸமாப்தகர்மா ஹி ஸ ராக்ஷஸர்ஷபோ பவத்யத்ரு'ஶ்யஃ ஸமரே ஸுராஸுரைஃ। யுயுத்ஸதா தேந ஸமாப்தகர்மணா பவேத் ஸுராணாமபி ஸம்ஶயோ மஹாந்
அவன் யாகம் முடிந்தவுடன், அந்த அரக்கர்களில் முதல்வன், போரில் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் காணப்படாதவனாகிவிடுவான்; அவனுடன் யுத்தம் செய்யும் போது, தேவர்களுக்கே பெரிய சந்தேகம் ஏற்படும்.
thumb|பஞ்சாஶீதிதமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே பஞ்சாஶீதிதமஃ ஸர்கஃ ॥௬-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தின் யுத்த காண்டத்தில் எண்பத்தைந்துாவது அதிகாரம் கேட்கப்படுகின்றது.
தஸ்ய தத் வசநம் ஶ்ருத்வா ராகவஃ ஶோககர்ஶிதஃ। நோபதாரயதே வ்யக்தம் யதுக்தம் தேந ரக்ஷஸா
அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட ராகவன், துக்கத்தில் அழுந்தியதால், அந்த அரக்கன் சொன்னதை தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.
ததோ தைர்யமவஷ்டப்ய ராமஃ பரபுரம்ஜயஃ। விபீஷணமுபாஸீநமுவாச கபிஸம்நிதௌ
பின்னர், தைரியம் கொண்டு, பகை நகரங்களை வென்ற ராமன், குரங்குகளுக்கிடையில் அமர்ந்திருந்த விபீஷணனை நோக்கி பேசினான்.
நைர்ரு'தாதிபதே வாக்யம் யதுக்தம் தே விபீஷண। பூயஸ்தச்ச்ரோதுமிச்சாமி ப்ரூஹி யத்தே விவக்ஷிதம்
அரக்கர்களின் தலைவனே, விபீஷணா, நீ சொன்ன வார்த்தைகளை மீண்டும் கேட்க விரும்புகிறேன்; உன் எண்ணத்தைச் சொல்லு.
ராகவஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா வாக்யம் வாக்யவிஶாரதஃ। யத் தத் புநரிதம் வாக்யம் பபாஷேऽத விபீஷணஃ
ராகவனின் வார்த்தைகளை கேட்ட, நயமான பேச்சாளன் விபீஷணன், அந்த வார்த்தைகளை மீண்டும் சொன்னான்.
யதாऽऽஜ்ஞப்தம் மஹாபாஹோ த்வயா குல்மநிவேஶநம்। தத் ததாநுஷ்டிதம் வீர த்வத்வாக்யஸமநந்தரம்
பெரும் புயலுடைய வீரனே, நீ கட்டளையிட்டபடி படைகளை அமைப்பது, உன் வார்த்தைக்குப் பிறகு உடனே செய்துவைக்கப்பட்டது.
தாந்யநீகாநி ஸர்வாணி விபக்தாநி ஸமந்ததஃ। விந்யஸ்தா யூதபாஶ்சைவ யதாந்யாயம் விபாகஶஃ
அந்த எல்லா படைகளும் எல்லாத் திசைகளிலும் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன; படைத்தலைவர்கள் முறையின்படி தங்கள்தம் பிரிவுகளில் நியமிக்கப்பட்டுள்ளனர்.
பூயஸ்து மம விஜ்ஞாப்யம் தச்ச்ரு'ணுஷ்வ மஹாப்ரபோ। த்வய்யகாரணஸம்தப்தே ஸம்தப்தஹ்ரு'தயா வயம்
பெரும் பிரபுவே, இன்னும் ஒன்று உமக்கு தெரிவிக்க விரும்புகிறேன்; அதை கேளுங்கள்: உமக்கு ஏதோ காரணமாக மனம் வருந்தும் போல், நாங்களும் மனதளவில் வருந்துகிறோம்.
த்யஜ ராஜந்நிமம் ஶோகம் மித்யா ஸம்தாபமாகதம்। யதியம் த்யஜ்யதாம் சிந்தா ஶத்ருஹர்ஷவிவர்திநீ
அரசே, இந்த துக்கத்தையும், காரணமில்லாமல் வந்த கவலையையும் விடுங்கள்; பகைவரின் மகிழ்ச்சியை அதிகரிக்கும் இந்த சிந்தனையையும் விட்டுவிடுங்கள்.
உத்யமஃ க்ரியதாம் வீர ஹர்ஷஃ ஸமுபஸேவ்யதாம்। ப்ராப்தவ்யா யதி தே ஸீதா ஹந்தவ்யாஶ்ச நிஶாசராஃ
வீரனே, முயற்சி செய்ய வேண்டும்; உற்சாகத்தையும் தாங்கிக்கொள்ள வேண்டும்; சீதை உமக்கு மீண்டும் கிடைக்க வேண்டும் என்றால், அரக்கர்கள் அழிக்கப்பட வேண்டும்.
ரகுநந்தந வக்ஷ்யாமி ஶ்ரூயதாம் மே ஹிதம் வசஃ। ஸாத்வயம் யாது ஸௌமித்ரிர்பலேந மஹதா வ்ரு'தஃ
ராகுவின் சந்ததியாரே, நான் உமக்கு பயனுள்ள வார்த்தைகளைச் சொல்கிறேன், கேளுங்கள்: சௌமித்ரி, பெரிய படையுடன் நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டு செல்லட்டும்.
நிகும்பிலாயாம் ஸம்ப்ராப்தம் ஹந்தும் ராவணிமாஹவே। தநுர்மண்டலநிர்முக்தைராஶீவிஷவிஷோபமைஃ
அவன் நிகும்பிலா என்ற இடத்தை அடைந்து, யுத்தத்தில் ராவணனின் மகனை, பாம்பின் விஷத்தைப் போன்ற அம்புகளால் வில்லிலிருந்து விடுவித்து அழிக்கட்டும்.
ஶரைர்ஹந்தும் மஹேஷ்வாஸோ ராவணிம் ஸமிதிம்ஜயஃ। தேந வீரேண தபஸா வரதாநாத் ஸ்வயம்புவஃ। அஸ்த்ரம் ப்ரஹ்மஶிரஃ ப்ராப்தம் காமகாஶ்ச துரங்கமாஃ
அந்த பெரிய வில்லாளி, யுத்தத்தில் வெற்றி பெறும் வீரன், ராவணனின் மகனை அம்புகளால் அழிக்கட்டும்; அந்த வீரன் தவம் செய்து, பிரம்மாவின் வரத்தால், பிரம்மாஸ்திரத்தையும், எண்ணத்தின்படி செல்லும் குதிரைகளையும் பெற்றுள்ளார்.