உக்தவாக்யே முநௌ தஸ்மிந் முநிபத்ந்யாம் ததைவ ச। ஶுநஃஶேபஃ ஸ்வயம் ராம மத்யமோ வாக்யமப்ரவீத்
அந்த முனிவரும் அவரது மனைவியும் இப்படிச் சொன்னபோது, ராமா, நடுவண் மகன் சுனஷ்சேபன் தானே பேசத் தொடங்கினான்.
பிதா ஜ்யேஷ்டமவிக்ரேயம் மாதா சாஹ கநீயஸம்। விக்ரேயம் மத்யமம் மந்யே ராஜபுத்ர நயஸ்வ மாம்
அப்பா மூத்தவனை விற்கக் கூடாது என்று சொல்கிறார்; அம்மா இளையவனை விற்கக் கூடாது என்கிறார்; எனவே நடுவண் மகனை விற்கலாம் என்று நான் நினைக்கிறேன், அரசகுமாரா, எனவே என்னை அழைத்துச் செல்லுங்கள்.
அத ராஜா மஹாபாஹோ வாக்யாந்தே ப்ரஹ்மவாதிநஃ। ஹிரண்யஸ்ய ஸுவர்ணஸ்ய கோடிபீ ரத்நராஶிபிஃ
பின்னர், வலிமை மிகுந்த அரசன், அந்தப் ப்ராமணரிடம் சொன்னான்: கோடிக்கணக்கான பொன்னும், முத்து, வைரம் போன்ற நகைகளும்—
கவாம் ஶதஸஹஸ்ரேண ஶுநஃஶேபம் நரேஶ்வரஃ। க்ரு'ஹீத்வா பரமப்ரீதோ ஜகாம ரகுநந்தந
ரகுகுலத்தில் பிறந்தோனே, அரசன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் நூறு ஆயிரம் மாடுகளை கொடுத்து சுனஷ்சேபனை எடுத்துக் கொண்டு புறப்பட்டான்.
அம்பரீஷஸ்து ராஜர்ஷீ ரதமாரோப்ய ஸத்வரஃ। ஶுநஃஶேபம் மஹாதேஜா ஜகாமாஶு மஹாயஶாஃ
ஆனால் பேரொளியும் புகழும் உடைய அம்பரீஷர், சுனஷ்சேபனை விரைவாகத் தன் ரதத்தில் ஏற்றி உடனே புறப்பட்டான்.
thumb|த்விஷஷ்டிதமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே பாலகாண்டே த்விஷஷ்டிதமஃ ஸர்கஃ ॥௧-
இப்போது அறுபத்து இரண்டாவது பகுதியை கேளுங்கள். இவ்வாறு மகத்தான வால்மீகி இராமாயணத்தில் பால காண்டத்தின் அறுபத்து இரண்டாவது பகுதி முடிகிறது.
ஶுநஃஶேபம் நரஶ்ரேஷ்ட க்ரு'ஹீத்வா து மஹாயஶாஃ। வ்யஶ்ரமத் புஷ்கரே ராஜா மத்யாஹ்நே ரகுநந்தந
மகா புகழ் பெற்ற அரசன், மனிதர்களில் சிறந்தவன், சுனஷ்சேபனை எடுத்துக்கொண்டு, ரகுகுலத்தில் பிறந்தோனே, மதிய நேரத்தில் புஷ்கரத்தில் ஓய்வெடுத்தான்.
தஸ்ய விஶ்ரமமாணஸ்ய ஶுநஃஶேபோ மஹாயஶாஃ। புஷ்கரம் ஜ்யேஷ்டமாகம்ய விஶ்வாமித்ரம் ததர்ஶ ஹ
அவன் அங்கு ஓய்வெடுத்து இருக்கும்போது, புகழ் பெற்ற சுனஷ்சேபன், புனிதமான புஷ்கரத்தை அடைந்து, விஸ்வாமித்திரரை கண்டான்.
தப்யந்தம்ரு'ஷிபிஃ ஸார்தம் மாதுலம் பரமாதுரஃ। விஷண்ணவதநோ தீநஸ்த்ரு'ஷ்ணயா ச ஶ்ரமேண ச
தாகமும் சோர்வும் காரணமாக முகம் சோகமாக, மனம் வருந்தி, தன் மாமாவான விஸ்வாமித்திரர் முனிவர் மற்ற முனிவர்களுடன் தவம் செய்து கொண்டிருப்பதை அவன் பார்த்தான்.
பபாதாங்கே முநே ராம வாக்யம் சேதமுவாச ஹ। ந மேऽஸ்தி மாதா ந பிதா ஜ்ஞாதயோ பாந்தவாஃ குதஃ
அவன் அந்த முனிவரின் மடியில் விழுந்து, 'எனக்கு தாய் இல்லை, தந்தை இல்லை, உறவினர்கள் அல்லது நண்பர்கள் எவரும் இல்லை' என்று சொன்னான்.
த்ராதுமர்ஹஸி மாம் ஸௌம்ய தர்மேண முநிபும்கவ। த்ராதா த்வம் ஹி நரஶ்ரேஷ்ட ஸர்வேஷாம் த்வம் ஹி பாவநஃ
'கருணையுள்ளவரே, முனிவர்களில் சிறந்தவரே, நீ தர்மப்படி என்னை காப்பாற்ற வேண்டும். மனிதர்களில் சிறந்தவரே, எல்லோருக்கும் நீயே ஆதரவாகவும், படைப்பாளியாகவும் இருக்கிறாய்.'
ராஜா ச க்ரு'தகார்யஃ ஸ்யாதஹம் தீர்காயுரவ்யயஃ। ஸ்வர்கலோகமுபாஶ்நீயாம் தபஸ்தப்த்வா ஹ்யநுத்தமம்
'அரசன் தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றட்டும்; நான் நீண்ட ஆயுளும் அழிவில்லாத வாழ்வும் பெற வேண்டும். உயர்ந்த தவம் செய்து, சுவர்க்க உலகை அடைய வேண்டும்.'
ஸ மே நாதோ ஹ்யநாதஸ்ய பவ பவ்யேந சேதஸா। பிதேவ புத்ரம் தர்மாத்மம்ஸ்த்ராதுமர்ஹஸி கில்பிஷாத்
'நான் ஆதரவில்லாதவன்; தயை உள்ள மனதுடன் எனக்கு நீ ஆதரவாக இருக்க வேண்டும். நீதிமான், ஒரு தந்தை மகனைப் போல, என்னை பாவத்திலிருந்து காப்பாற்ற வேண்டும்.'
தஸ்ய தத் வசநம் ஶ்ருத்வா விஶ்வாமித்ரோ மஹாதபாஃ। ஸாந்த்வயித்வா பஹுவிதம் புத்ராநிதமுவாச ஹ
அவனது வார்த்தைகளை கேட்ட விஸ்வாமித்திரர், பெரிய தவசக்தி உடையவர், பலவிதமாக அவனைத் தேற்றிவிட்டு, தன் மகன்களிடம் பேசத் தொடங்கினார்.
யத்க்ரு'தே பிதரஃ புத்ராஞ்ஜநயந்தி ஶுபார்திநஃ। பரலோகஹிதார்தாய தஸ்ய காலோऽயமாகதஃ
'நல்லது வேண்டி, பிறப்புக்குப் பின் நன்மை கிடைக்க வேண்டும் என்று தந்தைகள் மகன்களை விரும்புகிறார்கள். அந்த நேரம் இப்போது வந்துவிட்டது.'
அயம் முநிஸுதோ பாலோ மத்தஃ ஶரணமிச்சதி। அஸ்ய ஜீவிதமாத்ரேண ப்ரியம் குருத புத்ரகாஃ
'இந்த முனிவரின் மகனான சிறுவன் என்னிடம் அடைக்கலம் தேடுகிறான். என் மகன்களே, அவனுக்காக உங்கள் உயிரையே கொடுத்து அவனுக்கு நல்லது செய்யுங்கள்.'
ஸர்வே ஸுக்ரு'தகர்மாணஃ ஸர்வே தர்மபராயணாஃ। பஶுபூதா நரேந்த்ரஸ்ய த்ரு'ப்திமக்நேஃ ப்ரயச்சத
'நீங்கள் எல்லோரும் நல்ல காரியங்கள் செய்தவர்கள், தர்மத்தில் நிலைத்தவர்கள். அரசனுக்காக பலியாகி, யாகத்தில் அக்கினியை திருப்திப்படுத்துங்கள்.'
நாதவாம்ஶ்ச ஶுநஃஶேபோ யஜ்ஞஶ்சாவிக்நதோ பவேத்। தேவதாஸ்தர்பிதாஶ்ச ஸ்யுர்மம சாபி க்ரு'தம் வசஃ
'சுனஷ்சேபனுக்கு ஆதரவு கிடைக்கும்; யாகம் தடையில்லாமல் நடைபெறும்; தேவர்கள் திருப்தி அடைவார்கள்; என் சொல் நிறைவேறும்.'
முநேஸ்தத் வசநம் ஶ்ருத்வா மதுச்சந்தாதயஃ ஸுதாஃ। ஸாபிமாநம் நரஶ்ரேஷ்ட ஸலீலமிதமப்ருவந்
அந்த முனிவரின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், மதுச்சந்தன் முதலான அவருடைய மகன்கள், பெருமையோடும் கண்ணீரோடும், மனிதர்களில் சிறந்தவரே, இப்படிச் சொன்னார்கள்.
கதமாத்மஸுதாந் ஹித்வா த்ராயஸேऽந்யஸுதம் விபோ। அகார்யமிவ பஶ்யாமஃ ஶ்வமாம்ஸமிவ போஜநே
'ஏன், நீர் தங்கள் சொந்த மகன்களை விட்டு, வேறு ஒருவனுடைய மகனை காப்பாற்ற விரும்புகிறீர்? இது தவறான செயல் என்று நாங்கள் நினைக்கிறோம்; அது நாயின் இறைச்சியை உண்பதைப் போலவே.'
தேஷாம் தத் வசநம் ஶ்ருத்வா புத்ராணாம் முநிபும்கவஃ। க்ரோதஸம்ரக்தநயநோ வ்யாஹர்துமுபசக்ரமே
மகன்களின் அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட முனிவர்களில் சிறந்தவர், கோபத்தில் கண்கள் சிவந்து, பேசத் தொடங்கினார்.
நிஃஸாத்வஸமிதம் ப்ரோக்தம் தர்மாதபி விகர்ஹிதம்। அதிக்ரம்ய து மத்வாக்யம் தாருணம் ரோமஹர்ஷணம்
இது அச்சமின்றி சொல்லப்பட்டது; ஆனால் நீதிக்கும் விரோதமானது. என் வார்த்தைகளை மீறி, இது கடுமையாகவும், கேட்பவரை நடுங்க வைக்கும் வகையிலும் உள்ளது.
ஶ்வமாம்ஸபோஜிநஃ ஸர்வே வாஸிஷ்டா இவ ஜாதிஷு। பூர்ணம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் து ப்ரு'திவ்யாமநுவத்ஸ்யத
நீங்கள் அனைவரும், வாசிஷ்டர்களைப் போலவே, பிறப்பால் நாய் இறைச்சி உண்ணும் நிலைக்கு வருவீர்கள்; ஆயிரம் ஆண்டுகள் முழுவதும் பூமியில் தங்கி இருப்பீர்கள்.
க்ரு'த்வா ஶாபஸமாயுக்தாந் புத்ராந் முநிவரஸ்ததா। ஶுநஃஶேபமுவாசார்தம் க்ரு'த்வா ரக்ஷாம் நிராமயாம்
பெரிய முனிவர் தன் மகன்களுக்கு சாபம் வழங்கி முடித்தபின், துன்பத்தில் இருந்த சுனஹ்ஷேபனை நோக்கி, அவனுக்கு பாதுகாப்பும் நலனும் உண்டாகச் செய்து பேசினார்.
பவித்ரபாஶைராபத்தோ ரக்தமால்யாநுலேபநஃ। வைஷ்ணவம் யூபமாஸாத்ய வாக்பிரக்நிமுதாஹர
புனிதக் கட்டுகளால் கட்டப்பட்டு, சிவப்பு மலர்களும் வாசனையும் அணிந்து, விஷ்ணுவுக்கான யூபஸ்தம்பத்தினை அடைந்து, தீயை வாக்கால் அழை.
இமே ச காதே த்வே திவ்யே காயேதா முநிபுத்ரக। அம்பரீஷஸ்ய யஜ்ஞேऽஸ்மிம்ஸ்ததஃ ஸித்திமவாப்ஸ்யஸி
முனிவரின் குமரனே, இங்கே உள்ள இந்த இரண்டு தெய்வீகமான பாடல்களை, அம்பரீஷனின் யாகத்தில் பாட வேண்டும்; அப்போது நீ வெற்றியை அடைவாய்.
ஶுநஃஶேபோ க்ரு'ஹீத்வா தே த்வே காதே ஸுஸமாஹிதஃ। த்வரயா ராஜஸிம்ஹம் தமம்பரீஷமுவாச ஹ
சுனஹ்ஷேபன் அந்த இரண்டு பாடல்களையும் மனதில் கொண்டு, விரைவாக அந்த அரசர்களில் சிங்கமான அம்பரீஷனை அணுகி சொன்னான்.
ராஜஸிம்ஹ மஹாபுத்தே ஶீக்ரம் கச்சாவஹே வயம்। நிவர்தயஸ்வ ராஜேந்த்ர தீக்ஷாம் ச ஸமுதாஹர
அரசர்களில் சிங்கமே, பெரிய ஞானியாய், நாம் விரைவாக செல்லலாம்; அரசர்களின் தலைவனே, உன் விரதத்தை முடித்து, யாகம் நிறைவடைந்ததை அறிவி.
தத் வாக்யம்ரு'ஷிபுத்ரஸ்ய ஶ்ருத்வா ஹர்ஷஸமந்விதஃ। ஜகாம ந்ரு'பதிஃ ஶீக்ரம் யஜ்ஞவாடமதந்த்ரிதஃ
முனிவரின் மகன் சொன்ன வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன், மகிழ்ச்சியுடன், சோர்வில்லாமல் யாகசாலைக்குள் விரைவாக சென்றான்.
ஸதஸ்யாநுமதே ராஜா பவித்ரக்ரு'தலக்ஷணம்। பஶும் ரக்தாம்பரம் க்ரு'த்வா யூபே தம் ஸமபந்தயத்
யாகத்தில் பங்கேற்றவர்களின் அனுமதியுடன், அரசன், புனித அடையாளம் வைத்து, சிவப்பு vasthiram அணிவித்து, அந்த பசுவை யூபத்தில் கட்டினான்.