ஸௌம்ய நூநம் ஹநுமதா க்ரு'தம் கர்ம ஸுதுஷ்கரம்। ஶ்ரூயதே ச யதா பீமஃ ஸுமஹாநாயுதஸ்வநஃ
மென்மையானவரே, அனுமன் மிகவும் கடினமான காரியத்தைச் செய்திருக்க வேண்டும். ஏனென்றால், அங்கு பயங்கரமான ஆயுதங்களின் பெரும் சத்தம் கேட்கிறது.
தத் கச்ச குரு ஸாஹாய்யம் ஸ்வபலேநாபிஸம்வ்ரு'தஃ। க்ஷிப்ரம்ரு'க்ஷபதே தஸ்ய கபிஶ்ரேஷ்டஸ்ய யுத்யதஃ
நீ சென்று, உன் படையுடன் சேர்ந்து, கரடிகளின் அரசனும் வானரர்களில் சிறந்தவனும் போரிடும் இடத்திற்கு விரைவாக உதவி செய்யச் செல்.
ரு'க்ஷராஜஸ்ததேத்யுக்த்வா ஸ்வேநாநீகேந ஸம்வ்ரு'தஃ। ஆகச்சத் பஶ்சிமம் த்வாரம் ஹநூமாந் யத்ர வாநரஃ
அப்பொழுது கரடிகளின் அரசன் 'அப்படியே செய்கிறேன்' என்று கூறி, தன் படையுடன் மேற்குக் கதவை அடைந்தான். அங்கு அனுமன் இருந்தான்.
அதாயாந்தம் ஹநூமந்தம் ததர்ஶர்க்ஷபதிஸ்ததா। வாநரைஃ க்ரு'தஸம்க்ராமைஃ ஶ்வஸத்பிரபிஸம்வ்ரு'தம்
அப்போது கரடிகளின் அரசன், போரில் கலந்துகொண்டு, சுவாசம் விட்டு, வானரர்களால் சூழப்பட்டு வருகிற அனுமனைப் பார்த்தான்.
த்ரு'ஷ்ட்வா பதி ஹநூமாம்ஶ்ச தத்ரு'க்ஷபலமுத்யதம்। நீலமேகநிபம் பீமம் ஸம்நிவார்ய ந்யவர்தத
அனுமன் அந்த வழியில் வருவதையும், கரடிகளின் படை கரிய மேகத்தைப் போல் பெரியதும், பயங்கரமானதும் இருப்பதையும் பார்த்து, அவர்களை நிறுத்தி, திரும்பச் சென்றான்.
ஸ தேந ஸஹ ஸைந்யேந ஸம்நிகர்ஷம் மஹாயஶாஃ। ஶீக்ரமாகம்ய ராமாய துஃகிதோ வாக்யமப்ரவீத்
பெரும் புகழுடைய அவன், அந்த படையுடன் விரைவாக வந்து, துக்கம் கொண்டு ராமனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
ஸமரே யுத்யமாநாநாமஸ்மாகம் ப்ரேக்ஷதாம் ச ஸஃ। ஜகாந ருததீம் ஸீதாமிந்த்ரஜித் ராவணாத்மஜஃ
போரில் நாம் யுத்தம் செய்து பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போது, இராவணனின் மகன் இந்திரஜித், அழும் சீதையை கொன்றான்.
உத்ப்ராந்தசித்தஸ்தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா விஷண்ணோऽஹமரிம்தம। ததஹம் பவதோ வ்ரு'த்தம் விஜ்ஞாபயிதுமாகதஃ
அதைப் பார்த்தவுடன் என் மனம் குழம்பி, நான் மிகவும் துக்கமடைந்தேன். பகைவரை வெல்லும் வீரனே, நடந்ததை உமக்கு தெரிவிக்க வந்தேன்.
தஸ்ய தத் வசநம் ஶ்ருத்வா ராகவஃ ஶோகமூர்ச்சிதஃ। நிபபாத ததா பூமௌ சிந்நமூல இவ த்ருமஃ
அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், இராமன் மிகுந்த துயரத்தில் மூழ்கி, வேருடன் வெட்டப்பட்ட மரம்போல் தரையில் விழுந்தான்.
தம் பூமௌ தேவஸம்காஶம் பதிதம் த்ரு'ஶ்ய ராகவம்। அபிபேதுஃ ஸமுத்பத்ய ஸர்வதஃ கபிஸத்தமாஃ
தேவரைப் போலத் தோன்றும் இராமன் தரையில் விழுந்ததைப் பார்த்து, எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் முன்னணி குரங்குகள் விரைந்து வந்து அவரைச் சூழ்ந்தனர்.
ஆஸிஞ்சந் ஸலிலைஶ்சைநம் பத்மோத்பலஸுகந்திபிஃ। ப்ரதஹந்தமஸம்ஹார்யம் ஸஹஸாக்நிமிவோத்திதம்
அவர்கள் தாமரை மற்றும் நீலத்தாமரை வாசனை கொண்ட தண்ணீரை இராமன் மீது தெளித்து, திடீரென்று எழுந்த அடங்காத தீயை அணைக்கும் போல் இருந்தது.
தம் லக்ஷ்மணோऽத பாஹுப்யாம் பரிஷ்வஜ்ய ஸுதுஃகிதஃ। உவாச ராமமஸ்வஸ்தம் வாக்யம் ஹேத்வர்தஸம்யுதம்
பின்னர், மிகுந்த துயரத்தில் இருந்த இலக்குவன் இராமனைத் தன் கைகளால் அணைத்து, காரணமும் அர்த்தமும் நிறைந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
ஶுபே வர்த்மநி திஷ்டந்தம் த்வாமார்ய விஜிதேந்த்ரியம்। அநர்தேப்யோ ந ஶக்நோதி த்ராதும் தர்மோ நிரர்தகஃ
நல்ல வழியில் நிலைத்து, உணர்ச்சிகளை வென்ற உன்னைப் போல உயர்ந்தவரை, தர்மம் துன்பங்களிலிருந்து காப்பாற்ற முடியவில்லை என்பதே உண்மை.
பூதாநாம் ஸ்தாவராணாம் ச ஜங்கமாநாம் ச தர்ஶநம்। யதாஸ்தி ந ததா தர்மஸ்தேந நாஸ்தீதி மே மதிஃ
நிலையான உயிரினங்களும், அசையும் உயிரினங்களும் இருப்பது எவ்வாறு தெளிவாகத் தெரிகிறதோ, அதுபோல் தர்மமும் இருப்பதாகத் தோன்றினாலும், அதனால் அது இல்லை என எனக்குத் தோன்றுகிறது.
யதைவ ஸ்தாவரம் வ்யக்தம் ஜங்கமம் ச ததாவிதம்। நாயமர்தஸ்ததா யுக்தஸ்த்வத்விதோ ந விபத்யதே
நிலையானதும் அசையும் உயிரும் வெளிப்படையாகத் தெரிகின்றன; ஆனால் இந்தக் கருத்து பொருந்தவில்லை, ஏனெனில் உன்னைப் போன்றவர் துன்பம் அடையக் கூடாது.
யத்யதர்மோ பவேத் பூதோ ராவணோ நரகம் வ்ரஜேத்। பவாம்ஶ்ச தர்மஸம்யுக்தோ நைவ வ்யஸநமாப்நுயாத்
ராவணன் தீயவன் என்றால் அவன் நரகத்திற்கு போக வேண்டும்; நீ தர்மத்தில் நிலைத்திருப்பதால் உனக்கு துன்பம் வரவே கூடாது.
தஸ்ய ச வ்யஸநாபாவாத் வ்யஸநம் சாகதே த்வயி। தர்மோ பவத்யதர்மஶ்ச பரஸ்பரவிரோதிநௌ
அவனுக்கு துன்பம் இல்லாமல், உன்னிடம் துன்பம் வந்திருக்கிறது; ஆகவே தர்மமும் அதர்மமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிராக மாறிவிட்டன.
தர்மேணோபலபேத் தர்மமதர்மம் சாப்யதர்மதஃ। யத்யதர்மேண யுஜ்யேயுர்யேஷ்வதர்மஃ ப்ரதிஷ்டிதஃ
தர்மத்தால் தர்மம் கிடைக்கும், அதர்மத்தால் அதர்மம் கிடைக்கும்; மக்கள் அதர்மத்துடன் நடந்தால், அதர்மமே அவர்களிடம் நிலைபெறும்.
ந தர்மேண வியுஜ்யேரந்நாதர்மருசயோ ஜநாஃ। தர்மேணாசரதாம் தேஷாம் ததா தர்மபலம் பவேத்
அதர்மத்தை விரும்புவோர் தர்மத்தால் அதிலிருந்து பிரியமாட்டார்கள்; தர்மமாக நடப்போருக்கு தர்மத்தின் பலன் கிடைக்கும்.
யஸ்மாதர்தா விவர்தந்தே யேஷ்வதர்மஃ ப்ரதிஷ்டிதஃ। க்லிஶ்யந்தே தர்மஶீலாஶ்ச தஸ்மாதேதௌ நிரர்தகௌ
அதர்மம் நிலைபெறும் செயல்களில், நல்லவர்கள் துன்பப்படுகிறார்கள்; ஆகவே அந்த இரண்டும் பயனற்றவை.
வத்யந்தே பாபகர்மாணோ யத்யதர்மேண ராகவ। வதகர்மஹதோऽதர்மஃ ஸ ஹதஃ கம் வதிஷ்யதி
தீய செயல்கள் புரிபவர்கள் அதர்மத்தால் கொல்லப்படுவார்கள் என்றால், கொலைச் செயலால் அதர்மம் அழிந்தபின், அது யாரை அழிக்கும்?
அதவா விஹிதேநாயம் ஹந்யதே ஹந்தி சாபரம்। விதிஃ ஸ லிப்யதே தேந ந ஸ பாபேந கர்மணா
அல்லது, விதிப்படி ஒருவர் கொல்லப்பட்டால், அவர் மற்றவரை கொன்றாலும், அந்த விதியே அந்தச் செயலால் பாதிக்கப்படும்; ஆனால் அவன் பாவத்தால் களங்கமடையமாட்டான்.
அத்ரு'ஷ்டப்ரதிகாரேண அவ்யக்தேநாஸதா ஸதா। கதம் ஶக்யம் பரம் ப்ராப்தும் தர்மேணாரிவிகர்ஷண
பரிசு தெரியாததும், வெளிப்படாததும், இல்லாததும் என்றால், பகைவரை வெல்வோனே, தர்மத்தால் உயர்ந்த நிலையை எப்படிப் பெற முடியும்?
யதி ஸத் ஸ்யாத் ஸதாம் முக்ய நாஸத் ஸ்யாத் தவ கிம்சந। த்வயா யதீத்ரு'ஶம் ப்ராப்தம் தஸ்மாத் தந்நோபபத்யதே
உண்மை நல்லவர்களிடம் மிக உயர்ந்ததாக இருந்தால், பொய் உன்னிடம் இல்லை என்றால், உனக்கு இப்படி நடந்தது ஏற்புடையதாக இருக்க முடியாது.
அதவா துர்பலஃ க்லீபோ பலம் தர்மோऽநுவர்ததே। துர்பலோ ஹ்ரு'தமர்யாதோ ந ஸேவ்ய இதி மே மதிஃ
அல்லது, பலஹீனரும் தைரியமில்லாதவரும் தர்மத்தால் வழிநடக்கிறார்கள் என்றால், மரியாதையைவிட்ட பலஹீனரைச் சேவிக்கக் கூடாது என்பதே என் கருத்து.
பலஸ்ய யதி சேத் தர்மோ குணபூதஃ பராக்ரமைஃ। தர்மமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய வர்தஸ்வ யதா தர்மே ததா பலே
தர்மம், வலிமையின் ஒரு பண்பாகவும், வீரத்தில் வெளிப்படுவதாக இருந்தால், தர்மத்தை விட்டு வலிமையால் செயல் புரி; தர்மத்தில் செய்வதைப்போல் வலியிலும் செய்.
அத சேத் ஸத்யவசநம் தர்மஃ கில பரம்தப। அந்ரு'தம் த்வய்யகரணே கிம் ந பத்தஸ்த்வயா விநா
உண்மைதான் உயர்ந்த தர்மம் என்றால், பகைவரை அழிப்பவரே, பொய் செய்யாமல் நீ இருந்தபோது, உன்னைத் தவிர்த்து யாரும் கட்டுப்படவில்லை என்பதற்கு காரணம் என்ன?
யதி தர்மோ பவேத் பூத அதர்மோ வா பரம்தப। ந ஸ்ம ஹத்வா முநிம் வஜ்ரீ குர்யாதிஜ்யாம் ஶதக்ரதுஃ
தர்மம் அல்லது அதர்மம் உண்மையில் இருந்திருந்தால், பகைவரை அழிப்பவரே, வஜ்ராயுதம் கொண்ட இந்திரன் ஒரு முனிவரை கொல்ல மாட்டான்.
அதர்மஸம்ஶ்ரிதோ தர்மோ விநாஶயதி ராகவ। ஸர்வமேதத் யதாகாமம் காகுத்ஸ்த குருதே நரஃ
தர்மம் அதர்மத்துடன் சேர்ந்தால் அது அழிவைத் தரும், ராகவா; காக்குத்ஸ்த குலத்தில் பிறந்தவரே, மனிதன் தன் விருப்பப்படி எதையும் செய்கிறான்.
மம சேதம் மதம் தாத தர்மோऽயமிதி ராகவ। தர்மமூலம் த்வயா சிந்நம் ராஜ்யமுத்ஸ்ரு'ஜதா ததா
இதுதான் என் கருத்து, அன்புள்ள ராகவா; இது தர்மம் என்றால், நீ ராஜ்யத்தை விட்டுவிட்டபோது, தர்மத்தின் அடிப்படையையே நீ வெட்டிவிட்டாய்.