அநாகதம் ச யத் கிம்சித் ராமஸ்ய வஸுதாதலே தச்சகாரோத்தரே காவ்யே வால்மீகிர்பகவாந்ரு'ஷிஃ ॥௧-௩-
இராமனுக்கு பூமியில் நிகழ வேண்டிய மற்ற எல்லா நிகழ்வுகளையும், அந்த மகானும் வால்மீகி முனிவரும், தனது காவியத்தின் பிற்பகுதியில் அமைத்தார்.
thumb|சதுர்தஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே பாலகாண்டே சதுர்தஃ ஸர்கஃ ॥௧-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தின் பால காண்டத்தில் இது நான்காவது சர்க்கம்.
ப்ராப்தராஜ்யஸ்ய ராமஸ்ய வால்மீகிர்பகவாந்ரு'ஷிஃ । சகார சரிதம் க்ரு'த்ஸ்நம் விசித்ரபதமர்தவத் ॥௧-௪-
இராமன் அரசை பெற்றபின், அந்த பக்தியுள்ள வால்மீகி முனிவர், அவனது முழு வாழ்க்கை வரலாற்றையும் அழகான சொற்களாலும் அர்த்தமுள்ள முறையிலும் அமைத்தார்.
சதுர்விம்ஶத்ஸஹஸ்ராணி ஶ்லோகாநாமுக்தவாந்ரு'ஷிஃ । ததா ஸர்கஶதாந் பஞ்ச ஷட்காண்டாநி ததோத்தரம் ॥௧-௪-
அந்த முனிவர் இருபத்திநான்கு ஆயிரம் செய்யுள்களும், ஐந்நூறு சர்க்கங்களும், ஆறு காண்டங்களும், உத்தர காண்டத்தையும் கூறினார்.
க்ரு'த்வா து தந்மஹாப்ராஜ்ஞஃ ஸபவிஷ்யம் ஸஹோத்தரம் । சிந்தயாமாஸ கோ ந்வேதத் ப்ரயுஞ்ஜீயாதிதி ப்ரபுஃ ॥௧-௪-
அந்த பெரிய ஞானி, எதிர்கால நிகழ்வுகளையும் சேர்த்து காவியத்தை முடித்தபின், 'இதை யார் பாடுவார்கள்?' என்று சிந்தித்தார்.
குஶீலவௌ து தர்மஜ்ஞௌ ராஜபுத்ரௌ யஶஸ்விநௌ । ப்ராதரௌ ஸ்வரஸம்பந்நௌ ததர்ஶாஶ்ரமவாஸிநௌ ॥௧-௪-
அப்போது அவர், தர்மத்தை அறிந்த, புகழ் பெற்ற இராஜகுமாரர்களான குசன், லவனை, அன்புடன் இசைபாடும் குரலுடன், ஆசிரமத்தில் வாழ்வதைப் பார்த்தார்.
ஸ து மேதாவிநௌ த்ரு'ஷ்ட்வா வேதேஷு பரிநிஷ்டிதௌ । வேதோபப்ரு'ம்ஹ்மணார்தாய தாவக்ராஹயத ப்ரபுஃ ॥௧-௪-
அவர்கள் புத்திசாலிகளாகவும், வேதங்களில் நிபுணர்களாகவும் இருப்பதை அறிந்து, வேதத்தை மேலும் வளர்க்கும் பொருட்டு, அந்த காவியத்தை அவர்களுக்கு கற்றுக்கொடுத்தார்.
காவ்யம் ராமாயணம் க்ரு'த்ஸ்நம் ஸீதாயாஶ்சரிதம் மஹத் । பௌலஸ்த்யவதமித்யேவம் சகார சரிதவ்ரதஃ ॥௧-௪-
விரதம் கடைப்பிடித்த அந்த முனிவர், இராமாயண காவியத்தை முழுமையாகவும், சீதையின் பெரும் வாழ்க்கை வரலாற்றையும், புலஸ்தியன் மகன் வதம் ஆகியவற்றையும் அமைத்தார்.
பாட்யே கேயே ச மதுரம் ப்ரமாணைஸ்த்ரிபிரந்விதம் । ஜாதிபிஃ ஸப்தபிர்யுக்தம் தந்த்ரீலயஸமந்விதம் ॥௧-௪-
பாடவும், இசையிலும் இனிமைமிக்க இந்த காவியம், மூன்று அளவுகளும், ஏழு வகைச் செய்யுளும், யாழும் தாளமும் சேர்ந்து அமைந்தது.
ரஸைஃ ஶ்ரு'ங்காரகருணஹாஸ்யரௌத்ரபயாநகைஃ । வீராதிபீ ரஸைர்யுக்தம் காவ்யமேததகாயதாம் ॥௧-௪-
காதல், கருணை, நகைச்சுவை, கோபம், பயம், வீரம் போன்ற பல உணர்ச்சிகளால் நிரம்பிய இந்த காவியத்தை அவர்கள் பாடினார்கள்.
தௌ து காந்தர்வதத்த்வஜ்ஞௌ ஸ்தாநமூர்ச்சநகோவிதௌ । ப்ராதரௌ ஸ்வரஸம்பந்நௌ கந்தர்வாவிவ ரூபிணௌ ॥௧-௪-
இசை அறிவும், சுருதி, ராகம் ஆகியவற்றிலும் தேர்ச்சி பெற்ற அந்த இரு சகோதரர்களும், இனிய குரலுடன், கந்தர்வர்கள் போல தோன்றினார்கள்.
ரூபலக்ஷணஸம்பந்நௌ மதுரஸ்வரபாஷிணௌ । பிம்பாதிவோத்திதௌ பிம்பௌ ராமதேஹாத் ததாபரௌ ॥௧-௪-
அழகு, நல்ல இலக்கணங்கள், இனிய குரல் ஆகியவற்றால் சிறப்பிக்கப்பட்ட அவர்கள், இராமனது உருவத்திலிருந்து தோன்றிய இரண்டு உருவங்களைப் போல் இருந்தார்கள்.
தௌ ராஜபுத்ரௌ கார்த்ஸ்ந்யேந தர்ம்யமாக்யாநமுத்தமம் । வாசோவிதேயம் தத்ஸர்வம் க்ரு'த்வா காவ்யமநிந்திதௌ ॥௧-௪-
அந்த இரு இராஜகுமாரர்களும், அந்த உயரிய தர்மக் கதையை முழுமையாக கற்றுக்கொண்டு, குறைபாடில்லாமல் காவியத்தைப் பாடினார்கள்.
ரு'ஷீணாம் ச த்விஜாதீநாம் ஸாதூநாம் ச ஸமாகமே । யதோபதேஶம் தத்த்வஜ்ஞௌ ஜகதுஃ ஸுஸமாஹிதௌ ॥௧-௪-
முனிவர்கள், இருமுறை பிறந்தோர், நல்லவர்கள் ஆகியோர் கூடிய இடங்களில், அந்த இருவரும், ஆசிரியர் சொல்லியபடி, மனதை ஒருமைப்படுத்தி பாடினார்கள்.
மஹாத்மாநௌ மஹாபாகௌ ஸர்வலக்ஷணலக்ஷிதௌ । தௌ கதாசித் ஸமேதாநாம்ரு'ஷீணாம் பாவிதாத்மநாம் ॥௧-௪-
பெரும் ஆன்மாக்களும், மிகுந்த பாக்கியமும் கொண்ட, எல்லா நல்ல இலக்கணங்களும் உடைய அந்த இருவரும், ஒருநாள் தூய மனம் கொண்ட முனிவர்கள் கூடிய இடத்தில்—
மத்யே ஸபம் ஸமீபஸ்தாவிதம் காவ்யமகாயதாம் । தச்ச்ருத்வா முநயஃ ஸர்வே பாஷ்பபர்யாகுலேக்ஷணாஃ ॥௧-௪-
அந்தச் சபையில், அருகில் நின்று அவர்கள் அந்த காவியத்தைப் பாடினர்; அதை கேட்ட முனிவர்கள் அனைவரும் கண்ணீரால் கண்கள் கலங்கினார்கள்.
ஸாது ஸாத்விதி தாவூசுஃ பரம் விஸ்மயமாகதாஃ । தே ப்ரீதமநஸஃ ஸர்வே முநயோ தர்மவத்ஸலாஃ ॥௧-௪-
அவர்கள் 'அருமை! அருமை!' என்று மிகுந்த ஆச்சரியத்துடன் கூறினர்; அந்த முனிவர்கள் அனைவரும் தர்மத்தை விரும்பி, மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தார்கள்.
ப்ரஶஶம்ஸுஃ ப்ரஶஸ்தவ்யௌ காயமாநௌ குஶீலவௌ । அஹோ கீதஸ்ய மாதுர்யம் ஶ்லோகாநாம் ச விஶேஷதஃ ॥௧-௪-
பாடும் குஷீலவர்கள் இருவரையும் மக்கள் பாராட்டினார்கள்; 'இப்பாட்டு எவ்வளவு இனிமையாக உள்ளது, குறிப்பாக இந்தச் செய்யுள்கள்!' என்று மகிழ்ந்தார்கள்.
சிரநிர்வ்ரு'த்தமப்யேதத் ப்ரத்யக்ஷமிவ தர்ஶிதம் । ப்ரவிஶ்ய தாவுபௌ ஸுஷ்டு ததாபாவமகாயதாம் ॥௧-௪-
பழைய நிகழ்வுகள் என்றாலும், கண் முன்னே நடப்பதைப் போலவே அவர்கள் பாடினார்கள்; அந்த இருவரும் கதையை அழகாக எடுத்துச் சொன்னார்கள்.