ததஸ்து நீலஃ ப்ரதிலப்தஸம்ஜ்ஞஃ ஶைலம் ஸமுத்பாட்ய ஸவ்ரு'க்ஷகண்டம்। ததஃ ஸமுத்பத்ய மஹோக்ரவேகோ மஹோதரம் தேந ஜகாந மூர்த்நி
பின்னர் நீலன் மீண்டும் உணர்ச்சி பெற்று, மரங்களுடன் கூடிய ஒரு பெரிய கல்லை பிடித்து, அதனை வேகமாக எடுத்து, மகோதரனின் தலையில் அதனை எறிந்தான்.
ததஃ ஸ ஶைலாபிநிபாதபக்நோ மஹோதரஸ்தேந மஹாத்விபேந। வ்யாமோஹிதோ பூமிதலே கதாஸுஃ பபாத வஜ்ராபிஹதோ யதாத்ரிஃ
அந்தக் கல்லால் மோதப்பட்ட மகோதரன், அந்தப் பெரிய குரங்கால் தாக்கப்பட்டு, மயங்கி உயிரிழந்து, இடியால் தாக்கப்பட்ட மலைபோல் தரையில் விழுந்தான்.
பித்ரு'வ்யம் நிஹதம் த்ரு'ஷ்ட்வா த்ரிஶிராஶ்சாபமாததே। ஹநூமந்தம் ச ஸம்க்ருத்தோ விவ்யாத நிஶிதைஃ ஶரைஃ
தன் மாமன் வீழ்ந்ததை பார்த்த திரிசிரஸ் வில்லைக் கொண்டு, கோபத்தில் ஹனுமானை கூர்மையான அம்புகளால் குத்தினான்.
ஸ வாயுஸூநுஃ குபிதஶ்சிக்ஷேப ஶிகரம் கிரேஃ। த்ரிஶிராஸ்தச்சரைஸ்தீக்ஷ்ணைர்பிபேத பஹுதா பலீ
அப்போது வாயுபுத்திரன் கோபத்தில் ஒரு மலைச்சிகரத்தை எறிந்தான்; ஆனால் வலிமைமிக்க திரிசிரஸ், அதனை கூரிய அம்புகளால் பல துண்டுகளாக உடைத்தான்.
தத் வ்யர்தம் ஶிகரம் த்ரு'ஷ்ட்வா த்ருமவர்ஷம் ததா கபிஃ। விஸஸர்ஜ ரணே தஸ்மிந் ராவணஸ்ய ஸுதம் ப்ரதி
அந்த மலைச்சிகரம் பயனில்லை என்று பார்த்த குரங்கு, அப்போதே ராவணனின் மகனுக்கு எதிராக யுத்தத்தில் மரங்களை மழைபோல் பொழிந்தான்.
தமாபதந்தமாகாஶே த்ருமவர்ஷம் ப்ரதாபவாந்। த்ரிஶிரா நிஶிதைர்பாணைஶ்சிச்சேத ச நநாத ச
அந்த மரமழை ஆகாயத்தில் பறந்து வந்தபோது, வீரமான திரிசிரஸ் கூரிய அம்புகளால் அதை வெட்டிப் போட்டான்; அதன்பின் அவர் பெரிதும் முழங்கினார்.
ஹநூமாம்ஸ்து ஸமுத்பத்ய ஹயம் த்ரிஶிரஸஸ்ததா। விததார நகைஃ க்ருத்தோ நாகேந்த்ரம் ம்ரு'கராடிவ
அப்போது ஹனுமான் பாய்ந்து சென்று, திரிசிரஸின் குதிரையை தனது நகங்களால் சிரமமாக கிழித்தான்; அது சிங்கம் பாம்பை கிழிப்பதைப் போல இருந்தது.
அத ஶக்திம் ஸமாஸாத்ய காலராத்ரிமிவாந்தகஃ। சிக்ஷேபாநிலபுத்ராய த்ரிஶிரா ராவணாத்மஜஃ
பின்னர் ராவணனின் மகன் திரிசிரஸ், ஒரு வேலை எடுத்துக் கொண்டு, அந்த வேளை அழிவை வரவழைக்கும் யமன் போல் வாயுபுத்திரனிடம் எறிந்தான்.
திவஃ க்ஷிப்தாமிவோல்காம் தாம் ஶக்திம் க்ஷிப்தாமஸங்கதாம்। க்ரு'ஹீத்வா ஹரிஶார்தூலோ பபஞ்ஜ ச நநாத ச
ஆகாயத்திலிருந்து விழும் ஒரு நட்சத்திரம் போல அந்த வேல் வந்தபோது, குரங்குகளுக்குள் சிங்கம் போல் இருந்த ஹனுமான் அதை பிடித்து உடைத்தான்; பின்னர் அவர் பெரிதும் முழங்கினார்.
தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா கோரஸம்காஶாம் ஶக்திம் பக்நாம் ஹநூமதா। ப்ரஹ்ரு'ஷ்டா வாநரகணா விநேதுர்ஜலதா யதா
அந்த பயங்கரமான வேலை ஹனுமான் உடைத்ததைப் பார்த்த குரங்குகள் எல்லாம் மகிழ்ச்சியுடன் மேகங்கள் முழங்கும் போல் ஆரவாரம் செய்தன.
ததஃ கட்கம் ஸமுத்யம்ய த்ரிஶிரா ராக்ஷஸோத்தமஃ। நிசகாந ததா கட்கம் வாநரேந்த்ரஸ்ய வக்ஷஸி
பின்னர் ராக்ஷசர்களில் சிறந்தவன் திரிசிரஸ், தனது வாளை உயர்த்தி, குரங்குத் தலைவனின் மார்பில் அதனை ஊன்றினான்.
கட்கப்ரஹாராபிஹதோ ஹநூமாந் மாருதாத்மஜஃ। ஆஜகாந த்ரிமூர்தாநம் தலேநோரஸி வீர்யவாந்
வாளால் தாக்கப்பட்ட வாயுபுத்திரன் ஹனுமான், வீரத்துடன் மூன்று தலை கொண்ட திரிசிரஸை தனது கையால் மார்பில் பலமாக அடித்தான்.
ஸ தலாபிஹதஸ்தேந ஸ்ரஸ்தஹஸ்தாயுதோ புவி। நிபபாத மஹாதேஜாஸ்த்ரிஶிராஸ்த்யக்தசேதநஃ
அந்த கையடி பட்டதால், திரிசிரஸின் ஆயுதம் கையில் இருந்து விழுந்து, அவன் புத்தி இழந்து, சக்திவாய்ந்தவன் தரையில் விழுந்தான்.
ஸ தஸ்ய பததஃ கட்கம் தமாச்சித்ய மஹாகபிஃ। நநாத கிரிஸம்காஶஸ்த்ராஸயந் ஸர்வராக்ஷஸாந்
அவன் விழும் போது, அந்த மகாகுரங்கு அவனது வாளை துண்டித்துவிட்டு, மலைபோல் முழங்கினான்; அதனால் எல்லா ராக்ஷசர்களும் பயந்தனர்.
அம்ரு'ஷ்யமாணஸ்தம் கோஷமுத்பபாத நிஶாசரஃ। உத்பத்ய ச ஹநூமந்தம் தாடயாமாஸ முஷ்டிநா
அந்த கர்ஜனையை தாங்க முடியாமல் அந்த இரவுக்கிராமி பாய்ந்து, அனுமனை தனது கையால் பலமாக அடித்தான்.
தேந முஷ்டிப்ரஹாரேண ஸம்சுகோப மஹாகபிஃ। குபிதஶ்ச நிஜக்ராஹ கிரீடே ராக்ஷஸர்ஷபம்
அந்த கையடி பட்டதால் பெரிய குரங்கு கோபம் கொண்டு, அவன் முடி சூடிய ராக்ஷச தலைவனை பிடித்தான்.
ஸ தஸ்ய ஶீர்ஷாண்யஸிநா ஶிதேந கிரீடஜுஷ்டாநி ஸகுண்டலாநி। க்ருத்தஃ ப்ரசிச்சேத ஸுதோऽநிலஸ்ய த்வஷ்டுஃ ஸுதஸ்யேவ ஶிராம்ஸி ஶக்ரஃ
காற்றின் மகன் கோபத்தில் தனது கூரிய வாளால், முடியும் குண்டலமும் உடைய அந்த ராக்ஷசனின் மூன்று தலைகளையும் வெட்டினான்; அது ஒருகாலத்தில் இந்திரன் த்வஷ்டாவின் மகனின் தலைகளை வெட்டியது போலிருந்தது.
தாந்யாயதாக்ஷாண்யகஸம்நிபாநி ப்ரதீப்தவைஶ்வாநரலோசநாநி। பேதுஃ ஶிராம்ஸீந்த்ரரிபோஃ ப்ரு'திவ்யாம் ஜ்யோதீம்ஷி முக்தாநி யதார்கமார்காத்
அந்த அகன்ற கண்கள், தீப்போல் ஜொலிக்கும் விழிகள் உடைய தலைகள், இந்திரனுக்கு எதிரியானவனிடமிருந்து, சூரியனின் பாதையிலிருந்து வெளிச்சங்கள் விழும் போல், பூமியில் விழுந்தன.
தஸ்மிந் ஹதே தேவரிபௌ த்ரிஶீர்ஷே ஹநூமதா ஶக்ரபராக்ரமேண। நேதுஃ ப்லவம்காஃ ப்ரசசால பூமீ ரக்ஷாம்ஸ்யதோ துத்ருவிரே ஸமந்தாத்
தேவர்களுக்கு பகைவரான திரிசிரஸ் அனுமனால் இந்திரனின் வீரத்துடன் கொல்லப்பட்டதும், வானரர்கள் ஆரவாரம் செய்தனர், பூமி நடுங்கியது, ராக்ஷசர்கள் எல்லா திசைகளிலும் ஓடினர்.
ஹதம் த்ரிஶிரஸம் த்ரு'ஷ்ட்வா ததைவ ச மஹோதரம்। ஹதௌ ப்ரேக்ஷ்ய துராதர்ஷௌ தேவாந்தகநராந்தகௌ
திரிசிரசும் அதைப் போலவே மகோதரனும் சாய்ந்ததை, மேலும் பகைவர்க்கு அஞ்சாத தேவாந்தகனும் நராந்தகனும் உயிரிழந்ததை பார்த்தனர்.
சுகோப பரமாமர்ஷீ மத்தோ ராக்ஷஸபுங்கவஃ। ஜக்ராஹார்சிஷ்மதீம் சாபி கதாம் ஸர்வாயஸீம் ததா
அப்போது அந்த ராக்ஷச தலைவன் மிகுந்த கோபத்தால் தாங்க முடியாமல், தீப்போல் ஜொலிக்கும் முழுக்க இரும்பால் செய்யப்பட்ட தனது கதைையை எடுத்தான்.
ஹேமபட்டபரிக்ஷிப்தாம் மாம்ஸஶோணிதபேநிலாம்। விராஜமாநாம் விபுலாம் ஶத்ருஶோணிததர்பிதாம்
அந்த கதை, தங்கப்பட்டு கட்டுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, இறைச்சி, இரத்தம், நுரை ஆகியவற்றால் பூசப்பட்டு, பகைவரின் இரத்தத்தில் திளைத்து, பெரிதும் பிரகாசித்தது.
தேஜஸா ஸம்ப்ரதீப்தாக்ராம் ரக்தமால்யவிபூஷிதாம்। ஐராவதமஹாபத்மஸார்வபௌமபயாவஹாம்
அதன் முனை தீப்போல் ஜொலித்து, சிவப்பு மாலைகள் அணிந்து, யானை அரசர்களுக்கும் பெரிய தாமரை அரசர்களுக்கும், எல்லா அரசர்களுக்கும் பயத்தை ஏற்படுத்தியது.
கதாமாதாய ஸம்க்ருத்தோ மத்தோ ராக்ஷஸபுங்கவஃ। ஹரீந் ஸமபிதுத்ராவ யுகாந்தாக்நிரிவ ஜ்வலந்
அந்த ராக்ஷச தலைவன், கோபத்திலும் மதத்திலும் இருந்தவன், அந்த கதையை எடுத்துக்கொண்டு, யுகாந்த காலத்தின் தீப்போல் ஜொலித்து, வானரர்களை நோக்கி பாய்ந்தான்.
அதர்ஷபஃ ஸமுத்பத்ய வாநரோ ராவணாநுஜம்। மத்தாநீகமுபாகம்ய தஸ்தௌ தஸ்யாக்ரதோ பலீ
அப்போது வானரர்களில் சிறந்தவன், வலிமை மிகுந்தவன், பாய்ந்து ராவணனின் தம்பியை எதிர்கொண்டு, மதத்தில் இருந்த வீரனை நேரில் எதிர்கொண்டான்.
தம் புரஸ்தாத் ஸ்திதம் த்ரு'ஷ்ட்வா வாநரம் பர்வதோபமம்। ஆஜகாநோரஸி க்ருத்தோ கதயா வஜ்ரகல்பயா
அந்த வானரனை, மலை போன்ற உருவமுடையவனை முன்னால் நிற்கும் போது பார்த்து, கோபத்தில் அந்த ராக்ஷசன், வஜ்ரத்துக்கு ஒப்பான கதையால் மார்பில் அடித்தான்.
ஸ தயாபிஹதஸ்தேந கதயா வாநரர்ஷபஃ। பிந்நவக்ஷாஃ ஸமாதூதஃ ஸுஸ்ராவ ருதிரம் பஹு
அந்த கதையால் தாக்கப்பட்ட வானரர்களில் சிறந்தவன், மார்பு பிளந்து, உடல் நடுங்கி, அதிக இரத்தம் சிந்தினான்.
ஸ ஸம்ப்ராப்ய சிராத் ஸம்ஜ்ஞாம்ரு'ஷபோ வாநரேஶ்வரஃ। க்ருத்தோ விஸ்புரமாணௌஷ்டோ மஹாபார்ஶ்வமுதைக்ஷத
நீண்ட நேரம் கழித்து உணர்வு திரும்பிய வானரர்களின் தலைவன், கடும் கோபத்தில் உதடுகள் நடுங்க, மகாபார்ஷ்வனை பார்த்தான்.
ஸ வேகவாந் வேகவதப்யுபேத்ய தம் ராக்ஷஸம் வாநரவீரமுக்யஃ। ஸம்வர்த்ய முஷ்டிம் ஸஹஸா ஜகாந பாஹ்வந்தரே ஶைலநிகாஶரூபஃ
அப்போது காற்றுபோல் வேகமாக, வானர வீரர்களில் முதல்வன், அந்த ராக்ஷசனை அணுகி, தனது கைyum இறுக்கி, மலைச் சிகரத்தைப் போன்ற உருவத்துடன், இரு புயங்களில் இடையில் திடீரென ஒரு பஞ்சை கொடுத்தான்.
ஸ க்ரு'த்தமூலஃ ஸஹஸேவ வ்ரு'க்ஷஃ க்ஷிதௌ பபாத க்ஷதஜோக்ஷிதாங்கஃ। தாம் சாஸ்ய கோராம் யமதண்டகல்பாம் கதாம் ப்ரக்ரு'ஹ்யாஶு ததா நநாத
வேர் துண்டிக்கப்பட்ட மரம் போல, அவன் பூமியில் விழுந்தான்; உடல் இரத்தத்தில் நனைந்தது. உடனே, யமனின் தண்டம் போல் பயங்கரமான கதையை எடுத்துக்கொண்டு, பெரும் சத்தத்துடன் கர்ஜித்தான்.