யே து பூர்வம் மஹாத்மாநஃ கும்பகர்ணேந பாதிதாஃ। தே ஸ்வஸ்தா வாநரஶ்ரேஷ்டாஃ ஸுக்ரீவமுபதஸ்திரே
முன்பு கும்பகர்ணனால் வீழ்த்தப்பட்ட அந்த பெரிய குரங்குகள், இப்போது மீண்டு, குரங்குகளுக்குள் சிறந்த சுக்ரீவனை அணுகினார்கள்.
ப்ரேக்ஷமாணஃ ஸ ஸுக்ரீவோ தத்ரு'ஶே ஹரிவாஹிநீம்। நராந்தகபயத்ரஸ்தாம் வித்ரவந்தீம் யதஸ்ததஃ
சுக்ரீவன் பார்த்தபோது, நராந்தகனைப் பார்த்து பயந்த குரங்குப் படை எல்லா திசைகளிலும் ஓடிக் கொண்டிருந்ததை கண்டான்.
வித்ருதாம் வாஹிநீம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ ததர்ஶ நராந்தகம்। க்ரு'ஹீதப்ராஸமாயாந்தம் ஹயப்ரு'ஷ்டப்ரதிஷ்டிதம்
படை பரபரப்பாக ஓடுவது பார்த்து, சுக்ரீவன், கையில் வேல் பிடித்து, குதிரை மீது வருகிற நராந்தகனை கண்டான்.
த்ரு'ஷ்ட்வோவாச மஹாதேஜாஃ ஸுக்ரீவோ வாநராதிபஃ। குமாரமங்கதம் வீரம் ஶக்ரதுல்யபராக்ரமம்
அதைப் பார்த்து, பெரும் ஒளியுடைய குரங்குகளின் தலைவன் சுக்ரீவன், இந்திரனுக்கு சமமான வீரத்துடன் கூடிய இளவரசன் அங்கதனை நோக்கி பேசினான்.
கச்சைநம் ராக்ஷஸம் வீரம் யோऽஸௌ துரகமாஸ்திதஃ। க்ஷோபயந்தம் ஹரிபலம் க்ஷிப்ரம் ப்ராணைர்வியோஜய
அந்த குதிரை மீது ஏறி, குரங்குப் படையை கலக்குகிற அந்த ராட்சச வீரனை விரைவாக சென்று, அவன் உயிரை எடுத்துவிடு.
ஸ பர்துர்வசநம் ஶ்ருத்வா நிஷ்பபாதாங்கதஸ்ததா। அநீகாந்மேகஸம்காஶாதம்ஶுமாநிவ வீர்யவாந்
தன் தலைவனின் வார்த்தையை கேட்ட அங்கதன், மேகக் கூட்டத்திலிருந்து வெளிச்சம் வீசும் சூரியனைப் போல், படையிலிருந்து பாய்ந்து வந்தான்.
ஶைலஸம்காதஸம்காஶோ ஹரீணாமுத்தமோऽங்கதஃ। ரராஜாங்கதஸம்நத்தஃ ஸதாதுரிவ பர்வதஃ
மலைக் கூட்டத்தைப் போல் தோற்றமுடைய, குரங்குகளில் சிறந்த அங்கதன், தங்கம் அணிந்து, கனிமங்கள் உள்ள மலை போல் பிரகாசித்தான்.
நிராயுதோ மஹாதேஜாஃ கேவலம் நகதம்ஷ்ட்ரவாந்। நராந்தகமபிக்ரம்ய வாலிபுத்ரோऽப்ரவீத் வசஃ
எந்த ஆயுதமும் இல்லாமல், வெறும் நகம், பல்லுடன், பெரும் சக்தியுடன், வாலியின் மகன் நராந்தகனை அணுகி, அவனை நோக்கி பேசினான்.
திஷ்ட கிம் ப்ராக்ரு'தைரேபிர்ஹரிபிஸ்த்வம் கரிஷ்யஸி। அஸ்மிந் வஜ்ரஸமஸ்பர்ஶம் ப்ராஸம் க்ஷிப்ர மமோரஸி
"நில்! இந்த சாதாரண குரங்குகளால் என்ன செய்யப் போகிறாய்? வஜ்ரம் போன்ற தாக்கமுள்ள உன் வேலை, விரைவாக என் மார்பில் எறி!"
அங்கதஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரசுக்ரோத நராந்தகஃ। ஸம்தஶ்ய தஶநைரோஷ்டம் நிஃஶ்வஸ்ய ச புஜம்கவத்। அபிகம்யாங்கதம் க்ருத்தோ வாலிபுத்ரம் நராந்தகஃ
அங்கதனின் வார்த்தைகளை கேட்ட நராந்தகன் கோபம் கொண்டு, பல்லால் உதட்டைக் கடித்து, பாம்பு போல் சீற்றத்துடன், வாலியின் மகனை எதிர்த்து வந்தான்.
ஸ ப்ராஸமாவித்ய ததாங்கதாய ஸமுஜ்ஜ்வலந்தம் ஸஹஸோத்ஸஸர்ஜ। ஸ வாலிபுத்ரோரஸி வஜ்ரகல்பே பபூவ பக்நோ ந்யபதச்ச பூமௌ
அப்போது நராந்தகன் தனது பிரகாசமான வேலை ஆங்கதனிடம் வலிமையுடன் வீசினான். ஆனால் அந்த வேல் வாலியின் மகன் ஆங்கதனின் வஜ்ரத்தைப் போல் கடினமான மார்பில் பட்டதும் உடைந்து பூமியில் விழுந்தது.
தம் ப்ராஸமாலோக்ய ததா விபக்நம் ஸுபர்ணக்ரு'த்தோரகபோககல்பம்। தலம் ஸமுத்யம்ய ஸ வாலிபுத்ர- ஸ்துரம்கமஸ்யாபிஜகாந மூர்த்நி
அந்த வேல் உடைந்து போனதை, கருடன் வெட்டிய பாம்பின் சுருளைப் போல் இருந்ததை பார்த்த ஆங்கதன், தனது கரத்தை உயர்த்தி, அந்த குதிரையின் தலையில் பலமாக அடித்தான்.
நிமக்நபாதஃ ஸ்புடிதாக்ஷிதாரோ நிஷ்க்ராந்தஜிஹ்வோऽசலஸம்நிகாஶஃ। ஸ தஸ்ய வாஜீ நிபபாத பூமௌ தலப்ரஹாரேண விகீர்ணமூர்தா
அந்த குதிரையின் கால்கள் நிலத்தில் மூழ்கி, அச்சு உடைந்து, நாக்கு வெளியே வந்தது; அது ஒரு மலைப்போல் இருந்தது. ஆங்கதன் தட்டிய அதிர்ச்சியில் அதன் தலையோடு சேர்ந்து பூமியில் விழுந்தது.
நராந்தகஃ க்ரோதவஶம் ஜகாம ஹதம் துரம்கம் பதிதம் ஸமீக்ஷ்ய। ஸ முஷ்டிமுத்யம்ய மஹாப்ரபாவோ ஜகாந ஶீர்ஷே யுதி வாலிபுத்ரம்
தன் குதிரை கொல்லப்பட்டு கீழே விழுந்ததை பார்த்த நராந்தகன் கோபத்தில் ஆழ்ந்தான். அவன் தன் கைyum உயர்த்தி, போரில் வாலியின் மகன் ஆங்கதனின் தலையில் பலமாக அடித்தான்.
அதாங்கதோ முஷ்டிவிஶீர்ணமூர்தா ஸுஸ்ராவ தீவ்ரம் ருதிரம் ப்ரு'ஶோஷ்ணம்। முஹுர்விஜஜ்வால முமோஹ சாபி ஸம்ஜ்ஞாம் ஸமாஸாத்ய விஸிஸ்மியே ச
அப்போது ஆங்கதனின் தலையில் அந்தக் கையடி பட்டதால், அவனது தலையில் பெரிய பிளவு ஏற்பட்டது; வெப்பமான இரத்தம் பெரிதும் வடிந்தது. அவன் பலமுறை வெடித்து, மயங்கி, மீண்டும் உணர்ச்சி பெற்று, ஆச்சரியப்பட்டான்.
அதாங்கதோ ம்ரு'த்யுஸமாநவேகம் ஸம்வர்த்ய முஷ்டிம் கிரிஶ்ரு'ங்ககல்பம்। நிபாதயாமாஸ ததா மஹாத்மா நராந்தகஸ்யோரஸி வாலிபுத்ரஃ
பின்னர் ஆங்கதன், மரண வேகத்துடன் தன் கையைக் கூடி, ஒரு மலைச்சிகரத்தைப் போல் வலிமையுடன், அந்த மகாத்மா நராந்தகனின் மார்பில் பலமாக ஒரே அடியாகப் போட்டான்.
ஸ முஷ்டிநிர்பிந்நநிமக்நவக்ஷா ஜ்வாலா வமந் ஶோணிததிக்தகாத்ரஃ। நராந்தகோ பூமிதலே பபாத யதாசலோ வஜ்ரநிபாதபக்நஃ
அந்தக் கையடி பட்டதால் நராந்தகனின் மார்பு உடைந்து, உள்ளே சென்று, அவன் உடல் முழுவதும் இரத்தம் பூசப்பட்டு, நெருப்பை உமிழ்ந்தவனாக, ஒரு மின்னல் விழுந்து உடைந்த மலைபோல் பூமியில் விழுந்தான்.
ததாந்தரிக்ஷே த்ரிதஶோத்தமாநாம் வநௌகஸாம் சைவ மஹாப்ரணாதஃ। பபூவ தஸ்மிந் நிஹதேऽக்ர்யவீர்யே நராந்தகே வாலிஸுதேந ஸம்க்யே
அப்போது, வாலியின் மகன் போரில் அந்த வலிமைமிக்க நராந்தகனை வீழ்த்தியபோது, அந்தரத்தில் தேவர்களும் காடுகளில் வாழும் வானரர்களும் பெரிய ஆரவாரம் எழுப்பினார்கள்.
அதாங்கதோ ராமமநஃப்ரஹர்ஷணம் ஸுதுஷ்கரம் தம் க்ரு'தவாந் ஹி விக்ரமம்। விஸிஸ்மியே ஸோऽப்யத பீமகர்மா புநஶ்ச யுத்தே ஸ பபூவ ஹர்ஷிதஃ
அப்போது ஆங்கதன், ராமனின் மனதை மகிழ்விக்கச் செய்த அந்த அரிய செயலை முடித்தவனாக, தானே செய்த பயங்கரமான காரியத்திற்கு ஆச்சரியப்பட்டு, மீண்டும் போரில் மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
thumb|ஸப்ததிதமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே ஸப்ததிதமஃ ஸர்கஃ ॥௬-
இப்போது புகழ்பெற்ற வால்மீகி இராமாயணத்தின் யுத்த காண்டத்தில் எழுபதாவது சர்கம் கேளுங்கள்.
நராந்தகம் ஹதம் த்ரு'ஷ்ட்வா சுக்ருஶுர்நைர்ரு'தர்ஷபாஃ। தேவாந்தகஸ்த்ரிமூர்தா ச பௌலஸ்த்யஶ்ச மஹோதரஃ
நராந்தகன் வீழ்ந்ததைப் பார்த்து, நைருதர்களில் சிறந்தவர்கள் தேவாந்தகன், திரிசிரன், பௌலஸ்தியன், மகோதரன் ஆகியோர் கூச்சலிட்டார்கள்.
ஆரூடோ மேகஸம்காஶம் வாரணேந்த்ரம் மஹோதரஃ। வாலிபுத்ரம் மஹாவீர்யமபிதுத்ராவ வேகவாந்
மகோதரன், மேகத்தைப் போல் கருப்பாக இருக்கும் பெரிய யானையின் மீது ஏறி, வாலியின் மகன் ஆங்கதனை நோக்கி வேகமாக பாய்ந்தான்.
ப்ராத்ரு'வ்யஸநஸம்தப்தஸ்ததா தேவாந்தகோ பலீ। ஆதாய பரிகம் கோரமங்கதம் ஸமபித்ரவத்
தன் சகோதரனின் மரண துயரத்தில் சுடர்ந்த வலிமைமிக்க தேவாந்தகன், ஒரு பயங்கரமான இரும்புக் கோலை எடுத்துக் கொண்டு ஆங்கதனை நோக்கி விரைந்தான்.
ரதமாதித்யஸம்காஶம் யுக்தம் பரமவாஜிபிஃ। ஆஸ்தாய த்ரிஶிரா வீரோ வாலிபுத்ரமதாப்யகாத்
திரிசிரன் வீரன், சூரியனைப் போல் ஒளிரும், சிறந்த குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட ரதத்தில் ஏறி, வாலியின் மகனை எதிர்த்து வந்தான்.
ஸ த்ரிபிர்தேவதர்பக்நை ராக்ஷஸேந்த்ரைரபித்ருதஃ। வ்ரு'க்ஷமுத்பாடயாமாஸ மஹாவிடபமங்கதஃ
அந்த மூன்று தேவர்களின் பெருமையை அழிக்கும் வலிமைமிக்க ராட்சதர்கள் ஆங்கதனை தாக்கியபோது, ஆங்கதன் பெரிய கிளைகள் கொண்ட ஒரு பெரிய மரத்தை பிடுங்கினான்.
தேவாந்தகாய தம் வீரஶ்சிக்ஷேப ஸஹஸாங்கதஃ। மஹாவ்ரு'க்ஷம் மஹாஶாகம் ஶக்ரோ தீப்தாமிவாஶநிம்
அந்த வீரன் ஆங்கதன், அந்தப் பெரிய கிளைகளுள்ள மரத்தை, இந்திரன் மின்னலை வீசுவது போல, தேவாந்தகன் மீது திடீரென எறிந்தான்.
த்ரிஶிராஸ்தம் ப்ரசிச்சேத ஶரைராஶீவிஷோபமைஃ। ஸ வ்ரு'க்ஷம் க்ரு'த்தமாலோக்ய உத்பபாத ததாங்கதஃ
திரிசிரன், அந்த மரத்தை விஷப்பாம்புகளைப் போல் கூர்மையான அம்புகளால் வெட்டினான். அந்த மரம் வெட்டப்பட்டதைப் பார்த்த ஆங்கதன் உடனே பாய்ந்தான்.
ஸ வவர்ஷ ததோ வ்ரு'க்ஷாந் ஶிலாஶ்ச கபிகுஞ்ஜரஃ। தாந் ப்ரசிச்சேத ஸம்க்ருத்தஸ்த்ரிஶிரா நிஶிதைஃ ஶரைஃ
பின்னர் அந்த வானரத் தலைவர், மரங்களையும் கற்களையும் மழைபோல் எறிந்தான். ஆனால் கோபமடைந்த திரிசிரன் அவற்றை எல்லாம் கூர்மையான அம்புகளால் வெட்டினான்.
பரிகாக்ரேண தாந் வ்ரு'க்ஷாந் பபஞ்ஜ ஸ மஹோதரஃ। த்ரிஶிராஶ்சாங்கதம் வீரமபிதுத்ராவ ஸாயகைஃ
மகோதரன் தன் இரும்புக் கோலால் அந்த மரங்களை உடைத்தான்; அதே நேரத்தில் திரிசிரன் வீரமான அங்கதனை அம்புகளால் தாக்க விரைந்தான்.
கஜேந ஸமபித்ருத்ய வாலிபுத்ரம் மஹோதரஃ। ஜகாநோரஸி ஸம்க்ருத்தஸ்தோமரைர்வஜ்ரஸம்நிபைஃ
வாலியின் மகனை யானை மீது ஏறி விரைந்து வந்த மகோதரன், வெகுவேகத்தில் வஜ்ரத்தைப் போல் கூர்மையான குத்தியாயுதத்தால் அவன் மார்பில் தாக்கினான்.