வாநராந் வாநரைரேவ ஜக்நுஸ்தே நைர்ரு'தர்ஷபாஃ। ராக்ஷஸாந் ராக்ஷஸைரேவ ஜக்நுஸ்தே வாநரா அபி
மிகச் சிறந்த ராக்ஷஸர்கள் குரங்குகளை குரங்குகளால் அடித்து வீழ்த்தினர்; அதுபோல் குரங்குகளும் ராக்ஷஸர்களை ராக்ஷஸர்களால் வீழ்த்தினார்கள்.
ஆக்ஷிப்ய ச ஶிலாஃ ஶைலாஞ்ஜக்நுஸ்தே ராக்ஷஸாஸ்ததா। தேஷாம் சாச்சித்ய ஶஸ்த்ராணி ஜக்நூ ரக்ஷாம்ஸி வாநராஃ
அப்போது ராக்ஷஸர்கள் கற்கள், மலைகள் எடுத்து எறிந்து எதிரிகளை தாக்கினர்; குரங்குகள் அவர்களது ஆயுதங்களை உடைத்து, ராக்ஷஸர்களை வீழ்த்தினார்கள்.
நிர்ஜக்நுஃ ஶைலஶ்ரு'ங்கைஶ்ச பிபிதுஶ்ச பரஸ்பரம்। ஸிம்ஹநாதாந் விநேதுஶ்ச ரணே ராக்ஷஸவாநராஃ
அவர்கள் மலையெடுப்புகளால் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கி உடலை உடைத்தனர்; போரில் ராக்ஷஸர்களும் குரங்குகளும் சிங்கம் போல முழங்கினார்கள்.
சிந்நவர்மதநுத்ராணா ராக்ஷஸா வாநரைர்ஹதாஃ। ருதிரம் ப்ரஸ்ரு'தாஸ்தத்ர ரஸஸாரமிவ த்ருமாஃ
ராக்ஷஸர்கள், அவர்களது கவசமும் உடற்காப்பும் உடைந்துவிட்டதால், குரங்குகளால் கொல்லப்பட்டனர்; அங்கே அவர்களது இரத்தம் மரங்களில் இருந்து சாறு ஓடும் போல் பாய்ந்தது.
ரதேந ச ரதம் சாபி வாரணேநாபி வாரணம்। ஹயேந ச ஹயம் கேசிந்நிர்ஜக்நுர்வாநரா ரணே
போரில் சில குரங்குகள் ரதத்தை ரதத்தால், யானையை யானையால், குதிரையை குதிரையால் தாக்கி வீழ்த்தினார்கள்.
க்ஷுரப்ரைரர்தசந்த்ரைஶ்ச பல்லைஶ்ச நிஶிதைஃ ஶரைஃ। ராக்ஷஸா வாநரேந்த்ராணாம் பிபிதுஃ பாதபாந் ஶிலாஃ
கூர்மையான கத்திகள், அரைச்சந்திர அம்புகள், கூரிய அம்புகள் கொண்டு, ராக்ஷஸர்கள் குரங்குத் தலைவர்களால் வீசப்பட்ட மரங்களையும் கற்களையும் உடைத்தனர்.
விகீர்ணாஃ பர்வதாஸ்தைஶ்ச த்ருமச்சிந்நைஶ்ச ஸம்யுகே। ஹதைஶ்ச கபிரக்ஷோபிர்துர்கமா வஸுதாபவத்
அந்த போரில் மலைகள் சிதறி கிடந்தன; மரங்கள் வெட்டப்பட்டன; குரங்குகளும் ராக்ஷஸர்களும் கொல்லப்பட்டதால் பூமி கடக்க முடியாததாக மாறியது.
தே வாநரா கர்விதஹ்ரு'ஷ்டசேஷ்டாஃ ஸம்க்ராமமாஸாத்ய பயம் விமுச்ய। யுத்தம் ஸ்ம ஸர்வே ஸஹ ராக்ஷஸைஸ்தே நாநாயுதாஶ்சக்ருரதீநஸத்த்வாஃ
அந்தக் குரங்குகள் பெருமிதத்துடன் மகிழ்ச்சியோடு செயல்பட்டு, போர்க்களத்தில் பயத்தை விட்டுவிட்டு, பலவிதமான ஆயுதங்கள் எடுத்து, மனம் தளராமல் ராக்ஷஸர்களுடன் சேர்ந்து போரிட்டார்கள்.
தஸ்மிந் ப்ரவ்ரு'த்தே துமுலே விமர்தே ப்ரஹ்ரு'ஷ்யமாணேஷு வலீமுகேஷு। நிபாத்யமாநேஷு ச ராக்ஷஸேஷு மஹர்ஷயோ தேவகணாஶ்ச நேதுஃ
அந்தக் கடும் குழப்பமான போரில், குரங்குத் தலைவர்கள் மகிழ்ந்தனர்; ராக்ஷஸர்கள் வீழ்த்தப்பட்டனர்; அப்போது மகா முனிவர்களும் தேவர்களும் பெரிதாக முழங்கினார்கள்.
ததோ ஹயம் மாருததுல்யவேக- மாருஹ்ய ஶக்திம் நிஶிதாம் ப்ரக்ரு'ஹ்ய। நராந்தகோ வாநரஸைந்யமுக்ரம் மஹார்ணவம் மீந இவாவிவேஶ
அப்போது நராந்தகன், காற்றைப் போல வேகமான குதிரையில் ஏறி, கூர்மையான வேல் பிடித்து, கடும் குரங்குச் சேனையில் மீன் பெருங்கடலில் புகும் போல் புகுந்தான்.
ஸ வாநராந் ஸப்த ஶதாநி வீரஃ ப்ராஸேந தீப்தேந விநிர்பிபேத। ஏகஃ க்ஷணேநேந்த்ரரிபுர்மஹாத்மா ஜகாந ஸைந்யம் ஹரிபுங்கவாநாம்
அந்த வீரன், தீப்போல் ஜொலிக்கும் வேலால் எழுநூறு குரங்குகளை கிழித்தான்; ஒரு கணத்தில் அந்த மகாத்மா, இந்திரனுக்கு எதிரியானவன், முன்னணி குரங்குகளின் சேனையை அழித்தான்.
தத்ரு'ஶுஶ்ச மஹாத்மாநம் ஹயப்ரு'ஷ்டப்ரதிஷ்டிதம்। சரந்தம் ஹரிஸைந்யேஷு வித்யாதரமஹர்ஷயஃ
வித்யாதரர்களும் மகா முனிவர்களும், அந்த மகாத்மா நராந்தகனை குதிரையின் மேல் உறுதியாக இருந்து, குரங்குச் சேனைகளுக்குள் அலைந்து திரிந்ததை பார்த்தனர்.
யாவத் விக்ரமிதும் புத்திம் சக்ருஃ ப்லவகபுங்கவாஃ। தாவதேதாநதிக்ரம்ய நிர்பிபேத நராந்தகஃ
முன்னணி குரங்குகள் முன்னேற நினைத்தபோது, அந்த நேரத்தில் நராந்தகன் அவர்களை எல்லாம் தாண்டி சென்று, அனைவரையும் ஊடுருவினான்.
ஜ்வலந்தம் ப்ராஸமுத்யம்ய ஸம்க்ராமாக்ரே நராந்தகஃ। ததாஹ ஹரிஸைந்யாநி வநாநீவ விபாவஸுஃ
போரின் முன்னிலையில் தீப்போல் ஜொலிக்கும் வேலையை உயர்த்திக் காட்டி, நராந்தகன் குரங்குப் படைகளை காட்டில் தீ பரப்பும் போல் எரித்தான்.
யாவதுத்பாடயாமாஸுர்வ்ரு'க்ஷாந் ஶைலாந் வநௌகஸஃ। தாவத் ப்ராஸஹதாஃ பேதுர்வஜ்ரக்ரு'த்தா இவாசலாஃ
அந்த காடுவாசிகள் மரங்களையும் மலையையும் பிடுங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, வேலால் தாக்கப்பட்டு, அவர்கள் இடிந்து விழுந்தார்கள்; அது வஜ்ரம் பிளந்த மலைகள் விழும் போல் இருந்தது.
திக்ஷு ஸர்வாஸு பலவாந் விசசார நராந்தகஃ। ப்ரம்ரு'த்நந் ஸர்வதோ யுத்தே ப்ராவ்ரு'ட்காலே யதாநிலஃ
அழுத்தமான நராந்தகன் எல்லா திசைகளிலும் சுற்றி, போரில் எல்லாவற்றையும் நசுக்கியான்; அது மழைக்காலத்தில் வீசும் காற்றைப் போல இருந்தது.
ந ஶேகுர்தாவிதும் வீரா ந ஸ்தாதும் ஸ்பந்திதும் பயாத்। உத்பதந்தம் ஸ்திதம் யாந்தம் ஸர்வாந் விவ்யாத வீர்யவாந்
அந்த வீரர்கள் பயத்தில் ஓடவும், நிற்கவும், அசையவும் முடியவில்லை; பாய்ந்தாலும், நின்றாலும், முன்னேறினாலும், வீரமான நராந்தகன் அவர்களை எல்லாம் தாக்கினான்.
ஏகேநாந்தககல்பேந ப்ராஸேநாதித்யதேஜஸா। பக்நாநி ஹரிஸைந்யாநி நிபேதுர்தரணீதலே
ஒரே ஒரு வேலால், அது அழிவின் முடிவைப் போல், சூரியன் போன்ற ஒளியுடன், குரங்குப் படைகள் நொறுங்கி, பூமியில் விழுந்தன.
வஜ்ரநிஷ்பேஷஸத்ரு'ஶம் ப்ராஸஸ்யாபிநிபாதநம்। ந ஶேகுர்வாநராஃ ஸோடும் தே விநேதுர்மஹாஸ்வநம்
அந்த வேலின் தாக்கம் வஜ்ரம் நசைக்கும் சக்தியைப் போல் இருந்தது; குரங்குகள் அதை தாங்க முடியாமல், பெரும் சத்தத்துடன் அழைத்தன.
பததாம் ஹரிவீராணாம் ரூபாணி ப்ரசகாஶிரே। வஜ்ரபிந்நாக்ரகூடாநாம் ஶைலாநாம் பததாமிவ
வீழும் குரங்கு வீரர்களின் உருவங்கள், வஜ்ரம் பிளந்த மலை உச்சிகள் விழும் போல், பிரகாசமாகத் தெரிந்தன.
யே து பூர்வம் மஹாத்மாநஃ கும்பகர்ணேந பாதிதாஃ। தே ஸ்வஸ்தா வாநரஶ்ரேஷ்டாஃ ஸுக்ரீவமுபதஸ்திரே
முன்பு கும்பகர்ணனால் வீழ்த்தப்பட்ட அந்த பெரிய குரங்குகள், இப்போது மீண்டு, குரங்குகளுக்குள் சிறந்த சுக்ரீவனை அணுகினார்கள்.
ப்ரேக்ஷமாணஃ ஸ ஸுக்ரீவோ தத்ரு'ஶே ஹரிவாஹிநீம்। நராந்தகபயத்ரஸ்தாம் வித்ரவந்தீம் யதஸ்ததஃ
சுக்ரீவன் பார்த்தபோது, நராந்தகனைப் பார்த்து பயந்த குரங்குப் படை எல்லா திசைகளிலும் ஓடிக் கொண்டிருந்ததை கண்டான்.
வித்ருதாம் வாஹிநீம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ ததர்ஶ நராந்தகம்। க்ரு'ஹீதப்ராஸமாயாந்தம் ஹயப்ரு'ஷ்டப்ரதிஷ்டிதம்
படை பரபரப்பாக ஓடுவது பார்த்து, சுக்ரீவன், கையில் வேல் பிடித்து, குதிரை மீது வருகிற நராந்தகனை கண்டான்.
த்ரு'ஷ்ட்வோவாச மஹாதேஜாஃ ஸுக்ரீவோ வாநராதிபஃ। குமாரமங்கதம் வீரம் ஶக்ரதுல்யபராக்ரமம்
அதைப் பார்த்து, பெரும் ஒளியுடைய குரங்குகளின் தலைவன் சுக்ரீவன், இந்திரனுக்கு சமமான வீரத்துடன் கூடிய இளவரசன் அங்கதனை நோக்கி பேசினான்.
கச்சைநம் ராக்ஷஸம் வீரம் யோऽஸௌ துரகமாஸ்திதஃ। க்ஷோபயந்தம் ஹரிபலம் க்ஷிப்ரம் ப்ராணைர்வியோஜய
அந்த குதிரை மீது ஏறி, குரங்குப் படையை கலக்குகிற அந்த ராட்சச வீரனை விரைவாக சென்று, அவன் உயிரை எடுத்துவிடு.
ஸ பர்துர்வசநம் ஶ்ருத்வா நிஷ்பபாதாங்கதஸ்ததா। அநீகாந்மேகஸம்காஶாதம்ஶுமாநிவ வீர்யவாந்
தன் தலைவனின் வார்த்தையை கேட்ட அங்கதன், மேகக் கூட்டத்திலிருந்து வெளிச்சம் வீசும் சூரியனைப் போல், படையிலிருந்து பாய்ந்து வந்தான்.
ஶைலஸம்காதஸம்காஶோ ஹரீணாமுத்தமோऽங்கதஃ। ரராஜாங்கதஸம்நத்தஃ ஸதாதுரிவ பர்வதஃ
மலைக் கூட்டத்தைப் போல் தோற்றமுடைய, குரங்குகளில் சிறந்த அங்கதன், தங்கம் அணிந்து, கனிமங்கள் உள்ள மலை போல் பிரகாசித்தான்.
நிராயுதோ மஹாதேஜாஃ கேவலம் நகதம்ஷ்ட்ரவாந்। நராந்தகமபிக்ரம்ய வாலிபுத்ரோऽப்ரவீத் வசஃ
எந்த ஆயுதமும் இல்லாமல், வெறும் நகம், பல்லுடன், பெரும் சக்தியுடன், வாலியின் மகன் நராந்தகனை அணுகி, அவனை நோக்கி பேசினான்.
திஷ்ட கிம் ப்ராக்ரு'தைரேபிர்ஹரிபிஸ்த்வம் கரிஷ்யஸி। அஸ்மிந் வஜ்ரஸமஸ்பர்ஶம் ப்ராஸம் க்ஷிப்ர மமோரஸி
"நில்! இந்த சாதாரண குரங்குகளால் என்ன செய்யப் போகிறாய்? வஜ்ரம் போன்ற தாக்கமுள்ள உன் வேலை, விரைவாக என் மார்பில் எறி!"
அங்கதஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரசுக்ரோத நராந்தகஃ। ஸம்தஶ்ய தஶநைரோஷ்டம் நிஃஶ்வஸ்ய ச புஜம்கவத்। அபிகம்யாங்கதம் க்ருத்தோ வாலிபுத்ரம் நராந்தகஃ
அங்கதனின் வார்த்தைகளை கேட்ட நராந்தகன் கோபம் கொண்டு, பல்லால் உதட்டைக் கடித்து, பாம்பு போல் சீற்றத்துடன், வாலியின் மகனை எதிர்த்து வந்தான்.