கும்பகர்ணோ மஹாதேஜா ராவணம் வாக்யமப்ரவீத்। கமிஷ்யாம்யஹமேகாகீ திஷ்டத்விஹ பலம் மம
பெரும் தெய்வீகத் தோற்றமுள்ள கும்பகர்ணன், இராவணனை நோக்கி, "நான் தனியாகச் சென்று போரிடுவேன்; என் படை இங்கேயே இருக்கட்டும்" என்று சொன்னான்.
அத்ய தாந் க்ஷுதிதஃ க்ருத்தோ பக்ஷயிஷ்யாமி வாநராந்। கும்பகர்ணவசஃ ஶ்ருத்வா ராவணோ வாக்யமப்ரவீத்
"இன்று பசித்தும், கோபத்துடனும், அந்தக் குரங்குகளை நான் விழுங்கி விடுவேன்," என்ற கும்பகர்ணனின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, இராவணன் பதிலளித்தான்.
ஸைந்யைஃ பரிவ்ரு'தோ கச்ச ஶூலமுத்கரபாணிபிஃ। வாநரா ஹி மஹாத்மாநஃ ஶூராஃ ஸுவ்யவஸாயிநஃ
"படை வீரர்களால் சூழப்பட்டு, கையில் ஈட்டி பிடித்தவையாகச் செல்; ஏனெனில் அந்தக் குரங்குகள் பெரிய மனதுடைய, வீரமும் உறுதியும் கொண்டவர்கள்."
ஏகாகிநம் ப்ரமத்தம் வா நயேயுர்தஶநைஃ க்ஷயம்। தஸ்மாத் பரமதுர்தர்ஷஃ ஸைந்யைஃ பரிவ்ரு'தோ வ்ரஜ। ரக்ஷஸாமஹிதம் ஸர்வம் ஶத்ருபக்ஷம் நிஷூதய
"நீ தனியாகவும் கவனமில்லாமல் சென்றால், அவர்கள் பற்களால் உன்னை அழித்து விடக்கூடும். அதனால், வெல்ல முடியாத படையுடன் சென்று, எதிரிகளின் படையை முழுமையாக நசுக்கி விடு."
அதாஸநாத் ஸமுத்பத்ய ஸ்ரஜம் மணிக்ரு'தாந்தராம்। ஆபபந்த மஹாதேஜாஃ கும்பகர்ணஸ்ய ராவணஃ
அப்போது இராவணன், தனது இருக்கையிலிருந்து எழுந்து, மணியால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு மாலையைப் பெரிய வீரியுள்ள கும்பகர்ணனுக்குப் பூட்டினான்.
அங்கதாந்யங்குலீவேஷ்டாந் வராண்யாபரணாநி ச। ஹாரம் ச ஶஶிஸம்காஶமாபபந்த மஹாத்மநஃ
அவன் கைகளில் அழகான வளையல்கள், விரல்களில் மோதிரங்கள், சந்திரன் போல் பிரகாசிக்கும் ஒரு நகை ஆகியவற்றையும் அந்தப் பெருமகனுக்கு இராவணன் அணிவித்தான்.
திவ்யாநி ச ஸுகந்தீநி மால்யதாமாநி ராவணஃ। காத்ரேஷு ஸஜ்ஜயாமாஸ ஶ்ரோத்ரயோஶ்சாஸ்ய குண்டலே
இராவணன், தெய்வீகமும் மணமும் நிறைந்த மலர் மாலைகளை அவன் உடலில் அலங்கரித்து, அவன் காதுகளில் குண்டலங்களையும் வைத்தான்.
காஞ்சநாங்கதகேயூரநிஷ்காபரணபூஷிதஃ। கும்பகர்ணோ ப்ரு'ஹத்கர்ணஃ ஸுஹுதோऽக்நிரிவாபபௌ
பொன்னால் ஆன வளையல்கள், கைமணிகள், மற்றும் ஆபரணங்கள் அணிந்த, அகன்ற காதுகள் கொண்ட கும்பகர்ணன், நன்றாகவே தீயில் அர்ச்சனை செய்யப்பட்ட தீபம் போல ஒளிர்ந்தான்.
ஶ்ரோணீஸூத்ரேண மஹதா மேசகேந வ்யராஜத। அம்ரு'தோத்பாதநே நத்தோ புஜங்கேநேவ மந்தரஃ
அவன் இடுப்பில் பெரிய, பலவகை நிறங்களுடன் கூடிய ஒரு கட்டு மாலை அணிந்து, அமுதம் எடுத்த சமயத்தில் மலை மந்திரம் பாம்பால் கட்டப்பட்டதைப் போல பிரகாசித்தான்.
ஸ காஞ்சநம் பாரஸஹம் நிவாதம் வித்யுத்ப்ரபம் தீப்தமிவாத்மபாஸா। ஆபத்யமாநஃ கவசம் ரராஜ ஸம்த்யாப்ரஸம்வீத இவாத்ரிராஜஃ
பொன்னால் ஆன, எடையைக் தாங்கும், காற்று புகாத, மின்னல் போல ஜொலிக்கும் கவசம் அவனுக்கு அணிவிக்கப்படும்போது, அந்த மலை அரசன் மாலை மேகங்கள் சூழ்ந்தது போல் பிரகாசித்தான்.
ஸர்வாபரணஸர்வாங்கஃ ஶூலபாணிஃ ஸ ராக்ஷஸஃ। த்ரிவிக்ரமக்ரு'தோத்ஸாஹோ நாராயண இவாபபௌ
அந்த ராட்சசன், முழு உடலிலும் ஆபரணங்கள் அணிந்து, கையில் ஈட்டி பிடித்து, மூன்று அடிகள் எடுக்கத் தயாராக இருந்த நாராயணன் போல் ஒளிர்ந்தான்.
ப்ராதரம் ஸம்பரிஷ்வஜ்ய க்ரு'த்வா சாபி ப்ரதக்ஷிணம்। ப்ரணம்ய ஶிரஸா தஸ்மை ப்ரதஸ்தே ஸ மஹாபலஃ
தன் சகோதரனை அணைத்து, வலப்புறம் சுற்றி, தலை குனிந்து வணங்கி, அந்தப் பெரும் பலம் கொண்டவன் புறப்பட்டான்.
தமாஶீர்பிஃ ப்ரஶஸ்தாபிஃ ப்ரேஷயாமாஸ ராவணஃ। ஶங்கதுந்துபிநிர்கோஷைஃ ஸைந்யைஶ்சாபி வராயுதைஃ
அவனை இராவணன் நல்ல ஆசிகளுடன் அனுப்பி, சங்கு, மத்தியம் போன்ற ஒலிகளும், சிறந்த ஆயுதங்களுடன் படைகளும் அவனை வழியனுப்பின.
தம் கஜைஶ்ச துரம்கைஶ்ச ஸ்யந்தநைஶ்சாம்புதஸ்வநைஃ। அநுஜக்முர்மஹாத்மாநோ ரதிநோ ரதிநாம் வரம்
பெரிய மனம் கொண்ட தேரோட்டிகள், வீரர்களில் சிறந்தவர்கள், யானைகள், குதிரைகள், மின்னல் மேகம் போன்ற சப்தம் எழுப்பும் ரதங்களுடன் அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
ஸர்பைருஷ்ட்ரைஃ கரைஶ்சைவ ஸிம்ஹத்விபம்ரு'கத்விஜைஃ। அநுஜக்முஶ்ச தம் கோரம் கும்பகர்ணம் மஹாபலம்
பாம்புகள், ஒட்டகங்கள், கழுதைகள், சிங்கங்கள், யானைகள், காட்டு மிருகங்கள், பறவைகள் ஆகியவை அந்த பயங்கரமான, பெரும் பலம் கொண்ட கும்பகர்ணனைப் பின்தொடர்ந்தன.
ஸ புஷ்பவர்ஷைரவகீர்யமாணோ த்ரு'தாதபத்ரஃ ஶிதஶூலபாணிஃ। மதோத்கடஃ ஶோணிதகந்தமத்தோ விநிர்யயௌ தாநவதேவஶத்ருஃ
மலர் மழையில் மூடப்பட்டு, குடை பிடித்து, கூரிய ஈட்டி கையில், மதம் பொங்க, இரத்த வாசனையில் மயங்கி, தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களுக்கு எதிரியானவன் வெளியே சென்றான்.
பதாதயஶ்ச பஹவோ மஹாநாதா மஹாபலாஃ। அந்வயூ ராக்ஷஸா பீமா பீமாக்ஷாஃ ஶஸ்த்ரபாணயஃ
பல சக்திவாய்ந்த காலாட் படைவீரர்கள், பெரும் சப்தத்துடன், பயங்கரமான கண்களும் ஆயுதங்களும் கொண்ட ராட்சசர்கள் அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
ரக்தாக்ஷாஃ ஸுபஹுவ்யாமா நீலாஞ்ஜநசயோபமாஃ। ஶூலாநுத்யம்ய கட்காம்ஶ்ச நிஶிதாம்ஶ்ச பரஶ்வதாந்
சிவப்பான கண்கள், பரந்த தோள்கள், கருப்பு கஜளக் கூட்டம் போல் தோற்றம், அவர்கள் ஈட்டிகள், வாள்கள், கூரிய பரிசுகள் ஆகியவற்றை உயர்த்தினர்.
பிந்திபாலாம்ஶ்ச பரிகாந் கதாஶ்ச முஸலாநி ச। தாலஸ்கந்தாம்ஶ்ச விபுலாந் க்ஷேபணீயாந் துராஸதாந்
அவர்கள் கட்டைவீச்சு ஆயுதங்கள், இரும்புக் கோல்கள், மழுக்கள், உலக்கைகள், பெரிய பனைமரம் போன்ற ஆயுதங்களை ஏந்தி, எதிர்க்க முடியாத வலிமையுடன் வந்தார்கள்.
அதாந்யத்வபுராதாய தாருணம் கோரதர்ஶநம்। நிஷ்பபாத மஹாதேஜாஃ கும்பகர்ணோ மஹாபலஃ
அப்போது, கொடூரமாகவும் பயங்கரமாகவும் ஒரு வேறு உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, பேரொளியுடன் கூடிய பெரும் வீரனான கும்பகர்ணன் கீழே இறங்கினான்.
தநுஃஶதபரீணாஹஃ ஸ ஷட்ஶதஸமுச்ச்ரிதஃ। ரௌத்ரஃ ஶகடசக்ராக்ஷோ மஹாபர்வதஸம்நிபஃ
அவனுடைய வில் நூறு முழங்கள் அகலமாக இருந்தது; ஆறு நூறு உயரத்தில் நின்றான்; அவன் கோபகரமானவன், வண்டிச் சக்கரத்தைப் போல் கண்கள் கொண்டவன், பெரிய மலைக்கு ஒப்பானவன்.
ஸம்நிபத்ய ச ரக்ஷாம்ஸி தக்தஶைலோபமோ மஹாந்। கும்பகர்ணோ மஹாவக்த்ரஃ ப்ரஹஸந்நிதமப்ரவீத்
அவன் எரிகின்ற மலை போல் பெரிதாக, ராட்சஸர்களைச் சேர்த்து, பெரிய வாயுள்ள கும்பகர்ணன் சிரித்தவண்ணம் இவ்வாறு கூறினான்:
அத்ய வாநரமுக்யாநாம் தாநி யூதாநி பாகஶஃ। நிர்தஹிஷ்யாமி ஸம்க்ருத்தஃ பதங்காநிவ பாவகஃ
இன்று நான் கோபத்துடன், முன்னணி வானர சேனைகளைத் தொகுதிகளாக எரித்து விடுவேன்; தீ பட்டாங்குகளை எரிப்பதைப் போல்.
நாபராத்யந்தி மே காமம் வாநரா வநசாரிணஃ। ஜாதிரஸ்மத்விதாநாம் ஸா புரோத்யாநவிபூஷணம்
வனத்தில் வாழும் வானரர்கள் எனக்கு உண்மையில் தவறு செய்யவில்லை; நம்மைப் போன்றவர்களுக்கு இப்படிப்பட்ட செயல்கள் போர்க்களத்தில் பெருமை தருவன.
புரரோதஸ்ய மூலம் து ராகவஃ ஸஹலக்ஷ்மணஃ। ஹதே தஸ்மிந் ஹதம் ஸர்வம் தம் வதிஷ்யாமி ஸம்யுகே
எதிரியின் மூல காரணம் ராகவன் மற்றும் இலக்குவன் தான்; அவனை அழித்தால் எல்லாவற்றும் அழிந்துவிடும். அவனை நான் போரில் கொல்வேன்.
ஏவம் தஸ்ய ப்ருவாணஸ்ய கும்பகர்ணஸ்ய ராக்ஷஸாஃ। நாதம் சக்ருர்மஹாகோரம் கம்பயந்த இவார்ணவம்
இவ்வாறு கும்பகர்ணன் பேசிக் கொண்டிருக்க, ராட்சஸர்கள் கடும் சத்தத்துடன் ஆரவாரம் எழுப்பினார்கள்; அது கடலைக் குலைக்கும் அளவிற்கு இருந்தது.
தஸ்ய நிஷ்பததஸ்தூர்ணம் கும்பகர்ணஸ்ய தீமதஃ। பபூவுர்கோரரூபாணி நிமித்தாநி ஸமந்ததஃ
அந்த புத்திசாலியான கும்பகர்ணன் விரைவாக முன்னேறும்போது, எல்லா பக்கங்களிலும் பயங்கரமான குறியீடுகள் தோன்றின.
உல்காஶநியுதா மேகா பபூவுர்கர்தபாருணாஃ। ஸஸாகரவநா சைவ வஸுதா ஸமகம்பத
வெடிகுண்டுகளும் மின்னலும் நிறைந்த மேகங்கள் கழுதை நிறமாக மாறின; கடலும் காடும் உடைய பூமி எல்லாம் நடுங்கியது.
கோரரூபாஃ ஶிவா நேதுஃ ஸஜ்வாலகவலைர்முகைஃ। மண்டலாந்யபஸவ்யாநி பபந்துஶ்ச விஹம்கமாஃ
பயங்கரமான நரி போன்ற மிருகங்கள், நெருப்பு விழுங்கும் வாய்களுடன் கத்தின; பறவைகள் இடது பக்கம் வட்டமாக பறந்து, தீமையான குறியீடுகளை ஏற்படுத்தின.
நிஷ்பபாத ச க்ரு'த்ரோऽஸ்ய ஶூலே வை பதி கச்சதஃ। ப்ராஸ்புரந்நயநம் சாஸ்ய ஸவ்யோ பாஹுரகம்பத
அவன் பாதையில் நடந்துகொண்டிருக்க, அவன் கம்பியில் இருந்த கழுகு கீழே விழுந்தது; அவனது இடது கண் துடித்தது, இடது கை நடுங்கியது.