ராக்ஷஸா ஹரயஸ்தூர்ணம் ஜக்நுரந்யோந்யமோஜஸா। பாஹுபிஃ பரிகாகாரைர்யுத்யந்தஃ பர்வதோபமாந்
ராக்ஷசர்களும் வானரர்களும் மிக வேகமாக ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினார்கள்; அவர்கள் இரும்புக் கோல் போன்ற கைப்பிடிகளால், மலை போன்ற உருவத்துடன் போரிட்டார்கள்.
ஹரயோ பீமகர்மாணோ ராக்ஷஸாஞ்ஜக்நுராஹவே। ராக்ஷஸாஸ்த்வபிஸம்க்ருத்தாஃ ப்ராஸதோமரபாணயஃ
பயங்கரமான செயல்கள் செய்த வானரர்கள் போரில் ராக்ஷசர்களை தாக்கினர்; ராக்ஷசர்கள் மிகவும் கோபத்துடன், ஈட்டியும் கணையுமாக ஆயுதம் எடுத்தனர்.
கபீந் நிஜக்நிரே தத்ர ஶஸ்த்ரைஃ பரமதாருணைஃ। அகம்பநஃ ஸுஸம்க்ருத்தோ ராக்ஷஸாநாம் சமூபதிஃ
அங்கே அவர்கள் மிகவும் கொடிய ஆயுதங்களால் வானரர்களை தாக்கினர்; ராக்ஷசர்களின் படைத்தலைவன் அகம்பனன் மிகுந்த கோபத்துடன்,
ஸம்ஹர்ஷயதி தாந் ஸர்வாந் ராக்ஷஸாந் பீமவிக்ரமாந்। ஹரயஸ்த்வபி ரக்ஷாம்ஸி மஹாத்ருமமஹாஶ்மபிஃ
அந்தப் பயங்கரமான வீரத்துடன் இருந்த எல்லா ராக்ஷசர்களையும் உற்சாகப்படுத்தினான்; ஆனால் வானரர்களும் பெரிய மரங்களாலும் பாறைகளாலும் ராக்ஷசர்களை தாக்கினர்.
விதாரயந்த்யபிக்ரம்ய ஶஸ்த்ராண்யாச்சித்ய வீர்யதஃ। ஏதஸ்மிந்நந்தரே வீரா ஹரயஃ குமுதோ நலஃ
அவர்கள் விரைந்து சென்று, தங்கள் வலிமையால் ராட்சசர்களை இருகி, அவர்களுடைய ஆயுதங்களை உடைத்தார்கள்.
மைந்தஶ்ச த்விவிதஃ க்ருத்தாஶ்சக்ருர்வேகமநுத்தமம்। தே து வ்ரு'க்ஷைர்மஹாவீரா ராக்ஷஸாநாம் சமூமுகே
அந்த நேரத்தில் வீரமான குமுதன், நலன், மைந்தன், த்விவிதன் ஆகிய வானரர்கள் கோபத்தில் அபாரமான வேகத்தை காட்டினார்கள்.
கதநம் ஸுமஹச்சக்ருர்லீலயா ஹரிபும்கவாஃ। மமந்தூ ராக்ஷஸாந் ஸர்வே நாநாப்ரஹரணைர்ப்ரு'ஶம்
அந்த வானரத் தலைவர்கள், மரங்களை ஆயுதமாகக் கொண்டு, ராட்சசர் படையின் முன்னிலையில் விளையாட்டாகவே பெரிய அழிவை ஏற்படுத்தினார்கள்; அவர்கள் எல்லோரும் பலவகை ஆயுதங்களால் ராட்சசர்களை கடுமையாக நசுக்கியார்கள்.
thumb|ஷட்பஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே ஷட்பஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ॥௬-
புகழ் பெற்ற வால்மீகி இராமாயணத்தின் யுத்த காண்டத்தில் ஐம்பத்தாறு ஆம் சர்க்கம் முடிந்தது; ஐம்பத்தாறு ஆம் சர்க்கத்தை கேளுங்கள்.
தத் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுமஹத் கர்ம க்ரு'தம் வாநரஸத்தமைஃ। க்ரோதமாஹாரயாமாஸ யுதி தீவ்ரமகம்பநஃ
வானரச் சிறந்தவர்கள் செய்த அந்தப் பெரிய செயலைக் கண்ட அகம்பனன், போரில் கடும் கோபம் கொண்டான்.
க்ரோதமூிர்ச்சத தரூபஸ்து துந்வந் பரமகார்முகம்। த்ரு'ஷ்ட்வா து கர்ம ஶத்ரூணாம் ஸாரதிம் வாக்யமப்ரவீத்
அந்த ராட்சசன், கோபத்தில் துள்ளி, தன் வலிமையான வில்லைக் கையிலே ஏந்தி, எதிரிகள் செய்த செயல்களைப் பார்த்து தன் தேரோட்டிக்கு சொன்னான்.
தத்ரைவ தாவத் த்வரிதோ ரதம் ப்ராபய ஸாரதே। ஏதே ச பலிநோ க்நந்தி ஸுபஹூந் ராக்ஷஸாந் ரணே
இங்கேயே உடனே தேரை விரைவாக ஓட்டு, தேரோட்டா; இந்த வலிமைமிக்கவர்கள் போரில் பல ராட்சசர்களை கொன்று கொண்டிருக்கிறார்கள்.
ஏதே ச பலவந்தோ வா பீமகோபாஶ்ச வாநராஃ। த்ருமஶைலப்ரஹரணாஸ்திஷ்டந்தி ப்ரமுகே மம
இந்த வலிமைமிக்க, பயங்கரமான கோபத்தில் இருக்கும் வானரர்கள், மரங்களும் மலைகளும் ஆயுதமாகக் கொண்டு என் முன்னிலையில் நிற்கிறார்கள்.
ஏதாந் நிஹந்துமிச்சாமி ஸமரஶ்லாகிநோ ஹ்யஹம்। ஏதைஃ ப்ரமதிதம் ஸர்வம் ரக்ஷஸாம் த்ரு'ஶ்யதே பலம்
போரில் தங்களைப் பெருமைப்படுத்தும் இவர்களை நான் அழிக்க விரும்புகிறேன்; இவர்களால் ராட்சசர்களின் முழு படைமே நசுங்கி விட்டது போல தெரிகிறது.
ததஃ ப்ரசலிதாஶ்வேந ரதேந ரதிநாம் வரஃ। ஹரீநப்யபதத் தூராச்சரஜாலைரகம்பநஃ
பின்னர், வேகமாக ஓடும் குதிரைகள் பூட்டிய தேரில், தேரோட்டர்களில் சிறந்தவனாகிய அகம்பனன், தூரத்திலிருந்தே அம்புகளைப் பொழிந்து வானரர்களைத் தாக்கினான்.
ந ஸ்தாதும் வாநராஃ ஶேகுஃ கிம் புநர்யோத்துமாஹவே। அகம்பநஶரைர்பக்நாஃ ஸர்வ ஏவாபிதுத்ருவுஃ
அந்த அகம்பனனின் அம்புகளால் உடைந்த வானரர்கள் நிலைநிற்பதற்கும் முடியவில்லை; போரிடுவது என்னும் கேள்வியே இல்லை. அவர்கள் அனைவரும் திக்குத் திக்காக ஓடினர்.
தாந் ம்ரு'த்யுவஶமாபந்நாநகம்பநஶராநுகாந்। ஸமீக்ஷ்ய ஹநுமாந் ஜ்ஞாதீநுபதஸ்தே மஹாபலஃ
அகம்பனனின் அம்புகளால் உயிர் ஆபத்தில் சிக்கிய தன் உறவினர்களை பார்த்த வலிமைமிக்க அனுமன், அவர்களிடம் சென்றான்.
தம் மஹாப்லவகம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வே தே ப்லவகர்ஷபாஃ। ஸமேத்ய ஸமரே வீராஃ ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டாஃ பர்யவாரயந்
அந்தப் பெரிய வானரனைப் பார்த்து, எல்லா வானரத் தலைவர்களும் போர்க்களத்தில் சந்தோஷமாகச் சேர்ந்துகொண்டு அவரைச் சூழ்ந்தனர்.
வ்யவஸ்திதம் ஹநூமந்தம் தே த்ரு'ஷ்ட்வா ப்லவகர்ஷபாஃ। பபூவுர்பலவந்தோ ஹி பலவந்தமுபாஶ்ரிதாஃ
அனுமன் உறுதியாக நிற்பதைப் பார்த்து, அந்த வானரத் தலைவர்கள், வலிமைமிக்கவனைச் சேர்ந்ததால், தாமும் வலிமை பெற்றார்கள்.
அகம்பநஸ்து ஶைலாபம் ஹநூமந்தமவஸ்திதம்। மஹேந்த்ர இவ தாராபிஃ ஶரைரபிவவர்ஷ ஹ
அகம்பனன், மலை போல் நிலை கொண்ட அனுமனைப் பார்த்து, மஹேந்திரன் மழை பொழிவதைப் போல் அம்புகளைப் பொழிந்தான்.
அசிந்தயித்வா பாணௌகாந் ஶரீரே பாதிதாந் கபிஃ। அகம்பநவதார்தாய மநோ தத்ரே மஹாபலஃ
அனுமன், தன் உடலில் விழும் அம்புகளைக் கவலைப்படாமல், அகம்பனனை அழிக்க மனதை உறுதியாக வைத்தான்.
ஸ ப்ரஹஸ்ய மஹாதேஜா ஹநூமாந் மாருதாத்மஜஃ। அபிதுத்ராவ தத்ரக்ஷஃ கம்பயந்நிவ மேதிநீம்
வாயுவின் மகனாகிய அனுமன், பெரும் ஒளியுடன் சிரித்தபடி, அந்த ராட்சசனை நோக்கி புறப்பட்டான்; அவன் செல்வதோடு பூமி itself நடுங்கியது.
தஸ்யாத நர்தமாநஸ்ய தீப்யமாநஸ்ய தேஜஸா। பபூவ ரூபம் துர்தர்ஷம் தீப்தஸ்யேவ விபாவஸோஃ
அவன் கர்ஜனை எழுப்பி, சக்தியில் எரியத் திகழ்ந்தபோது, அவன் உருவம் எரியும் நெருப்பைப் போலக் கடுமையாக, அணுக முடியாததாக மாறியது.
ஆத்மாநம் த்வப்ரஹரணம் ஜ்ஞாத்வா க்ரோதஸமந்விதஃ। ஶைலமுத்பாடயாமாஸ வேகேந ஹரிபுங்கவஃ
தன்னை ஆயுதமில்லாதவனென்று உணர்ந்து, கோபம் மிகுந்த ஹனுமான், மிக வேகமாக ஒரு மலைப்பாறையை பிடித்து எழுப்பினான்.
க்ரு'ஹீத்வா ஸுமஹாஶைலம் பாணிநைகேந மாருதிஃ। ஸ விநத்ய மஹாநாதம் ப்ராமயாமாஸ வீர்யவாந்
வாயுவின் மகன் ஹனுமான், அந்தப் பெரிய மலையை ஒரு கையால் பிடித்து, பெரும் சத்தம் எழுப்பி, அதைச் சுற்றி வீசத் தொடங்கினான்.
ததஸ்தமபிதுத்ராவ ராக்ஷஸேந்த்ரமகம்பநம்। புரா ஹி நமுசிம் ஸம்க்யே வஜ்ரேணேவ புரம்தரஃ
பின்னர் ஹனுமான், ராட்சசர்களின் தலைவன் அகம்பனனை நோக்கி பாய்ந்தான்; அது போல, புரந்தரன் முன்பு நமுசியை வஜ்ராயுதத்தால் தாக்கியதைப் போன்று இருந்தது.
அகம்பநஸ்து தத் த்ரு'ஷ்ட்வா கிரிஶ்ரு'ங்கம் ஸமுத்யதம்। தூராதேவ மஹாபாணைரர்தசந்த்ரைர்வ்யதாரயத்
அந்த மலைச்சிகரத்தை உயர்த்தி வைத்ததைப் பார்த்த அகம்பன், தூரத்திலிருந்தே அரைமதிலான தன் பெரிய அம்புகளால் அதை உடைத்துவிட்டான்.
தம் பர்வதாக்ரமாகாஶே ரக்ஷோபாணவிதாரிதம்। விகீர்ணம் பதிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹநூமாந் க்ரோதமூிர்ச்சதஃ
அந்த மலைச்சிகரம் ராட்சசனின் அம்புகளால் சிதைந்து, ஆகாயத்தில் இருந்து கீழே விழுந்ததைப் பார்த்த ஹனுமான், மிகுந்த கோபத்தில் ஆழ்ந்தான்.
ஸோऽஶ்வகர்ணம் ஸமாஸாத்ய ரோஷதர்பாந்விதோ ஹரிஃ। தூர்ணமுத்பாடயாமாஸ மஹாகிரிமிவோச்ச்ரிதம்
அப்போது, கோபமும் பெருமையும் நிறைந்த ஹனுமான், அசுவகர்ணனை அணுகி, ஒரு பெரிய மலையை விரைவாக பிடித்து எழுப்பினான்.
தம் க்ரு'ஹீத்வா மஹாஸ்கந்தம் ஸோऽஶ்வகர்ணம் மஹாத்யுதிஃ। ப்ரக்ரு'ஹ்ய பரயா ப்ரீத்யா ப்ராமயாமாஸ ஸம்யுகே
அந்த வலிமைமிகு அசுவகர்ணனை பிடித்து, பிரகாசமாக இருந்த ஹனுமான், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவனை போரில் சுற்றி வீசினான்.
ப்ரதாவந்நுருவேகேந பபஞ்ஜ தரஸா த்ருமாந்। ஹநூமாந் பரமக்ருத்தஶ்சரணைர்தாரயந் மஹீம்
பெரும் வேகத்தில் ஓடிக்கொண்டே, மிகுந்த கோபத்தில் ஹனுமான் மரங்களை முறித்து, தன் காலால் பூமியை கிழித்தான்.