ததஃ ஸுபர்ணஃ காகுத்ஸ்தௌ ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரத்யபிநந்த்ய ச। விமமர்ஶ ச பாணிப்யாம் முகே சந்த்ரஸமப்ரபே
பிறகு அந்த பெரிய பறவை கருடன், இரு ரகு வம்சத்தாரையும் தொடந்து, அவர்களை வரவேற்று, சந்திரனைப் போல் பிரகாசிக்கும் முகங்களைத் தன் கையால் மெதுவாகத் தொட்டு பார்த்தான்.
வைநதேயேந ஸம்ஸ்ப்ரு'ஷ்டாஸ்தயோஃ ஸம்ருருஹுர்வ்ரணாஃ। ஸுவர்ணே ச தநூ ஸ்நிக்தே தயோராஶு பபூவதுஃ
வினதையின் மகன் தொட்ந்தவுடன், அந்த இருவரின் காயங்கள் ஆறத் தொடங்கின; அவர்களின் உடல்கள் விரைவில் மென்மையாகவும் பொன்னிறமாகவும் ஆனது.
தேஜோ வீர்யம் பலம் சௌஜ உத்ஸாஹஶ்ச மஹாகுணாஃ। ப்ரதர்ஶநம் ச புத்திஶ்ச ஸ்ம்ரு'திஶ்ச த்விகுணா தயோஃ
அவர்களின் ஒளி, வலிமை, சக்தி, உற்சாகம், புத்தி, ஞாபகம், அறிவு ஆகிய எல்லா சிறப்புகளும் இரட்டிப்பாக அதிகரித்தன.
தாவுத்தாப்ய மஹாதேஜா கருடோ வாஸவோபமௌ। உபௌ ச ஸஸ்வஜே ஹ்ரு'ஷ்டோ ராமஶ்சைநமுவாச ஹ
பெரும் ஒளியுடைய கருடன், இருவரையும் எழுப்பி, இந்திரனுக்கு இணையான மகிழ்ச்சியுடன் அணைத்தான்; ராமனும் அவரை நோக்கி பேசினார்.
பவத்ப்ரஸாதாத் வ்யஸநம் ராவணிப்ரபவம் மஹத்। உபாயேந வ்யதிக்ராந்தௌ ஶீக்ரம் ச பலிநௌ க்ரு'தௌ
"உங்கள் அருளால், ராவணனால் ஏற்பட்ட இந்த பெரிய துயரத்தை விரைவில் தாண்டி, மீண்டும் வலிமை பெற்றோம்."
யதா தாதம் தஶரதம் யதாஜம் ச பிதாமஹம்। ததா பவந்தமாஸாத்ய ஹ்ரு'தயம் மே ப்ரஸீததி
"என் தந்தை தசரதனையோ, பிரம்மாவையோ பார்த்தபோது என் மனம் மகிழ்வதைப்போல், உங்களைச் சந்தித்ததும் என் இதயம் மகிழ்கிறது."
கோ பவாந் ரூபஸம்பந்நோ திவ்யஸ்ரகநுலேபநஃ। வஸாநோ விரஜே வஸ்த்ரே திவ்யாபரணபூஷிதஃ
உன்னுடைய அழகு அபூர்வமாக உள்ளது; தெய்வீகமான மலர்களும், வாசனைப் பொடிகளும் அணிந்து, தூய்மையான vasthiram உடுத்தி, தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவராக நீர் யார் என்று சொல்லுங்கள்.
தமுவாச மஹாதேஜா வைநதேயோ மஹாபலஃ। பதத்த்ரிராஜஃ ப்ரீதாத்மா ஹர்ஷபர்யாகுலேக்ஷணம்
அப்போது, மிகுந்த ஒளியும், வலிமையும் கொண்ட வினதையின் மகன், பறவைகளின் அரசன், மகிழ்ச்சியில் கண்கள் துளும்ப, அவனை நோக்கி பதிலளித்தான்.
அஹம் ஸகா தே காகுத்ஸ்த ப்ரியஃ ப்ராணோ பஹிஶ்சரஃ। கருத்மாநிஹ ஸம்ப்ராப்தோ யுவயோஃ ஸாஹ்யகாரணாத்
காகுத்ஸ்த குலத்திலுள்ளவரே, நான் உனக்கு உயிருக்கு நேர் தோழன், கருடன். உங்களிருவருக்கும் உதவுவதற்காக இங்கு வந்துள்ளேன்.
அஸுரா வா மஹாவீர்யா தாநவா வா மஹாபலாஃ। ஸுராஶ்சாபி ஸகந்தர்வாஃ புரஸ்க்ரு'த்ய ஶதக்ரதும்
பெரும் வீரியமுள்ள அசுரர்களும், மிகுந்த பலம் கொண்ட தானவர்களும், தேவர்கள், கந்தர்வர்களும், இந்திரனை முன்னிட்டு கூட,
நேமம் மோக்ஷயிதும் ஶக்தாஃ ஶரபந்தம் ஸுதாருணம்। மாயாபலாதிந்த்ரஜிதா நிர்மிதம் க்ரூரகர்மணா
இந்த பயங்கரமான பாம்பு அம்புகளால் கட்டப்பட்ட பிணைப்பை, இந்திரஜித் தன் மாயை வல்லமையாலும் கொடூரமான செயலாலும் உருவாக்கியது; இதை யாராலும் விடுவிக்க முடியாது.
ஏதே நாகாஃ காத்ரவேயாஸ்தீக்ஷ்ணதம்ஷ்ட்ரா விஷோல்பணாஃ। ரக்ஷோமாயாப்ரபாவேண ஶரபூதாஸ்த்வதாஶ்ரயாஃ
இந்த பாம்புகள் கதிருவின் பிள்ளைகள்; கூரிய பற்களும், நஞ்சும் நிறைந்தவர்கள். ராட்சச மாயை வல்லமையால், இவை அம்புகளாக மாறி, உன் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளன.
இமம் ஶ்ருத்வா து வ்ரு'த்தாந்தம் த்வரமாணோऽஹமாகதஃ। ஸஹஸைவாவயோஃ ஸ்நேஹாத் ஸகித்வமநுபாலயந்
இந்த நிகழ்வை கேட்டவுடன், உங்களிருவரிடமும் உள்ள அன்பும் நட்பும் காரணமாக, நண்பனாக நான் விரைவாக வந்தேன்.
மோக்ஷிதௌ ச மஹாகோராதஸ்மாத் ஸாயகபந்தநாத்। அப்ரமாதஶ்ச கர்தவ்யோ யுவாப்யாம் நித்யமேவ ஹி
இந்த கொடிய அம்பு பிணைப்பிலிருந்து நீங்கள் இருவரும் விடுவிக்கப்பட்டுள்ளீர்கள்; ஆனால் எப்போதும் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.
ப்ரக்ரு'த்யா ராக்ஷஸாஃ ஸர்வே ஸம்க்ராமே கூடயோதிநஃ। ஶூராணாம் ஶுத்தபாவாநாம் பவதாமார்ஜவம் பலம்
ராட்சசர்கள் எல்லாரும் இயல்பாகவே போரில் வஞ்சகமாக போரிடுவார்கள்; ஆனால் உங்களுடைய நேர்மை, தூய்மையான மனம், அதுவே உங்கள் பலம்.
தந்ந விஶ்வஸநீயம் வோ ராக்ஷஸாநாம் ரணாஜிரே। ஏதேநைவோபமாநேந நித்யம் ஜிஹ்மா ஹி ராக்ஷஸாஃ
அதனால், போர் மேடையில் ராட்சசர்களை நம்பக்கூடாது; அவர்கள் எப்போதும் வளைந்த வழியில் நடப்பவர்கள்.
ஏவமுக்த்வா ததா ராமம் ஸுபர்ணஃ ஸ மஹாபலஃ। பரிஷ்வஜ்ய ச ஸுஸ்நிக்தமாப்ரஷ்டுமுபசக்ரமே
இவ்வாறு கூறி, அந்த வலிமைமிக்க சூபர்ணன் ராமனை மிகுந்த பாசத்துடன் அணைத்து, விடை பெற தயாரானான்.
ஸகே ராகவ தர்மஜ்ஞ ரிபூணாமபி வத்ஸல। அப்யநுஜ்ஞாதுமிச்சாமி கமிஷ்யாமி யதாஸுகம்
நண்பனே ராகவா, தர்மத்தை அறிந்தவரும், பகைவருக்கும் கருணை காட்டும் உமக்கு, நான் உன்னிடம் அனுமதி கேட்டுக்கொண்டு, என் விருப்பப்படி செல்ல விரும்புகிறேன்.
ந ச கௌதூஹலம் கார்யம் ஸகித்வம் ப்ரதி ராகவ। க்ரு'தகர்மா ரணே வீர ஸகித்வம் ப்ரதிவேத்ஸ்யஸி
நம் நட்பை பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம் ராகவா; வீரனே, போரில் என் கடமையை நிறைவேற்றியுள்ளேன், நீ எப்போதும் நம் நட்பை நினைவில் வைத்திருப்பாய்.
பாலவ்ரு'த்தாவஶேஷாம் து லங்காம் க்ரு'த்வா ஶரோர்மிபிஃ। ராவணம் து ரிபும் ஹத்வா ஸீதாம் த்வமுபலப்ஸ்யஸே
அம்புகளின் அலைகளால் இலங்கையை குழந்தைகளும் முதியவர்களும் மட்டுமே மீதமிருக்கும்படி செய்து, பகைவரான இராவணனை வீழ்த்தி, நீ சீதையை மீண்டும் பெறுவாய்.
இத்யேவமுக்த்வா வசநம் ஸுபர்ணஃ ஶீக்ரவிக்ரமஃ। ராமம் ச நீருஜம் க்ரு'த்வா மத்யே தேஷாம் வநௌகஸாம்
இவ்வாறு கூறி, அதிவேகமான சூபர்ணன், அந்த காட்டில் இருந்த அனைவரும் நடுவில் ராமனின் வலி நீங்கச் செய்தான்.
ப்ரதக்ஷிணம் ததஃ க்ரு'த்வா பரிஷ்வஜ்ய ச வீர்யவாந்। ஜகாமாகாஶமாவிஶ்ய ஸுபர்ணஃ பவநோ யதா
பிறகு, வலிமையுடன் சுற்றி, அணைத்து, சூபர்ணன் காற்றைப் போல ஆகாயத்தில் எழுந்து சென்றான்.
நீருஜௌ ராகவௌ த்ரு'ஷ்ட்வா ததோ வாநரயூதபாஃ। ஸிம்ஹநாதம் ததா நேதுர்லாங்கூலம் துதுவுஶ்ச தே
ராகவர்கள் வலி இல்லாமல் இருப்பதை பார்த்து, அப்போது வானரத் தலைவர்கள் சிங்கம் போல கர்ஜித்து, தங்கள் வால் ஆட்டினார்கள்.
ததோ பேரீஃ ஸமாஜக்நுர்ம்ரு'தங்காம்ஶ்சாப்யவாதயந்। தத்முஃ ஶங்காந் ஸம்ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாஃ க்ஷ்வேலந்த்யபி யதாபுரம்
பின்னர், அவர்கள் மகிழ்ச்சியில் பறை அடித்து, மிருதங்கம் வாசித்து, சங்குகளை ஊதி, பழையபடி ஆரவாரம் செய்தார்கள்.
அபரே ஸ்போட்ய விக்ராந்தா வாநரா நகயோதிநஃ। த்ருமாநுத்பாட்ய விவிதாம்ஸ்தஸ்துஃ ஶதஸஹஸ்ரஶஃ
மற்றொரு பெரும் வீரத்துடன் மலையோடு போரிடத் தெரிந்த வானரர்கள், பலவகை மரங்களை பிடுங்கி, நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்காக அங்கே நின்றார்கள்.
விஸ்ரு'ஜந்தோ மஹாநாதாம்ஸ்த்ராஸயந்தோ நிஶாசராந்। லங்காத்வாராண்யுபாஜக்முர்யோத்துகாமாஃ ப்லவம்கமாஃ
பெரும் சப்தத்துடன் கர்ஜித்து, இரவில் நடமாடும் அரக்கர்களை பயமுறுத்தி, யுத்தத்துக்காக ஆவலுடன் வானரர்கள் இலங்கை வாசல்களை நோக்கி சென்றார்கள்.
தேஷாம் ஸுபீமஸ்துமுலோ நிநாதோ பபூவ ஶாகாம்ரு'கயூதபாநாம்। க்ஷயே நிதாகஸ்ய யதா கநாநாம் நாதஃ ஸுபீமோ நததாம் நிஶீதே
அந்த வானர சேனாதிபதிகளின் அதீத பயங்கரமான சத்தம், வெயில்கால முடிவில் நடுவிராத்திரியில் மேகங்கள் இடியென்று முழங்கும் சப்தத்தைப் போல் இருந்தது.
thumb|ஏகபஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே ஏகபஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ॥௬-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில் யுத்த காண்டத்தில் ஐம்பதாவது சர்க்கம் முடிவடைந்தது. ஐம்பத்தொன்றாவது சர்க்கத்தை கேளுங்கள்.
தேஷாம் து துமுலம் ஶப்தம் வாநராணாம் மஹௌஜஸாம்। நர்ததாம் ராக்ஷஸைஃ ஸார்தம் ததா ஶுஶ்ராவ ராவணஃ
அப்போது ராவணன், வலிமைமிக்க வானரர்களும் அரக்கர்களும் சேர்ந்து எழுப்பிய அந்த பெரும் சப்தத்தை கேட்டான்.
ஸ்நிக்தகம்பீரநிர்கோஷம் ஶ்ருத்வா தம் நிநதம் ப்ரு'ஶம்। ஸசிவாநாம் ததஸ்தேஷாம் மத்யே வசநமப்ரவீத்
அந்த ஆழமான, முழுமையாக ஒலிக்கும் கர்ஜனையை கேட்டவுடன், அவன் தன் அமைச்சர்களிடம் பேசினான்.