ஹந்தாஸ்மி த்வாம் ஸஹாமாத்யம் ஸபுத்ரஜ்ஞாதிபாந்தவம்। நிருத்விக்நாஸ்த்ரயோ லோகா பவிஷ்யந்தி ஹதே த்வயி
நான் உன்னை, உன் அமைச்சர்களையும், மகன்களையும், உறவினர்களையும் சேர்த்து அழித்து விடுவேன்; நீ வீழ்ந்த பின்பு மூன்று உலகமும் பயமின்றி வாழும்.
தேவதாநவயக்ஷாணாம் கந்தர்வோரகரக்ஷஸாம்। ஶத்ருமத்யோத்தரிஷ்யாமி த்வாம்ரு'ஷீணாம் ச கண்டகம்
தேவர்கள், அசுரர்கள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், பாம்புகள், ராட்சதர்கள் ஆகியோருக்குள் பகைவராக இருக்கும் உன்னை, முனிவர்களுக்குத் தொல்லையாக இருக்கும் உன்னை, நான் அழித்து விடுவேன்.
விபீஷணஸ்ய சைஶ்வர்யம் பவிஷ்யதி ஹதே த்வயி। ந சேத் ஸத்க்ரு'த்ய வைதேஹீம் ப்ரணிபத்ய ப்ரதாஸ்யஸி
நீ வீழ்ந்த பின்பு, விபீஷணனுக்கு அரசாட்சியும் கிடைக்கும்; நீ சீதையை மரியாதையுடன் வணங்கி திருப்பிக் கொடுக்காவிட்டால் இவ்வாறு நடக்கும்.
இத்யேவம் பருஷம் வாக்யம் ப்ருவாணே ஹரிபுங்கவே। அமர்ஷவஶமாபந்நோ நிஶாசரகணேஶ்வரஃ
வானரர்களில் சிறந்தவன் இவ்வாறு கடுமையான வார்த்தைகளைச் சொன்னபோது, இரவு நடமாடும் ராட்சதர்களின் தலைவன் கோபத்தில் ஆட்கொண்டான்.
ததஃ ஸ ரோஷமாபந்நஃ ஶஶாஸ ஸசிவாம்ஸ்ததா। க்ரு'ஹ்யதாமிதி துர்மேதா வத்யதாமிதி சாஸக்ரு'த்
உடனே அவன் கடும் கோபத்துடன், தன் அமைச்சர்களிடம் மீண்டும் மீண்டும், 'அவனைப் பிடியுங்கள்! கொன்றுவிடுங்கள்!' என்று கட்டளையிட்டான்.
ராவணஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா தீப்தாக்நிமிவ தேஜஸா। ஜக்ரு'ஹுஸ்தம் ததோ கோராஶ்சத்வாரோ ரஜநீசராஃ
ராவணனின் கட்டளையை கேட்டவுடன், நெருப்பைப் போல ஒளி வீசும் நான்கு பயங்கரமான ராட்சதர்கள் அவனைப் பிடித்தனர்.
க்ராஹயாமாஸ தாரேயஃ ஸ்வயமாத்மாநமாத்மவாந்। பலம் தர்ஶயிதும் வீரோ யாதுதாநகணே ததா
தாரையின் மகன் தானாகவே தன்னை அவர்கள் பிடிக்கச் செய்தான்; தன் வலிமையை அந்த ராட்சத கூட்டத்துக்கு காட்ட விரும்பினான்.
ஸ தாந் பாஹுத்வயாஸக்தாநாதாய பதகாநிவ। ப்ராஸாதம் ஶைலஸம்காஶமுத்பபாதாங்கதஸ்ததா
அப்போது அங்கதன், இரு கைபிடியில் பிடித்திருந்த அவர்களைப் பறவைகள் போல தூக்கிக்கொண்டு, மலைப்போல் உயர்ந்த அரண்மனையின் உச்சிக்கு பாய்ந்தான்.
தஸ்யோத்பதநவேகேந நிர்தூதாஸ்தத்ர ராக்ஷஸாஃ। பூமௌ நிபதிதாஃ ஸர்வே ராக்ஷஸேந்த்ரஸ்ய பஶ்யதஃ
அவன் பாய்ந்த வலிமையால் அந்த ராட்சதர்கள் அசைந்து, ராட்சதர்களின் அரசன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அனைவரும் தரையில் விழுந்தார்கள்.
ததஃ ப்ராஸாதஶிகரம் ஶைலஶ்ரு'ங்கமிவோந்நதம்। சக்ராம ராக்ஷஸேந்த்ரஸ்ய வாலிபுத்ரஃ ப்ரதாபவாந்
பின்னர் வாலியின் வீரமான மகன் அந்த அரண்மனையின் உச்சியை, மலைச் சிகரத்தைப் போல உயரமாக, ஏறினான்.
பபால ச ததாக்ராந்தம் தஶக்ரீவஸ்ய பஶ்யதஃ। புரா ஹிமவதஃ ஶ்ரு'ங்கம் வஜ்ரேணேவ விதாரிதம்
அப்போது ராவணன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அவன் அந்த உச்சியை, இமயமலையின் சிகரத்தை இடியால் உடைத்தது போல, நொறுக்கியான்.
பங்க்த்வா ப்ராஸாதஶிகரம் நாம விஶ்ராவ்ய சாத்மநஃ। விநத்ய ஸுமஹாநாதமுத்பபாத விஹாயஸா
அரண்மனையின் உச்சியை உடைத்து, தன் பெயரை முழங்கிக் கூறி, பெரும் சத்தத்துடன் கத்தி, வானில் பாய்ந்தான்.
வ்யதயந் ராக்ஷஸாந் ஸர்வாந் ஹர்ஷயம்ஶ்சாபி வாநராந்। ஸ வாநராணாம் மத்யே து ராமபார்ஶ்வமுபாகதஃ
அவன் எல்லா ராட்சதர்களையும் கலக்கி, வானரர்களை மகிழ்வித்து, வானரர்களின் நடுவே இராமனின் பக்கம் வந்தான்.
ராவணஸ்து பரம் சக்ரே க்ரோதம் ப்ராஸாததர்ஷணாத்। விநாஶம் சாத்மநஃ பஶ்யந் நிஃஶ்வாஸபரமோऽபவத்
அரண்மனையில் ஏற்பட்ட அவமதிப்பால் ராவணன் மிகுந்த கோபம் கொண்டான்; தன் அழிவை உணர்ந்து, ஆழமாக மூச்சுவிட்டான்.
ராமஸ்து பஹுபிர்ஹ்ரு'ஷ்டைர்விநதத்பிஃ ப்லவங்கமைஃ। வ்ரு'தோ ரிபுவதாகாங்க்ஷீ யுத்தாயைவாப்யவர்தத
இராமன், பலர் மகிழ்ச்சியுடன் முழக்கமிடும் வானரர்களால் சூழப்பட்டு, பகையை அழிக்க ஆவலுடன், போருக்குத் தயாரானான்.
ஸுஷேணஸ்து மஹாவீர்யோ கிரிகூடோபமோ ஹரிஃ। பஹுபிஃ ஸம்வ்ரு'தஸ்தத்ர வாநரைஃ காமரூபிபிஃ
பெரும் வீரமுள்ள சுஷேணன், மலைச் சிகரத்தைப் போலத் தோற்றமுடைய வானரன், பல்வேறு வடிவங்களைக் கொண்ட வானரர்களால் அங்கு சூழப்பட்டிருந்தான்.
ஸ து த்வாராணி ஸம்யம்ய ஸுக்ரீவவசநாத் கபிஃ। பர்யக்ராமத துர்தர்ஷோ நக்ஷத்ராணீவ சந்த்ரமாஃ
அந்த வனரன், சுக்ரீவனின் கட்டளையைப் பின்பற்றி, கதவுகளை உறுதியாக மூடி, நட்சத்திரங்களுக்குள் சந்திரன் போல் அங்கங்கே நடந்தான்.
தேஷாமக்ஷௌஹிணிஶதம் ஸமவேக்ஷ்ய வநௌகஸாம்। லங்காமுபநிவிஷ்டாநாம் ஸாகரம் சாபிவர்ததாம்
அங்கு வனத்தில் வாழும் வீரர்கள் நூறு படைகள், இலங்கையைச் சுற்றி, கடலை நோக்கி முன்னேறுவதைப் பார்த்தார்கள்.
ராக்ஷஸா விஸ்மயம் ஜக்முஸ்த்ராஸம் ஜக்முஸ்ததாபரே। அபரே ஸமரே ஹர்ஷாத்தர்ஷமேவோபபேதிரே
சில ராட்சதர்கள் அதிசயமடைந்தார்கள், மற்றவர்கள் பயந்து விட்டார்கள்; இன்னும் சிலர் போரில் மகிழ்ச்சி அடைந்து தைரியமாக நடந்தார்கள்.
க்ரு'த்ஸ்நம் ஹி கபிபிர்வ்யாப்தம் ப்ராகாரபரிகாந்தரம்। தத்ரு'ஶூ ராக்ஷஸா தீநாஃ ப்ராகாரம் வாநரீக்ரு'தம்। ஹாஹாகாரமகுர்வந்த ராக்ஷஸா பயமாகதாஃ
அந்தக் கோட்டையும், அகழியும் இடையே முழுவதும் வானரர்கள் நிரம்பியதை ராட்சதர்கள் கவலையுடன் பார்த்தார்கள்; கோட்டை முழுவதும் வானரர்கள் பிடித்திருப்பதை கண்டதும், அவர்கள் பயத்தில் கூக்குரலிட்டார்கள்.
தஸ்மிந் மஹாபீஷணகே ப்ரவ்ரு'த்தே கோலாஹலே ராக்ஷஸராஜயோதாஃ। ப்ரக்ரு'ஹ்ய ரக்ஷாம்ஸி மஹாயுதாநி யுகாந்தவாதா இவ ஸம்விசேருஃ
அந்த பெரும் பயங்கரமான சத்தத்தில், ராட்சதராஜாவின் படைவீரர்கள், பெரிய ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு, யுகாந்த காலத்தில் வீசும் காற்றைப் போல அங்கும் இங்கும் அலைந்தார்கள்.
thumb|த்விசத்வாரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ததஸ்தே ராக்ஷஸாஸ்தத்ர கத்வா ராவணமந்திரம்। ந்யவேதயந் புரீம் ருத்தாம் ராமேண ஸஹ வாநரைஃ
அப்போது அந்த ராட்சதர்கள் ராவணனின் அரண்மனைக்கு சென்று, ராமனும் வானரர்களும் நகரத்தை முற்றுகையிட்டுவிட்டார்கள் என்று அறிவித்தார்கள்.
ருத்தாம் து நகரீம் ஶ்ருத்வா ஜாதக்ரோதோ நிஶாசரஃ। விதாநம் த்விகுணம் க்ரு'த்வா ப்ராஸாதம் சாப்யரோஹத
நகரம் முற்றுகையிடப்பட்டது என்று கேட்ட ராவணன் கோபம் கொண்டான்; பாதுகாப்பை இருமடங்காக அதிகரித்து, அரண்மனையின் மேல்மாடிக்கு ஏறினான்.
ஸ ததர்ஶ வ்ரு'தாம் லங்காம் ஸஶைலவநகாநநாம்। அஸம்க்யேயைர்ஹரிகணைஃ ஸர்வதோ யுத்தகாங்க்ஷிபிஃ
அவன், மலைகளும் காடுகளும் சூழ்ந்த இலங்கையை, எண்ணிக்கையற்ற போருக்காகத் தயாரான வானரப்படைகளால் எல்லா பக்கமும் சூழப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்தான்.
ஸ த்ரு'ஷ்ட்வா வாநரைஃ ஸர்வைர்வஸுதாம் கபிலீக்ரு'தாம்। கதம் க்ஷபயிதவ்யாஃ ஸ்யுரிதி சிந்தாபரோऽபவத்
முழு பூமியும் வானரர்களால் நிரம்பியிருப்பதைப் பார்த்த ராவணன், இவர்கள் எப்படி அழிக்கப்படலாம் என்று ஆழமாக சிந்திக்கத் தொடங்கினான்.
ஸ சிந்தயித்வா ஸுசிரம் தைர்யமாலம்ப்ய ராவணஃ। ராகவம் ஹரியூதாம்ஶ்ச ததர்ஶாயதலோசநஃ
நீண்ட நேரம் யோசித்து, தைரியம் பெற்ற ராவணன், அகன்ற கண்களுடன் ராமனையும் வானரத் தலைவர்களையும் பார்த்தான்.
ராகவஃ ஸஹ ஸைந்யேந முதிதோ நாம புப்லுவே। லங்காம் ததர்ஶ குப்தாம் வை ஸர்வதோ ராக்ஷஸைர்வ்ரு'தாம்
ராமன், தனது படையுடன் மகிழ்ச்சியுடன் முன்னேறி, எல்லா பக்கமும் ராட்சதர்கள் பாதுகாப்பாக நிற்கும் இலங்கையைப் பார்த்தான்.
த்ரு'ஷ்ட்வா தாஶரதிர்லங்காம் சித்ரத்வஜபதாகிநீம்। ஜகாம ஸஹஸா ஸீதாம் தூயமாநேந சேதஸா
வண்ணமயமான கொடிகள் பறக்கும் இலங்கையை பார்த்ததும், தசரதனின் மகன், சீதைக்காக உடனே மனம் கலங்கினான்.
அத்ர ஸா ம்ரு'கஶாவாக்ஷீ மத்க்ரு'தே ஜநகாத்மஜா। பீட்யதே ஶோகஸம்தப்தா க்ரு'ஶா ஸ்தண்டிலஶாயிநீ
இங்குதான், அந்த மான் போன்ற கண்கள் கொண்ட ஜனகனின் மகள், என்னாலே துக்கத்தில் சுருங்கி, மெத்தையில்லாமல் தரையில் படுத்து வலியடைந்து கிடக்கிறாள்.
நிபீட்யமாநாம் தர்மாத்மா வைதேஹீமநுசிந்தயந்। க்ஷிப்ரமாஜ்ஞாபயத் ராமோ வாநராந் த்விஷதாம் வதே
துன்பப்படும் வைதேஹியை நினைத்து நினைத்து, தர்மமான ராமன் விரைவாக வானரர்களை எதிரிகளை அழிக்க ஆணையிட்டான்.