ஶார்தூலஸிம்ஹாவிவ ஜாததம்ஷ்ட்ரௌ கஜேந்த்ரபோதாவிவ ஸம்ப்ரயுக்தௌ। ஸம்ஹத்ய ஸம்வேத்ய ச தௌ கராப்யாம் தௌ பேததுர்வை யுகபத் தராயாம்
பல்லை காட்டும் புலி மற்றும் சிங்கம் போல், மோதும் இரு பெரிய யானைகள் போல், அவர்கள் இருவரும் கைப்பிடியால் இறுக்கிப் பிடித்து, ஒரே நேரத்தில் தரையில் விழுந்தார்கள்.
உத்யம்ய சாந்யோந்யமதிக்ஷிபந்தௌ ஸம்சக்ரமாதே பஹு யுத்தமார்கே। வ்யாயாமஶிக்ஷாபலஸம்ப்ரயுக்தௌ க்லமம் ந தௌ ஜக்மதுராஶு வீரௌ
ஒருவரை ஒருவர் தூக்கி வீசிக்கொண்டு, பல்வேறு போர்முறைகளில் சுற்றி நடந்தார்கள்; தங்கள் பயிற்சி, வலிமை அனைத்தையும் பயன்படுத்தியும், அந்த இரு வீர்களும் விரைவில் சோர்வடையவில்லை.
பாஹூத்தமைர்வாரணவாரணாபை- ர்நிவாரயந்தௌ பரவாரணாபௌ। சிரேண காலேந ப்ரு'ஶம் ப்ரயுத்தௌ ஸம்சேரதுர்மண்டலமார்கமாஶு
பெரிய யானைத் தந்தங்கள் போல் வலிமையான கைப்பிடிகளால் ஒருவரின் தாக்கத்தை மற்றவர் தடுத்துக் கொண்டு, நீண்ட நேரம் கடுமையாகப் போரிட்டு, விரைவாக போர்க்களம் முழுவதும் சுற்றினார்கள்.
தௌ பரஸ்பரமாஸாத்ய யத்தாவந்யோந்யஸூதநே। மார்ஜாராவிவ பக்ஷார்தேऽவதஸ்தாதே முஹுர்முஹுஃ
ஒருவரை ஒருவர் எதிர்கொண்டு, ஒருவரை ஒருவர் அழிக்க முழு முயற்சியுடன் போராடி, மீண்டும் மீண்டும், உணவுக்காகப் போடும் இரண்டு பூனைகள் போல் நின்றார்கள்.
மண்டலாநி விசித்ராணி ஸ்தாநாநி விவிதாநி ச। கோமூத்ரகாணி சித்ராணி கதப்ரத்யாகதாநி ச
அவர்கள் வட்டமாகவும், பலவிதமான நிலைப்பாடுகளிலும், கோமாட்டின் சிறுநீரைப் போல வித்தியாசமான சுழற்சிகளிலும், முன்னும் பின்னும் நகர்ந்தும் போராடினார்கள்.
திரஶ்சீநகதாந்யேவ ததா வக்ரகதாநி ச। பரிமோக்ஷம் ப்ரஹாராணாம் வர்ஜநம் பரிதாவநம்
அவர்கள் வளைந்து, சாய்ந்து, தாக்கங்களைத் தவிர்த்து, எதிர்த்து, ஒருவரை ஒருவர் சுற்றி ஓடினார்கள்.
அபித்ரவணமாப்லாவமவஸ்தாநம் ஸவிக்ரஹம்। பராவ்ரு'த்தமபாவ்ரு'த்தமபத்ருதமவப்லுதம்
அவர்கள் பாய்ந்து, குதித்து, உறுதியாக நின்று, திரும்பி, விலகி, ஓடி, மீண்டும் பாய்ந்தார்கள்.
உபந்யஸ்தமபந்யஸ்தம் யுத்தமார்கவிஶாரதௌ। தௌ விசேரதுரந்யோந்யம் வாநரேந்த்ரஶ்ச ராவணஃ
போரில் வல்லமை பெற்ற இருவரும், தங்களை முன்வைத்து, பின்னர் விலக்கி, வானரராஜா மற்றும் இராவணன் ஒருவரை ஒருவர் சுற்றி நடந்தார்கள்.
ஏதஸ்மிந்நந்தரே ரக்ஷோ மாயாபலமதாத்மநஃ। ஆரப்துமுபஸம்பேதே ஜ்ஞாத்வா தம் வாநராதிபஃ
அந்த நேரத்தில், அந்த ராட்சசன், வானரராஜனை அறிந்து, தன் மாயை வலிமையை பயன்படுத்தத் தயாரானான்.
உத்பபாத ததாऽऽகாஶம் ஜிதகாஶீ ஜிதக்லமஃ। ராவணஃ ஸ்தித ஏவாத்ர ஹரிராஜேந வஞ்சிதஃ
அப்போது இராவணன், வானத்தை வென்று, சோர்வை வென்று, மேலே பாய்ந்தான்; ஆனால், வானரராஜனால் ஏமாற்றப்பட்டு அங்கேயே நின்றான்.
அத ஹரிவரநாதஃ ப்ராப்தஸம்க்ராமகீர்தி- ர்நிஶிசரபதிமாஜௌ யோஜயித்வா ஶ்ரமேண। ககநமதிவிஶாலம் லங்கயித்வார்கஸூநு- ர்ஹரிகணபலமத்யே ராமபார்ஶ்வம் ஜகாம
போரில் புகழ் பெற்ற வானரர்களில் தலைவன், இரவு நடமாடும் அரசனை போரிலும் சோர்விலும் ஈடுபடுத்தி, பரந்த வானத்தை தாண்டி, வானரப் படையினருக்கிடையில் இராமரின் அருகே சென்றான்.
இதி ஸ ஸவித்ரு'ஸூநுஸ்தத்ர தத் கர்ம க்ரு'த்வா பவநகதிரநீகம் ப்ராவிஶத் ஸம்ப்ரஹ்ரு'ஷ்டஃ। ரகுவரந்ரு'பஸூநோர்வர்தயந் யுத்தஹர்ஷம் தரும்ரு'ககணமுக்யைஃ பூஜ்யமாநோ ஹரீந்த்ரஃ
அவ்வாறு சூரியபுத்திரன் அந்தச் செயலை முடித்துவிட்டு, காற்றின் வேகத்தில் படையில் நுழைந்து மகிழ்ந்தான்; ரகுவம்ச அரசனின் மகன் இராமருக்கு போரில் மகிழ்ச்சி அதிகரித்து, வனர்மிருகங்களில் சிறந்தவர்களால் வணங்கப்பட்டான்.
thumb|ஏகசத்வாரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center அத தஸ்மிந் நிமித்தாநி த்ரு'ஷ்ட்வா லக்ஷ்மணபூர்வஜஃ। ஸுக்ரீவம் ஸம்பரிஷ்வஜ்ய ராமோ வசநமப்ரவீத்
அப்போது அந்த அறிகுறிகளைப் பார்த்த இராமன், லக்ஷ்மணனின் மூத்த சகோதரன், சுக்ரீவனை அணைத்து, இவ்வாறு கூறினான்.
அஸம்மந்த்ர்ய மயா ஸார்தம் ததிதம் ஸாஹஸம் க்ரு'தம்। ஏவம் ஸாஹஸயுக்தாநி ந குர்வந்தி ஜநேஶ்வராஃ
என்னுடன் ஆலோசனை செய்யாமல் இந்த துணிச்சலான செயல் செய்தாயே; மக்கள் தலைவர்கள் இப்படிப் பேராசையுடன் செயல்படுவதில்லை.
ஸம்ஶயே ஸ்தாப்ய மாம் சேதம் பலம் சேமம் விபீஷணம்। கஷ்டம் க்ரு'தமிதம் வீர ஸாஹஸம் ஸாஹஸப்ரிய
என்னையும், இந்தப் படையையும், விபீஷணனையும் ஆபத்தில் வைத்துவிட்டாய்; வீரனே, துணிச்சலை விரும்புபவனே, இது மிகவும் கடினமான செயல்.
இதாநீம் மா க்ரு'தா வீர ஏவம்விதமரிம்தம। த்வயி கிம்சித்ஸமாபந்நே கிம் கார்யம் ஸீதயா மம
இனி இப்படிப் போல் செய்யாதே, பகைவரை வெல்லும் வீரனே; உனக்கு ஏதாவது நடந்தால், சீதை எனக்கென்ன பயன்? என் உயிரும் என்ன பயன்?
பரதேந மஹாபாஹோ லக்ஷ்மணேந யவீயஸா। ஶத்ருக்நேந ச ஶத்ருக்ந ஸ்வஶரீரேண வா புநஃ
பரதன், வலிமிகு லக்ஷ்மணன், சத்ருக்னன் அல்லது நான் தானாகவே மீண்டும் செய்தாலும்,
த்வயி சாநாகதே பூர்வமிதி மே நிஶ்சிதா மதிஃ। ஜாநதஶ்சாபி தே வீர்யம் மஹேந்த்ரவருணோபம
நீ முன்னதாக வரவில்லை என்றால், இதுவே என் உறுதியான முடிவாக இருந்தது; ஏனெனில், உன் வலிமை மகேந்திரனும் வருணனும் போன்றது என்பதை நான் அறிவேன்.
ஹத்வாஹம் ராவணம் யுத்தே ஸபுத்ரபலவாஹநம்। அபிஷிச்ய ச லங்காயாம் விபீஷணமதாபி ச
போரில் ராவணனையும், அவன் மகன்களும், படைகளும், வாகனங்களும் உடன் அழித்து, விபீஷணனை இலங்கையில் அரசராக அமர்த்தி,
பரதே ராஜ்யமாரோப்ய த்யக்ஷ்யே தேஹம் மஹாபல। தமேவம் வாதிநம் ராமம் ஸுக்ரீவஃ ப்ரத்யபாஷத
பரதனிடம் ராஜ்யத்தை ஒப்படைத்து, பிறகு என் உடலை விட்டு விடுவேன், வலிமிகு ராமா என்று கூறினான்.
தவ பார்யாபஹர்தாரம் த்ரு'ஷ்ட்வா ராகவ ராவணம்। மர்ஷயாமி கதம் வீர ஜாநந் விக்ரமமாத்மநஃ
இவ்வாறு கூறிய ராமனிடம் சுக்ரீவன் பதிலளித்தான்: 'ராகவா, உன் மனைவியைப் பறித்த ராவணனை பார்த்தபோது, என் வலிமையை அறிந்தவனாக நான் அதை எப்படி பொறுப்பேன்?'
இத்யேவம் வாதிநம் வீரமபிநந்த்ய ச ராகவஃ। லக்ஷ்மணம் லக்ஷ்மிஸம்பந்நமிதம் வசநமப்ரவீத்
அந்த வீரன் இவ்வாறு கூறியபோது, ராகவன் அவனை வரவேற்று, செல்வம் நிறைந்த லக்ஷ்மணனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்:
பரிக்ரு'ஹ்யோதகம் ஶீதம் வநாநி பலவந்தி ச। பலௌகம் ஸம்விபஜ்யேமம் வ்யூஹ்ய திஷ்டாம லக்ஷ்மண
இனிமேல், குளிர்ந்த நீரும், காடுகளில் பழங்களும் சேர்த்து, இந்த படையை பிரித்து, அணிவகுப்பு அமைத்து நின்றிருப்போம், லக்ஷ்மணா.
லோகக்ஷயகரம் பீமம் பயம் பஶ்யாம்யுபஸ்திதம்। நிபர்ஹணம் ப்ரவீராணாம்ரு'க்ஷவாநரரக்ஷஸாம்
உலகத்தை அழிக்கும் பயங்கரமான அச்சம் நம்மை நோக்கி வருகிறது; கரடிகள், வானரர்கள், ராட்சதர்களில் வீரர்கள் அழிவை சந்திக்கப்போகிறார்கள் என்று நான் காண்கிறேன்.
வாதா ஹி பருஷம் வாந்தி கம்பதே ச வஸும்தரா। பர்வதாக்ராணி வேபந்தே நதந்தி தரணீதராஃ
காற்றுகள் கடுமையாக வீசுகின்றன; பூமி நடுங்குகிறது; மலைச்சிகரங்கள் குலுங்குகின்றன; மலைகள் முழங்குகின்றன.
மேகாஃ க்ரவ்யாதஸம்காஶாஃ பருஷாஃ பருஷஸ்வராஃ। க்ரூராஃ க்ரூரம் ப்ரவர்ஷந்தே மிஶ்ரம் ஶோணிதபிந்துபிஃ
மேகங்கள் மாமிசம் உண்ணும் விலங்குகளைப் போல் காடாகவும், கடுமையான சப்தத்துடன், இரக்கமின்றி, இரத்தத்துடன் கலந்த மழையை பொழிகின்றன.
ரக்தசந்தநஸம்காஶா ஸம்த்யா பரமதாருணா। ஜ்வலச்ச நிபதத்யேததாதித்யாதக்நிமண்டலம்
சாயங்காலம் சிவப்பும், செங்கந்தளும் போல் மிகக் கொடுமையாக உள்ளது; இந்த ஜ்வலிக்கும் சூரிய வட்டம் சூரியனிலிருந்து கீழே விழுகிறது.
ஆதித்யமபிவாஶ்யந்தி ஜநயந்தோ மஹத்பயம்। தீநா தீநஸ்வரா கோரா அப்ரஶஸ்தா ம்ரு'கத்விஜாஃ
மிருகங்களும் பறவைகளும் துக்கத்துடன், துயரமான குரல்களில், சூரியனை நோக்கி பயங்கரமான சத்தங்களை எழுப்புகின்றன; அவை தீமையும், நல்லதல்லாததும் ஆகின்றன.
ரஜந்யாமப்ரகாஶஶ்ச ஸம்தாபயதி சந்த்ரமாஃ। க்ரு'ஷ்ணரக்தாம்ஶுபர்யந்தோ யதா லோகஸ்ய ஸம்க்ஷயே
இரவில் சந்திரன் ஒளியளிக்காமல், அவன் இருப்பது வேதனையை உண்டாக்குகிறது; அவன் கதிர்கள் கருப்பும் சிவப்பும் கலந்தவையாக முடிகின்றன; உலகம் அழியும் போது போலிருக்கிறது.
ஹ்ரஸ்வோ ரூக்ஷோऽப்ரஶஸ்தஶ்ச பரிவேஷஃ ஸுலோஹிதஃ। ஆதித்யமண்டலே நீலம் லக்ஷ்ம லக்ஷ்மண த்ரு'ஶ்யதே
சிறியது, கடுமையானது, நல்லதல்லாதது, ஆழ்ந்த சிவப்பான வட்டம், சூரிய வட்டத்தைச் சுற்றி தெரிகிறது, லக்ஷ்மணா; மேலும் நீல நிற குறியும் தெரிகிறது.