அத்யாரோஹந்த ஶதஶஃ ஸுவேலம் யத்ர ராகவஃ। தே த்வதீர்கேண காலேந கிரிமாருஹ்ய ஸர்வதஃ
அங்கே ராமன் இருந்த சுவேல மலையை நூற்றுக்கணக்கான குரங்குகள் ஏறினர்; சிறிது நேரத்தில் அவர்கள் எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் அந்த மலையை அடைந்தனர்.
தத்ரு'ஶுஃ ஶிகரே தஸ்ய விஷக்தாமிவ கே புரீம்। தாம் ஶுபாம் ப்ரவரத்வாராம் ப்ராகாரவரஶோபிதாம்
அந்த மலையின் உச்சியில், வானத்தில் தொங்கும் போல் தெரிந்த அழகான நகரத்தை, சிறந்த வாசல்கள் மற்றும் அழகான மதில்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதை அவர்கள் பார்த்தனர்.
லங்காம் ராக்ஷஸஸம்பூர்ணாம் தத்ரு'ஶுர்ஹரியூதபாஃ। ப்ராகாரவரஸம்ஸ்தைஶ்ச ததா நீலைஶ்ச ராக்ஷஸைஃ
அந்த நகரம் ராட்சசர்களால் நிரம்பி, வலிமையான மதில்களாலும், கருப்பு நிற ராட்சசர்களாலும் பாதுகாக்கப்பட்டதை குரங்குத் தலைவர்கள் கண்டனர்.
தத்ரு'ஶுஸ்தே ஹரிஶ்ரேஷ்டாஃ ப்ராகாரமபரம் க்ரு'தம்
அங்கே மற்றொரு மதிலும் கட்டப்பட்டிருப்பதை அந்த சிறந்த குரங்குகள் பார்த்தனர்.
தே த்ரு'ஷ்ட்வா வாநராஃ ஸர்வே ராக்ஷஸாந் யுத்தகாங்க்ஷிணஃ। முமுசுர்விவிதாந் நாதாம்ஸ்தஸ்ய ராமஸ்ய பஶ்யதஃ
போருக்காக ஆவலுடன் இருந்த ராட்சசர்களைக் கண்டு, ராமன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, எல்லா குரங்குகளும் பலவிதமான கூச்சல்களை எழுப்பினர்.
ததோऽஸ்தமகமத் ஸூர்யஃ ஸம்த்யயா ப்ரதிரஞ்ஜிதஃ। பூர்ணசந்த்ரப்ரதீப்தா ச க்ஷபா ஸமதிவர்தத
பிறகு சூரியன் சாய்ந்தது, சந்திரோதய நேரத்தின் ஒளியில் அந்த இரவு முழுவதும் கடந்தது.
ததஃ ஸ ராமோ ஹரிவாஹிநீபதி- ர்விபீஷணேந ப்ரதிநந்த்ய ஸத்க்ரு'தஃ। ஸலக்ஷ்மணோ யூதபயூதஸம்யுதஃ ஸுவேலப்ரு'ஷ்டே ந்யவஸத் யதாஸுகம்
அப்போது ராமன், குரங்குப் படையின் தலைவன், விபீஷணன் வரவேற்று மரியாதை செய்தபோது, இலக்குவனும், யூதபதிகளும் உடன், சுவேல மலையின் சரிவில் சௌகரியமாக தங்கினார்.
thumb|ஏகோநசத்வாரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே ஏகோநசத்வாரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௬-
புகழ் பெற்ற வால்மீகியின் இராமாயணத்தில் யுத்த காண்டத்தின் முப்பத்தொன்பதாம் சர்கம் இப்போது கேளுங்கள்.
தாம் ராத்ரிமுஷிதாஸ்தத்ர ஸுவேலே ஹரியூதபாஃ। லங்காயாம் தத்ரு'ஶுர்வீரா வநாந்யுபவநாநி ச
அந்த இரவை சுவேல மலையில் கழித்த வீரமான குரங்குத் தலைவர்கள், இலங்கையின் காடுகளையும் தோப்புகளையும் பார்த்தனர்.
ஸமஸௌம்யாநி ரம்யாணி விஶாலாந்யாயதாநி ச। த்ரு'ஷ்டிரம்யாணி தே த்ரு'ஷ்ட்வா பபூவுர்ஜாதவிஸ்மயாஃ
அவை சமமானதும், இனிமையானதும், பரந்ததும், விரிந்ததும், கண்களுக்கு அழகாகவும் இருந்தன; அவற்றைக் கண்ட அவர்கள் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினர்.
சம்பகாஶோகபகுலஶாலதாலஸமாகுலா। தமாலவநஸம்சந்நா நாகமாலாஸமாவ்ரு'தா
அந்த இடம் சம்பங்கம், அசோகம், பகுளம், சாலை, தாளம் ஆகிய மரங்களால் நிரம்பி, தாமால மரங்களால் மூடப்பட்டு, நாகமாலை மரங்களால் சூழப்பட்டிருந்தது.
ஹிந்தாலைரர்ஜுநைர்நீபைஃ ஸப்தபர்ணைஃ ஸுபுஷ்பிதைஃ। திலகைஃ கர்ணிகாரைஶ்ச பாடலைஶ்ச ஸமந்ததஃ
அங்கே ஹிந்தாலம், அர்ஜுனம், நீபம், மலர்ந்த சப்தபர்ணம், திலகம், கர்ணிகாரம், பாட்டலம் ஆகிய மரங்கள் எல்லா பக்கங்களிலும் இருந்தன.
ஶுஶுபே புஷ்பிதாக்ரைஶ்ச லதாபரிகதைர்த்ருமைஃ। லங்கா பஹுவிதைர்திவ்யைர்யதேந்த்ரஸ்யாமராவதீ
பலவகை மலர்களும் கொடியும் சுற்றிய மரங்களால் இலங்கை ஒளிவீச, அது இந்திரனின் அமராவதிபோல் தெய்வீகமாக காட்சியளித்தது.
விசித்ரகுஸுமோபேதை ரக்தகோமலபல்லவைஃ। ஶாத்வலைஶ்ச ததா நீலைஶ்சித்ராபிர்வநராஜிபிஃ
அற்புதமான மலர்களும், சிவந்த மென்மையான இலைகளும், பசுமை புல்வெளிகளும், நீல நிற வனங்களும் அங்கு அழகாகத் திகழ்ந்தன.
கந்தாட்யாந்யதிரம்யாணி புஷ்பாணி ச பலாநி ச। தாரயந்த்யகமாஸ்தத்ர பூஷணாநீவ மாநவாஃ
அங்கே மரங்கள் மணமுள்ள, மிகவும் இனிமையான மலர்களும் பழங்களும் தாங்கி, அவற்றை குரங்குகள் மனிதர்கள் போல அலங்காரமாக அணிந்தனர்.
தச்சைத்ரரதஸம்காஶம் மநோஜ்ஞம் நந்தநோபமம்। வநம் ஸர்வர்துகம் ரம்யம் ஶுஶுபே ஷட்பதாயுதம்
சைத்ரரதம் போன்றதும், நந்தனம் போல் மனதை கவரும், எல்லா காலங்களிலும் அழகாக இருக்கும் அந்த வனம் தேனீகளால் நிரம்பி ஒளிர்ந்தது.
தாத்யூஹகோயஷ்டிபகைர்ந்ரு'த்யமாநைஶ்ச பர்ஹிணைஃ। ருதம் பரப்ரு'தாநாம் ச ஶுஶ்ருவே வநநிர்சரே
தாட்டியூகா, கொயஷ்டி, பகா ஆகிய பறவைகள் ஆடிக்கொண்டும், மயில்கள் கூவிக்கொண்டும், அந்தக் காட்டாறு அருகே பறவைகளின் இசை ஒலித்தது.
நித்யமத்தவிஹம்காநி ப்ரமராசரிதாநி ச। கோகிலாகுலகண்டாநி விஹம்காபிருதாநி ச
எப்போதும் மயக்கத்தில் இருக்கும் பறவைகள், தேனீக்கள் சுற்றும் இடங்கள், குயில்கள் கூட்டமாக கூவி, பறவைகளின் இசை காற்றில் முழங்கியது.
ப்ரு'ங்கராஜாதிகீதாநி குரரஸ்வநிதாநி ச। கோணாலகவிகுஷ்டாநி ஸாரஸாபிருதாநி ச। விவிஶுஸ்தே ததஸ்தாநி வநாந்யுபவநாநி ச
பொன்னான பறவைகள் பாடும் கீதங்கள், குரரங்கள் எழுப்பும் சத்தங்கள், கொணாளக பறவைகள் கூவும் ஓசைகள், சாரச பறவைகள் எழுப்பும் இசைகள் அங்கும் இங்கும் ஒலித்தன. பிறகு அவர்கள் அந்த காடுகளும் தோப்புகளும் உள்ளே சென்றார்கள்.
ஹ்ரு'ஷ்டாஃ ப்ரமுதிதா வீரா ஹரயஃ காமரூபிணஃ। தேஷாம் ப்ரவிஶதாம் தத்ர வாநராணாம் மஹௌஜஸாம்
அருவழி எடுக்கும் வல்லமை கொண்ட வீரமான வானரர்கள், மகிழ்ச்சியோடு, ஆனந்தத்தோடு உள்ளே நுழைந்தார்கள்; அவர்களது பெரும் வலிமை வெளிப்பட்டது.
புஷ்பஸம்ஸர்கஸுரபிர்வவௌ க்ராணஸுகோऽநிலஃ। அந்யே து ஹரிவீராணாம் யூதாந்நிஷ்க்ரம்ய யூதபாஃ। ஸுக்ரீவேணாப்யநுஜ்ஞாதா லங்காம் ஜக்முஃ பதாகிநீம்
மலர்களின் வாசனையால் நறுமணமூட்டும் காற்று, மூக்கிற்கு இனிமையாக வீசியது. அந்நேரம், மற்ற வானரத் தலைவர்கள் தங்கள் படைகளை விட்டு, சுக்ரீவன் அனுமதியுடன் கொடிகள் ஏந்தி இலங்கையை நோக்கி சென்றார்கள்.
வித்ராஸயந்தோ விஹகாந் க்லாபயந்தோ ம்ரு'கத்விபாந்। கம்பயந்தஶ்ச தாம் லங்காம் நாதைஃ ஸ்வைர்நததாம் வராஃ
அவர்கள் பறவைகளை பயமுறுத்தி, மான்களையும் யானைகளையும் சோர்வடையச் செய்து, தங்கள் பெரும் குரலால் இலங்கையை நடுங்கச் செய்தார்கள்.
குர்வந்தஸ்தே மஹாவேகா மஹீம் சரணபீடிதாம்। ரஜஶ்ச ஸஹஸைவோர்த்வம் ஜகாம சரணோத்திதம்
அந்த வேகமானவர்கள் தங்கள் காலால் பூமியை அழுத்த, திடீரென தூசி மேலே எழுந்தது.
ரு'க்ஷாஃ ஸிம்ஹாஶ்ச மஹிஷா வாரணாஶ்ச ம்ரு'காஃ ககாஃ। தேந ஶப்தேந வித்ரஸ்தா ஜக்முர்பீதா திஶோ தஶ
கரடிகள், சிங்கங்கள், காளைகள், யானைகள், மான்கள், பறவைகள் — அந்த சத்தத்தால் பயந்து பத்து திசைகளிலும் ஓடின.
ஶிகரம் து த்ரிகூடஸ்ய ப்ராம்ஶு சைகம் திவிஸ்ப்ரு'ஶம்। ஸமந்தாத் புஷ்பஸம்சந்நம் மஹாரஜதஸம்நிபம்
திரிகூடமலையின் உயர்ந்த சிகரம், வானை தொடும் அளவு, எல்லா பக்கமும் மலர்களால் மூடப்பட்டு, வெள்ளி போல் பிரகாசித்தது.
ஶதயோஜநவிஸ்தீர்ணம் விமலம் சாருதர்ஶநம்। ஶ்லக்ஷ்ணம் ஶ்ரீமந்மஹச்சைவ துஷ்ப்ராபம் ஶகுநைரபி
நூறு யோஜனை அகலம் கொண்டது, களங்கமற்றும் அழகாகவும், மென்மையாகவும், பெரிதாகவும், பிரமிப்பூட்டும் அந்த சிகரத்தைப் பறவைகளுக்கே அடைய முடியாததாக இருந்தது.
மநஸாபி துராரோஹம் கிம் புநஃ கர்மணா ஜநைஃ। நிவிஷ்டா தஸ்ய ஶிகரே லங்கா ராவணபாலிதா
அதை மனதில்கூட ஏற முடியாது; செயலால் மனிதர்கள் ஏறுவது என்ன சொல்ல? அந்த சிகரத்தின் மேல் ராவணன் ஆளும் இலங்கை இருந்தது.
தஶயோஜநவிஸ்தீர்ணா விம்ஶத்யோஜநமாயதா। ஸா புரீ கோபுரைருச்சைஃ பாண்டுராம்புதஸம்நிபைஃ। காஞ்சநேந ச ஶாலேந ராஜதேந ச ஶோபதே
அந்த நகரம் பத்து யோஜனை அகலமும் இருபது யோஜனை நீளமும் கொண்டது; மேகங்களைப் போல் வெண்மை கொண்ட உயர்ந்த கோபுரங்களும், பொன்னாலும் வெள்ளியாலும் ஆன மதில்களும் பிரகாசித்தன.
ப்ராஸாதைஶ்ச விமாநைஶ்ச லங்கா பரமபூஷிதா। கநைரிவாதபாபாயே மத்யமம் வைஷ்ணவம் பதம்
அந்த இலங்கை நகரம் அரண்மனைகளாலும், வானமாளிகைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, இடைநிலையான வைஷ்ணவ உலகத்தைப் போல், அடர்ந்த மேகங்கள் சூரியனை மறைத்தது போல இருந்தது.
யஸ்யாம் ஸ்தம்பஸஹஸ்ரேண ப்ராஸாதஃ ஸமலம்க்ரு'தஃ। கைலாஸஶிகராகாரோ த்ரு'ஶ்யதே கமிவோல்லிகந்
அந்த நகரத்தில் ஆயிரம் தூண்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அரண்மனை, கைலாசமலையின் சிகரத்தைப் போல், வானைத் துளைக்கும் போலத் தோன்றியது.