ஸா ஶ்ருத்வா நிஶ்சயம் தஸ்ய நிஶ்சயஜ்ஞா துராத்மநஃ। புநரேவாகமத் க்ஷிப்ரமஶோகவநிகாம் ஶுபாம்
அந்த தீய மனம் கொண்டவனின் உறுதியான தீர்மானத்தை கேட்டவுடன், அவள் விரைவாக மீண்டும் அந்த புனிதமான அசோக வனத்திற்கு திரும்பினாள்.
ஸா ப்ரவிஷ்டா ததஸ்தத்ர ததர்ஶ ஜநகாத்மஜாம்। ப்ரதீக்ஷமாணாம் ஸ்வாமேவ ப்ரஷ்டபத்மாமிவ ஶ்ரியம்
பின்னர் உள்ளே சென்றவுடன், அவள் ஜனகனின் மகளான சீதையை, தன் விடுதலைக்காக எதிர்பார்த்து காத்திருப்பதை, வாடிய தாமரையில் இருந்து வீழ்ந்த செல்வம் போல் பார்த்தாள்.
தாம் து ஸீதா புநஃ ப்ராப்தாம் ஸரமாம் ப்ரியபாஷிணீம்। பரிஷ்வஜ்ய ச ஸுஸ்நிக்தம் ததௌ ச ஸ்வயமாஸநம்
அப்போது சீதை, இனிமையாக பேசும், திரும்ப வந்த சரமாவை அன்புடன் அணைத்து, தானே ஒரு இருக்கை வழங்கினாள்.
இஹாஸீநா ஸுகம் ஸர்வமாக்யாஹி மம தத்த்வதஃ। க்ரூரஸ்ய நிஶ்சயம் தஸ்ய ராவணஸ்ய துராத்மநஃ
இங்கே உட்கார்ந்து, எல்லாவற்றையும் உண்மையாகவும் தெளிவாகவும் எனக்கு சொல்; அந்த கொடூரமான ராவணனின் எண்ணம் என்ன என்று கூறு.
ஏவமுக்தா து ஸரமா ஸீதயா வேபமாநயா। கதிதம் ஸர்வமாசஷ்ட ராவணஸ்ய ஸமந்த்ரிணஃ
சீதையால் இப்படிக் கேட்டபோது, சரமா, சீதை நடுங்கிக் கொண்டிருந்தாலும், ராவணன் அமைச்சர்களுடன் பேசிய அனைத்தையும் விவரமாகச் சொன்னாள்.
ஜநந்யா ராக்ஷஸேந்த்ரோ வை த்வந்மோக்ஷார்தம் ப்ரு'ஹத்வசஃ। அதிஸ்நிக்தேந வைதேஹி மந்த்ரிவ்ரு'த்தேந சோதிதஃ
ராட்சசர்களின் அரசன், தன் தாயும் வயதான அமைச்சரும் உன்னுடைய விடுதலைக்காக மிகுந்த அன்புடன் வலியுறுத்த, நீண்ட காலமாகப் பேசினான், வைதேஹி.
தீயதாமபிஸத்க்ரு'த்ய மநுஜேந்த்ராய மைதிலீ। நிதர்ஶநம் தே பர்யாப்தம் ஜநஸ்தாநே யதத்புதம்
மைதிலியை மனிதர்களின் அரசனிடம் மரியாதையுடன் திருப்பிக் கொடுத்து விட வேண்டும்; ஜனஸ்தானத்தில் நடந்த அதிசயம் உங்களுக்கு போதுமான சான்று.
லங்கநம் ச ஸமுத்ரஸ்ய தர்ஶநம் ச ஹநூமதஃ। வதம் ச ரக்ஷஸாம் யுத்தே கஃ குர்யாந்மாநுஷோ யுதி
இந்த உலகில் யார் கடலை தாண்டி, அனுமனைப் பார்த்து, போரில் ராட்சசர்களை அழிக்க முடியும்?
ஏவம் ஸ மந்த்ரவ்ரு'த்தைஶ்ச மாத்ரா ச பஹுபோதிதஃ। ந த்வாமுத்ஸஹதே மோக்துமர்தமர்தபரோ யதா
இவ்வாறு தாயும் அறிவுள்ள அமைச்சர்களும் பலமுறை அறிவுறுத்தினாலும், தன் சொந்த லாபத்தை நினைக்கும் அவன் உன்னை விடுவிக்க விரும்பவில்லை.
நோத்ஸஹத்யம்ரு'தோ மோக்தும் யுத்தே த்வாமிதி மைதிலி। ஸாமாத்யஸ்ய ந்ரு'ஶம்ஸஸ்ய நிஶ்சயோ ஹ்யேஷ வர்ததே
மைதிலி, போரில் உன்னை விடுவிக்க, மரணதே கூட முடியாது; அந்த கொடூர அரசனும் அவன் அமைச்சர்களும் இப்படித்தான் தீர்மானித்துள்ளனர்.
ததேஷா ஸுஸ்திரா புத்திர்ம்ரு'த்யுலோபாதுபஸ்திதா। பயாந்ந ஶக்தஸ்த்வாம் மோக்துமநிரஸ்தஃ ஸ ஸம்யுகே
அதனால், மரணத்தை விரும்பும் ஆசையால் அவனுக்குள் இந்த உறுதியான எண்ணம் வந்துள்ளது; பயத்தால் உன்னை விட முடியாமல், போரில் நிலைத்திருக்கிறான்.
ராக்ஷஸாநாம் ச ஸர்வேஷாமாத்மநஶ்ச வதேந ஹி। நிஹத்ய ராவணம் ஸம்க்யே ஸர்வதா நிஶிதைஃ ஶரைஃ। ப்ரதிநேஷ்யதி ராமஸ்த்வாமயோத்யாமஸிதேக்ஷணே
ராமன், போரில் ராவணனையும், எல்லா ராட்சசர்களையும், அவனையும் அழித்து, கூரிய அம்புகளால் நிச்சயமாக உன்னை, கருஞ்சிறக்களையுடையவளே, அயோத்யாவுக்கு அழைத்துச் செல்லுவான்.
ஏதஸ்மிந்நந்தரே ஶப்தோ பேரீஶங்கஸமாகுலஃ। ஶ்ருதோ வை ஸர்வஸைந்யாநாம் கம்பயந் தரணீதலம்
அந்த நேரத்தில், பறை மற்றும் சங்கு முழக்கங்கள் ஒலித்து, பூமியை நடுங்கச் செய்து, எல்லா படைகளையும் நிரப்பியது.
ஶ்ருத்வா து தம் வாநரஸைந்யநாதம் லங்காகதா ராக்ஷஸராஜப்ரு'த்யாஃ। ஹதௌஜஸோ தைந்யபரீதசேஷ்டாஃ ஶ்ரேயோ ந பஶ்யந்தி ந்ரு'பஸ்ய தோஷாத்
அந்த வானரப்படையின் கர்ஜனையை கேட்டதும், இலங்கையில் உள்ள ராட்சச அரசனின் பணியாளர்கள், தங்கள் பலம் குன்றி, துயரத்தில் மூழ்கி, அரசனின் தவறால் நல்லதைக் காண முடியாமல் இருந்தனர்.
thumb|பஞ்சத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே பஞ்சத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௬-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், யுத்த காண்டத்தின் முப்பத்தைந்தாவது சர்கம் இப்போது கேளுங்கள்.
தேந ஶங்கவிமிஶ்ரேண பேரீஶப்தேந நாதிநா। உபயாதி மஹாபாஹூ ராமஃ பரபுரம்ஜயஃ
அந்த சங்கும் பறையும் கலந்த பெரும் ஓசையுடன், பகை நகரங்களை வெல்வோன், வலிமைமிக்க ராமன் முன்னேறினான்.
தம் நிநாதம் நிஶம்யாத ராவணோ ராக்ஷஸேஶ்வரஃ। முஹூர்தம் த்யாநமாஸ்தாய ஸசிவாநப்யுதைக்ஷத
அந்த பெரும் சத்தத்தை கேட்டு, ராவணன், ராட்சசர்களின் அரசன், ஒரு கணம் அமைதியாக சிந்தித்து, தன் அமைச்சர்களை நோக்கி பார்த்தான்.
அத தாந் ஸசிவாம்ஸ்தத்ர ஸர்வாநாபாஷ்ய ராவணஃ। ஸபாம் ஸம்நாதயந் ஸர்வாமித்யுவாச மஹாபலஃ
பின்னர் அந்த இடத்தில் இருந்த அனைத்து அமைச்சர்களையும் பார்த்து, மிகுந்த வலிமை கொண்ட ராவணன், அந்த மண்டபம் முழுவதும் ஒலிக்கச் செய்து இவ்வாறு பேசினான்.
ஜகத்ஸம்தாபநஃ க்ரூரோऽகர்ஹயந் ராக்ஷஸேஶ்வரஃ। தரணம் ஸாகரஸ்யாஸ்ய விக்ரமம் பலபௌருஷம்
உலகை துன்புறுத்தும் கொடூரமான ராட்சசர்களின் அரசன், இந்தக் கடலை கடந்ததை, தன் வீரம், வலிமை, மற்றும் தைரியத்தை புகழ்ந்தான்.
யதுக்தவந்தோ ராமஸ்ய பவந்தஸ்தந்மயா ஶ்ருதம்। பவதஶ்சாப்யஹம் வேத்மி யுத்தே ஸத்யபராக்ரமாந்। தூஷ்ணீகாநீக்ஷதோऽந்யோந்யம் விதித்வா ராமவிக்ரமம்
நீங்கள் இராமனைப் பற்றி சொன்னதை நான் கேட்டுள்ளேன்; போர் நேரத்தில் உங்கள் உண்மையான வீரத்தையும் நான் அறிவேன். நீங்கள் ஒருவரை ஒருவர் அமைதியாக பார்த்துக்கொண்டிருப்பது, இராமனின் வீரத்தை நீங்கள் அறிந்திருப்பதால்தான்.
ததஸ்து ஸுமஹாப்ராஜ்ஞோ மால்யவாந் நாம ராக்ஷஸஃ। ராவணஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா இதி மாதாமஹோऽப்ரவீத்
அப்போது மிகுந்த ஞானம் கொண்ட மால்யவான் என்ற ராட்சசன், ராவணனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், தன் மருமகனாகிய ராவணனை நோக்கி இவ்வாறு சொன்னான்.
வித்யாஸ்வபிவிநீதோ யோ ராஜா ராஜந் நயாநுகஃ। ஸ ஶாஸ்தி சிரமைஶ்வர்யமரீம்ஶ்ச குருதே வஶே
அரசே, அறிவிலும், நல்ல வழிகளில் நடப்பதிலும் தேர்ந்த அரசன், நீண்ட நாட்கள் ஆட்சி செய்து, தன் எதிரிகளை வசப்படுத்துவான்.
ஸம்ததாநோ ஹி காலேந விக்ரு'ஹ்ணம்ஶ்சாரிபிஃ ஸஹ। ஸ்வபக்ஷே வர்தநம் குர்வந்மஹதைஶ்வர்யமஶ்நுதே
சரியான நேரத்தில் உடன்படிக்கைகள் செய்து, எதிரிகளுடன் போராடி, தன் பக்கம் வளர்த்தால், பெரிய ஆட்சி கிடைக்கும்.
ஹீயமாநேந கர்தவ்யோ ராஜ்ஞா ஸம்திஃ ஸமேந ச। ந ஶத்ருமவமந்யேத ஜ்யாயாந் குர்வீத விக்ரஹம்
தன் நிலை குறையும்போது, அரசன் சமநிலையிலான சமாதானத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்; எதிரியை இகழக் கூடாது; தன்னைவிட பெரியவருடன் மட்டுமே போர் செய்ய வேண்டும்.
தந்மஹ்யம் ரோசதே ஸம்திஃ ஸஹ ராமேண ராவண। யதர்தமபியுக்தோऽஸி ஸீதா தஸ்மை ப்ரதீயதாம்
ஆகவே, ராவணா, இராமனுடன் சமாதானம் செய்வது எனக்கு விருப்பம்; நீ எதிர்க்கப்படுவதற்குக் காரணமான சீதையை அவனிடம் திருப்பி கொடு.
தஸ்ய தேவர்ஷயஃ ஸர்வே கந்தர்வாஶ்ச ஜயைஷிணஃ। விரோதம் மா கமஸ்தேந ஸம்திஸ்தே தேந ரோசதாம்
அனைத்து தேவர்ஷிகள் மற்றும் வெற்றியை விரும்பும் கந்தர்வர்கள், அவனுடன் பகைமை வேண்டாம் என்று நினைக்கின்றனர்; அவனுடன் சமாதானம் செய்வது உனக்கு இனிமையாக இருக்கட்டும்.
அஸ்ரு'ஜத் பகவாந் பக்ஷௌ த்வாவேவ ஹி பிதாமஹஃ। ஸுராணாமஸுராணாம் ச தர்மாதர்மௌ ததாஶ்ரயௌ
பெரியவர், உலகை படைத்தவர், இரண்டு பக்கங்களை மட்டும் உருவாக்கினார்; ஒன்று தேவர்கள், மற்றொன்று அசுரர்கள், இவை தர்மம், அதர்மம் என்பவற்றை அடிப்படையாக கொண்டவை.
தர்மோ ஹி ஶ்ரூயதே பக்ஷ அமராணாம் மஹாத்மநாம்। அதர்மோ ரக்ஷஸாம் பக்ஷோ ஹ்யஸுராணாம் ச ராக்ஷஸ
உயிரோடு நிலைக்கும் மகான்கள் தர்மத்தின் பக்கம் என்று சொல்லப்படுகிறது; அதர்மம் ராட்சசர்களும் அசுரர்களும் சார்ந்த பக்கம், ராட்சசா.
தர்மோ வை க்ரஸதேऽதர்மம் யதா க்ரு'தமபூத் யுகம்। அதர்மோ க்ரஸதே தர்மம் யதா திஷ்யஃ ப்ரவர்ததே
தர்ம யுகம் வந்தால், தர்மம் அதர்மத்தை அழிக்கிறது; திஷ்ய யுகம் வந்தால், அதர்மம் தர்மத்தை அழிக்கிறது.
தத் த்வயா சரதா லோகாந் தர்மோऽபி நிஹதோ மஹாந்। அதர்மஃ ப்ரக்ரு'ஹீதஶ்ச தேநாஸ்மத் பலிநஃ பரே
நீ உலகில் செய்த செயலால், பெரிய தர்மமும் அழிந்துவிட்டது; அதர்மம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது; அதனால் நம்மை விட எதிரிகள் வலிமை பெற்றுள்ளனர்.