கோஷேண மஹதா கோஷம் ஸாகரஸ்ய ஸமுச்ச்ரிதம்। பீமமந்தர்ததே பீமா தரந்தீ ஹரிவாஹிநீ
பெரும் சத்தத்துடன், அந்த இராணுவத்தின் முழக்கம் கடலின் ஓசையை மிஞ்சி, பயமுறுத்தும் வானரப் படை கடலை கடந்தது.
வாநராணாம் ஹி ஸா தீர்ணா வாஹிநீ நலஸேதுநா। தீரே நிவிவிஶே ராஜ்ஞோ பஹுமூலபலோதகே
நளன் கட்டிய பாலத்தின் மூலம் வானரப் படை கடலை கடந்தது; அந்த இராணுவம், அரசருக்காக வேர், பழம், தண்ணீர் நிறைந்த கரையில் தங்கியது.
ததத்புதம் ராகவகர்ம துஷ்கரம் ஸமீக்ஷ்ய தேவாஃ ஸஹ ஸித்தசாரணைஃ। உபேத்ய ராமம் ஸஹஸா மஹர்ஷிபி- ஸ்தமப்யஷிஞ்சந் ஸுஶுபைர்ஜலைஃ ப்ரு'தக்
அந்த அதிசயமான, கடினமான இராகவனின் செயலைக் கண்டு, தேவர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள், பெரிய முனிவர்களுடன் விரைவாக வந்து, இராமனைத் தனித்தனியாக நல்ல நீரால் அபிஷேகம் செய்தார்கள்.
ஜயஸ்வ ஶத்ரூந் நரதேவ மேதிநீம் ஸஸாகராம் பாலய ஶாஶ்வதீஃ ஸமாஃ। இதீவ ராமம் நரதேவஸத்க்ரு'தம் ஶுபைர்வசோபிர்விவிதைரபூஜயந்
அரசனே, எதிரிகளை வெல்ல வேண்டும்; கடலுடன் கூடிய பூமியை நீண்ட காலம் ஆள வேண்டும் என்று பல நல்ல வார்த்தைகளால், மக்களால் மதிக்கப்படும் இராமனை அவர்கள் போற்றினார்கள்.
thumb|த்ரயோவிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே த்ரயோவிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௬-
மகிமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், யுத்த காண்டத்தின் இருபத்து மூன்றாவது சர்கம் இப்போது கேளுங்கள்.
நிமித்தாநி நிமித்தஜ்ஞோ த்ரு'ஷ்ட்வா லக்ஷ்மணபூர்வஜஃ। ஸௌமித்ரிம் ஸம்பரிஷ்வஜ்ய இதம் வசநமப்ரவீத்
அடையாளங்களை அறிந்த மூத்தவன், லக்ஷ்மணனின் அண்ணன், அந்த முன்னறிவிப்புகளை பார்த்து, சௌமித்ரியை அணைத்து, இவ்வாறு சொன்னான்.
பரிக்ரு'ஹ்யோதகம் ஶீதம் வநாநி பலவந்தி ச। பலௌகம் ஸம்விபஜ்யேமம் வ்யூஹ்ய திஷ்டேம லக்ஷ்மண
இனிமேல், குளிர்ந்த நீரும் காடுகளில் கிடைக்கும் பழங்களும் எடுத்துக்கொள்வோம். இந்தப் பெரும் படையைப் பிரித்து, அணிவகுப்பு அமைத்து நின்றுவோம், லக்ஷ்மணா.
லோகக்ஷயகரம் பீமம் பயம் பஶ்யாம்யுபஸ்திதம்। ப்ரபர்ஹணம் ப்ரவீராணாம்ரு'க்ஷவாநரரக்ஷஸாம்
உலகத்தை அழிக்கும் பேர்பயம் நம்மை நெருங்கி வருகிறது என்று எனக்குத் தெரிகிறது. வனர்க்கள், கரடிகள், ராட்சதர்கள் ஆகிய வலிமைமிக்கோர் இடையே கொடிய கொலைகள் நடக்கப்போகின்றன.
வாதாஶ்ச கலுஷா வாந்தி கம்பதே ச வஸும்தரா। பர்வதாக்ராணி வேபந்தே பதந்தி ச மஹீருஹாஃ
கெட்ட வாசனை கொண்ட காற்றுகள் வீசுகின்றன; பூமி நடுங்குகிறது; மலை உச்சிகள் அதிர்கின்றன; பெரிய மரங்கள் விழுகின்றன.
மேகாஃ க்ரவ்யாதஸம்காஶாஃ பருஷாஃ பருஷஸ்வநாஃ। க்ரூராஃ க்ரூரம் ப்ரவர்ஷந்தி மிஶ்ரம் ஶோணிதபிந்துபிஃ
மாமிசம் உண்ணும் விலங்குகளைப் போல், கடுமையான சத்தத்துடன், கொடூரமான மேகங்கள் கலந்த ரத்தம்துளிகள் பொழிகின்றன.
ரக்தசந்தநஸம்காஶா ஸம்த்யா பரமதாருணா। ஜ்வலதஃ ப்ரபதத்யேததாதித்யாதக்நிமண்டலம்
சாயங்காலம் ரத்தச்சந்தனத்தைப் போல் தீவிரமாக சிவப்பாக உள்ளது; எரிகின்ற சூரியனிலிருந்து ஒரு தீவட்டம் கீழே விழுகிறது.
தீநா தீநஸ்வராஃ க்ரூராஃ ஸர்வதோ ம்ரு'கபக்ஷிணஃ। ப்ரத்யாதித்யம் விநர்தந்தி ஜநயந்தோ மஹத்பயம்
எங்கும், விலங்குகளும் பறவைகளும் துயரத்துடன், துயரமான சத்தத்தில், சூரியனை நோக்கி கத்தி, பெரும் பயத்தை எழுப்புகின்றன.
ரஜந்யாமப்ரகாஶஸ்து ஸம்தாபயதி சந்த்ரமாஃ। க்ரு'ஷ்ணரக்தாம்ஶுபர்யந்தோ லோகக்ஷய இவோதிதஃ
இரவில் ஒளியில்லாத சந்திரன், கருப்பு சிவப்பு விளிம்புகளுடன், அதன் கதிர்களால் வலியை உண்டாக்குகிறது; உலகத்தை அழிக்க வந்தது போல் தெரிகிறது.
ஹ்ரஸ்வோ ரூக்ஷோऽப்ரஶஸ்தஶ்ச பரிவேஷஸ்து லோஹிதஃ। ஆதித்யே விமலே நீலம் லக்ஷ்ம லக்ஷ்மண த்ரு'ஶ்யதே
தெளிவான சூரியனைச் சுற்றி, குறுகிய, கடுமையான, தீமையைக் குறிக்கும் சிவப்பு வட்டம் தெரிகிறது, லக்ஷ்மணா; மேலும், நீலக் களங்கமும் உள்ளது.
ரஜஸா மஹதா சாபி நக்ஷத்ராணி ஹதாநி ச। யுகாந்தமிவ லோகாநாம் பஶ்ய ஶம்ஸந்தி லக்ஷ்மண
பெரும் தூசிப்படலம் காரணமாக நட்சத்திரங்கள் மறைந்துள்ளன; இதைப் பார், லக்ஷ்மணா, இவை உலகத்தின் முடிவை அறிவிக்கின்றன.
காகாஃ ஶ்யேநாஸ்ததா நீசா க்ரு'த்ராஃ பரிபதந்தி ச। ஶிவாஶ்சாப்யஶுபாந் நாதாந் நதந்தி ஸுமஹாபயாந்
காகங்கள், பருந்துகள், கழுகுகள் கீழே பறக்கின்றன; நரி போன்றவை தீமையைச் சுட்டும் பயங்கரமான சத்தத்தில் ஊளையிடுகின்றன.
ஶைலைஃ ஶூலைஶ்ச கட்கைஶ்ச விமுக்தைஃ கபிராக்ஷஸைஃ। பவிஷ்யத்யாவ்ரு'தா பூமிர்மாம்ஸஶோணிதகர்தமா
மலைகள், ஈட்டிகள், வாள்கள், குரங்குகள் மற்றும் ராட்சதர்களின் உடல்கள் ஆகியவற்றால் பூமி நிரம்பி, இறைச்சி மற்றும் இரத்தக் களிமண்ணாக மாறும்.
க்ஷிப்ரமத்யைவ துர்தர்ஷாம் புரீம் ராவணபாலிதாம்। அபியாம ஜவேநைவ ஸர்வைர்ஹரிபிராவ்ரு'தாஃ
இன்றே, எல்லா வானரங்களும் சூழ, ராவணன் ஆளும் அந்தக் கடுமையான நகரை மிக வேகமாகச் சென்று தாக்குவோம்.
இத்யேவமுக்த்வா தந்வீ ஸ ராமஃ ஸம்க்ராமதர்ஷணஃ। ப்ரதஸ்தே புரதோ ராமோ லங்காமபிமுகோ விபுஃ
இவ்வாறு கூறிய பின், வில்லாளி, போர்க்களத்தை அச்சுறுத்தும் ராமன், முன்னணியில் இருந்து இலங்கையை நோக்கி புறப்பட்டார்.
ஸவிபீஷணஸுக்ரீவாஃ ஸர்வே தே வாநரர்ஷபாஃ। ப்ரதஸ்திரே விநர்தந்தோ த்ரு'தாநாம் த்விஷதாம் வதே
விபீஷணனும் சுக்ரீவனும் உடன், எல்லா முன்னணி வானரங்களும் எதிரிகளை அழிக்க உறுதி கொண்டு, பெருமையாகக் கத்திக்கொண்டு புறப்பட்டனர்.
ராகவஸ்ய ப்ரியார்தம் து ஸுதராம் வீர்யஶாலிநாம்। ஹரீணாம் கர்மசேஷ்டாபிஸ்துதோஷ ரகுநந்தநஃ
ராமனுக்குப் பெருமகிழ்ச்சி ஏற்படுத்த, வலிமைமிக்க வானரர்களின் செயல்களும் முயற்சிகளும் ரகுநந்தனுக்கு மிகுந்த சந்தோஷத்தைத் தந்தன.
thumb|சதுர்விம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே சதுர்விம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௬-
புகழ் பெற்ற வால்மீகி இராமாயணத்தில், யுத்த காண்டத்தில் இருபத்து நான்காவது அதிகாரம் இப்போது கேட்கப்படட்டும்.
ஸா வீரஸமிதீ ராஜ்ஞா விரராஜ வ்யவஸ்திதா। ஶஶிநா ஶுபநக்ஷத்ரா பௌர்ணமாஸீவ ஶாரதீ
அந்த வீரர்களின் கூட்டம், அரசனால் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டு, நல்ல நட்சத்திரங்கள் சூழ்ந்த, கார்த்திகை பௌர்ணமி இரவைப் போல் ஒளிர்ந்தது.
ப்ரசசால ச வேகேந த்ரஸ்தா சைவ வஸும்தரா। பீட்யமாநா பலௌகேந தேந ஸாகரவர்சஸா
அந்தக் கடல்போன்ற ஒளியுடைய படை கூட்டத்தால் அழுத்தப்பட்ட பூமி, வேகமாக நடுங்கி, பயத்தில் அஞ்சியது.
ததஃ ஶுஶ்ருவுராக்ருஷ்டம் லங்காயாம் காநநௌகஸஃ। பேரீம்ரு'தங்கஸம்குஷ்டம் துமுலம் லோமஹர்ஷணம்
அப்போது இலங்கையில் வாழும் காடுவாசிகள், பீரி மற்றும் மிருதங்கம் முழங்கிய அதிர்ச்சி தரும் சப்தத்தை கேட்டார்கள்.
பபூவுஸ்தேந கோஷேண ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டா ஹரியூதபாஃ। அம்ரு'ஷ்யமாணாஸ்தத் கோஷம் விநேதுர்கோஷவத்தரம்
அந்த சப்தம் கேட்டவுடன், வானர சேனாதிபதிகள் மகிழ்ச்சியடைந்து, அதற்கும் மேல் பெரும் சப்தத்துடன் கர்ஜனை செய்தார்கள்.
ராக்ஷஸாஸ்தத் ப்லவம்காநாம் ஶுஶ்ருவுஸ்தேऽபி கர்ஜிதம்। நர்ததாமிவ த்ரு'ப்தாநாம் மேகாநாமம்பரே ஸ்வநம்
அப்போது ராட்சதர்களும் வானரர்களின் கர்ஜனையை கேட்டார்கள்; அது வானில் பெருமிதமுடன் முழங்கும் மேகங்களின் ஓசையைப் போல இருந்தது.
த்ரு'ஷ்ட்வா தாஶரதிர்லங்காம் சித்ரத்வஜபதாகிநீம்। ஜகாம மநஸா ஸீதாம் தூூயமாநேந சேதஸா
விதிவிதமான கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இலங்கையை பார்த்த ராமன், தசரதனின் மகன், மனதில் கலக்கம் கொண்டு சீதையை நினைத்தான்.
அத்ர ஸா ம்ரு'கஶாவாக்ஷீ ராவணேநோபருத்யதே। அபிபூதா க்ரஹேணேவ லோஹிதாங்கேந ரோஹிணீ
இங்கே அந்த மான் போன்ற கண்கள் கொண்ட பெண், இராவணனால் வற்புறுத்தப்பட்டு, செவ்வாயால் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட ரோகிணி போல துன்புறுகிறாள்.
தீர்கமுஷ்ணம் ச நிஃஶ்வஸ்ய ஸமுத்வீக்ஷ்ய ச லக்ஷ்மணம்। உவாச வசநம் வீரஸ்தத்காலஹிதமாத்மநஃ
நீண்ட சூடான மூச்சை விடுத்து, லக்ஷ்மணனை நோக்கி பார்த்து, வீரன் தக்க நேரத்தில் தன்னை பொருத்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.