தஶயோஜநவிஸ்தீர்ணம் ஶதயோஜநமாயதம்। தத்ரு'ஶுர்தேவகந்தர்வா நலஸேதும் ஸுதுஷ்கரம்
தேவர்கள் மற்றும் கந்தர்வர்கள், பத்து யோஜனம் அகலம், நூறு யோஜனம் நீளம் கொண்ட, நளன் கட்டிய அந்த மிகக் கடினமான பாலத்தைப் பார்த்தார்கள்.
ஆப்லவந்தஃ ப்லவந்தஶ்ச கர்ஜந்தஶ்ச ப்லவம்கமாஃ। தமசிந்த்யமஸஹ்யம் ச ஹ்யத்புதம் லோமஹர்ஷணம்
வானரர்கள் தாவி, நீந்தி, முழக்கமிடும் போது, எண்ணிக்கையற்ற, ஆச்சரியமூட்டும், நினைக்க முடியாத, பயமுறுத்தும் அந்த பாலத்தை அவர்கள் பார்த்து வியந்தார்கள்.
தத்ரு'ஶுஃ ஸர்வபூதாநி ஸாகரே ஸேதுபந்தநம்। தாநி கோடிஸஹஸ்ராணி வாநராணாம் மஹௌஜஸாம்
அந்த வலிமைமிக்க கோடி கணக்கான வானரர்கள் கடலில் பாலம் கட்டும் அதிசயத்தைக் காண எல்லா உயிரினங்களும் பார்த்தன.
பத்நந்தஃ ஸாகரே ஸேதும் ஜக்முஃ பாரம் மஹோததேஃ। விஶாலஃ ஸுக்ரு'தஃ ஶ்ரீமாந் ஸுபூமிஃ ஸுஸமாஹிதஃ
கடலில் பாலம் கட்டிக்கொண்டே இருந்த வானரர்கள், அந்த பெரிய சமுத்திரத்தின் அக்கரை அடைந்தார்கள்; அந்தப் பாலம் அகலமாகவும், நன்றாக கட்டப்பட்டதாகவும், அழகாகவும், உறுதியாகவும் இருந்தது.
அஶோபத மஹாந் ஸேதுஃ ஸீமந்த இவ ஸாகரே। ததஃ பாரே ஸமுத்ரஸ்ய கதாபாணிர்விபீஷணஃ
அந்தப் பெரிய பாலம் கடலில் ஒரு எல்லை கோடு போல பிரகாசித்தது; பின்னர், கடலின் அக்கரையில், கையில்கடிகோல் வைத்த விபீஷணன் நின்றான்.
பரேஷாமபிகாதார்தமதிஷ்டத் ஸசிவைஃ ஸஹ। ஸுக்ரீவஸ்து ததஃ ப்ராஹ ராமம் ஸத்யபராக்ரமம்
அவன் தன் அமைச்சர்களுடன் சேர்ந்து எதிரிகளை எதிர்க்கத் தயார் நிலையில் நின்றான்; அப்போது சுக்ரீவன், உண்மையான வீரனான இராமனிடம் பேசினான்.
ஹநூமந்தம் த்வமாரோஹ அங்கதம் த்வத லக்ஷ்மணஃ। அயம் ஹி விபுலோ வீர ஸாகரோ மகராலயஃ
இராமா, உன்னை அனுமன் தூக்கிக் கொண்டு செல்லட்டும்; லக்ஷ்மணா, நீ அங்கதன் மீது ஏறிச் செல்லவும்; இந்தப் பெரும் கடல், மகரங்களின் இல்லம், நம்மை எதிர்கொள்கிறது.
வைஹாயஸௌ யுவாமேதௌ வாநரௌ தாரயிஷ்யதஃ। அக்ரதஸ்தஸ்ய ஸைந்யஸ்ய ஶ்ரீமாந் ராமஃ ஸலக்ஷ்மணஃ
வானில் பறக்கக்கூடிய இந்த இரண்டு வானரர்கள் உங்களை இருவரையும் சுமப்பார்கள்; புகழ்பெற்ற இராமன், லக்ஷ்மணனுடன், அந்த இராணுவத்தின் முன்னணி போகிறார்.
ஜகாம தந்வீ தர்மாத்மா ஸுக்ரீவேண ஸமந்விதஃ। அந்யே மத்யேந கச்சந்தி பார்ஶ்வதோऽந்யே ப்லவம்கமாஃ
தனது வில்லுடன் தர்மத்தை பின்பற்றும் இராமன், சுக்ரீவனுடன் முன்னே சென்றான்; மற்றவர்கள் நடுவில் சென்றார்கள், சில வானரர்கள் பக்கமாக நகர்ந்தார்கள்.
ஸலிலம் ப்ரபதந்த்யந்யே மார்கமந்யே ப்ரபேதிரே। கேசித் வைஹாயஸகதாஃ ஸுபர்ணா இவ புப்லுவுஃ
சிலர் நீரில் விழுந்தார்கள், சிலர் கரையை அடைந்தார்கள்; சிலர் வானில் பறக்கும் பெரிய பறவைகள் போல பறந்தார்கள்.
கோஷேண மஹதா கோஷம் ஸாகரஸ்ய ஸமுச்ச்ரிதம்। பீமமந்தர்ததே பீமா தரந்தீ ஹரிவாஹிநீ
பெரும் சத்தத்துடன், அந்த இராணுவத்தின் முழக்கம் கடலின் ஓசையை மிஞ்சி, பயமுறுத்தும் வானரப் படை கடலை கடந்தது.
வாநராணாம் ஹி ஸா தீர்ணா வாஹிநீ நலஸேதுநா। தீரே நிவிவிஶே ராஜ்ஞோ பஹுமூலபலோதகே
நளன் கட்டிய பாலத்தின் மூலம் வானரப் படை கடலை கடந்தது; அந்த இராணுவம், அரசருக்காக வேர், பழம், தண்ணீர் நிறைந்த கரையில் தங்கியது.
ததத்புதம் ராகவகர்ம துஷ்கரம் ஸமீக்ஷ்ய தேவாஃ ஸஹ ஸித்தசாரணைஃ। உபேத்ய ராமம் ஸஹஸா மஹர்ஷிபி- ஸ்தமப்யஷிஞ்சந் ஸுஶுபைர்ஜலைஃ ப்ரு'தக்
அந்த அதிசயமான, கடினமான இராகவனின் செயலைக் கண்டு, தேவர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள், பெரிய முனிவர்களுடன் விரைவாக வந்து, இராமனைத் தனித்தனியாக நல்ல நீரால் அபிஷேகம் செய்தார்கள்.
ஜயஸ்வ ஶத்ரூந் நரதேவ மேதிநீம் ஸஸாகராம் பாலய ஶாஶ்வதீஃ ஸமாஃ। இதீவ ராமம் நரதேவஸத்க்ரு'தம் ஶுபைர்வசோபிர்விவிதைரபூஜயந்
அரசனே, எதிரிகளை வெல்ல வேண்டும்; கடலுடன் கூடிய பூமியை நீண்ட காலம் ஆள வேண்டும் என்று பல நல்ல வார்த்தைகளால், மக்களால் மதிக்கப்படும் இராமனை அவர்கள் போற்றினார்கள்.
thumb|த்ரயோவிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே த்ரயோவிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௬-
மகிமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், யுத்த காண்டத்தின் இருபத்து மூன்றாவது சர்கம் இப்போது கேளுங்கள்.
நிமித்தாநி நிமித்தஜ்ஞோ த்ரு'ஷ்ட்வா லக்ஷ்மணபூர்வஜஃ। ஸௌமித்ரிம் ஸம்பரிஷ்வஜ்ய இதம் வசநமப்ரவீத்
அடையாளங்களை அறிந்த மூத்தவன், லக்ஷ்மணனின் அண்ணன், அந்த முன்னறிவிப்புகளை பார்த்து, சௌமித்ரியை அணைத்து, இவ்வாறு சொன்னான்.
பரிக்ரு'ஹ்யோதகம் ஶீதம் வநாநி பலவந்தி ச। பலௌகம் ஸம்விபஜ்யேமம் வ்யூஹ்ய திஷ்டேம லக்ஷ்மண
இனிமேல், குளிர்ந்த நீரும் காடுகளில் கிடைக்கும் பழங்களும் எடுத்துக்கொள்வோம். இந்தப் பெரும் படையைப் பிரித்து, அணிவகுப்பு அமைத்து நின்றுவோம், லக்ஷ்மணா.
லோகக்ஷயகரம் பீமம் பயம் பஶ்யாம்யுபஸ்திதம்। ப்ரபர்ஹணம் ப்ரவீராணாம்ரு'க்ஷவாநரரக்ஷஸாம்
உலகத்தை அழிக்கும் பேர்பயம் நம்மை நெருங்கி வருகிறது என்று எனக்குத் தெரிகிறது. வனர்க்கள், கரடிகள், ராட்சதர்கள் ஆகிய வலிமைமிக்கோர் இடையே கொடிய கொலைகள் நடக்கப்போகின்றன.
வாதாஶ்ச கலுஷா வாந்தி கம்பதே ச வஸும்தரா। பர்வதாக்ராணி வேபந்தே பதந்தி ச மஹீருஹாஃ
கெட்ட வாசனை கொண்ட காற்றுகள் வீசுகின்றன; பூமி நடுங்குகிறது; மலை உச்சிகள் அதிர்கின்றன; பெரிய மரங்கள் விழுகின்றன.
மேகாஃ க்ரவ்யாதஸம்காஶாஃ பருஷாஃ பருஷஸ்வநாஃ। க்ரூராஃ க்ரூரம் ப்ரவர்ஷந்தி மிஶ்ரம் ஶோணிதபிந்துபிஃ
மாமிசம் உண்ணும் விலங்குகளைப் போல், கடுமையான சத்தத்துடன், கொடூரமான மேகங்கள் கலந்த ரத்தம்துளிகள் பொழிகின்றன.
ரக்தசந்தநஸம்காஶா ஸம்த்யா பரமதாருணா। ஜ்வலதஃ ப்ரபதத்யேததாதித்யாதக்நிமண்டலம்
சாயங்காலம் ரத்தச்சந்தனத்தைப் போல் தீவிரமாக சிவப்பாக உள்ளது; எரிகின்ற சூரியனிலிருந்து ஒரு தீவட்டம் கீழே விழுகிறது.
தீநா தீநஸ்வராஃ க்ரூராஃ ஸர்வதோ ம்ரு'கபக்ஷிணஃ। ப்ரத்யாதித்யம் விநர்தந்தி ஜநயந்தோ மஹத்பயம்
எங்கும், விலங்குகளும் பறவைகளும் துயரத்துடன், துயரமான சத்தத்தில், சூரியனை நோக்கி கத்தி, பெரும் பயத்தை எழுப்புகின்றன.
ரஜந்யாமப்ரகாஶஸ்து ஸம்தாபயதி சந்த்ரமாஃ। க்ரு'ஷ்ணரக்தாம்ஶுபர்யந்தோ லோகக்ஷய இவோதிதஃ
இரவில் ஒளியில்லாத சந்திரன், கருப்பு சிவப்பு விளிம்புகளுடன், அதன் கதிர்களால் வலியை உண்டாக்குகிறது; உலகத்தை அழிக்க வந்தது போல் தெரிகிறது.
ஹ்ரஸ்வோ ரூக்ஷோऽப்ரஶஸ்தஶ்ச பரிவேஷஸ்து லோஹிதஃ। ஆதித்யே விமலே நீலம் லக்ஷ்ம லக்ஷ்மண த்ரு'ஶ்யதே
தெளிவான சூரியனைச் சுற்றி, குறுகிய, கடுமையான, தீமையைக் குறிக்கும் சிவப்பு வட்டம் தெரிகிறது, லக்ஷ்மணா; மேலும், நீலக் களங்கமும் உள்ளது.
ரஜஸா மஹதா சாபி நக்ஷத்ராணி ஹதாநி ச। யுகாந்தமிவ லோகாநாம் பஶ்ய ஶம்ஸந்தி லக்ஷ்மண
பெரும் தூசிப்படலம் காரணமாக நட்சத்திரங்கள் மறைந்துள்ளன; இதைப் பார், லக்ஷ்மணா, இவை உலகத்தின் முடிவை அறிவிக்கின்றன.
காகாஃ ஶ்யேநாஸ்ததா நீசா க்ரு'த்ராஃ பரிபதந்தி ச। ஶிவாஶ்சாப்யஶுபாந் நாதாந் நதந்தி ஸுமஹாபயாந்
காகங்கள், பருந்துகள், கழுகுகள் கீழே பறக்கின்றன; நரி போன்றவை தீமையைச் சுட்டும் பயங்கரமான சத்தத்தில் ஊளையிடுகின்றன.
ஶைலைஃ ஶூலைஶ்ச கட்கைஶ்ச விமுக்தைஃ கபிராக்ஷஸைஃ। பவிஷ்யத்யாவ்ரு'தா பூமிர்மாம்ஸஶோணிதகர்தமா
மலைகள், ஈட்டிகள், வாள்கள், குரங்குகள் மற்றும் ராட்சதர்களின் உடல்கள் ஆகியவற்றால் பூமி நிரம்பி, இறைச்சி மற்றும் இரத்தக் களிமண்ணாக மாறும்.
க்ஷிப்ரமத்யைவ துர்தர்ஷாம் புரீம் ராவணபாலிதாம்। அபியாம ஜவேநைவ ஸர்வைர்ஹரிபிராவ்ரு'தாஃ
இன்றே, எல்லா வானரங்களும் சூழ, ராவணன் ஆளும் அந்தக் கடுமையான நகரை மிக வேகமாகச் சென்று தாக்குவோம்.
இத்யேவமுக்த்வா தந்வீ ஸ ராமஃ ஸம்க்ராமதர்ஷணஃ। ப்ரதஸ்தே புரதோ ராமோ லங்காமபிமுகோ விபுஃ
இவ்வாறு கூறிய பின், வில்லாளி, போர்க்களத்தை அச்சுறுத்தும் ராமன், முன்னணியில் இருந்து இலங்கையை நோக்கி புறப்பட்டார்.
ஸவிபீஷணஸுக்ரீவாஃ ஸர்வே தே வாநரர்ஷபாஃ। ப்ரதஸ்திரே விநர்தந்தோ த்ரு'தாநாம் த்விஷதாம் வதே
விபீஷணனும் சுக்ரீவனும் உடன், எல்லா முன்னணி வானரங்களும் எதிரிகளை அழிக்க உறுதி கொண்டு, பெருமையாகக் கத்திக்கொண்டு புறப்பட்டனர்.