மூடோऽப்ரகல்போऽவிநயோபபந்ந- ஸ்தீக்ஷ்ணஸ்வபாவோऽல்பமதிர்துராத்மா। மூர்கஸ்த்வமத்யந்தஸுதுர்மதிஶ்ச த்வமிந்த்ரஜித் பாலதயா ப்ரவீஷி
நீ அறிவில்லாதவன், துணிவில்லாதவன், மரியாதை இல்லாதவன், கடுமையான மனம் கொண்டவன், குறைந்த அறிவுடையவன், தீய மனம் கொண்டவனும், மிக மோசமான முட்டாளும்; இந்திரஜித், நீ சிறுவனாக இருப்பதால் இப்படிப் பேசுகிறாய்.
கோ ப்ரஹ்மதண்டப்ரதிமப்ரகாஶா- நர்சிஷ்மதஃ காலநிகாஶரூபாந்। ஸஹேத பாணாந் யமதண்டகல்பாந் ஸமக்ஷமுக்தாந் யுதி ராகவேண
பிரம்மாவின் தண்டைப் போல் ஜ்வலிக்கும், காலனைக் போன்ற உருவமுடைய, யமனின் தண்டைப் போல் பயங்கரமான ராகவனின் அம்புகளை யுத்தத்தில் எதிர்த்து நிற்க யார் முடியும்?
தநாநி ரத்நாநி ஸுபூஷணாநி வாஸாம்ஸி திவ்யாநி மணீம்ஶ்ச சித்ராந்। ஸீதாம் ச ராமாய நிவேத்ய தேவீம் வஸேம ராஜந்நிஹ வீதஶோகாஃ
செல்வம், ரத்தினங்கள், அழகான ஆபரணங்கள், தெய்வீக vasthiram, பலவகை மாணிக்கங்கள், சீதாதேவியை ராமனிடம் ஒப்படைத்து, அரசே, நாம் இங்கு கவலையின்றி வாழலாம்.
thumb|ஷோடஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே ஷோடஶஃ ஸர்கஃ ॥௬-
இப்போது வால்மீகி ராமாயணத்தின் யுத்த காண்டத்தில் பதினாறாவது அதிகாரத்தைக் கேளுங்கள்.
ஸுநிவிஷ்டம் ஹிதம் வாக்யமுக்தவந்தம் விபீஷணம்। அப்ரவீத் பருஷம் வாக்யம் ராவணஃ காலசோதிதஃ
நல்ல யோசனையோடு பயனுள்ள வார்த்தைகளைச் சொன்ன விபீஷணனிடம், விதியின் ஆணையால் ராவணன் கடுமையான வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
வஸேத் ஸஹ ஸபத்நேந க்ருத்தேநாஶீவிஷேண ச। ந து மித்ரப்ரவாதேந ஸம்வஸேச்சத்ருஸேவிநா
ஒருவன் பகைமையுள்ள இரண்டாவது மனைவியுடன் கூட வாழலாம், கோபம் கொண்ட பாம்புடன் கூட வாழலாம்; ஆனால் நட்பாக நடிக்கும் பகைவருடன் ஒருபோதும் வாழக்கூடாது.
ஜாநாமி ஶீலம் ஜ்ஞாதீநாம் ஸர்வலோகேஷு ராக்ஷஸ। ஹ்ரு'ஷ்யந்தி வ்யஸநேஷ்வேதே ஜ்ஞாதீநாம் ஜ்ஞாதயஃ ஸதா
எங்கெங்கும் உறவினர்களின் இயல்பை நான் அறிவேன், ராட்சசா; துன்பம் வந்தால், உறவினர்கள் எப்போதும் அதில் மகிழ்வதுதான்.
ப்ரதாநம் ஸாதகம் வைத்யம் தர்மஶீலம் ச ராக்ஷஸ। ஜ்ஞாதயோऽப்யவமந்யந்தே ஶூரம் பரிபவந்தி ச
தலைவராக இருந்தாலும், திறமையாளர், மருத்துவர், தர்மம் காக்கும் நல்லவர் என்றாலும் கூட, உறவினர்கள் வீரனை மதிக்காமல் இகழ்வார்கள்.
நித்யமந்யோந்யஸம்ஹ்ரு'ஷ்டா வ்யஸநேஷ்வாததாயிநஃ। ப்ரச்சந்நஹ்ரு'தயா கோரா ஜ்ஞாதயஸ்து பயாவஹாஃ
உறவினர்கள் எப்போதும் ஒருவருக்கொருவர் துன்பத்தில் மகிழ்வோர், பகைமையுள்ளோர், உள்ளத்தை மறைப்போர், பயங்கரமானோர்; உண்மையில் அவர்கள் பயத்தைத் தருவோர்.
ஶ்ரூயந்தே ஹஸ்திபிர்கீதாஃ ஶ்லோகாஃ பத்மவநே புரா। பாஶஹஸ்தாந் நராந் த்ரு'ஷ்ட்வா ஶ்ரு'ணுஷ்வ கததோ மம
கொன்றை வனத்தில் யானைகள் பாடிய பாடல்களை முன்பு கேட்டோம்; கயிற்றால் கட்டப்பட்ட மனிதர்களை பார்த்து நான் சொல்வதை நீ கேள்.
நாக்நிர்நாந்யாநி ஶஸ்த்ராணி ந நஃ பாஶா பயாவஹாஃ। கோராஃ ஸ்வார்தப்ரயுக்தாஸ்து ஜ்ஞாதயோ நோ பயாவஹாஃ
நமக்கு தீயோ, வேறு ஆயுதங்களோ, கயிற்களோ பயமில்லை; ஆனால் சொந்த உறவினர்கள் சுயநலத்தால் செய்யும் தீமைகள் தான் உண்மையில் பயங்கரமானவை.
உபாயமேதே வக்ஷ்யந்தி க்ரஹணே நாத்ர ஸம்ஶயஃ। க்ரு'த்ஸ்நாத் பயாஜ்ஜ்ஞாதிபயம் குகஷ்டம் விஹிதம் ச நஃ
அவர்கள் நம்மை பிடிக்க வழிகளை கண்டுபிடிப்பார்கள் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை; அவர்களுக்குப் பயந்து நாங்கள் இந்த கடுமையான விதியை ஏற்படுத்தியுள்ளோம்.
வித்யதே கோஷு ஸம்பந்நம் வித்யதே ஜ்ஞாதிதோ பயம்। வித்யதே ஸ்த்ரீஷு சாபல்யம் வித்யதே ப்ராஹ்மணே தபஃ
பசுக்களில் செல்வம் உள்ளது; உறவினர்களிடமிருந்து பயம் உண்டு; பெண்களில் சஞ்சலத்தன்மை இருக்கும்; பிராமணர்களிடம் தவம் உள்ளது.
ததோ நேஷ்டமிதம் ஸௌம்ய யதஹம் லோகஸத்க்ரு'தஃ। ஐஶ்வர்யமபிஜாதஶ்ச ரிபூணாம் மூர்த்நி ச ஸ்திதஃ
அதனால், நல்லவரே, உலகில் மதிப்பு பெற்றும், செல்வம் பெற்றும், பகைவர்களை வென்றும், இதை நான் விரும்பவில்லை.
யதா புஷ்கரபத்ரேஷு பதிதாஸ்தோயபிந்தவஃ। ந ஶ்லேஷமபிகச்சந்தி ததாநார்யேஷு ஸௌஹ்ரு'தம்
தாமரை இலை மீது துளிகள் விழுந்தாலும் ஒட்டாமல் போகும் போல, நல்லொழுக்கமில்லாதவர்களிடம் நட்பு நிலைக்காது.
யதா ஶரதி மேகாநாம் ஸிஞ்சதாமபி கர்ஜதாம்। ந பவத்யம்புஸம்க்லேதஸ்ததாநார்யேஷு ஸௌஹ்ரு'தம்
பூசணி காலத்தில் மேகங்கள் முழங்கியும் மழை பொழிந்தாலும், அந்த நீர் நிலத்தில் கலக்காதது போல, நல்லொழுக்கமில்லாதவர்களிடம் நட்பு நிலைபெறாது.
யதா மதுகரஸ்தர்ஷாத் ரஸம் விந்தந்ந திஷ்டதி। ததா த்வமபி தத்ரைவ ததாநார்யேஷு ஸௌஹ்ரு'தம்
தேனீக்கு தாகம் இருந்தாலும் தேன் இல்லாத இடத்தில் தங்காமல் போகும் போல, நல்லொழுக்கமில்லாதவர்களிடம் நட்பு நிலைபெறாது.
யதா மதுகரஸ்தர்ஷாத் காஶபுஷ்பம் பிபந்நபி। ரஸமத்ர ந விந்தேத ததாநார்யேஷு ஸௌஹ்ரு'தம்
தேனீ தாகம் தீர காஷ் மலரில் இருந்து குடித்தாலும், இனிமை கிடைக்காது; அதுபோல, நல்லொழுக்கமில்லாதவர்களிடம் நட்பு பயனளிக்காது.
யதா பூர்வம் கஜஃ ஸ்நாத்வா க்ரு'ஹ்ய ஹஸ்தேந வை ரஜஃ। தூஷயத்யாத்மநோ தேஹம் ததாநார்யேஷு ஸௌஹ்ரு'தம்
யானை குளித்து முடித்த பின்பு தன் தும்பிக்கையால் தூசி எடுத்து தன் உடலை அழுக்காக்கும் போல, நல்லொழுக்கமில்லாதவர்களிடம் நட்பு துன்பம் தரும்.
இத்யுக்தஃ பருஷம் வாக்யம் ந்யாயவாதீ விபீஷணஃ। உத்பபாத கதாபாணிஶ்சதுர்பிஃ ஸஹ ராக்ஷஸைஃ
இவ்வாறு கடுமையான வார்த்தைகள் கேட்டு, நீதிமொழி பேசும் விபீஷணன், கையிலே கோலை எடுத்துக் கொண்டு நான்கு ராட்சசர்களுடன் எழுந்தான்.
அப்ரவீச்ச ததா வாக்யம் ஜாதக்ரோதோ விபீஷணஃ। அந்தரிக்ஷகதஃ ஶ்ரீமாந் ப்ராதா வை ராக்ஷஸாதிபம்
அப்போது கோபம் கொண்ட, புகழ் பெற்ற விபீஷணன், ஆகாயத்தில் நின்று, தன் சகோதரரான ராட்சசாதிபதிக்கு இவ்வாறு சொன்னான்.
ஸ த்வம் ப்ராந்தோऽஸி மே ராஜந் ப்ரூஹி மாம் யத் யதிச்சஸி। ஜ்யேஷ்டோ மாந்யஃ பித்ரு'ஸமோ ந ச தர்மபதே ஸ்திதஃ। இதம் ஹி பருஷம் வாக்யம் ந க்ஷமாம்யக்ரஜஸ்ய தே
நீ எனக்காக தவறாக நினைக்கிறாய், அரசே; நீ விரும்பும் எதையும் என்னிடம் சொல்லு. மூத்தவன் தந்தைபோல் மதிக்கப்பட வேண்டும்; ஆனால் நீ தர்ம பாதையில் நடப்பதில்லை. பெரியண்ணா, உன்னிடம் இருந்து இவ்வாறு கடுமையான வார்த்தைகள் நான் சகிக்க முடியாது.
ஸுநீதம் ஹிதகாமேந வாக்யமுக்தம் தஶாநந। ந க்ரு'ஹ்ணந்த்யக்ரு'தாத்மாநஃ காலஸ்ய வஶமாகதாஃ
பத்துத் தலை கொண்டவரே, நன்மை விரும்பி சொன்ன நல்ல வார்த்தைகளை, அறிவில்லாதவரும், காலத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பவரும் ஏற்கமாட்டார்கள்.
ஸுலபாஃ புருஷா ராஜந் ஸததம் ப்ரியவாதிநஃ। அப்ரியஸ்ய ச பத்யஸ்ய வக்தா ஶ்ரோதா ச துர்லபஃ
அரசே, எப்போதும் இனிமையான வார்த்தைகள் பேசும் மனிதர்கள் எளிதில் கிடைப்பார்கள்; ஆனால், கடினமானாலும் பயனுள்ளதை பேசும், கேட்கும் ஒருவரை கண்டுபிடிப்பது அரிது.
பத்தம் காலஸ்ய பாஶேந ஸர்வபூதாபஹாரிணஃ। ந நஶ்யந்தமுபேக்ஷே த்வாம் ப்ரதீப்தம் ஶரணம் யதா
எல்லா உயிர்களையும் அழிக்கும் காலத்தின் பாசத்தில் கட்டப்பட்டுள்ள நீ அழிந்து கொண்டிருக்கும்போது, நான் உன்னை கவனிக்காமல் விட்டுவிட மாட்டேன்; எரிகின்ற அடைக்கலையை யாரும் புறக்கணிக்காதது போல.
தீப்தபாவகஸம்காஶைஃ ஶிதைஃ காஞ்சநபூஷணைஃ। ந த்வாமிச்சாம்யஹம் த்ரஷ்டும் ராமேண நிஹதம் ஶரைஃ
தீ போல ஜொலிக்கும், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்புகளால், ராமனால் நீ வீழ்வதை நான் பார்க்க விரும்பவில்லை.
ஶூராஶ்ச பலவந்தஶ்ச க்ரு'தாஸ்த்ராஶ்ச நரா ரணே। காலாபிபந்நாஃ ஸீதந்தி யதா வாலுகஸேதவஃ
வீரரும், வலிமைமிக்கவரும், ஆயுதங்களில் தேர்ந்தவரும் போர் வெளியில் காலத்தின் கட்டுப்பாட்டில் சோர்ந்து விடுகிறார்கள்; அது போல, மணல் அடுக்குகள் இடிந்து விழும்.
தந்மர்ஷயது யச்சோக்தம் குருத்வாத்திதமிச்சதா। ஆத்மாநம் ஸர்வதா ரக்ஷ புரீம் சேமாம் ஸராக்ஷஸாம்। ஸ்வஸ்தி தேऽஸ்து கமிஷ்யாமி ஸுகீ பவ மயா விநா
நான் சொன்னதை பொறுமையுடன் ஏற்க வேண்டும்; அது மதிப்புடன், உனக்கு நன்மை வேண்டி சொன்னது. எப்படியும் நீயும், இந்த நகரமும், எல்லா ராட்சசர்களும் பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டும். உனக்கு நல்வாழ்த்து; நான் போகிறேன். என்னை இல்லாமல் நீ சந்தோஷமாக இரு.
நிவார்யமாணஸ்ய மயா ஹிதைஷிணா ந ரோசதே தே வசநம் நிஶாசர। பராந்தகாலே ஹி கதாயுஷோ நரா ஹிதம் ந க்ரு'ஹ்ணந்தி ஸுஹ்ரு'த்பிரீரிதம்
நான் உனக்கு நன்மை விரும்பி அடக்க முயன்றும், என் வார்த்தைகள் உனக்கு பிடிக்கவில்லை, இரவு நடமாடுவோனே. உயிர் முடிவுக்கு வந்தவர்கள், நண்பர்கள் சொல்வதை நன்மை என்றாலும் ஏற்க மாட்டார்கள்.
thumb|ஸப்ததஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே ஸப்ததஶஃ ஸர்கஃ ॥௬-
புகழ் பெற்ற வால்மீகி இராமாயணத்தில், யுத்த காண்டத்தின் பதினேழாவது சர்கம் கேளுங்கள்.