ந ராவணோ நாதிபலஸ்த்ரிஶீர்ஷோ ந கும்பகர்ணஸ்ய ஸுதோ நிகும்பஃ। ந சேந்த்ரஜித் தாஶரதிம் ப்ரவோடும் த்வம் வா ரணே ஶக்ரஸமம் ஸமர்தஃ
இராவணனோ, மிகுந்த பலம் கொண்ட திரிசீர்ஷனோ, கும்பகர்ணனின் மகன் நிகும்பனோ, இந்திரஜித்தோ, நீயோ—even இந்திரனுக்கு சமமாக இருந்தாலும்—தசரதனின் மகனைப் போரில் வெல்ல முடியாது.
தேவாந்தகோ வாபி நராந்தகோ வா ததாதிகாயோऽதிரதோ மஹாத்மா। அகம்பநஶ்சாத்ரிஸமாநஸாரஃ ஸ்தாதும் ந ஶக்தா யுதி ராகவஸ்ய
தேவாந்தகனோ, நராந்தகனோ, மிகப்பெரிய வீரன் அதிகாயனோ, மலையை ஒத்த வலிமை கொண்ட அகம்பனனோ—இவர்கள் யாரும் இராகவனைப் போரில் எதிர்த்து நிற்க முடியாது.
அயம் ச ராஜா வ்யஸநாபிபூதோ மித்ரைரமித்ரப்ரதிமைர்பவத்பிஃ। அந்வாஸ்யதே ராக்ஷஸநாஶநார்தே தீக்ஷ்ணஃ ப்ரக்ரு'த்யா ஹ்யஸமீக்ஷகாரீ
இந்த அரசன் துன்பத்தில் மூழ்கியிருக்க, பகைவரைப் போல நடக்கும் நண்பர்களான நீங்களும் அவனைப் பின்தொடர்கிறீர்கள்; ராக்ஷசர்களை அழிக்கவே இவன் முயல்கிறான்; இயல்பாகவே கடுமையானவன், யோசனை இல்லாமல் செய்கிறான்.
அநந்தபோகேந ஸஹஸ்ரமூர்த்நா நாகேந பீமேந மஹாபலேந। பலாத் பரிக்ஷிப்தமிமம் பவந்தோ ராஜாநமுத்க்ஷிப்ய விமோசயந்து
முடிவில்லாத சுருள்கள் கொண்ட ஆயிரம் தலை கொண்ட அந்த பயங்கரமான பாம்பு பிடியில் சிக்கியுள்ள அரசனைச் சுற்றி, நீங்கள் அனைவரும் சேர்ந்து வலியால் அவனை விடுவிக்க வேண்டும்.
யாவத்தி கேஶக்ரஹணாத் ஸுஹ்ரு'த்பிஃ ஸமேத்ய ஸர்வைஃ பரிபூர்ணகாமைஃ। நிக்ரு'ஹ்ய ராஜா பரிரக்ஷிதவ்யோ பூதைர்யதா பீமபலைர்க்ரு'ஹீதஃ
அவன் தலைமுடியைப் பிடித்து, ஆசைகள் நிறைந்த நண்பர்கள் அனைவரும் கூடி அரசனை அடக்குவதற்கு முன்பே, அவனைப் பாதுகாக்க வேண்டும்; எப்படி பயங்கரமான வலிமை கொண்ட உயிர்கள் பிடிக்கப்பட்டவரை காப்பாற்றுகிறார்களோ, அப்படியே.
ஸுவாரிணா ராகவஸாகரேண ப்ரச்சாத்யமாநஸ்தரஸா பவத்பிஃ। யுக்தஸ்த்வயம் தாரயிதும் ஸமேத்ய காகுத்ஸ்தபாதாலமுகே பதந் ஸஃ
இராகவனின் படை என்ற பெருங்கடலில் அரசன் விரைவாக மூழ்கிக் கொண்டிருக்க, நீங்கள் அனைவரும் சேர்ந்து அவனை மீட்டிட வேண்டும்; இல்லையெனில் அவன் காகுத்ஸ்தரின் பாதாள வாயில் விழுந்துவிடுவான்.
இதம் புரஸ்யாஸ்ய ஸராக்ஷஸஸ்ய ராஜ்ஞஶ்ச பத்யம் ஸஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநஸ்ய। ஸம்யக்கி வாக்யம் ஸ்வமதம் ப்ரவீமி நரேந்த்ரபுத்ராய ததாது மைதிலீம்
இராக்கஷசர்களின் நகரத்துக்கும், அரசனுக்கும், நண்பர்களுக்கும் இது நல்லது; நான் உண்மையாகச் சொல்கிறேன்—மகாபுருஷனுக்கு மைதிலியை வழங்க வேண்டும்.
பரஸ்ய வீர்யம் ஸ்வபலம் ச புத்த்வா ஸ்தாநம் க்ஷயம் சைவ ததைவ வ்ரு'த்திம்। ததா ஸ்வபக்ஷேऽப்யநும்ரு'ஶ்ய புத்த்யா வதேத் க்ஷமம் ஸ்வாமிஹிதம் ஸ மந்த்ரீ
பகைவரின் வலிமையும், தங்களுடைய நிலையும், வீழ்ச்சியும், வளர்ச்சியும் நன்கு ஆராய்ந்து, தன் பக்கம் எப்படி என்பதை அறிவுடன் பரிசீலித்து, அரசனுக்குப் பயனாகவும் ஏற்றதாகவும் அமைச்சன் சொல்ல வேண்டும்.
thumb|பஞ்சதஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே பஞ்சதஶஃ ஸர்கஃ ॥௬-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், யுத்த காண்டத்தின் பதினைந்தாவது அதிகாரத்தை இப்போது கேளுங்கள்.
ப்ரு'ஹஸ்பதேஸ்துல்யமதேர்வசஸ்த- ந்நிஶம்ய யத்நேந விபீஷணஸ்ய। ததோ மஹாத்மா வசநம் பபாஷே தத்ரேந்த்ரஜிந்நைர்ரு'தயூதமுக்யஃ
பிருகஸ்பதிக்கு சமமான புத்தி கொண்ட விபீஷணனின் வார்த்தைகளை கவனமாகக் கேட்ட பிறகு, அங்கு ராக்ஷசர்களின் தலைவரான மகாத்மா இந்திரஜித் இவ்வாறு பேசினான்.
கிம் நாம தே தாத கநிஷ்ட வாக்ய- மநர்தகம் வை பஹுபீதவச்ச। அஸ்மிந் குலே யோऽபி பவேந்ந ஜாதஃ ஸோऽபீத்ரு'ஶம் நைவ வதேந்ந குர்யாத்
தம்பி, ஏன் பயம் நிறைந்த, பயனற்ற வார்த்தைகளைச் சொல்கிறாய்? இந்தக் குடும்பத்தில் பிறந்தவர்—even வளராதவராக இருந்தாலும்—இப்படிச் சொல்லவோ செய்யவோ மாட்டார்.
ஸத்த்வேந வீர்யேண பராக்ரமேண தைர்யேண ஶௌர்யேண ச தேஜஸா ச। ஏகஃ குலேऽஸ்மிந் புருஷோ விமுக்தோ விபீஷணஸ்தாத கநிஷ்ட ஏஷஃ
நல்லொழுக்கம், வலிமை, வீரம், துணிச்சல், பராக்கிரமம், ஒளி—இவற்றில் ஒரே ஒருவர் தான் இந்தக் குடும்பத்தில் விலகியிருக்கிறார்; அதுவும் நீயே, தம்பி விபீஷணா.
கிம் நாம தௌ மாநுஷராஜபுத்ரா- வஸ்மாகமேகேந ஹி ராக்ஷஸேந। ஸுப்ராக்ரு'தேநாபி நிஹந்துமேதௌ ஶக்யௌ குதோ பீஷயஸே ஸ்ம பீரோ
மனித அரசரின் அந்த இருவரை, சாதாரண சக்தி கொண்ட ஒரே ஒரு ராக்ஷசனாலும் கூட வெல்ல முடியாது என்று சொல்லி எங்களை ஏன் பயமுறுத்துகிறாய்?
த்ரிலோகநாதோ நநு தேவராஜஃ ஶக்ரோ மயா பூமிதலே நிவிஷ்டஃ। பயார்பிதாஶ்சாபி திஶஃ ப்ரபந்நாஃ ஸர்வே ததா தேவகணாஃ ஸமக்ராஃ
மூன்று உலகங்களின் அதிபதி இந்திரனை, தேவ ராஜாவை, பூமியில் நான் அடக்கியேன் அல்லவா? அப்போது எல்லா தேவர்கள் பயந்து திசைகளில் ஓடினர்.
ஐராவதோ நிஃஸ்வநமுந்நதந் ஸ நிபாதிதோ பூமிதலே மயா து। விக்ரு'ஷ்ய தந்தௌ து மயா ப்ரஸஹ்ய வித்ராஸிதா தேவகணாஃ ஸமக்ராஃ
ஐராவதம் உருமென்று கத்திக்கொண்டே தரையில் வீழ்த்தியது நான்தான்; அவனுடைய பற்களை வலியோடு இழுத்தேன், அதனால் எல்லா தேவர்களும் பயந்து ஓடினர்.
ஸோऽஹம் ஸுராணாமபி தர்பஹந்தா தைத்யோத்தமாநாமபி ஶோககர்தா। கதம் நரேந்த்ராத்மஜயோர்ந ஶக்தோ மநுஷ்யயோஃ ப்ராக்ரு'தயோஃ ஸுவீர்யஃ
நான் தேவர்களின் பெருமையை அழிப்பவனும், அசுரர்களுக்குத் துயரம் தருவனும் ஆக இருக்க, மனிதரான அரசரின் இருவரை வெல்ல முடியாதவனாக நான் எப்படி இருக்க முடியும்?
அதேந்த்ரகல்பஸ்ய துராஸதஸ்ய மஹௌஜஸஸ்தத் வசநம் நிஶம்ய। ததோ மஹார்தம் வசநம் பபாஷே விபீஷணஃ ஶஸ்த்ரப்ரு'தாம் வரிஷ்டஃ
இந்திரனைப் போல் வலிமைமிக்க, அணுக முடியாத இந்திரஜித்தின் வார்த்தைகளை கேட்ட விலக்கமுடியாத ஆயுதங்களை ஏந்தும் விபீஷணன், மிக முக்கியமான வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
ந தாத மந்த்ரே தவ நிஶ்சயோऽஸ்தி பாலஸ்த்வமத்யாப்யவிபக்வபுத்திஃ। தஸ்மாத் த்வயாப்யாத்மவிநாஶநாய வசோऽர்தஹீநம் பஹு விப்ரலப்தம்
கண்மணியே, உனக்கு நல்ல ஆலோசனையில் நிலைத்த மனம் இல்லை; நீ இன்னும் சிறுவன், உன் அறிவு முழுமையாக வளரவில்லை. அதனால், நீ அர்த்தமில்லாத பல வார்த்தைகளை பேசுகிறாய், அவை உனக்கே அழிவைத் தரும்.
புத்ரப்ரவாதேந து ராவணஸ்ய த்வமிந்த்ரஜிந்மித்ரமுகோऽஸி ஶத்ருஃ। யஸ்யேத்ரு'ஶம் ராகவதோ விநாஶம் நிஶம்ய மோஹாதநுமந்யஸே த்வம்
இப்போது நீ ராவணனின் மகனாகப் பேசினாலும், இந்திரஜித், நீ நட்பாக நடித்து எதிரியாகிவிட்டாய்; ராகவனுக்கு வரும் அழிவை நீ கேட்டு, அறியாமல் அதற்கு ஒப்புக்கொள்கிறாய்.
த்வமேவ வத்யஶ்ச ஸுதுர்மதிஶ்ச ஸ சாபி வத்யோ ய இஹாநயத் த்வாம்। பாலம் த்ரு'டம் ஸாஹஸிகம் ச யோऽத்ய ப்ராவேஶயந்மந்த்ரக்ரு'தாம் ஸமீபம்
நீயே கொல்லப்பட வேண்டியவன், தீய மனம் கொண்டவன்; உன்னை இங்கே கூட்டிவந்தவனும், இந்த பிடிவாதம் கொண்ட, துணிச்சலான சிறுவனை ஆலோசகர்களிடையே அழைத்தவனும், கொல்லப்பட வேண்டியவன்தான்.
மூடோऽப்ரகல்போऽவிநயோபபந்ந- ஸ்தீக்ஷ்ணஸ்வபாவோऽல்பமதிர்துராத்மா। மூர்கஸ்த்வமத்யந்தஸுதுர்மதிஶ்ச த்வமிந்த்ரஜித் பாலதயா ப்ரவீஷி
நீ அறிவில்லாதவன், துணிவில்லாதவன், மரியாதை இல்லாதவன், கடுமையான மனம் கொண்டவன், குறைந்த அறிவுடையவன், தீய மனம் கொண்டவனும், மிக மோசமான முட்டாளும்; இந்திரஜித், நீ சிறுவனாக இருப்பதால் இப்படிப் பேசுகிறாய்.
கோ ப்ரஹ்மதண்டப்ரதிமப்ரகாஶா- நர்சிஷ்மதஃ காலநிகாஶரூபாந்। ஸஹேத பாணாந் யமதண்டகல்பாந் ஸமக்ஷமுக்தாந் யுதி ராகவேண
பிரம்மாவின் தண்டைப் போல் ஜ்வலிக்கும், காலனைக் போன்ற உருவமுடைய, யமனின் தண்டைப் போல் பயங்கரமான ராகவனின் அம்புகளை யுத்தத்தில் எதிர்த்து நிற்க யார் முடியும்?
தநாநி ரத்நாநி ஸுபூஷணாநி வாஸாம்ஸி திவ்யாநி மணீம்ஶ்ச சித்ராந்। ஸீதாம் ச ராமாய நிவேத்ய தேவீம் வஸேம ராஜந்நிஹ வீதஶோகாஃ
செல்வம், ரத்தினங்கள், அழகான ஆபரணங்கள், தெய்வீக vasthiram, பலவகை மாணிக்கங்கள், சீதாதேவியை ராமனிடம் ஒப்படைத்து, அரசே, நாம் இங்கு கவலையின்றி வாழலாம்.
thumb|ஷோடஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே ஷோடஶஃ ஸர்கஃ ॥௬-
இப்போது வால்மீகி ராமாயணத்தின் யுத்த காண்டத்தில் பதினாறாவது அதிகாரத்தைக் கேளுங்கள்.
ஸுநிவிஷ்டம் ஹிதம் வாக்யமுக்தவந்தம் விபீஷணம்। அப்ரவீத் பருஷம் வாக்யம் ராவணஃ காலசோதிதஃ
நல்ல யோசனையோடு பயனுள்ள வார்த்தைகளைச் சொன்ன விபீஷணனிடம், விதியின் ஆணையால் ராவணன் கடுமையான வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
வஸேத் ஸஹ ஸபத்நேந க்ருத்தேநாஶீவிஷேண ச। ந து மித்ரப்ரவாதேந ஸம்வஸேச்சத்ருஸேவிநா
ஒருவன் பகைமையுள்ள இரண்டாவது மனைவியுடன் கூட வாழலாம், கோபம் கொண்ட பாம்புடன் கூட வாழலாம்; ஆனால் நட்பாக நடிக்கும் பகைவருடன் ஒருபோதும் வாழக்கூடாது.
ஜாநாமி ஶீலம் ஜ்ஞாதீநாம் ஸர்வலோகேஷு ராக்ஷஸ। ஹ்ரு'ஷ்யந்தி வ்யஸநேஷ்வேதே ஜ்ஞாதீநாம் ஜ்ஞாதயஃ ஸதா
எங்கெங்கும் உறவினர்களின் இயல்பை நான் அறிவேன், ராட்சசா; துன்பம் வந்தால், உறவினர்கள் எப்போதும் அதில் மகிழ்வதுதான்.
ப்ரதாநம் ஸாதகம் வைத்யம் தர்மஶீலம் ச ராக்ஷஸ। ஜ்ஞாதயோऽப்யவமந்யந்தே ஶூரம் பரிபவந்தி ச
தலைவராக இருந்தாலும், திறமையாளர், மருத்துவர், தர்மம் காக்கும் நல்லவர் என்றாலும் கூட, உறவினர்கள் வீரனை மதிக்காமல் இகழ்வார்கள்.
நித்யமந்யோந்யஸம்ஹ்ரு'ஷ்டா வ்யஸநேஷ்வாததாயிநஃ। ப்ரச்சந்நஹ்ரு'தயா கோரா ஜ்ஞாதயஸ்து பயாவஹாஃ
உறவினர்கள் எப்போதும் ஒருவருக்கொருவர் துன்பத்தில் மகிழ்வோர், பகைமையுள்ளோர், உள்ளத்தை மறைப்போர், பயங்கரமானோர்; உண்மையில் அவர்கள் பயத்தைத் தருவோர்.
ஶ்ரூயந்தே ஹஸ்திபிர்கீதாஃ ஶ்லோகாஃ பத்மவநே புரா। பாஶஹஸ்தாந் நராந் த்ரு'ஷ்ட்வா ஶ்ரு'ணுஷ்வ கததோ மம
கொன்றை வனத்தில் யானைகள் பாடிய பாடல்களை முன்பு கேட்டோம்; கயிற்றால் கட்டப்பட்ட மனிதர்களை பார்த்து நான் சொல்வதை நீ கேள்.