யாவந்ந க்ரு'ஹ்ணந்தி ஶிராம்ஸி பாணா ராமேரிதா ராக்ஷஸபும்கவாநாம்। வஜ்ரோபமா வாயுஸமாநவேகாஃ ப்ரதீயதாம் தாஶரதாய மைதிலீ
காற்றைப் போல விரைவும், இடியால் உருவானதுபோல் கடினமும் ஆன ராமனின் அம்புகள், ராட்சசர்களில் சிறந்தவர்களின் தலைகளை எடுக்கும் முன், மைதிலியை தசரதனின் மகனுக்கு ஒப்படையுங்கள்.
ந கும்பகர்ணேந்த்ரஜிதௌ ச ராஜம்- ஸ்ததா மஹாபார்ஶ்வமஹோதரௌ வா। நிகும்பகும்பௌ ச ததாதிகாயஃ ஸ்தாதும் ஸமர்தா யுதி ராகவஸ்ய
அரசே, கும்பகர்ணனும் இந்திரஜித்தும், அதுபோல மகாபார்ஷ்வனும் மகோதரனும், நிகும்பன், கும்பன், அதிகாயனும் கூட, யுத்தத்தில் ராகவனை எதிர்க்க முடியாது.
ஜீவம்ஸ்து ராமஸ்ய ந மோக்ஷ்யஸே த்வம் குப்தஃ ஸவித்ராப்யதவா மருத்பிஃ। ந வாஸவஸ்யாங்ககதோ ந ம்ரு'த்யோ- ர்நபோ ந பாதாலமநுப்ரவிஷ்டஃ
நீ உயிருடன் இருந்தாலும், சவித்ரனால் காத்துக்கொள்ளப்பட்டாலும், மருதுகளால் பாதுகாக்கப்பட்டாலும், இந்திரனிடம் அடைக்கலம் புகுந்தாலும், மரணனிடமோ, ஆகாயத்திலோ, பாதாளத்திலோ இருந்தாலும், ராமனிடமிருந்து தப்பிக்க முடியாது.
நிஶம்ய வாக்யம் து விபீஷணஸ்ய ததஃ ப்ரஹஸ்தோ வசநம் பபாஷே। ந நோ பயம் வித்ம ந தைவதேப்யோ ந தாநவேப்யோऽப்யதவா கதாசித்
விபீஷணனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பின்பு, பிரஹஸ்தன் சொன்னான்: 'நமக்கு கடவுள்களிடமோ, தானவர்களிடமோ ஒருபோதும் பயம் ஏற்பட்டதில்லை.'
ந யக்ஷகந்தர்வமஹோரகேப்யோ பயம் ந ஸம்க்யே பதகோரகேப்யஃ। கதம் நு ராமாத் பவிதா பயம் நோ நரேந்த்ரபுத்ராத் ஸமரே கதாசித்
யக்ஷர், கந்தர்வர், பெரிய பாம்புகள், பறவைகள், பாம்புகள் ஆகியோரிடமும், போரில் எங்களுக்கு பயம் இல்லை; மனிதர்களில் சிறந்த ராமனிடம் எப்போதும் எங்களுக்கு பயம் ஏற்படும் என்று எப்படி நினைக்கலாம்?
ப்ரஹஸ்தவாக்யம் த்வஹிதம் நிஶம்ய விபீஷணோ ராஜஹிதாநுகாங்க்ஷீ। ததோ மஹார்தம் வசநம் பபாஷே தர்மார்தகாமேஷு நிவிஷ்டபுத்திஃ
பிரஹஸ்தனின் பயனில்லாத வார்த்தைகளை கேட்ட விபீஷணன், அரசருக்கு நல்லது வேண்டி, தர்மம், பொருள், காமம் ஆகியவற்றில் நிலை கொண்ட மனதுடன், முக்கியமான வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
ப்ரஹஸ்த ராஜா ச மஹோதரஶ்ச த்வம் கும்பகர்ணஶ்ச யதார்தஜாதம்। ப்ரவீத ராமம் ப்ரதி தந்ந ஶக்யம் யதா கதிஃ ஸ்வர்கமதர்மபுத்தேஃ
பிரஹஸ்தன், அரசன், மகோதரன், நீயும் கும்பகர்ணனும் இராமனைப் பற்றி சொல்வது முடியாதது; நீதிக்கு விரோதமாக மனதை வைத்தவருக்கு சொர்க்கம் எட்டாதது என்பது விதி.
வதஸ்து ராமஸ்ய மயா த்வயா ச ப்ரஹஸ்த ஸர்வைரபி ராக்ஷஸைர்வா। கதம் பவேதர்தவிஶாரதஸ்ய மஹார்ணவம் தர்துமிவாப்லவஸ்ய
நீயோ, நானோ, பிரஹஸ்தனோ, எல்லா ராக்ஷசர்களும் சேர்ந்து இராமனை கொல்வது எப்படி சாத்தியம்? பெரிய கடலை நீந்தி கடந்துவிடும் திறமை உள்ளவனை வெல்ல முடியுமா?
தர்மப்ரதாநஸ்ய மஹாரதஸ்ய இக்ஷ்வாகுவம்ஶப்ரபவஸ்ய ராஜ்ஞஃ। புரோऽஸ்ய தேவாஶ்ச ததாவிதஸ்ய க்ரு'த்யேஷு ஶக்தஸ்ய பவந்தி மூடாஃ
தர்மத்தை முதன்மையாகக் கொண்ட இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் பிறந்த இந்த மகாரதருக்கு தேவதைகளும் முன்பாக நிற்கின்றனர்; இப்படிப்பட்ட செயல்களில் வல்லவரை எதிர்க்கும்வர்கள் அறிவில்லாதவர்கள்.
தீக்ஷ்ணா ந தாவத் தவ கங்கபத்ரா துராஸதா ராகவவிப்ரமுக்தாஃ। பித்த்வா ஶரீரம் ப்ரவிஶந்தி பாணாஃ ப்ரஹஸ்த தேநைவ விகத்தஸே த்வம்
உன் கூர்மையான கழுகுப் பற்கள் பொருந்திய அம்புகள் இராகவனிடம் விடப்பட்டால் அவ்வளவு பயங்கரமானவை அல்ல; பிரஹஸ்தா, அந்த அம்புகள் உடலைத் துளைத்து புகும், ஆனாலும் நீ இப்படி பெருமை பேசுகிறாய்.
ந ராவணோ நாதிபலஸ்த்ரிஶீர்ஷோ ந கும்பகர்ணஸ்ய ஸுதோ நிகும்பஃ। ந சேந்த்ரஜித் தாஶரதிம் ப்ரவோடும் த்வம் வா ரணே ஶக்ரஸமம் ஸமர்தஃ
இராவணனோ, மிகுந்த பலம் கொண்ட திரிசீர்ஷனோ, கும்பகர்ணனின் மகன் நிகும்பனோ, இந்திரஜித்தோ, நீயோ—even இந்திரனுக்கு சமமாக இருந்தாலும்—தசரதனின் மகனைப் போரில் வெல்ல முடியாது.
தேவாந்தகோ வாபி நராந்தகோ வா ததாதிகாயோऽதிரதோ மஹாத்மா। அகம்பநஶ்சாத்ரிஸமாநஸாரஃ ஸ்தாதும் ந ஶக்தா யுதி ராகவஸ்ய
தேவாந்தகனோ, நராந்தகனோ, மிகப்பெரிய வீரன் அதிகாயனோ, மலையை ஒத்த வலிமை கொண்ட அகம்பனனோ—இவர்கள் யாரும் இராகவனைப் போரில் எதிர்த்து நிற்க முடியாது.
அயம் ச ராஜா வ்யஸநாபிபூதோ மித்ரைரமித்ரப்ரதிமைர்பவத்பிஃ। அந்வாஸ்யதே ராக்ஷஸநாஶநார்தே தீக்ஷ்ணஃ ப்ரக்ரு'த்யா ஹ்யஸமீக்ஷகாரீ
இந்த அரசன் துன்பத்தில் மூழ்கியிருக்க, பகைவரைப் போல நடக்கும் நண்பர்களான நீங்களும் அவனைப் பின்தொடர்கிறீர்கள்; ராக்ஷசர்களை அழிக்கவே இவன் முயல்கிறான்; இயல்பாகவே கடுமையானவன், யோசனை இல்லாமல் செய்கிறான்.
அநந்தபோகேந ஸஹஸ்ரமூர்த்நா நாகேந பீமேந மஹாபலேந। பலாத் பரிக்ஷிப்தமிமம் பவந்தோ ராஜாநமுத்க்ஷிப்ய விமோசயந்து
முடிவில்லாத சுருள்கள் கொண்ட ஆயிரம் தலை கொண்ட அந்த பயங்கரமான பாம்பு பிடியில் சிக்கியுள்ள அரசனைச் சுற்றி, நீங்கள் அனைவரும் சேர்ந்து வலியால் அவனை விடுவிக்க வேண்டும்.
யாவத்தி கேஶக்ரஹணாத் ஸுஹ்ரு'த்பிஃ ஸமேத்ய ஸர்வைஃ பரிபூர்ணகாமைஃ। நிக்ரு'ஹ்ய ராஜா பரிரக்ஷிதவ்யோ பூதைர்யதா பீமபலைர்க்ரு'ஹீதஃ
அவன் தலைமுடியைப் பிடித்து, ஆசைகள் நிறைந்த நண்பர்கள் அனைவரும் கூடி அரசனை அடக்குவதற்கு முன்பே, அவனைப் பாதுகாக்க வேண்டும்; எப்படி பயங்கரமான வலிமை கொண்ட உயிர்கள் பிடிக்கப்பட்டவரை காப்பாற்றுகிறார்களோ, அப்படியே.
ஸுவாரிணா ராகவஸாகரேண ப்ரச்சாத்யமாநஸ்தரஸா பவத்பிஃ। யுக்தஸ்த்வயம் தாரயிதும் ஸமேத்ய காகுத்ஸ்தபாதாலமுகே பதந் ஸஃ
இராகவனின் படை என்ற பெருங்கடலில் அரசன் விரைவாக மூழ்கிக் கொண்டிருக்க, நீங்கள் அனைவரும் சேர்ந்து அவனை மீட்டிட வேண்டும்; இல்லையெனில் அவன் காகுத்ஸ்தரின் பாதாள வாயில் விழுந்துவிடுவான்.
இதம் புரஸ்யாஸ்ய ஸராக்ஷஸஸ்ய ராஜ்ஞஶ்ச பத்யம் ஸஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநஸ்ய। ஸம்யக்கி வாக்யம் ஸ்வமதம் ப்ரவீமி நரேந்த்ரபுத்ராய ததாது மைதிலீம்
இராக்கஷசர்களின் நகரத்துக்கும், அரசனுக்கும், நண்பர்களுக்கும் இது நல்லது; நான் உண்மையாகச் சொல்கிறேன்—மகாபுருஷனுக்கு மைதிலியை வழங்க வேண்டும்.
பரஸ்ய வீர்யம் ஸ்வபலம் ச புத்த்வா ஸ்தாநம் க்ஷயம் சைவ ததைவ வ்ரு'த்திம்। ததா ஸ்வபக்ஷேऽப்யநும்ரு'ஶ்ய புத்த்யா வதேத் க்ஷமம் ஸ்வாமிஹிதம் ஸ மந்த்ரீ
பகைவரின் வலிமையும், தங்களுடைய நிலையும், வீழ்ச்சியும், வளர்ச்சியும் நன்கு ஆராய்ந்து, தன் பக்கம் எப்படி என்பதை அறிவுடன் பரிசீலித்து, அரசனுக்குப் பயனாகவும் ஏற்றதாகவும் அமைச்சன் சொல்ல வேண்டும்.
thumb|பஞ்சதஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே பஞ்சதஶஃ ஸர்கஃ ॥௬-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், யுத்த காண்டத்தின் பதினைந்தாவது அதிகாரத்தை இப்போது கேளுங்கள்.
ப்ரு'ஹஸ்பதேஸ்துல்யமதேர்வசஸ்த- ந்நிஶம்ய யத்நேந விபீஷணஸ்ய। ததோ மஹாத்மா வசநம் பபாஷே தத்ரேந்த்ரஜிந்நைர்ரு'தயூதமுக்யஃ
பிருகஸ்பதிக்கு சமமான புத்தி கொண்ட விபீஷணனின் வார்த்தைகளை கவனமாகக் கேட்ட பிறகு, அங்கு ராக்ஷசர்களின் தலைவரான மகாத்மா இந்திரஜித் இவ்வாறு பேசினான்.
கிம் நாம தே தாத கநிஷ்ட வாக்ய- மநர்தகம் வை பஹுபீதவச்ச। அஸ்மிந் குலே யோऽபி பவேந்ந ஜாதஃ ஸோऽபீத்ரு'ஶம் நைவ வதேந்ந குர்யாத்
தம்பி, ஏன் பயம் நிறைந்த, பயனற்ற வார்த்தைகளைச் சொல்கிறாய்? இந்தக் குடும்பத்தில் பிறந்தவர்—even வளராதவராக இருந்தாலும்—இப்படிச் சொல்லவோ செய்யவோ மாட்டார்.
ஸத்த்வேந வீர்யேண பராக்ரமேண தைர்யேண ஶௌர்யேண ச தேஜஸா ச। ஏகஃ குலேऽஸ்மிந் புருஷோ விமுக்தோ விபீஷணஸ்தாத கநிஷ்ட ஏஷஃ
நல்லொழுக்கம், வலிமை, வீரம், துணிச்சல், பராக்கிரமம், ஒளி—இவற்றில் ஒரே ஒருவர் தான் இந்தக் குடும்பத்தில் விலகியிருக்கிறார்; அதுவும் நீயே, தம்பி விபீஷணா.
கிம் நாம தௌ மாநுஷராஜபுத்ரா- வஸ்மாகமேகேந ஹி ராக்ஷஸேந। ஸுப்ராக்ரு'தேநாபி நிஹந்துமேதௌ ஶக்யௌ குதோ பீஷயஸே ஸ்ம பீரோ
மனித அரசரின் அந்த இருவரை, சாதாரண சக்தி கொண்ட ஒரே ஒரு ராக்ஷசனாலும் கூட வெல்ல முடியாது என்று சொல்லி எங்களை ஏன் பயமுறுத்துகிறாய்?
த்ரிலோகநாதோ நநு தேவராஜஃ ஶக்ரோ மயா பூமிதலே நிவிஷ்டஃ। பயார்பிதாஶ்சாபி திஶஃ ப்ரபந்நாஃ ஸர்வே ததா தேவகணாஃ ஸமக்ராஃ
மூன்று உலகங்களின் அதிபதி இந்திரனை, தேவ ராஜாவை, பூமியில் நான் அடக்கியேன் அல்லவா? அப்போது எல்லா தேவர்கள் பயந்து திசைகளில் ஓடினர்.
ஐராவதோ நிஃஸ்வநமுந்நதந் ஸ நிபாதிதோ பூமிதலே மயா து। விக்ரு'ஷ்ய தந்தௌ து மயா ப்ரஸஹ்ய வித்ராஸிதா தேவகணாஃ ஸமக்ராஃ
ஐராவதம் உருமென்று கத்திக்கொண்டே தரையில் வீழ்த்தியது நான்தான்; அவனுடைய பற்களை வலியோடு இழுத்தேன், அதனால் எல்லா தேவர்களும் பயந்து ஓடினர்.
ஸோऽஹம் ஸுராணாமபி தர்பஹந்தா தைத்யோத்தமாநாமபி ஶோககர்தா। கதம் நரேந்த்ராத்மஜயோர்ந ஶக்தோ மநுஷ்யயோஃ ப்ராக்ரு'தயோஃ ஸுவீர்யஃ
நான் தேவர்களின் பெருமையை அழிப்பவனும், அசுரர்களுக்குத் துயரம் தருவனும் ஆக இருக்க, மனிதரான அரசரின் இருவரை வெல்ல முடியாதவனாக நான் எப்படி இருக்க முடியும்?
அதேந்த்ரகல்பஸ்ய துராஸதஸ்ய மஹௌஜஸஸ்தத் வசநம் நிஶம்ய। ததோ மஹார்தம் வசநம் பபாஷே விபீஷணஃ ஶஸ்த்ரப்ரு'தாம் வரிஷ்டஃ
இந்திரனைப் போல் வலிமைமிக்க, அணுக முடியாத இந்திரஜித்தின் வார்த்தைகளை கேட்ட விலக்கமுடியாத ஆயுதங்களை ஏந்தும் விபீஷணன், மிக முக்கியமான வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
ந தாத மந்த்ரே தவ நிஶ்சயோऽஸ்தி பாலஸ்த்வமத்யாப்யவிபக்வபுத்திஃ। தஸ்மாத் த்வயாப்யாத்மவிநாஶநாய வசோऽர்தஹீநம் பஹு விப்ரலப்தம்
கண்மணியே, உனக்கு நல்ல ஆலோசனையில் நிலைத்த மனம் இல்லை; நீ இன்னும் சிறுவன், உன் அறிவு முழுமையாக வளரவில்லை. அதனால், நீ அர்த்தமில்லாத பல வார்த்தைகளை பேசுகிறாய், அவை உனக்கே அழிவைத் தரும்.
புத்ரப்ரவாதேந து ராவணஸ்ய த்வமிந்த்ரஜிந்மித்ரமுகோऽஸி ஶத்ருஃ। யஸ்யேத்ரு'ஶம் ராகவதோ விநாஶம் நிஶம்ய மோஹாதநுமந்யஸே த்வம்
இப்போது நீ ராவணனின் மகனாகப் பேசினாலும், இந்திரஜித், நீ நட்பாக நடித்து எதிரியாகிவிட்டாய்; ராகவனுக்கு வரும் அழிவை நீ கேட்டு, அறியாமல் அதற்கு ஒப்புக்கொள்கிறாய்.
த்வமேவ வத்யஶ்ச ஸுதுர்மதிஶ்ச ஸ சாபி வத்யோ ய இஹாநயத் த்வாம்। பாலம் த்ரு'டம் ஸாஹஸிகம் ச யோऽத்ய ப்ராவேஶயந்மந்த்ரக்ரு'தாம் ஸமீபம்
நீயே கொல்லப்பட வேண்டியவன், தீய மனம் கொண்டவன்; உன்னை இங்கே கூட்டிவந்தவனும், இந்த பிடிவாதம் கொண்ட, துணிச்சலான சிறுவனை ஆலோசகர்களிடையே அழைத்தவனும், கொல்லப்பட வேண்டியவன்தான்.