திஷ்ட வா கிம் மஹாராஜ ஶ்ரமேண தவ வாநராந்। அயமேகோ மஹாபாஹுரிந்த்ரஜித் க்ஷபயிஷ்யதி
மகாராஜா, நீங்கள் தங்குங்கள் அல்லது உங்களது சோர்வை தீர்த்துக்கொள்ளுங்கள்; இந்த ஒரே பெரும் புயல்கை கொண்ட இந்திரஜித், வானரர்களை அழித்துவிடுவான்.
அநேந ச மஹாராஜ மாஹேஶ்வரமநுத்தமம்। இஷ்ட்வா யஜ்ஞம் வரோ லப்தோ லோகே பரமதுர்லபஃ
மகாராஜா, இவர் மஹேஷ்வரனை சிறந்த யாகத்தால் வழிபட்டு, உலகில் பெற முடியாத வரத்தை பெற்றுள்ளார்.
ஶக்திதோமரமீநம் ச விநிகீர்ணாந்த்ரஶைவலம்। கஜகச்சபஸம்பாதமஶ்வமண்டூகஸம்குலம்
அவரது வேல், சுழியால், போர்க்களம், பாம்புப் புல்லாக உடலுறுப்பு பரவிய கடலைப் போல், யானைகள், ஆமைகள் கூட்டமாக, குதிரைகள், தவளைகள் நிரம்பிய இடமாகி விட்டது.
ருத்ராதித்யமஹாக்ராஹம் மருத்வஸுமஹோரகம்। ரதாஶ்வகஜதோயௌகம் பதாதிபுலிநம் மஹத்
அவர் அந்த இடத்தை, ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள், பெரிய முதலைகள், மருத்துகள், வசுக்கள், பெரிய பாம்புகள், ரதங்கள், குதிரைகள், யானைகள் அலைகளாக, கால்நடைகள் கரையாய் அமைந்த பெரிய கடலாக மாற்றினார்.
அநேந ஹி ஸமாஸாத்ய தேவாநாம் பலஸாகரம்। க்ரு'ஹீதோ தைவதபதிர்லங்காம் சாபி ப்ரவேஶிதஃ
அவரால், தேவர்களின் படைமகா கடலை அடைந்து, தேவர்களின் தலைவனைப் பிடித்து, இலங்கையிலும் கொண்டு வந்தார்.
பிதாமஹநியோகாச்ச முக்தஃ ஶம்பரவ்ரு'த்ரஹா। கதஸ்த்ரிவிஷ்டபம் ராஜந் ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தஃ
பிதாமகனின் கட்டளையால் விடுவிக்கப்பட்ட சம்பரன், வ்ருத்ரனை அழித்தவன், எல்லா தேவர்களாலும் போற்றப்பட்டு, அரசே, விண்ணுலகிற்கு சென்றான்.
தமேவ த்வம் மஹாராஜ விஸ்ரு'ஜேந்த்ரஜிதம் ஸுதம்। யாவத் வாநரஸேநாம் தாம் ஸராமாம் நயதி க்ஷயம்
அரசே, நீயே உன் மகன் இந்திரஜித்தை அனுப்பு; அவன் ராமனையும் வானர சேனையையும் முற்றிலும் அழிக்கும் வரை அனுப்ப வேண்டும்.
ராஜந்நாபதயுக்தேயமாகதா ப்ராக்ரு'தாஜ்ஜநாத்। ஹ்ரு'தி நைவ த்வயா கார்யா த்வம் வதிஷ்யஸி ராகவம்
அரசே, இந்த துன்பம் சாதாரண மனிதர்களால் வந்தது; இதை மனதில் வைத்துக்கொள்ளாதே. நீ ராகவனைக் கொல்வாய்.
thumb|அஷ்டமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே யுத்தகாண்டே அஷ்டமஃ ஸர்கஃ ॥௬-
மகிமைமிக்க வால்மீகி ராமாயணத்தின் யுத்த காண்டத்தில் எட்டாவது சர்கம் இப்போது கேளுங்கள்.
ததோ நீலாம்புதப்ரக்யஃ ப்ரஹஸ்தோ நாம ராக்ஷஸஃ। அப்ரவீத் ப்ராஞ்ஜலிர்வாக்யம் ஶூரஃ ஸேநாபதிஸ்ததா
அப்போது, கரிய மேகத்தைப் போல் தோற்றமுள்ள, வீரனும் படைத்தலைவருமான ப்ரஹஸ்தன் என்ற ராட்சசன் கைவளைத்து இவ்வாறு பேசினான்.
தேவதாநவகந்தர்வாஃ பிஶாசபதகோரகாஃ। ஸர்வே தர்ஷயிதும் ஶக்யாஃ கிம் புநர்மாநவௌ ரணே
தேவர்கள், தானவர்கள், கந்தர்வர்கள், பிசாசுகள், பறவைகள், பாம்புகள் — எல்லாரையும் போரில் வெல்ல முடியும்; இருவர் மட்டும் என்றால் எளிது அல்லவா?
ஸர்வே ப்ரமத்தா விஶ்வஸ்தா வஞ்சிதாஃ ஸ்ம ஹநூமதா। நஹி மே ஜீவதோ கச்சேஜ்ஜீவந் ஸ வநகோசரஃ
எல்லோரும் கவனக்குறைவாக நம்பிக்கையோடு இருந்ததால், ஹனுமான் அவர்களை ஏமாற்றினான்; நான் உயிருடன் இருக்கும் வரை அந்த காட்டிலிருப்பவன் உயிரோடு தப்பிக்க முடியாது.
ஸர்வாம் ஸாகரபர்யந்தாம் ஸஶைலவநகாநநாம்। கரோம்யவாநராம் பூமிமாஜ்ஞாபயது மாம் பவாந்
கடல் எல்லை வரை மலையும் காடும் வனமும் உடைய இந்த பூமியை வானரர்கள் இல்லாமல் செய்து விடுவேன்; நீர் எனக்கு கட்டளையிடுங்கள்.
ரக்ஷாம் சைவ விதாஸ்யாமி வாநராத் ரஜநீசர। நாகமிஷ்யதி தே துஃகம் கிம்சிதாத்மாபராதஜம்
வானரர்களிடமிருந்து உனக்கு பாதுகாப்பும் ஏற்பாடு செய்கிறேன், இரவு நடமாடும் அரசே; உன் தவறால் உனக்கு எந்தத் துயரும் வராது.
அப்ரவீத் து ஸுஸம்க்ருத்தோ துர்முகோ நாம ராக்ஷஸஃ। இதம் ந க்ஷமணீயம் ஹி ஸர்வேஷாம் நஃ ப்ரதர்ஷணம்
அப்போது, மிகுந்த கோபமடைந்த துர்முகன் என்ற ராட்சசன் சொன்னான்: 'இந்த அவமதிப்பை நம்மில் யாரும் பொறுக்க வேண்டியதில்லை.'
அயம் பரிபவோ பூயஃ புரஸ்யாந்தஃபுரஸ்ய ச। ஶ்ரீமதோ ராக்ஷஸேந்த்ரஸ்ய வாநரேண ப்ரதர்ஷணம்
இந்த அவமானம் நகரத்திற்கும் அரண்மனைக்கும் மேலும் ஏற்பட்டது; புகழ்பெற்ற ராட்சச அரசனுக்கு ஒரு வானரனால் இழிவாக நடந்தது.
ததோऽப்ரவீத் ஸுஸம்க்ருத்தோ வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரோ மஹாபலஃ। ப்ரக்ரு'ஹ்ய பரிகம் கோரம் மாம்ஸஶோணிதரூஷிதம்
அப்போது, மிகுந்த கோபமுள்ள வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரன் என்ற வீரன், இறைச்சி இரத்தம் பூசப்பட்ட கொடூரமான இரும்புக் கோலை எடுத்துக்கொண்டு பேசினான்.
கிம் நோ ஹநூமதா கார்யம் க்ரு'பணேந தபஸ்விநா। ராமே திஷ்டதி துர்தர்ஷே ஸுக்ரீவேऽபி ஸலக்ஷ்மணே
நமக்கு அந்த துன்புறும் தவசிக்கு, ஹனுமானுக்கு, என்ன வேலை? அங்கே ராமனும், சுக்ரீவனும், லக்ஷ்மணனும் இருக்கையில்.
அத்ய ராமம் ஸஸுக்ரீவம் பரிகேண ஸலக்ஷ்மணம்। ஆகமிஷ்யாமி ஹத்வைகோ விக்ஷோப்ய ஹரிவாஹிநீம்
இன்று, நான் ஒருவனாகவே இந்த இரும்புக் கோலுடன் சென்று, ராமனையும் சுக்ரீவனையும் லக்ஷ்மணனையும் வீழ்த்தி, வானர படையை சிதறடிப்பேன்.
இதம் மமாபரம் வாக்யம் ஶ்ரு'ணு ராஜந் யதிச்சஸி। உபாயகுஶலோ ஹ்யேவ ஜயேச்சத்ரூநதந்த்ரிதஃ
இன்னொரு கருத்தும் உண்டு, அரசே, கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்; யார் தந்திரத்தில் நிபுணராகவும் சோராமல் இருப்பாரோ, அவர் எதிரிகளை வெல்வார்.
காமரூபதராஃ ஶூராஃ ஸுபீமா பீமதர்ஶநாஃ। ராக்ஷஸா வா ஸஹஸ்ராணி ராக்ஷஸாதிப நிஶ்சிதாஃ
ஏராளமான ராட்சசர்கள், இரவு நடமாடும் அரசே, அவர்கள் வீரரும், பயங்கரமான தோற்றமும் கொண்டவர்களும், விருப்பப்படி உருவம் எடுக்கக்கூடியவர்களும் தயாராக இருக்கின்றனர்.
காகுத்ஸ்தமுபஸம்கம்ய பிப்ரதோ மாநுஷம் வபுஃ। ஸர்வே ஹ்யஸம்ப்ரமா பூத்வா ப்ருவந்து ரகுஸத்தமம்
அவர்கள் அனைவரும் மனித உருவம் எடுத்து, கலக்கமில்லாமல் காகுத்ஸ்தனை அணுகி, ரகு வம்சத்தில் சிறந்தவரைச் சந்திக்கட்டும்.
ப்ரேஷிதா பரதேநைவ ப்ராத்ரா தவ யவீயஸா। ஸ ஹி ஸேநாம் ஸமுத்தாப்ய க்ஷிப்ரமேவோபயாஸ்யதி
உன் இளைய சகோதரன் பரதனால் அனுப்பப்பட்டவன், படையை எழுப்பி விரைவில் இங்கே வந்துவிடுவான்.
ததோ வயமிதஸ்தூர்ணம் ஶூலஶக்திகதாதராஃ। சாபபாணாஸிஹஸ்தாஶ்ச த்வரிதாஸ்தத்ர யாமஹே
பின்னர், நாங்கள் இங்கிருந்து வேகமாக குத்துவாள், வேல், மழு, வில், அம்பு, வாள் ஆகிய ஆயுதங்களுடன் அங்கு செல்லுவோம்.
ஆகாஶே கணஶஃ ஸ்தித்வா ஹத்வா தாம் ஹரிவாஹிநீம்। அஶ்மஶஸ்த்ரமஹாவ்ரு'ஷ்ட்யா ப்ராபயாம யமக்ஷயம்
வானத்தில் கூட்டமாக நின்று, அந்தக் குரங்குகளின் படையை கல்லும் ஆயுதங்களும் பெய்யும் மழையால் அழித்து, அவர்களை யமனின் உலகிற்கு அனுப்புவோம்.
ஏவம் சேதுபஸர்பேதாமநயம் ராமலக்ஷ்மணௌ। அவஶ்யமபநீதேந ஜஹதாமேவ ஜீவிதம்
இப்படியே இராமனும் இலக்குவனும் வந்தால், அவர்கள் உயிரை இழக்கச் செய்து, முடிவை அடையச் செய்யுங்கள்.
கௌம்பகர்ணிஸ்ததோ வீரோ நிகும்போ நாம வீர்யவாந்। அப்ரவீத் பரமக்ருத்தோ ராவணம் லோகராவணம்
அப்போது கும்பகர்ணனின் வம்சத்திலுள்ள வீரனும், பெரும் வலிமை உடையவனும் ஆன நிகும்பன், மிகுந்த கோபத்துடன் உலகை அச்சுறுத்தும் இராவணனை நோக்கி பேசினான்.
ஸர்வே பவந்தஸ்திஷ்டந்து மஹாராஜேந ஸம்கதாஃ। அஹமேகோ ஹநிஷ்யாமி ராகவம் ஸஹலக்ஷ்மணம்
நீங்கள் எல்லோரும் இந்த மகாராஜாவுடன் சேர்ந்து இங்கேயே இருங்கள்; நான் ஒருவனாகவே இராமனையும் இலக்குவனையும் கொன்று விடுவேன்.
ஸுக்ரீவம் ஸஹநூமந்தம் ஸர்வாம்ஶ்சைவாத்ர வாநராந்। ததோ வஜ்ரஹநுர்நாம ராக்ஷஸஃ பர்வதோபமஃ
சுக்ரீவனும், அனுமனும், இங்கே உள்ள எல்லா வானரர்களும்—அப்போது பர்வதத்தைப் போல் பெரிய வஜ்ரஹனு என்ற ராட்சசன்—
க்ருத்தஃ பரிலிஹந் ஸ்ரு'க்காம் ஜிஹ்வயா வாக்யமப்ரவீத்। ஸ்வைரம் குர்வந்து கார்யாணி பவந்தோ விகதஜ்வராஃ
கோபத்தில் உதட்டைப் நக்கிக்கொண்டு, அவன் சொன்னான்: 'நீங்கள் எல்லோரும் கவலை இல்லாமல், விருப்பமான காரியங்களைச் செய்யுங்கள்.'