யோ ஹ்யயம் மம லாங்கூலே தீப்யதே ஹவ்யவாஹநஃ। அஸ்ய ஸம்தர்பணம் ந்யாய்யம் கர்துமேபிர்க்ரு'ஹோத்தமைஃ
என் வால் மீது இந்த அக்கினி எரிகிறது; இது வேள்விக்காக ஏற்ற தீயைப் போல. இப்போது இந்த அக்கினியை இங்கே உள்ள சிறந்த வீடுகளால் திருப்திப்படுத்துவது நியாயம்.
ததஃ ப்ரதீப்தலாங்கூலஃ ஸவித்யுதிவ தோயதஃ। பவநாக்ரேஷு லங்காயா விசசார மஹாகபிஃ
பெரும் குரங்கு, வாலில் தீயுடன், மின்னல் மின்னும் மேகத்தைப் போல, இலங்கையின் வீடுகளுக்கு முன்பாகச் சுற்றினான்.
க்ரு'ஹாத் க்ரு'ஹம் ராக்ஷஸாநாமுத்யாநாநி ச வாநரஃ। வீக்ஷமாணோ ஹ்யஸம்த்ரஸ்தஃ ப்ராஸாதாம்ஶ்ச சசார ஸஃ
அவன் அச்சமின்றி, ராக்ஷஸர்களின் வீடுகளிலிருந்து வீடுகளுக்கு, தோட்டங்களிலும், அரண்மனைகளிலும் சுற்றிப் பார்த்தான்.
அவப்லுத்ய மஹாவேகஃ ப்ரஹஸ்தஸ்ய நிவேஶநம்। அக்நிம் தத்ர விநிக்ஷிப்ய ஶ்வஸநேந ஸமோ பலீ
பெரும் வேகத்துடன் பாய்ந்து, ஹனுமான் ப்ரஹஸ்தனின் இல்லத்துக்குள் சென்று, அங்கு தீயை விட்டுவிட்டு, காற்றைப் போல வலிமையுடன் அடுத்த இடத்துக்குச் சென்றான்.
ததோऽந்யத் புப்லுவே வேஶ்ம மஹாபார்ஶ்வஸ்ய வீர்யவாந்। முமோச ஹநுமாநக்நிம் காலாநலஶிகோபமம்
பின்னர் வீரமான ஹனுமான், மகாபார்ஷ்வனின் வீட்டுக்குப் பாய்ந்து, அங்கு காலத்தின் முடிவில் எரியும் தீயைப் போல அக்கினியை விட்டான்.
வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரஸ்ய ச ததா புப்லுவே ஸ மஹாகபிஃ। ஶுகஸ்ய ச மஹாதேஜாஃ ஸாரணஸ்ய ச தீமதஃ
அதேபோல், பெரும் ஒளியுடன், ஹனுமான் வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரன், சுகன், புத்திசாலியான சாரணன் ஆகியோரின் வீடுகளிலும் பாய்ந்தான்.
ததா சேந்த்ரஜிதோ வேஶ்ம ததாஹ ஹரியூதபஃ। ஜம்புமாலேஃ ஸுமாலேஶ்ச ததாஹ பவநம் ததஃ
அதேபோல், குரங்குகளின் தலைவன் இந்திரஜித்தின் வீடையும், பின்னர் ஜம்புமாலி, சுமாலி ஆகியோரின் வீடுகளையும் தீயிட்டான்.
ரஶ்மிகேதோஶ்ச பவநம் ஸூர்யஶத்ரோஸ்ததைவ ச। ஹ்ரஸ்வகர்ணஸ்ய தம்ஷ்ட்ரஸ்ய ரோமஶஸ்ய ச ரக்ஷஸஃ
அவன் ரஷ்மிகேது, சூர்யசத்ரு, ஹ்ரஸ்வகர்ணன், தம்ஷ்ட்ரன், ரோமசன் ஆகிய ராக்ஷஸர்களின் வீடுகளையும் எரித்தான்.
யுத்தோந்மத்தஸ்ய மத்தஸ்ய த்வஜக்ரீவஸ்ய ரக்ஷஸஃ। வித்யுஜ்ஜிஹ்வஸ்ய கோரஸ்ய ததா ஹஸ்திமுகஸ்ய ச
யுத்தோன்மத்தன், மத்தன், த்வஜக்ரீவன், கொடூரமான வித்யுஜ்ஜிஹ்வன், ஹஸ்திமுகன் ஆகியோரின் வீடுகளையும் அவன் தீ வைத்தான்.
கராலஸ்ய விஶாலஸ்ய ஶோணிதாக்ஷஸ்ய சைவ ஹி। கும்பகர்ணஸ்ய பவநம் மகராக்ஷஸ்ய சைவ ஹி
கராளன், விசாலன், சோணிதாக்ஷன், கும்பகர்ணன், மகராக்ஷன் ஆகியோரின் வீடுகளையும் அவன் எரித்தான்.
நராந்தகஸ்ய கும்பஸ்ய நிகும்பஸ்ய துராத்மநஃ। யஜ்ஞஶத்ரோஶ்ச பவநம் ப்ரஹ்மஶத்ரோஸ்ததைவ ச
நராந்தகன், கும்பன், தீய நிகும்பன், யஜ்ஞசத்ரு, பிரமசத்ரு ஆகியோரின் வீடுகளிலும் தீ வைத்தான்.
வர்ஜயித்வா மஹாதேஜா விபீஷணக்ரு'ஹம் ப்ரதி। க்ரமமாணஃ க்ரமேணைவ ததாஹ ஹரிபுங்கவஃ
பெரும் வலிமை கொண்ட ஹனுமான், விபீஷணனின் வீடு தவிர்த்து, ஒவ்வொரு இடத்திலும் தீயை பரப்பிக்கொண்டே சென்றான்.
தேஷு தேஷு மஹார்ஹேஷு பவநேஷு மஹாயஶாஃ। க்ரு'ஹேஷ்வ்ரு'த்திமதாம்ரு'த்திம் ததாஹ கபிகுஞ்ஜரஃ
அந்த அழகும் செல்வமும் நிறைந்த வீடுகளில், புகழ் பெற்ற குரங்குத் தலைவர், செல்வந்தர்களின் செல்வத்தை எரித்தான்.
ஸர்வேஷாம் ஸமதிக்ரம்ய ராக்ஷஸேந்த்ரஸ்ய வீர்யவாந்। ஆஸஸாதாத லக்ஷ்மீவாந் ராவணஸ்ய நிவேஶநம்
அனைத்து வீடுகளையும் தாண்டி, வீரமான ஹனுமான், புகழுடன் விளங்கும் ராவணனின் இல்லத்தை அடைந்தான்.
ததஸ்தஸ்மிந் க்ரு'ஹே முக்யே நாநாரத்நவிபூஷிதே। மேருமந்தரஸம்காஶே நாநாமங்கலஶோபிதே
அங்கு, பலவகை மாணிக்கங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மேரு, மந்தர மலையைப் போல ஜொலித்து, பல சுபசின்னங்கள் நிறைந்த அந்த முதன்மை இல்லத்தில்—
ப்ரதீப்தமக்நிமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய லாங்கூலாக்ரே ப்ரதிஷ்டிதம்। நநாத ஹநுமாந் வீரோ யுகாந்தஜலதோ யதா
வீரமான ஹனுமான், வாலின் முனையில் இருந்த தீயை அங்கு விட்டுவிட்டு, யுகத்தின் முடிவில் இடியுடன் முழங்கும் மேகம்போல் முழங்கினான்.
ஶ்வஸநேந ச ஸம்யோகாததிவேகோ மஹாபலஃ। காலாக்நிரிவ ஜஜ்வால ப்ராவர்தத ஹுதாஶநஃ
காற்றின் வேகத்தால், பெரும் வலிமை கொண்ட அந்த தீ, காலத்தின் முடிவில் எரியும் தீயைப் போல, வேகமாக பரவி வளர்ந்தது.
ப்ரதீப்தமக்நிம் பவநஸ்தேஷு வேஶ்மஸு சாரயந்। தாநி காஞ்சநஜாலாநி முக்தாமணிமயாநி ச
அந்த வீடுகளில், ஹனுமான் அந்த எரியும் தீயை எடுத்துச் சென்று, பொன்னால் செய்யப்பட்ட ஜாலரங்களையும், முத்து, மாணிக்கம் பதிக்கப்பட்டவைகளையும் எரித்தான்.
பவநாநி வ்யஶீர்யந்த ரத்நவந்தி மஹாந்தி ச। தாநி பக்நவிமாநாநி நிபேதுர்வஸுதாதலே
மிகவும் பெரியதும், மாணிக்கம் பொலிவும் கொண்ட அரண்மனைகள் இடிந்து விழுந்தன; அவற்றின் கோபுரங்கள் உடைந்து, அவை பூமியில் சிதறி வீழ்ந்தன.
பவநாநீவ ஸித்தாநாமம்பராத் புண்யஸம்க்ஷயே। ஸம்ஜஜ்ஞே துமுலஃ ஶப்தோ ராக்ஷஸாநாம் ப்ரதாவதாம்
சித்தர்கள் புண்ணியம் தீர்ந்தபோது விண்ணிலிருந்து வீழும் வீடுகள் போல, ராட்சசர்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்தபோது ஒரு பெரும் சத்தம் எழுந்தது.
ஸ்வே ஸ்வே க்ரு'ஹபரித்ராணே பக்நோத்ஸாஹோஜ்சிதஶ்ரியாம்। நூநமேஷோऽக்நிராயாதஃ கபிரூபேண ஹா இதி
ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வீடுகளை காப்பாற்ற முயன்று, மனஉற்சாகமும், அதிர்ஷ்டமும் இழந்து, 'இது நிச்சயம் குரங்காக வந்த தீயே! ஐயோ!' என்று அழைத்தனர்.
க்ரந்தந்த்யஃ ஸஹஸா பேதுஃ ஸ்தநம்தயதராஃ ஸ்த்ரியஃ। காஶ்சிதக்நிபரீதாங்க்யோ ஹர்ம்யேப்யோ முக்தமூர்தஜாஃ
குழந்தைகளை பால் ஊட்டிக்கொண்டிருந்த பெண்கள் திடீரென வீழ்ந்தார்கள்; சிலர் தீயால் சூழப்பட்ட உடலுடன், முடி சிதறி, மாளிகையிலிருந்து ஓடினார்கள்.
பதந்த்யோரேஜிரேऽப்ரேப்யஃ ஸௌதாமந்ய இவாம்பராத்। வஜ்ரவித்ருமவைதூர்யமுக்தாரஜதஸம்ஹதாந்
அவர்கள் உயர்ந்த மாளிகைகளிலிருந்து விழுந்து ஓடும்போது, மேகங்களில் மின்னல் போல ஒளிர்ந்தார்கள்; வைரம், பவளம், மரகதம், முத்து, வெள்ளி ஆகிய ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தார்கள்.
விசித்ராந் பவநாத்தாதூந் ஸ்யந்தமாநாந் ததர்ஶ ஸஃ। நாக்நிஸ்த்ரு'ப்யதி காஷ்டாநாம் த்ரு'ணாநாம் ச யதா ததா
அனுமன் அந்த அற்புதமான மாளிகைகளிலிருந்து வெவ்வேறு உலோகங்கள் உருகி வழிந்தோடுவதை பார்த்தான்; தீ மரத்தையும் புல்லையும் எப்போதும் திருப்தி அடையாதது போலவே,
ஹநூமாந் ராக்ஷஸேந்த்ராணாம் வதே கிம்சிந்ந த்ரு'ப்யதி। ந ஹநூமத்விஶஸ்தாநாம் ராக்ஷஸாநாம் வஸுந்தரா
அனுமனுக்கு ராட்சச தலைவர்களை அழித்தாலும் சிறிதும் திருப்தி இல்லை; அனுமன் கொன்ற ராட்சசர்களால் பூமிக்கும் திருப்தி இல்லை.
ஹநூமதா வேகவதா வாநரேண மஹாத்மநா। லங்காபுரம் ப்ரதக்தம் தத் ருத்ரேண த்ரிபுரம் யதா
அந்த வேகமான, பெரிய மனம் கொண்ட அனுமன் லங்காபுரத்தை எரித்தான்; அது ருத்ரன் திரிபுரத்தை எரித்ததுபோல் இருந்தது.
ததஃ ஸ லங்காபுரபர்வதாக்ரே ஸமுத்திதோ பீமபராக்ரமோऽக்நிஃ। ப்ரஸார்ய சூடாவலயம் ப்ரதீப்தோ ஹநூமதா வேகவதோபஸ்ரு'ஷ்டஃ
பின்னர், லங்கையின் மலையின்மேல், பயங்கரமான வலிமை கொண்ட தீ எழுந்தது; அது தனது தீப்பொதியை விரித்து, வேகமாக அனுமன் ஏற்றியது.
யுகாந்தகாலாநலதுல்யரூபஃ ஸமாருதோऽக்நிர்வவ்ரு'தே திவஸ்ப்ரு'க்। விதூமரஶ்மிர்பவநேஷு ஸக்தோ ரக்ஷஃஶரீராஜ்யஸமர்பிதார்சிஃ
யுகம் முடியும் போது எழும் தீ போல, அந்தக் கொடிய தீ காற்றுடன் வளர்ந்து, வானத்தைத் தொட்டு, புகையில்லா ஒளியுடன் மாளிகைகளில் பரவி, ராட்சச உடல்களின் கொழுப்பால் தீயெரிந்தது.
ஆதித்யகோடீஸத்ரு'ஶஃ ஸுதேஜா லங்காம் ஸமஸ்தாம் பரிவார்ய திஷ்டந்। ஶப்தைரநேகைரஶநிப்ரரூடை- ர்பிந்தந்நிவாண்டம் ப்ரபபௌ மஹாக்நிஃ
கோடிக்கணக்கான சூரியன்களைப் போல பிரகாசமாக, அந்தப் பெரும் தீ லங்கையை முழுவதும் சூழ்ந்து நின்றது; பல இடங்களில் இடியோசை போல் ஒலித்து, பிரபஞ்ச முட்டையை உடைப்பது போல் தோன்றியது.
தத்ராம்பராதக்நிரதிப்ரவ்ரு'த்தோ ரூக்ஷப்ரபஃ கிம்ஶுகபுஷ்பசூடஃ। நிர்வாணதூமாகுலராஜயஶ்ச நீலோத்பலாபாஃ ப்ரசகாஶிரேऽப்ராஃ
அங்கே, வானத்திலிருந்து தீ மிக அதிகமாக எரிந்தது; அது கடுமையான ஒளியுடன், கிம்ஷுகப்பூ மாலையுடன், அணையும் புகை மற்றும் தூசியில் மூடிய, நீலத்தாமரை போல் இருண்ட மேகங்கள் பிரகாசித்தன.