யதி மாம் தாரயேதார்யஃ ஸுக்ரீவஃ ஸத்யஸம்கரஃ। அஸ்மாத் துஃகாம்புஸம்ரோதாச்சீதோ பவ ஹநூமதஃ
'அந்த நல்லவன் சுக்ரீவன், உண்மையில் நிலைத்திருப்பவன், இந்த துயரக் கடலிலிருந்து என்னை மீட்டால், அனுமானுக்கு இந்தத் தீ குளிர்ச்சியாக இருக்கட்டும்.'
ததஸ்தீக்ஷ்ணார்சிரவ்யக்ரஃ ப்ரதக்ஷிணஶிகோऽநலஃ। ஜஜ்வால ம்ரு'கஶாவாக்ஷ்யாஃ ஶம்ஸந்நிவ ஶுபம் கபேஃ
அப்போது கூர்மையான ஜ்வாலைகள் கொண்ட தீ, அசையாமல், அந்த மான் கண்கள் கொண்டவளை வலது பக்கம் சுற்றி, பெரிய குரங்குக்குச் சிறப்பாக நடக்கப்போகிறது என்று அறிவிப்பதுபோல் எரிந்தது.
ஹநூமஜ்ஜநகஶ்சைவ புச்சாநலயுதோऽநிலஃ। வவௌ ஸ்வாஸ்த்யகரோ தேவ்யாஃ ப்ராலேயாநிலஶீதலஃ
அனுமன் மற்றும் அவன் தந்தையான வாயு, அவன் வால் மீது எரியும் நெருப்போடும் சேர்ந்து, தேவிக்கு குளிர்ந்த, ஆரோக்கியம் தரும் பனிக்காற்றை வீசினார்கள்.
தஹ்யமாநே ச லாங்கூலே சிந்தயாமாஸ வாநரஃ। ப்ரதீப்தோऽக்நிரயம் கஸ்மாந்ந மாம் தஹதி ஸர்வதஃ
வாலில் தீ எரிகையில், அந்த வானரன் மனதில் யோசித்தான்: 'இந்த தீ வெகுவாக எரிகிறது, ஆனாலும் என்னை எங்கும் எரியவில்லை, ஏன் இப்படியிருக்கிறது?'
த்ரு'ஶ்யதே ச மஹாஜ்வாலஃ கரோதி ச ந மே ருஜம்। ஶிஶிரஸ்யேவ ஸம்பாதோ லாங்கூலாக்ரே ப்ரதிஷ்டிதஃ
'பெரும் ஜ்வாலைகள் தென்படுகின்றன, ஆனால் எனக்கு எந்த வலியும் இல்லை; என் வால் முனையில் குளிர்ந்த ஓடை ஒன்று வந்து சேர்ந்ததுபோல் உணர்கிறது.'
அத வா ததிதம் வ்யக்தம் யத் த்ரு'ஷ்டம் ப்லவதா மயா। ராமப்ரபாவாதாஶ்சர்யம் பர்வதஃ ஸரிதாம் பதௌ
'அல்லது, நான் கடலை கடந்தபோது பார்த்த அதிசயம் இதுவாக இருக்கலாம்; இராமனின் வல்லமையால், மலையும் நதிகளின் அரசனுக்கு இடம் கொடுத்தது.'
யதி தாவத் ஸமுத்ரஸ்ய மைநாகஸ்ய ச தீமதஃ। ராமார்தம் ஸம்ப்ரமஸ்தாத்ரு'க் கிமக்நிர்ந கரிஷ்யதி
'அறிவுள்ள மைனாகன் மற்றும் சமுத்திரம் இராமனுக்காக இவ்வளவு ஆர்வமுடன் இருந்தால், நெருப்பும் அதையே செய்யாமல் போகுமா?'
ஸீதாயாஶ்சாந்ரு'ஶம்ஸ்யேந தேஜஸா ராகவஸ்ய ச। பிதுஶ்ச மம ஸக்யேந ந மாம் தஹதி பாவகஃ
'சீதையின் கருணை, இராமனின் சக்தி, என் தந்தையின் நட்பு ஆகிய காரணங்களால், நெருப்பு என்னை எரியவில்லை.'
பூயஃ ஸ சிந்தயாமாஸ முஹூர்தம் கபிகுஞ்ஜரஃ। கதமஸ்மத்விதஸ்யேஹ பந்தநம் ராக்ஷஸாதமைஃ
அந்த வானர வீரன் மீண்டும் ஒரு கணம் யோசித்தான்: 'என்னைப் போன்றவனை இந்த அரக்கர்கள் எப்படி கட்டிக்கொள்ள முடியும்?'
ப்ரதிக்ரியாஸ்ய யுக்தா ஸ்யாத் ஸதி மஹ்யம் பராக்ரமே। ததஶ்சித்த்வா ச தாந் பாஶாந் வேகவாந் வை மஹாகபிஃ
'எனக்கு வலிமை இருந்தால் அதற்கேற்றபடி செயல்பட வேண்டும்.' என்று எண்ணி, அந்த வேகமான பெரிய வானரன் அந்த கட்டுகளை உடைத்துவிட்டான்.
உத்பபாதாத வேகேந நநாத ச மஹாகபிஃ। புரத்வாரம் ததஃ ஶ்ரீமாந் ஶைலஶ்ரு'ங்கமிவோந்நதம்
பின்னர், வேகமாக பாய்ந்து, அந்த பெரிய வானரன் கர்ஜித்தான்; அங்கிருந்து, அவன் நகரின் வாயிலுக்கு எட்டினான், அது ஒரு மலைச் சிகரத்தைப் போல் உயர்ந்திருந்தது.
விபக்தரக்ஷஃஸம்பாதமாஸஸாதாநிலாத்மஜஃ। ஸ பூத்வா ஶைலஸம்காஶஃ க்ஷணேந புநராத்மவாந்
அனிலனின் மகன் அரக்கர்கள் கூட்டத்தை சிதறடித்து, அங்கு மலைபோல் நின்றான்; ஒரு கணத்தில், மீண்டும் தன் இயல்பான உருவத்தை அடைந்தான்.
ஹ்ரஸ்வதாம் பரமாம் ப்ராப்தோ பந்தநாந்யவஶாதயத்। விமுக்தஶ்சாபவச்ச்ரீமாந் புநஃ பர்வதஸம்நிபஃ
அவன் மிகவும் சிறிய உருவத்தை எடுத்து, கட்டுகளை எளிதில் தளர்த்தினான்; விடுதலையானவுடன், மீண்டும் மலைக்கு ஒப்பான மகிமைமிக்க உருவத்தை அடைந்தான்.
வீக்ஷமாணஶ்ச தத்ரு'ஶே பரிகம் தோரணாஶ்ரிதம்। ஸ தம் க்ரு'ஹ்ய மஹாபாஹுஃ காலாயஸபரிஷ்க்ரு'தம்। ரக்ஷிணஸ்தாந் புநஃ ஸர்வாந் ஸூதயாமாஸ மாருதிஃ
சுற்றிலும் பார்த்தபோது, வாசலில் இரும்புக் கோல் ஒன்றைக் கண்டான்; அதை எடுத்து, கரம் வலிமைமிக்க அனுமன், கருப்பு இரும்பால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த கோலால், எல்லா காவலர்களையும் மீண்டும் வீழ்த்தினான்.
ஸ தாந் நிஹத்வா ரணசண்டவிக்ரமஃ ஸமீக்ஷமாணஃ புநரேவ லங்காம்। ப்ரதீப்தலாங்கூலக்ரு'தார்சிமாலீ ப்ரகாஶிதாதித்ய இவார்சிமாலீ
அவர்களை வீழ்த்தி, போரில் கொடுமை காட்டியவன், மீண்டும் இலங்கையை நோக்கிப் பார்த்தான்; அவன் எரியும் வால் தீக்கோவை போல் ஜொலித்தது, அது சூரியன் ஒளிவட்டத்துடன் பிரகாசிப்பதைப் போல் இருந்தது.
thumb|சதுஃபஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே ஸுந்தரகாண்டே சதுஃபஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ॥௫-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தின் சுந்தர காண்டத்தில் ஐம்பத்திநான்காவது அதிகாரத்தை இப்போது கேளுங்கள்.
வீக்ஷமாணஸ்ததோ லங்காம் கபிஃ க்ரு'தமநோரதஃ। வர்தமாநஸமுத்ஸாஹஃ கார்யஶேஷமசிந்தயத்
அப்போது, ஆசை நிறைவேறிய வானரன் இலங்கையை நோக்கி பார்த்தான்; அவனது உற்சாகம் அதிகரித்தது, இன்னும் எது செய்ய வேண்டும் என்று எண்ணினான்.
கிம் நு கல்வவஶிஷ்டம் மே கர்தவ்யமிஹ ஸாம்ப்ரதம்। யதேஷாம் ரக்ஷஸாம் பூயஃ ஸம்தாபஜநநம் பவேத்
'இங்கே எனக்கு இன்னும் என்ன செய்ய வேண்டியுள்ளது? இது அரக்கர்களுக்கு மேலும் துன்பம் தரும் வகையில் என்ன செய்யலாம்?' என்று யோசித்தான்.
வநம் தாவத்ப்ரமதிதம் ப்ரக்ரு'ஷ்டா ராக்ஷஸா ஹதாஃ। பலைகதேஶஃ க்ஷபிதஃ ஶேஷம் துர்கவிநாஶநம்
'வனம் அழிக்கப்பட்டது, பல அரக்கர்கள் வீழ்த்தப்பட்டார்கள், படையின் ஒரு பகுதி அழிந்தது; மீதமுள்ளது கோட்டையை அழிப்பதே.'
துர்கே விநாஶிதே கர்ம பவேத் ஸுகபரிஶ்ரமம்। அல்பயத்நேந கார்யேऽஸ்மிந் மம ஸ்யாத் ஸபலஃ ஶ்ரமஃ
'கோட்டை அழிக்கப்பட்டால், வேலை எளிதில் முடியும்; இச்செயலில் என் முயற்சி சிறிது சிரமத்திலேயே பலனளிக்கும்.'
யோ ஹ்யயம் மம லாங்கூலே தீப்யதே ஹவ்யவாஹநஃ। அஸ்ய ஸம்தர்பணம் ந்யாய்யம் கர்துமேபிர்க்ரு'ஹோத்தமைஃ
என் வால் மீது இந்த அக்கினி எரிகிறது; இது வேள்விக்காக ஏற்ற தீயைப் போல. இப்போது இந்த அக்கினியை இங்கே உள்ள சிறந்த வீடுகளால் திருப்திப்படுத்துவது நியாயம்.
ததஃ ப்ரதீப்தலாங்கூலஃ ஸவித்யுதிவ தோயதஃ। பவநாக்ரேஷு லங்காயா விசசார மஹாகபிஃ
பெரும் குரங்கு, வாலில் தீயுடன், மின்னல் மின்னும் மேகத்தைப் போல, இலங்கையின் வீடுகளுக்கு முன்பாகச் சுற்றினான்.
க்ரு'ஹாத் க்ரு'ஹம் ராக்ஷஸாநாமுத்யாநாநி ச வாநரஃ। வீக்ஷமாணோ ஹ்யஸம்த்ரஸ்தஃ ப்ராஸாதாம்ஶ்ச சசார ஸஃ
அவன் அச்சமின்றி, ராக்ஷஸர்களின் வீடுகளிலிருந்து வீடுகளுக்கு, தோட்டங்களிலும், அரண்மனைகளிலும் சுற்றிப் பார்த்தான்.
அவப்லுத்ய மஹாவேகஃ ப்ரஹஸ்தஸ்ய நிவேஶநம்। அக்நிம் தத்ர விநிக்ஷிப்ய ஶ்வஸநேந ஸமோ பலீ
பெரும் வேகத்துடன் பாய்ந்து, ஹனுமான் ப்ரஹஸ்தனின் இல்லத்துக்குள் சென்று, அங்கு தீயை விட்டுவிட்டு, காற்றைப் போல வலிமையுடன் அடுத்த இடத்துக்குச் சென்றான்.
ததோऽந்யத் புப்லுவே வேஶ்ம மஹாபார்ஶ்வஸ்ய வீர்யவாந்। முமோச ஹநுமாநக்நிம் காலாநலஶிகோபமம்
பின்னர் வீரமான ஹனுமான், மகாபார்ஷ்வனின் வீட்டுக்குப் பாய்ந்து, அங்கு காலத்தின் முடிவில் எரியும் தீயைப் போல அக்கினியை விட்டான்.
வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரஸ்ய ச ததா புப்லுவே ஸ மஹாகபிஃ। ஶுகஸ்ய ச மஹாதேஜாஃ ஸாரணஸ்ய ச தீமதஃ
அதேபோல், பெரும் ஒளியுடன், ஹனுமான் வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரன், சுகன், புத்திசாலியான சாரணன் ஆகியோரின் வீடுகளிலும் பாய்ந்தான்.
ததா சேந்த்ரஜிதோ வேஶ்ம ததாஹ ஹரியூதபஃ। ஜம்புமாலேஃ ஸுமாலேஶ்ச ததாஹ பவநம் ததஃ
அதேபோல், குரங்குகளின் தலைவன் இந்திரஜித்தின் வீடையும், பின்னர் ஜம்புமாலி, சுமாலி ஆகியோரின் வீடுகளையும் தீயிட்டான்.
ரஶ்மிகேதோஶ்ச பவநம் ஸூர்யஶத்ரோஸ்ததைவ ச। ஹ்ரஸ்வகர்ணஸ்ய தம்ஷ்ட்ரஸ்ய ரோமஶஸ்ய ச ரக்ஷஸஃ
அவன் ரஷ்மிகேது, சூர்யசத்ரு, ஹ்ரஸ்வகர்ணன், தம்ஷ்ட்ரன், ரோமசன் ஆகிய ராக்ஷஸர்களின் வீடுகளையும் எரித்தான்.
யுத்தோந்மத்தஸ்ய மத்தஸ்ய த்வஜக்ரீவஸ்ய ரக்ஷஸஃ। வித்யுஜ்ஜிஹ்வஸ்ய கோரஸ்ய ததா ஹஸ்திமுகஸ்ய ச
யுத்தோன்மத்தன், மத்தன், த்வஜக்ரீவன், கொடூரமான வித்யுஜ்ஜிஹ்வன், ஹஸ்திமுகன் ஆகியோரின் வீடுகளையும் அவன் தீ வைத்தான்.
கராலஸ்ய விஶாலஸ்ய ஶோணிதாக்ஷஸ்ய சைவ ஹி। கும்பகர்ணஸ்ய பவநம் மகராக்ஷஸ்ய சைவ ஹி
கராளன், விசாலன், சோணிதாக்ஷன், கும்பகர்ணன், மகராக்ஷன் ஆகியோரின் வீடுகளையும் அவன் எரித்தான்.