அபாரவாரமக்ஷோப்யம் காம்பீர்யாத் ஸாகரோபமம்। பர்தாரம் ஸஸமுத்ராயா தரண்யா வாஸவோபமம்
ஆழமும், அசைக்க முடியாத தன்மையும் கொண்ட, கடலைப் போலப் பெருமை வாய்ந்தவரும், கடலோடு கூடிய பூமிக்குத் தலைவனும், இந்திரனைப் போலும் ஒருவரும்.
ஏவமஸ்த்ரவிதாம் ஶ்ரேஷ்டோ பலவாந் ஸத்த்வவாநபி। கிமர்தமஸ்த்ரம் ரக்ஷஃஸு ந யோஜயஸி ராகவ
இவ்வாறு, அஸ்திரங்களில் வல்லவராகவும், வலிமை மற்றும் மன உறுதியும் கொண்டவராகவும் இருந்து, ராகவா, நீ ஏன் ராட்சதர்களுக்கு எதிராக அஸ்திரம் பயன்படுத்தவில்லை?
ந நாகா நாபி கந்தர்வா ந ஸுரா ந மருத்கணாஃ। ராமஸ்ய ஸமரே வேகம் ஶக்தாஃ ப்ரதிஸமீஹிதும்
போரில் ராமனின் வேகத்தை, பாம்புகளும், கந்தர்வர்களும், தேவர்களும், மருத்கணங்களும் தடுக்க இயலாது.
தஸ்ய வீர்யவதஃ கச்சித் யத்யஸ்தி மயி ஸம்ப்ரமஃ। கிமர்தம் ந ஶரைஸ்தீக்ஷ்ணைஃ க்ஷயம் நயதி ராக்ஷஸாந்
அந்த வீரருக்கு என்மீது எவ்வித அக்கறை இருந்தால், ஏன் கூர்மையான அம்புகளால் ராட்சதர்களை அழிக்கவில்லை?
ப்ராதுராதேஶமாதாய லக்ஷ்மணோ வா பரம்தபஃ। கஸ்ய ஹேதோர்ந மாம் வீரஃ பரித்ராதி மஹாபலஃ
தம்பியின் கட்டளையை ஏற்று, பகைவரை அழிக்கும் லக்ஷ்மணன், எந்த காரணத்தால் என்னை காப்பாற்ற வரவில்லை, பெரும் வீரா?
யதி தௌ புருஷவ்யாக்ரௌ வாய்விந்த்ரஸமதேஜஸௌ। ஸுராணாமபி துர்தர்ஷௌ கிமர்தம் மாமுபேக்ஷதஃ
மனிதர்களில் சிறந்த இருவரும், காற்றும் இந்திரனும் போல ஒளி உடையவர்களும், தேவர்களுக்கே எதிர்க்க முடியாதவர்களும், ஏன் என்னை கவனிக்காமல் இருக்கிறார்கள்?
மமைவ துஷ்க்ரு'தம் கிம்சிந்மஹதஸ்தி ந ஸம்ஶயஃ। ஸமர்தாவபி தௌ யந்மாம் நாவேக்ஷேதே பரம்தபௌ
நிச்சயமாக, எனக்கேதோ பெரிய தவறு இருக்க வேண்டும்; இல்லையேல், அந்த இருவரும் சக்திவான்களும், பகைவரை அழிப்பவர்களும் ஆனபோதும், என்னை பார்ப்பதில்லை.
வைதேஹ்யா வசநம் ஶ்ருத்வா கருணம் ஸாஶ்ரு பாஷிதம்। அதாப்ரவீந்மஹாதேஜா ஹநூமாந் ஹரியூதபஃ
வைத்தேஹியின் கண்ணீரோடு கலந்த துயரமான வார்த்தைகளை கேட்டதும், பெரும் தேஜஸ் உடைய, வானர சேனையின் தலைவன் அனுமன் பேசத் தொடங்கினார்.
த்வச்சோகவிமுகோ ராமோ தேவி ஸத்யேந தே ஶபே। ராமே துஃகாபிபந்நே து லக்ஷ்மணஃ பரிதப்யதே
தேவி, உன் துயரத்தால் ராமன் மனம் நிறைந்து இருக்கிறான் என்று உண்மையாய் சத்தியமாகச் சொல்கிறேன்; ராமனுக்கு துயரம் வந்தால், லக்ஷ்மணனும் அதில் வருந்துகிறான்.
கதம்சித் பவதீ த்ரு'ஷ்டா ந காலஃ பரிஶோசிதும்। இமம் முஹூர்தம் துஃகாநாமந்தம் த்ரக்ஷ்யஸி ஶோபநே
எப்படியோ உன்னை நான் கண்டுவிட்டேன்; இப்போது வருந்தும் நேரம் அல்ல. அழகியவளே, இந்தக் கணமே உன் துயரங்களுக்கு முடிவு வரும்.
தாவுபௌ புருஷவ்யாக்ரௌ ராஜபுத்ரௌ மஹாபலௌ। த்வத்தர்ஶநக்ரு'தோத்ஸாஹௌ லோகாந் பஸ்மீகரிஷ்யதஃ
மகத்தான பலம் உடைய இருவரும், அரசகுமாரர்களும், உன்னைப் பார்க்கும் ஆசையால் ஊக்கமடைந்து, இந்த உலகங்களை எல்லாம் சாம்பலாக்கி விடுவார்கள்.
ஹத்வா ச ஸமரக்ரூரம் ராவணம் ஸஹபாந்தவம்। ராகவஸ்த்வாம் விஶாலாக்ஷி ஸ்வாம் புரீம் ப்ரதி நேஷ்யதி
போரில் கொடூரமான இராவணனையும் அவனுடைய உறவினர்களையும் அழித்து, ராகவன் உன்னை, பெரிய கண்கள் உடையவளே, தன் நகரத்திற்கு அழைத்துச் செல்வான்.
ப்ரூஹி யத் ராகவோ வாச்யோ லக்ஷ்மணஶ்ச மஹாபலஃ। ஸுக்ரீவோ வாபி தேஜஸ்வீ ஹரயோ வா ஸமாகதாஃ
ராகவனுக்கோ, பெரும் பலம் உடைய லக்ஷ்மணனுக்கோ, ஒளி நிறைந்த சுக்ரீவனுக்கோ, அல்லது கூடியுள்ள வானரர்களுக்கோ என்ன செய்தி சொல்ல வேண்டும் என்று நீ கூறு.
இத்யுக்தவதி தஸ்மிம்ஶ்ச ஸீதா புநரதாப்ரவீத்। கௌஸல்யா லோகபர்தாரம் ஸுஷுவே யம் மநஸ்விநீ
அப்போது ஹனுமான் இவ்வாறு கூறியபோது, சீதை மறுபடியும் சொன்னாள்: 'லோகங்களைப் பாதுகாக்கும் ராமனை, மனம் நிறைந்த கௌசல்யா பெற்றாள்.'
தம் மமார்தே ஸுகம் ப்ரு'ச்ச ஶிரஸா சாபிவாதய। ஸ்ரஜஶ்ச ஸர்வரத்நாநி ப்ரியாயாஶ்ச வராங்கநாஃ
என் பொருட்டு, அவனுடைய நலத்தை விசாரித்து, தலை குனிந்து வணங்கவும்; மலர்களும், எல்லா ரத்தினங்களும் அணிந்துள்ள அன்பான பெண்மணிகளையும் நினைவுகூரவும்.
ஐஶ்வர்யம் ச விஶாலாயாம் ப்ரு'திவ்யாமபி துர்லபம்। பிதரம் மாதரம் சைவ ஸம்மாந்யாபிப்ரஸாத்ய ச
பெரும் பரப்புள்ள பூமியில் கூட அரிய ஆட்சி கிடைத்தாலும், அவன் தந்தைக்கும் தாய்க்கும் மரியாதை செய்து, அவர்களின் மனதை மகிழ்விக்க வேண்டும்.
அநுப்ரவ்ரஜிதோ ராமம் ஸுமித்ரா யேந ஸுப்ரஜாஃ। ஆநுகூல்யேந தர்மாத்மா த்யக்த்வா ஸுகமநுத்தமம்
சுமித்ரையின் நல்ல மகன், தர்மத்தை விரும்பி, மிகுந்த இன்பத்தை விட்டுவிட்டு, ராமனுடன் வனவாசத்திற்கு சென்றான்.
அநுகச்சதி காகுத்ஸ்தம் ப்ராதரம் பாலயந் வநே। ஸிம்ஹஸ்கந்தோ மஹாபாஹுர்மநஸ்வீ ப்ரியதர்ஶநஃ
அவன், சிங்கம் போன்ற தோள்கள் உடையவன், பெரும் புயல் உடையவன், மனம் நிறைந்தவன், அழகாகத் தோன்றுபவன்; வனத்தில் தன் சகோதரன் காகுத்ஸ்தனை பாதுகாத்து பின்தொடர்கிறான்.
பித்ரு'வத் வர்ததே ராமே மாத்ரு'வந்மாம் ஸமாசரத்। ஹ்ரியமாணாம் ததா வீரோ ந து மாம் வேத லக்ஷ்மணஃ
அவன் ராமனிடம் மகன் போல நடக்கிறான்; என்னிடம் தாயைப் போல நடக்கிறான்; ஆனால், நான் கடத்தப்பட்டபோது, அந்த வீரன் லக்ஷ்மணன் அதை அறியவில்லை.
வ்ரு'த்தோபஸேவீ லக்ஷ்மீவாந் ஶக்தோ ந பஹுபாஷிதா। ராஜபுத்ரப்ரியஶ்ரேஷ்டஃ ஸத்ரு'ஶஃ ஶ்வஶுரஸ்ய மே
மூத்தவர்களை சேவிப்பவன், லக்ஷ்மி நிறைந்தவன், திறமைசாலி, அதிகமாக பேசாதவன், அரசகுமாரனுக்கு மிகவும் பிரியமானவன், என் மாமனுக்கு ஒத்தவன்.
மத்தஃ ப்ரியதரோ நித்யம் ப்ராதா ராமஸ்ய லக்ஷ்மணஃ। நியுக்தோ துரி யஸ்யாம் து தாமுத்வஹதி வீர்யவாந்
என்னைவிட ராமனுக்கு எப்போதும் லக்ஷ்மணனே மிகவும் பிரியமானவன்; அவனுக்கு எந்தப் பணி கொடுத்தாலும், வீரத்துடன் அதை நிறைவேற்றுகிறான்.
யம் த்ரு'ஷ்ட்வா ராகவோ நைவ வ்ரு'த்தமார்யமநுஸ்மரத்। ஸ மமார்தாய குஶலம் வக்தவ்யோ வசநாந்மம
அவனைப் பார்த்தால் ராகவன் கூட அறியோர்களின் நடத்தை மறந்துவிடுவான்; அவனுக்காக என் நலத்தை என் வாயிலாகச் சொல்ல வேண்டும்.
ம்ரு'துர்நித்யம் ஶுசிர்தக்ஷஃ ப்ரியோ ராமஸ்ய லக்ஷ்மணஃ। யதா ஹி வாநரஶ்ரேஷ்ட துஃகக்ஷயகரோ பவேத்
எப்போதும் மென்மையானவன், தூய்மையானவன், திறமைசாலி, ராமனுக்கு மிகவும் பிரியமானவன் லக்ஷ்மணன்; வானரர்களில் சிறந்தவனே, அவன் என் துயரை நீக்குவானாக.
த்வமஸ்மிந் கார்யநிர்வாஹே ப்ரமாணம் ஹரியூதப। ராகவஸ்த்வத்ஸமாரம்பாந்மயி யத்நபரோ பவேத்
இந்தப் பணியில் நீயே முதன்மை வாய்ந்தவன், வானரக்குழுவின் தலைவனே; உன் முயற்சியால் ராகவன் என்னை நினைத்து முயற்சி செய்ய வேண்டும்.
இதம் ப்ரூயாஶ்ச மே நாதம் ஶூரம் ராமம் புநஃ புநஃ। ஜீவிதம் தாரயிஷ்யாமி மாஸம் தஶரதாத்மஜ
இதை மீண்டும் மீண்டும் என் ஆண்டவரான வீரரான ராமனிடம் கூறு: 'தசரதனின் மகனே, நான் ஒரு மாதம் உயிரோடு இருப்பேன்.'
ஊர்த்வம் மாஸாந்ந ஜீவேயம் ஸத்யேநாஹம் ப்ரவீமி தே। ராவணேநோபருத்தாம் மாம் நிக்ரு'த்யா பாபகர்மணா। த்ராதுமர்ஹஸி வீர த்வம் பாதாலாதிவ கௌஶிகீம்
ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு நான் உயிரோடிருக்கமாட்டேன் — இதை உண்மையாகச் சொல்கிறேன்; இராவணன் துஷ்டத்தால் என்னை பிடித்துள்ளான்; வீரனே, நீ என்னை பாதாளத்திலிருந்து கௌசிகியை மீட்டது போல காப்பாற்ற வேண்டும்.
ததோ வஸ்த்ரகதம் முக்த்வா திவ்யம் சூடாமணிம் ஶுபம்। ப்ரதேயோ ராகவாயேதி ஸீதா ஹநுமதே ததௌ
பிறகு, தன் உடையிலிருந்து தெய்வீகமான அழகிய சூடாமணியை எடுத்துச் சீதை, 'இதை ராகவனுக்கு கொடு' என்று ஹனுமானிடம் கொடுத்தாள்.
ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய ததோ வீரோ மணிரத்நமநுத்தமம்। அங்குல்யா யோஜயாமாஸ நஹ்யஸ்ய ப்ராபவத் புஜஃ
அந்த ஒப்பற்ற மணியைக் கைப்பற்றிய வீரன் ஹனுமான், அதை தன் விரலில் அணிந்தான்; அவனுடைய புயத்தில் அது பொருந்தவில்லை.
மணிரத்நம் கபிவரஃ ப்ரதிக்ரு'ஹ்யாபிவாத்ய ச। ஸீதாம் ப்ரதக்ஷிணம் க்ரு'த்வா ப்ரணதஃ பார்ஶ்வதஃ ஸ்திதஃ
அந்த மணியைக் கையில் பெற்ற குரங்குகளுக்கெல்லாம் சிறந்தவன், பணிவுடன் சீதையை வணங்கி, அவளைச் சுற்றி வந்து, மரியாதையுடன் பக்கத்தில் நின்றான்.
ஹர்ஷேண மஹதா யுக்தஃ ஸீதாதர்ஶநஜேந ஸஃ। ஹ்ரு'தயேந கதோ ராமம் லக்ஷ்மணம் ச ஸலக்ஷணம்
சீதையைப் பார்த்த மகிழ்ச்சியில் மனம் நிறைந்த அவன், உள்ளத்தில் ராமனையும், நல்ல இலக்கணங்களுடன் கூடிய இலக்குவனையும் நினைத்தான்.