வால்மீகிராமாயணம்

ஸர்வஶாஸ்த்ரார்ததத்த்வஜ்ஞோ ஸ்ம்ரு'திமாந் ப்ரதிபாநவாந் । ஸர்வலோகப்ரியஃ ஸாதுரதீநாத்மா விசக்ஷணஃ ॥௧-௧-

அவர் எல்லா சாஸ்திரங்களின் சாரத்தை அறிந்தவர், நினைவாற்றல் மிகுந்தவர், கூர்மையான அறிவு உடையவர், எல்லோராலும் விரும்பப்படுபவர், நல்லவர், மனத்தில் தளர்ச்சி இல்லாதவர், விவேகி.

ஸர்வதாபிகதஃ ஸத்பிஃ ஸமுத்ர இவ ஸிந்துபிஃ । ஆர்யஃ ஸர்வஸமஶ்சைவ ஸதைவ ப்ரியதர்ஶநஃ ॥௧-௧-

அவர் எப்போதும் நல்லவர்களால் நாடப்படுபவர், நதிகள் கடலை நாடுவது போல; உயர்ந்தவர், எல்லோரிடமும் சமநிலையுடன் நடப்பவர், எப்போதும் இனிமையான முகம் கொண்டவர்.

ஸ ச ஸர்வ குணோபேதஃ கௌஸல்யாநந்தவர்தநஃ । ஸமுத்ர இவ காம்பீர்யே தைர்யேண ஹிமவாநிவ ॥௧-௧-

அவர் எல்லா நல்ல பண்புகளும் கொண்டவர், கௌசல்யையின் மகிழ்ச்சியை அதிகரிப்பவர்; ஆழத்தில் கடலைப் போல், பொறுமையில் இமயமலை போல்.

விஷ்ணுநா ஸத்ரு'ஶோ வீர்யே ஸோமவத்ப்ரியதர்ஶநஃ । காலாக்நிஸத்ரு'ஶஃ க்ரோதே க்ஷமயா ப்ரு'திவீஸமஃ ॥௧-௧-

வீரத்தில் விஷ்ணுவைப் போல, அழகில் சந்திரனைப் போல, கோபத்தில் அழிவுத் தீயைப் போல, பொறுமையில் பூமியைப் போல.

தநதேந ஸமஸ்த்யாகே ஸத்யே தர்ம இவாபரஃ । தமேவம்குணஸம்பந்நம் ராமம் ஸத்யபராக்ரமம் ॥௧-௧-

செல்வத்தை முற்றிலும் துறப்பதில், அவர் உண்மையும் தர்மத்திலும் இரண்டாவது யமராக இருந்தார்; இவ்வாறு எல்லா நல்ல குணங்களும் நிறைந்த ராமர், உண்மையிலும் வலிமையிலும் நிலைத்திருந்தார்.

ஜ்யேஷ்டம் ஜ்யேஷ்டகுணைர்யுக்தம் ப்ரியம் தஶரதஸ்ஸுதம் । ப்ரக்ரு'தீநாம் ஹிதைர்யுக்தம் ப்ரக்ரு'திப்ரியகாம்யயா ॥௧-௧-

தசரதனுக்கு மிகவும் பிடித்த மகனாகிய மூத்தவன், வயதிற்கேற்ற நல்ல குணங்கள் கொண்டவன்; மக்களின் நலனில் அக்கறை கொண்டு, அவர்களை மகிழ்விப்பதில் விருப்பமுள்ளவன்.

யௌவராஜ்யேந ஸம்யோக்தும் ஐச்சத்ப்ரீத்யா மஹீபதிஃ । தஸ்யாபிஷேகஸம்பாராந் த்ரு'ஷ்ட்வா பார்யாத கைகயீ ॥௧-௧-

அரசர், மகனை அன்புடன் அரசபடியில் அமர்த்த விரும்பினார்; ஆனால் அபிஷேகத்திற்கான ஏற்பாடுகளை கைகேயி பார்த்தபோது—

பூர்வம் தத்தவரா தேவீ வரமேநமயாசத । விவாஸநஞ்ச ராமஸ்ய பரதஸ்யாபிஷேசநம் ॥௧-௧-

முன்னதாக வழங்கப்பட்ட வரங்களை கொண்ட தேவியாம் கைகேயி, ராமருக்கு வனவாசமும், பரதனுக்கு அபிஷேகமும் வேண்டும் என்று கேட்டாள்.

ஸ ஸத்யவசநாத்ராஜா தர்மபாஶேந ஸம்யதஃ । விவாஸயாமாஸ ஸுதம் ராமம் தஶரதஃ ப்ரியம் ॥௧-௧-

உண்மை சொல்லிய வாக்குறுதியும் தர்மத்தின் கட்டுப்பாடும் காரணமாக, தசரதன் தனது மிகவும் நேசிக்கும் மகன் ராமரை வனவாசத்திற்கு அனுப்பினார்.

ஸ ஜகாம வநம் வீரஃ ப்ரதிஜ்ஞாமநுபாலயந் । பிதுர்வசநநிர்தேஶாத் கைகேய்யாஃ ப்ரியகாரணாத் ॥௧-௧-

அந்த வீரன், தந்தையின் கட்டளையையும், கைகேயிக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பதற்காகவும், தன் சத்திய வாக்குறுதியை காத்துக்கொண்டு வனத்திற்கு சென்றார்.

தம் வ்ரஜந்தம் ப்ரியோ ப்ராதா லக்ஷ்மணோऽநுஜகாம ஹ । ஸ்நேஹாத் விநயஸம்பந்நஃ ஸுமித்ராநந்தவர்தநஃ ॥௧-௧-

அவரை பின்தொடர்ந்தவர், அன்பும் பண்பும் நிறைந்த, சுமித்ரையின் மகிழ்ச்சியை அதிகரித்த லக்ஷ்மணன், ராமருக்கு மிகவும் பிடித்த சகோதரன்.

ப்ராதரம் தயிதோ ப்ராதுஃ ஸௌப்ராத்ரமநுதர்ஶயந் । ராமஸ்ய தயிதா பார்யா நித்யம் ப்ராணஸமா ஹிதா ॥௧-௧-

சகோதரனுக்காக சகோதரன்பால் காட்டிய அன்பைப் போல, ராமருக்குப் பிரியமான மனைவியும், எப்போதும் உயிருக்கு இணையானவளும், நன்மை விரும்பும் சீதையும்—

ஜநகஸ்ய குலே ஜாதா தேவமாயேவ நிர்மிதா । ஸர்வலக்ஷணஸம்பந்நா நாரீணாமுத்தமா வதூஃ ॥௧-௧-

ஜனகரின் குடும்பத்தில் பிறந்தவள், தெய்வீக மாயையால் உருவானவள்போல், எல்லா நல்ல இலக்கணங்களும் கொண்டவள், பெண்களில் சிறந்த மணமகள்.

ஸீதாப்யநுகதா ராமம் ஶஶிநம் ரோஹிணீ யதா । பௌரைரநுகதோ தூரம் பித்ரா தஶரதேந ச ॥௧-௧-

சீதையும் சந்திரனைப் பின்தொடரும் ரோகிணிபோல் ராமரை பின்தொடர்ந்தாள்; அவரை நகர மக்கள் மற்றும் தந்தை தசரதனும் தொலை தூரம் வரை அனுசரித்தனர்.

ஶ்ரு'ங்கவீரபுரே ஸூதம் கங்காகூலே வ்யஸர்ஜயத் । குஹமாஸாத்ய தர்மாத்மா நிஷாதாதிபதிம் ப்ரியம் ॥௧-௧-

சிறுங்கவேரபுரியில், கங்கை கரையில் தேரோட்டியை அனுப்பி வைத்தார்; பின்னர் தர்மமுள்ள, மிகவும் நேசிக்கும் நிஷாதர் தலைவன் குகனைச் சந்தித்தார்.

குஹேந ஸஹிதோ ராமோ லக்ஷ்மணேந ச ஸீதயா । தே வநேந வநங்கத்வா நதீஸ்தீர்த்வா பஹூதகாஃ ॥௧-௧-

குகனுடன், லக்ஷ்மணனும் சீதையும் சேர்ந்து ராமர், பல நீருள்ள நதிகளை கடந்தும், அந்த காட்டுக்குள் நுழைந்தனர்.

சித்ரகூடமநுப்ராப்ய பரத்வாஜஸ்ய ஶாஸநாத் । ரம்யமாவஸதம் க்ரு'த்வா ரமமாணா வநே த்ரயஃ ॥௧-௧-

பரத்வாஜரின் ஆலோசனையின்படி சித்ரகூடம் அடைந்து, அந்த மூவரும் அழகான இடத்தில் தங்கிப், காட்டில் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தனர்.

தேவகந்தர்வஸம்காஶாஃ தத்ர தே ந்யவஸந் ஸுகம் । சித்ரகூடங்கதே ராமே புத்ரஶோகாதுரஸ்ததா ॥௧-௧-

அங்கே அவர்கள் தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் போல் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தனர்; சித்ரகூடத்தில் ராமர் தங்கியபோது, தந்தை தசரதன் மகனை நினைத்து துயரத்தில் மூழ்கினார்.

ராஜா தஶரதஸ்ஸ்வர்கம் ஜகாம விலபந் ஸுதம் । கதே து தஸ்மிந் பரதோ வஸிஷ்டப்ரமுகைர்த்விஜைஃ ॥௧-௧-

அரசன் தசரதன், மகனை நினைத்து அழுதபடி பரலோகத்திற்கு சென்றார்; அவர் போனபின், வசிஷ்டர் தலைமையிலான முனிவர்களால் தூண்டப்பட்ட பரதன்—

நியுஜ்யமாநோ ராஜ்யாய நைச்சத் ராஜ்யம் மஹாபலஃ । ஸ ஜகாம வநம் வீரோ ராமபாதப்ரஸாதகஃ ॥௧-௧-

அரசாட்சிக்கு அழைக்கப்பட்டும், அந்த வலிமைமிக்க பரதன் ஆட்சி செய்ய விரும்பவில்லை; அந்த வீரன், ராமரின் திருவடிகளை நாடி காட்டிற்குச் சென்றான்.

கத்வா து ஸ மஹாத்மாநம் ராமம் ஸத்யபராக்ரமம் । அயாசத்ப்ராதரம் ராமம் ஆர்யபாவபுரஸ்க்ரு'தஃ ॥௧-௧-

பெரும் ஆன்மாவும், உண்மையிலும் வலிமையிலும் நிலைத்த ராமரைச் சந்தித்து, பெரிய மரியாதையுடன் தன் சகோதரனிடம் வேண்டினான்.

த்வமேவ ராஜா தர்மஜ்ஞ இதி ராமம் வசோऽப்ரவீத் । ராமோऽபி பரமோதாரஃ ஸுமுகஸ்ஸுமஹாயஶாஃ ॥௧-௧-

நீயே அரசன், தர்மத்தை அறிந்தவன் என்று ராமரிடம் சொன்னான்; ராமரும் மிகுந்த உள்உணர்வும், இனிய முகமும், பேர்புகழும் கொண்டவராக இருந்தார்.

ந சைச்சத் பிதுராதேஶாத் ராஜ்யம் ராமோ மஹாபலஃ । பாதுகே சாஸ்ய ராஜ்யாய ந்யாஸம் தத்த்வா புநஃ புநஃ ॥௧-௧-

அப்பொழுது பெரும் பலம் கொண்ட இராமன், தந்தையின் கட்டளையை மதித்து, அரசாட்சியை ஏற்கவில்லை; அதற்கு பதிலாக, தன் பாதுகைகளை அரசுக்கு ஒப்படைத்து மீண்டும் மீண்டும் அளித்தான்.

நிவர்தயாமாஸ ததோ பரதம் பரதாக்ரஜஃ । ஸ காமமநவாப்யைவ ராமபாதாவுபஸ்ப்ரு'ஶந் ॥௧-௧-

பின்னர் பரதனின் மூத்த சகோதரன் இராமன், பரதனை திரும்பச் செல் என்று சமாதானப்படுத்தினான்; விருப்பம் நிறைவேறாதபோதிலும், பரதன் இராமனின் பாதங்களைத் தொட்டான்.

நந்திக்ராமேऽகரோத் ராஜ்யம் ராமாகமநகாங்க்ஷயா । கதே து பரதே ஶ்ரீமாந் ஸத்யஸந்தோ ஜிதேந்த்ரியஃ ॥௧-௧-

நந்திகிராமத்தில், புகழுடன், உண்மையுடன், மனதை அடக்கிய பரதன், இராமன் திரும்ப வருவான் என்று எதிர்பார்த்து அரசை நடத்தினான்.

ராமஸ்து புநராலக்ஷ்ய நாகரஸ்ய ஜநஸ்ய ச । தத்ராகமநமேகாக்ரோ தண்டகாந் ப்ரவிவேஶ ஹ ॥௧-௧-

ஆனால் இராமன், நகர மக்கள் வருவதை கவனித்து, மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, தண்டக வனத்துக்குள் சென்றான்.

ப்ரவிஶ்ய து மஹாரண்யம் ராமோ ராஜீவலோசநஃ । விராதம் ராக்ஷஸம் ஹத்வா ஶரபங்கம் ததர்ஶ ஹ ॥௧-௧-

பெரும் காடுக்குள் சென்ற இராஜீவக்கண்ணன் இராமன், விராதன் என்ற அரக்கனை கொன்று, சரபங்க முனிவரை பார்த்தான்.

ஸுதீக்ஷ்ணம் சாப்யகஸ்த்யம் ச அகஸ்த்யப்ராதரம் ததா । அகஸ்த்யவசநாச்சைவ ஜக்ராஹைந்த்ரம் ஶராஸநம் ॥௧-௧-

அங்கே சுதீக்ஷணரும், அகத்தியரும், அகத்தியரின் சகோதரரும் இராமனைச் சந்தித்தார்கள்; அகத்தியரின் வார்த்தையால், இந்திரனுடைய வில்லையும் பெற்றான்.

கட்கஞ்ச பரம ப்ரீதஸ்தூணீ சாக்ஷயஸாயகௌ । வஸதஸ்தஸ்ய ராமஸ்ய வநே வநசரைஃ ஸஹ ॥௧-௧-

மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், இராமன் ஒரு வாள் மற்றும் தீராத அம்புகளுள்ள அம்புப்பெட்டிகளையும் பெற்றான்; அவன் அங்கே வனவாசிகளுடன் வனத்தில் வாழ்ந்தான்.