ஏஷ தோஷோ மஹாந் ஹி ஸ்யாந்மம ஸீதாபிபாஷணே। ப்ராணத்யாகஶ்ச வைதேஹ்யா பவேதநபிபாஷணே
நான் சீதையிடம் பேசினால் அது பெரிய குறையாகும்; பேசாமல் இருந்தால் வைதேஹி உயிரை விட்டுவிடலாம்.
பூதாஶ்சார்தா விருத்யந்த தேஶகாலவிரோதிதாஃ। விக்லவம் தூதமாஸாத்ய தமஃ ஸூர்யோதயே யதா
நேரமும் இடமும் விரோதமாக இருந்தால், நோக்கங்கள் நிறைவேறாது; தூதன் குழப்பத்துடன் வந்தால், அது விடியற்காலையில் இருள் போல் மறைந்து விடும்.
அர்தாநர்தாந்தரே புத்திர்நிஶ்சிதாபி ந ஶோபதே। காதயந்தி ஹி கார்யாணி தூதாஃ பண்டிதமாநிநஃ
நன்கு யோசித்த திட்டம் கூட, நன்மைக்கு பதிலாக தீமை தருமானால் வெற்றி பெறாது; தங்களை அறிவாளிகள் என்று நினைக்கும் தூதர்கள் காரியத்தை வீணாக்குவார்கள்.
ந விநஶ்யேத் கதம் கார்யம் வைக்லவ்யம் ந கதம் மம। லங்கநம் ச ஸமுத்ரஸ்ய கதம் நு ந வ்ரு'தா பவேத்
எப்படி என் காரியம் தோல்வியடையாமல் இருக்க முடியும்? எப்படி நான் மனம் தளராமல் இருக்க முடியும்? நான் கடலை தாண்டியது வீணாகாமல் எப்படி செய்வது?
கதம் நு கலு வாக்யம் மே ஶ்ரு'ணுயாந்நோத்விஜேத ச। இதி ஸம்சிந்த்ய ஹநுமாம்ஶ்சகார மதிமாந் மதிம்
எப்படி என் வார்த்தைகளை அவள் கேட்டு, பயப்படாமல் இருப்பாள்? என்று சிந்தித்து, புத்திசாலியான அனுமன் தன் மனதில் தீர்மானம் செய்தான்.
ராமமக்லிஷ்டகர்மாணம் ஸுபந்துமநுகீர்தயந்। நைநாமுத்வேஜயிஷ்யாமி தத்பந்துகதசேதநாம்
களங்கமில்லாத செயல் கொண்ட இராமனைப் புகழ்ந்து, துக்கத்தில் மூழ்கிய அவளுக்கு நான் பயம் உண்டாக்கமாட்டேன்.
இக்ஷ்வாகூணாம் வரிஷ்டஸ்ய ராமஸ்ய விதிதாத்மநஃ। ஶுபாநி தர்மயுக்தாநி வசநாநி ஸமர்பயந்
இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் சிறந்தவன், தன்னை அறிந்தவன் இராமனைப் பற்றிய நல்லதும் தர்மமானதும் உள்ள வார்த்தைகளை நான் சொல்வேன்.
ஶ்ராவயிஷ்யாமி ஸர்வாணி மதுராம் ப்ரப்ருவந் கிரம்। ஶ்ரத்தாஸ்யதி யதா ஸீதா ததா ஸர்வம் ஸமாததே
நான் இனிமையான வார்த்தைகளால் எல்லாவற்றையும் அவளுக்குச் சொல்லுவேன்; சீதை நம்பும் படி, எல்லாவற்றையும் ஏற்பாடு செய்வேன்.
இதி ஸ பஹுவிதம் மஹாப்ரபாவோ ஜகதிபதேஃ ப்ரமதாமவேக்ஷமாணஃ। மதுரமவிததம் ஜகாத வாக்யம் த்ருமவிடபாந்தரமாஸ்திதோ ஹநூமாந்
இவ்வாறு உலகத்தின் அதிபதியின் மனைவியை நோக்கி, பெரும் வலிமை உடைய அனுமன், மரக்கிளைகளுக்குள் இருந்து, இனிமையும் உண்மையும் கலந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
thumb|ஏகத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே ஸுந்தரகாண்டே ஏகத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௫-
மகிமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், சுந்தர காண்டத்தில், முப்பத்தொன்று ஆம் சர்கம் இப்போது கேளுங்கள்.
ஏவம் பஹுவிதாம் சிந்தாம் சிந்தயித்வா மஹாமதிஃ। ஸம்ஶ்ரவே மதுரம் வாக்யம் வைதேஹ்யா வ்யாஜஹார ஹ
பலவிதமான எண்ணங்களை சிந்தித்தபின், அந்த அறிவாளி, வைதேஹிக்கு இனிமையான வார்த்தைகளை கேட்கும்படி சொன்னான்.
ராஜா தஶரதோ நாம ரதகுஞ்ஜரவாஜிமாந்। புண்யஶீலோ மஹாகீர்திரிக்ஷ்வாகூணாம் மஹாயஶாஃ
இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் புகழ்பெற்ற, ரதம், யானை, குதிரை ஆகியவற்றை உடைய, தர்மத்திலும் புகழிலும் சிறந்த, தசரதன் என்ற ஒரு ராஜா இருந்தார்.
ராஜர்ஷீணாம் குணஶ்ரேஷ்டஸ்தபஸா சர்ஷிபிஃ ஸமஃ। சக்ரவர்திகுலே ஜாதஃ புரம்தரஸமோ பலே
அவர் அரசரசிகளில் நல்லொழுக்கத்தில் சிறந்தவர், தவத்தில் முனிவர்களுக்கு சமமானவர், சக்ரவர்த்தி குலத்தில் பிறந்தவர், பலத்தில் இந்திரனுக்கு இணையானவர்.
அஹிம்ஸாரதிரக்ஷுத்ரோ க்ரு'ணீ ஸத்யபராக்ரமஃ। முக்யஸ்யேக்ஷ்வாகுவம்ஶஸ்ய லக்ஷ்மீவாँல்லக்ஷ்மிவர்தநஃ
அவர் அஹிம்சையை விரும்புபவர், ஆசை இல்லாதவர், இரக்கமுள்ளவர், உண்மைத் துணிவுடையவர், இக்ஷ்வாகு வம்சத்தின் தலைவரும், செல்வமும் வளமும் வளர்த்தவர்.
பார்திவவ்யஞ்ஜநைர்யுக்தஃ ப்ரு'துஶ்ரீஃ பார்திவர்ஷபஃ। ப்ரு'திவ்யாம் சதுரந்தாயாம் விஶ்ருதஃ ஸுகதஃ ஸுகீ
அரசருக்குரிய இலக்கணங்களுடன், பெரும் ஒளியுடன், அரசர்களில் முதன்மை பெற்றவர், நான்கு திசைகளிலும் புகழ்பெற்றவர், மக்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பவர், தானும் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தவர்.
தஸ்ய புத்ரஃ ப்ரியோ ஜ்யேஷ்டஸ்தாராதிபநிபாநநஃ। ராமோ நாம விஶேஷஜ்ஞஃ ஶ்ரேஷ்டஃ ஸர்வதநுஷ்மதாம்
அவரது முதன்மை மகனும், முகம் சந்திரனைப் போல ஒளிரும் ராமன் என்பவரும், அறிவில் சிறந்தவரும், வில்லாளர்களில் தலைசிறந்தவரும் ஆவார்.
ரக்ஷிதா ஸ்வஸ்ய வ்ரு'த்தஸ்ய ஸ்வஜநஸ்யாபி ரக்ஷிதா। ரக்ஷிதா ஜீவலோகஸ்ய தர்மஸ்ய ச பரம்தபஃ
தன் நடத்தைப் பாதுகாத்தவர், தன் மக்களையும் பாதுகாத்தவர், உயிர்கள் அனைத்தையும் காத்தவர், எதிரிகளை வெல்வதில் வல்லவரும், தர்மத்தை நிலைநாட்டியவரும் ஆவார்.
தஸ்ய ஸத்யாபிஸம்தஸ்ய வ்ரு'த்தஸ்ய வசநாத் பிதுஃ। ஸபார்யஃ ஸஹ ச ப்ராத்ரா வீரஃ ப்ரவ்ரஜிதோ வநம்
உண்மையினை விரும்பும் வயதான தந்தையின் கட்டளையால், அந்த வீரன் தன் மனைவியையும் சகோதரனையும் அழைத்து வனத்திற்கு சென்றார்.
தேந தத்ர மஹாரண்யே ம்ரு'கயாம் பரிதாவதா। ராக்ஷஸா நிஹதாஃ ஶூரா பஹவஃ காமரூபிணஃ
அங்கு பெரிய காட்டில் வேட்டையாடச் சென்றபோது, பல வலிமைமிக்க, உருவம் மாற்றக்கூடிய ராட்சசர்களை அவர் அழித்தார்.
ஜநஸ்தாநவதம் ஶ்ருத்வா நிஹதௌ கரதூஷணௌ। ததஸ்த்வமர்ஷாபஹ்ரு'தா ஜாநகீ ராவணேந து
ஜனஸ்தானத்தில் நடந்த கொலையை, கரன் மற்றும் தூஷணன் இருவரும் வீழ்ந்ததை அறிந்தபின், ராவணன் கோபத்தில் உம்மை, ஜனகியின் மகளே, கடத்தினான்.
வஞ்சயித்வா வநே ராமம் ம்ரு'கரூபேண மாயயா। ஸ மார்கமாணஸ்தாம் தேவீம் ராமஃ ஸீதாமநிந்திதாம்
காட்டில் மாயை கொண்டு மான் வடிவம் எடுத்துத் தன்னை ஏமாற்றியபோது, ராமன் உம்மைத் தேடி அலைந்தபோது, குற்றமற்ற சீதையை ராவணன் கடத்தினான்.
ஆஸஸாத வநே மித்ரம் ஸுக்ரீவம் நாம வாநரம்। ததஃ ஸ வாலிநம் ஹத்வா ராமஃ பரபுரம்ஜயஃ
அந்த காட்டில், சுக்ரீவன் என்ற வானர நண்பனை அவர் சந்தித்தார்; பின்னர் பகை நகரங்களை வெல்வதில் வல்ல ராமன், வாலியை அழித்தார்.
ஆயச்சத் கபிராஜ்யம் து ஸுக்ரீவாய மஹாத்மநே। ஸுக்ரீவேணாபிஸம்திஷ்டா ஹரயஃ காமரூபிணஃ
பெரும் ஆன்மாவான சுக்ரீவனுக்கு வானர அரசை மீண்டும் வழங்கினார்; சுக்ரீவனின் ஆணையின்படி, உருவம் மாற்றக்கூடிய வானரர்கள்—
திக்ஷு ஸர்வாஸு தாம் தேவீம் விசிந்வந்தஃ ஸஹஸ்ரஶஃ। அஹம் ஸம்பாதிவசநாச்சதயோஜநமாயதம்
அந்த தேவியை எல்லா திசைகளிலும் ஆயிரக்கணக்காகத் தேடினர்; நான் சம்பாதியின் வார்த்தையைப் பின்பற்றி நூறு யோஜனை அகலமான கடலைத் தாண்டினேன்.
தஸ்யா ஹேதோர்விஶாலாக்ஷ்யாஃ ஸமுத்ரம் வேகவாந் ப்லுதஃ। யதாரூபாம் யதாவர்ணாம் யதாலக்ஷ்மவதீம் ச தாம்
அந்த அகன்ற கண்கள் கொண்டவளுக்காக, வேகமாக கடலைத் தாண்டினேன்; அவள் உருவம், நிறம், அழகு ஆகியவை கூறப்பட்டபடியே அவளைப் பார்த்தேன்.
அஶ்ரௌஷம் ராகவஸ்யாஹம் ஸேயமாஸாதிதா மயா। விரராமைவமுக்த்வா ஸ வாசம் வாநரபும்கவஃ
ராமனிடமிருந்து, அவளை நான் கண்டுபிடித்ததாகக் கேட்டேன்; இவ்வாறு கூறி, வானரர்களில் சிறந்தவன் அமைதியாக இருந்தான்.
ஜாநகீ சாபி தச்ச்ருத்வா விஸ்மயம் பரமம் கதா। ததஃ ஸா வக்ரகேஶாந்தா ஸுகேஶீ கேஶஸம்வ்ரு'தம்। உந்நம்ய வதநம் பீருஃ ஶிம்ஶபாமந்வவைக்ஷத
இதை கேட்ட சீதா மிகுந்த ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினாள்; பின்னர், சுருள்முடி முடிவில், அழகான கூந்தல் முகத்தை மூடியிருந்த அவள், பயத்துடன் முகத்தை உயர்த்தி சிம்ஷபா மரத்தை நோக்கிப் பார்த்தாள்.
நிஶம்ய ஸீதா வசநம் கபேஶ்ச திஶஶ்ச ஸர்வாஃ ப்ரதிஶஶ்ச வீக்ஷ்ய। ஸ்வயம் ப்ரஹர்ஷம் பரமம் ஜகாம ஸர்வாத்மநா ராமமநுஸ்மரந்தீ
வானரத்தின் வார்த்தைகளைக் கேட்டதும், எல்லா திசைகளையும் பார்த்ததும், சீதா தானாகவே மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தாள்; முழு மனதுடன் ராமனை நினைத்தாள்.
ஸா திர்யகூர்த்வம் ச ததா ஹ்யதஸ்தா- ந்நிரீக்ஷமாணா தமசிந்த்யபுத்திம்। ததர்ஶ பிம்காதிபதேரமாத்யம் வாதாத்மஜம் ஸூர்யமிவோதயஸ்தம்
அவள், பக்கமாகவும் மேலாகவும் கீழாகவும் பார்த்து, அந்தக் கருஞ்சிவப்பு வானரராஜாவின் அமைச்சரான, கணிக்க முடியாத அறிவுடைய, காற்றின் மகனை, வானில் உதயமான சூரியனைப் போலக் கண்டாள்.
thumb|த்வாத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே ஸுந்தரகாண்டே த்வாத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௫-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தின் சுந்தர காண்டத்தில் முப்பத்திரண்டு ஆம் அதிகாரம் இப்போது கேட்கப்படட்டும்.