வால்மீகிராமாயணம்

யதி வோத்யோஜயிஷ்யாமி பர்தாரம் ராமகாரணாத்। வ்யர்தமாகமநம் தஸ்ய ஸஸைந்யஸ்ய பவிஷ்யதி

நான் சீதாவுக்காக ராமனை அழைத்து வந்தால், ஆனால் அவனுக்கு எதுவும் சொல்லாமல் இருந்தால், அவன் படையுடன் வருவது வீணாகிவிடும்.

அந்தரம் த்வஹமாஸாத்ய ராக்ஷஸீநாமவஸ்திதஃ। ஶநைராஶ்வாஸயாம்யத்ய ஸம்தாபபஹுலாமிமாம்

இங்கு ராட்சசியர்களிடையே ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தால், இன்று இந்த துக்கத்தில் மூழ்கியவளுக்கு மெதுவாக ஆறுதல் சொல்வேன்.

அஹம் ஹ்யதிதநுஶ்சைவ வாநரஶ்ச விஶேஷதஃ। வாசம் சோதாஹரிஷ்யாமி மாநுஷீமிஹ ஸம்ஸ்க்ரு'தாம்

நான் மிகவும் மெலிந்தவன், அதிலும் வானரன் என்பதால், இங்கு மனிதர்களைப் போல நன்றாக அமைந்த மொழியில் பேசப்போகிறேன்.

யதி வாசம் ப்ரதாஸ்யாமி த்விஜாதிரிவ ஸம்ஸ்க்ரு'தாம்। ராவணம் மந்யமாநா மாம் ஸீதா பீதா பவிஷ்யதி

நான் பண்டிதர்கள் போல நன்றாக அமைந்த மொழியில் பேசினால், சீதா என்னை இராவணன் என்று நினைத்து பயந்து விடுவாள்.

அவஶ்யமேவ வக்தவ்யம் மாநுஷம் வாக்யமர்தவத்। மயா ஸாந்த்வயிதும் ஶக்யா நாந்யதேயமநிந்திதா

நிச்சயமாக அர்த்தமுள்ள மனித மொழியில் பேச வேண்டும்; இந்த பழிக்குரியதில்லாதவளை நான் மட்டுமே ஆறுதல் சொல்ல முடியும், வேறு வழி இல்லை.

ஸேயமாலோக்ய மே ரூபம் ஜாநகீ பாஷிதம் ததா। ரக்ஷோபிஸ்த்ராஸிதா பூர்வம் பூயஸ்த்ராஸமுபைஷ்யதி

ஜானகி என் உருவத்தையும், என் பேச்சையும் இப்படிப் பார்த்தால், முன்பு ராட்சசர்களால் பயந்தவள், மீண்டும் பயப்படுவாள்.

ததோ ஜாதபரித்ராஸா ஶப்தம் குர்யாந்மநஸ்விநீ। ஜாநாநா மாம் விஶாலாக்ஷீ ராவணம் காமரூபிணம்

அப்போது, பயத்தில் ஆட்கொண்ட அந்த உயர்ந்த மனம் கொண்ட, பெரிய கண்கள் கொண்டவள், என்னை இராவணன் என்று எண்ணி, ஓசை எழுப்பலாம்.

ஸீதயா ச க்ரு'தே ஶப்தே ஸஹஸா ராக்ஷஸீகணஃ। நாநாப்ரஹரணோ கோரஃ ஸமேயாதந்தகோபமஃ

சீதா ஓசை எழுப்பினால், உடனே பல்வேறு ஆயுதங்கள் உடைய பயங்கரமான ராட்சசியர்கள், மரணத்தைப் போல் கூடி வருவார்கள்.

ததோ மாம் ஸம்பரிக்ஷிப்ய ஸர்வதோ விக்ரு'தாநநாஃ। வதே ச க்ரஹணே சைவ குர்யுர்யத்நம் மஹாபலாஃ

அப்போது, எல்லாப் பக்கமும் விகாரமான முகமுள்ள அந்த வலிமைமிக்கவர்கள் என்னைச் சுற்றி, பிடிக்கவும், கொல்லவும் பெரும் முயற்சி செய்வார்கள்.

தம் மாம் ஶாகாஃ ப்ரஶாகாஶ்ச ஸ்கந்தாம்ஶ்சோத்தமஶாகிநாம்। த்ரு'ஷ்ட்வா ச பரிதாவந்தம் பவேயுஃ பரிஶங்கிதாஃ

நான் சிறந்த மரங்களின் கிளைகளிலும், கொடிகளிலும் ஓடிக்கொண்டிருப்பதை அவர்கள் பார்த்தால், சந்தேகத்துடன் இருப்பார்கள்.

மம ரூபம் ச ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய வநே விசரதோ மஹத்। ராக்ஷஸ்யோ பயவித்ரஸ்தா பவேயுர்விக்ரு'தஸ்வராஃ

காட்டில் நான் பெரிய உருவத்தில் சுற்றிக்கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து, அந்த ராட்சசியர்கள் பயத்தில் நடுங்கி, குரல் விகாரமாகி விடும்.

ததஃ குர்யுஃ ஸமாஹ்வாநம் ராக்ஷஸ்யோ ரக்ஷஸாமபி। ராக்ஷஸேந்த்ரநியுக்தாநாம் ராக்ஷஸேந்த்ரநிவேஶநே

அப்போது அந்த அரக்கிப் பெண்கள், அரக்கராஜாவின் அரண்மனையில் இருக்கின்ற அரக்கர்களையும், அவரால் நியமிக்கப்பட்டவர்களையும் கூப்பிடுவார்கள்.

தே ஶூலஶரநிஸ்த்ரிம்ஶவிவிதாயுதபாணயஃ। ஆபதேயுர்விமர்தேऽஸ்மிந் வேகேநோத்வேககாரணாத்

அவர்கள் கையில் வேல், அம்பு, வாள் மற்றும் பல்வேறு ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு, பயத்தில் விரைவாக இந்த போரில் பாய்வார்கள்.

ஸம்ருத்தஸ்தைஸ்து பரிதோ விதமே ராக்ஷஸம் பலம்। ஶக்நுயாம் ந து ஸம்ப்ராப்தும் பரம் பாரம் மஹோததேஃ

அவர்கள் என்னை எல்லாப் பக்கமும் சூழ்ந்துவிட்டால், அந்த அரக்கர்களை அழிக்க வேண்டியிருக்கும்; ஆனாலும் பெரிய கடலின் அப்புறம் செல்ல முடியாது.

மாம் வா க்ரு'ஹ்ணீயுராவ்ரு'த்ய பஹவஃ ஶீக்ரகாரிணஃ। ஸ்யாதியம் சாக்ரு'ஹீதார்தா மம ச க்ரஹணம் பவேத்

அவர்கள் பலர் என்னை சுற்றி, விரைவாக வந்து பிடித்துவிடலாம்; அப்பொழுது என் நோக்கம் நிறைவேறாது, நானும் பிடிபட்டு விடுவேன்.

உத்தேஶே நஷ்டமார்கேऽஸ்மிந் ராக்ஷஸைஃ பரிவாரிதே। ஸாகரேண பரிக்ஷிப்தே குப்தே வஸதி ஜாநகீ

இந்த இடத்தில் வழி தெரியாமல், அரக்கர்கள் சூழ்ந்து, கடல் எல்லை அமைத்திருக்க, சீதை மறைந்து வாழ்கிறாள்.

விஶஸ்தே வா க்ரு'ஹீதே வா ரக்ஷோபிர்மயி ஸம்யுகே। நாந்யம் பஶ்யாமி ராமஸ்ய ஸஹாயம் கார்யஸாதநே

போரில் நான் அரக்கர்களால் கொல்லப்பட்டாலும், பிடிபட்டாலும், இராமனுக்கு உதவ எவரும் இல்லை என்று நான் பார்க்கிறேன்.

விம்ரு'ஶம்ஶ்ச ந பஶ்யாமி யோ ஹதே மயி வாநரஃ। ஶதயோஜநவிஸ்தீர்ணம் லங்கயேத மஹோததிம்

நான் சிந்தித்துப் பார்த்தால், இந்த பெரிய கடலை, நூறு யோஜனை அகலமாக, நான் இல்லாமல் யாரும் கடக்க முடியாது.

காமம் ஹந்தும் ஸமர்தோऽஸ்மி ஸஹஸ்ராண்யபி ரக்ஷஸாம்। ந து ஶக்ஷ்யாம்யஹம் ப்ராப்தும் பரம் பாரம் மஹோததேஃ

நான் ஆயிரம் அரக்கர்களை கூட அழிக்க வல்லவன் தான்; ஆனாலும் பெரிய கடலின் அப்புறம் செல்ல முடியாது.

ஏஷ தோஷோ மஹாந் ஹி ஸ்யாந்மம ஸீதாபிபாஷணே। ப்ராணத்யாகஶ்ச வைதேஹ்யா பவேதநபிபாஷணே

நான் சீதையிடம் பேசினால் அது பெரிய குறையாகும்; பேசாமல் இருந்தால் வைதேஹி உயிரை விட்டுவிடலாம்.

பூதாஶ்சார்தா விருத்யந்த தேஶகாலவிரோதிதாஃ। விக்லவம் தூதமாஸாத்ய தமஃ ஸூர்யோதயே யதா

நேரமும் இடமும் விரோதமாக இருந்தால், நோக்கங்கள் நிறைவேறாது; தூதன் குழப்பத்துடன் வந்தால், அது விடியற்காலையில் இருள் போல் மறைந்து விடும்.

அர்தாநர்தாந்தரே புத்திர்நிஶ்சிதாபி ந ஶோபதே। காதயந்தி ஹி கார்யாணி தூதாஃ பண்டிதமாநிநஃ

நன்கு யோசித்த திட்டம் கூட, நன்மைக்கு பதிலாக தீமை தருமானால் வெற்றி பெறாது; தங்களை அறிவாளிகள் என்று நினைக்கும் தூதர்கள் காரியத்தை வீணாக்குவார்கள்.

ந விநஶ்யேத் கதம் கார்யம் வைக்லவ்யம் ந கதம் மம। லங்கநம் ச ஸமுத்ரஸ்ய கதம் நு ந வ்ரு'தா பவேத்

எப்படி என் காரியம் தோல்வியடையாமல் இருக்க முடியும்? எப்படி நான் மனம் தளராமல் இருக்க முடியும்? நான் கடலை தாண்டியது வீணாகாமல் எப்படி செய்வது?

கதம் நு கலு வாக்யம் மே ஶ்ரு'ணுயாந்நோத்விஜேத ச। இதி ஸம்சிந்த்ய ஹநுமாம்ஶ்சகார மதிமாந் மதிம்

எப்படி என் வார்த்தைகளை அவள் கேட்டு, பயப்படாமல் இருப்பாள்? என்று சிந்தித்து, புத்திசாலியான அனுமன் தன் மனதில் தீர்மானம் செய்தான்.

ராமமக்லிஷ்டகர்மாணம் ஸுபந்துமநுகீர்தயந்। நைநாமுத்வேஜயிஷ்யாமி தத‍்பந்துகதசேதநாம்

களங்கமில்லாத செயல் கொண்ட இராமனைப் புகழ்ந்து, துக்கத்தில் மூழ்கிய அவளுக்கு நான் பயம் உண்டாக்கமாட்டேன்.

இக்ஷ்வாகூணாம் வரிஷ்டஸ்ய ராமஸ்ய விதிதாத்மநஃ। ஶுபாநி தர்மயுக்தாநி வசநாநி ஸமர்பயந்

இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் சிறந்தவன், தன்னை அறிந்தவன் இராமனைப் பற்றிய நல்லதும் தர்மமானதும் உள்ள வார்த்தைகளை நான் சொல்வேன்.

ஶ்ராவயிஷ்யாமி ஸர்வாணி மதுராம் ப்ரப்ருவந் கிரம்। ஶ்ரத்தாஸ்யதி யதா ஸீதா ததா ஸர்வம் ஸமாததே

நான் இனிமையான வார்த்தைகளால் எல்லாவற்றையும் அவளுக்குச் சொல்லுவேன்; சீதை நம்பும் படி, எல்லாவற்றையும் ஏற்பாடு செய்வேன்.

இதி ஸ பஹுவிதம் மஹாப்ரபாவோ ஜகதிபதேஃ ப்ரமதாமவேக்ஷமாணஃ। மதுரமவிததம் ஜகாத வாக்யம் த்ருமவிடபாந்தரமாஸ்திதோ ஹநூமாந்

இவ்வாறு உலகத்தின் அதிபதியின் மனைவியை நோக்கி, பெரும் வலிமை உடைய அனுமன், மரக்கிளைகளுக்குள் இருந்து, இனிமையும் உண்மையும் கலந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.

thumb|ஏகத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே ஸுந்தரகாண்டே ஏகத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௫-

மகிமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், சுந்தர காண்டத்தில், முப்பத்தொன்று ஆம் சர்கம் இப்போது கேளுங்கள்.