ந மாம் ப்ரார்தயிதும் யுக்தஸ்த்வம் ஸித்திமிவ பாபக்ரு'த்। அகார்யம் ந மயா கார்யமேகபத்ந்யா விகர்ஹிதம்
பாவம் செய்தவன் எப்படி வெற்றி பெற முடியாது, அதுபோல் நீ என்னை விரும்புவதற்கு உரிமை இல்லை; ஒரே கணவனை கொண்ட பெண்ணாக, தவறான செயல்களை நான் செய்ய முடியாது, அது பழிக்கப்படும்.
குலம் ஸம்ப்ராப்தயா புண்யம் குலே மஹதி ஜாதயா। ஏவமுக்த்வா து வைதேஹீ ராவணம் தம் யஶஸ்விநீ
பெரிய, நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்து, நல்ல குலத்தை அடைந்தவளாக, அந்த புகழ்பெற்ற வைதேஹி இவ்வாறு ராவணனிடம் சொன்னாள்.
ராவணம் ப்ரு'ஷ்டதஃ க்ரு'த்வா பூயோ வசநமப்ரவீத்। நாஹமௌபயிகீ பார்யா பரபார்யா ஸதீ தவ
ராவணனைப் பின்னால் திரும்பி, மீண்டும் சீதை சொன்னாள்: "நான் உனக்குத் தகுந்த மனைவி அல்ல; நான் வேறொருவரின் மனைவி, அவரிடம் உண்மையாக இருக்கிறேன்."
ஸாது தர்மமவேக்ஷஸ்வ ஸாது ஸாதுவ்ரதம் சர। யதா தவ ததாந்யேஷாம் ரக்ஷ்யா தாரா நிஶாசர
நல்லது, நீ தர்மத்தைப் பின்பற்று; நல்லது, நல்ல வாழ்கையை நடத்து; உனது மனைவியை எப்படி காப்பாற்றுகிறாயோ, அதுபோல் பிறருடைய மனைவியையும் காப்பாற்ற வேண்டும், இரவு வலம் வருவோனே.
ஆத்மாநமுபமாம் க்ரு'த்வா ஸ்வேஷு தாரேஷு ரம்யதாம்। அதுஷ்டம் ஸ்வேஷு தாரேஷு சபலம் சபலேந்த்ரியம்। நயந்தி நிக்ரு'திப்ரஜ்ஞம் பரதாராஃ பராபவம்
உன்னை நீயே எடுத்துக்கொண்டு, உன் மனைவியருடன் மகிழ்ச்சி அடை; தன் மனைவியரிடம் திருப்தி இல்லாதவனும், மனம் சஞ்சலமானவனும், வஞ்சகமானவனும், பிறர் மனைவியால் அழிவை அடைவான்.
இஹ ஸந்தோ ந வா ஸந்தி ஸதோ வா நாநுவர்தஸே। யதா ஹி விபரீதா தே புத்திராசாரவர்ஜிதா
இங்கு நல்லவர்கள் இருந்தாலும் இல்லையெனினும், நீ அவர்களைப் பின்பற்றவில்லை; ஏனெனில், உன் மனம் தவறாகவும், நன்னடத்தை இல்லாததாகவும் உள்ளது.
வசோ மித்யாப்ரணீதாத்மா பத்யமுக்தம் விசக்ஷணைஃ। ராக்ஷஸாநாமபாவாய த்வம் வா ந ப்ரதிபத்யஸே
அறிவுடையவர்கள் சொல்வது நல்லதற்காகவும், ராட்சதர்களின் நலனுக்காகவும் பேசப்பட்டாலும், நீ அதை ஏற்கவில்லை; உன் மனம் பொய்யில் நிலைத்திருக்கிறது.
அக்ரு'தாத்மாநமாஸாத்ய ராஜாநமநயே ரதம்। ஸம்ரு'த்தாநி விநஶ்யந்தி ராஷ்ட்ராணி நகராணி ச
தன்னை அடக்கிக்கொள்ளாத அரசன், தவறான வழியில் செல்லும் போது, வளமான நாடுகளும் நகரங்களும் அழிந்து போகும்.
ததைவ த்வாம் ஸமாஸாத்ய லம்கா ரத்நௌகஸம்குலா। அபராதாத் தவைகஸ்ய நசிராத் விநஶிஷ்யதி
அதேபோல், உன்னை ஆண்டவனாகக் கொண்ட லங்கா, வைரங்கள் நிறைந்த நகரம், உன் ஒரே தவறால் விரைவில் அழிந்து விடும்.
ஸ்வக்ரு'தைர்ஹந்யமாநஸ்ய ராவணாதீர்கதர்ஶிநஃ। அபிநந்தந்தி பூதாநி விநாஶே பாபகர்மணஃ
தன் செயலால் தானே அழிவை அடையும் ராவணனைப் போல, தீயவரின் அழிவில் எல்லா உயிரினங்களும் மகிழ்ச்சி அடைகின்றன.
ஏவம் த்வாம் பாபகர்மாணம் வக்ஷ்யந்தி நிக்ரு'தா ஜநாஃ। திஷ்ட்யைதத் வ்யஸநம் ப்ராப்தோ ரௌத்ர இத்யேவ ஹர்ஷிதாஃ
இவ்வாறு, மக்கள் உன்னை பாவம் செய்தவன் என்று கூறுவார்கள்; 'விதியால் இந்த துன்பம் இந்த கொடூரனுக்கு வந்தது' என்று மகிழ்ச்சியுடன் சொல்வார்கள்.
ஶக்யா லோபயிதும் நாஹமைஶ்வர்யேண தநேந வா। அநந்யா ராகவேணாஹம் பாஸ்கரேண யதா ப்ரபா
செல்வத்தாலும், ஆட்சியாலும் என்னை யாரும் கவர முடியாது; நான் ராகவனிடம் மட்டும் பற்றுடன் இருக்கிறேன், எவ்வாறு ஒளி சூரியனிடம் மட்டும் இருப்பதுபோல்.
உபதாய புஜம் தஸ்ய லோகநாதஸ்ய ஸத்க்ரு'தம்। கதம் நாமோபதாஸ்யாமி புஜமந்யஸ்ய கஸ்யசித்
அந்த உலகத்தின் ஆண்டவனான அவருடைய கரத்தில் நம்பிக்கையை வைத்தவளாக, வேறு யாருடைய கரத்திலும் நான் என் கரத்தை வைக்க முடியுமா?
அஹமௌபயிகீ பார்யா தஸ்யைவ ச தராபதேஃ। வ்ரதஸ்நாதஸ்ய வித்யேவ விப்ரஸ்ய விதிதாத்மநஃ
நான் அந்த பூமியின் அரசனுக்கே உரிய மனைவி; எவ்வாறு அறிவு, தன்னை அறிந்த, விரதம் மேற்கொண்ட முனிவருக்கே உரியதோ, அதுபோல்.
ஸாது ராவண ராமேண மாம் ஸமாநய துஃகிதாம்। வநே வாஸிதயா ஸார்தம் கரேண்வேவ கஜாதிபம்
ராவணா, என்னை ராமனிடம் சேர்த்து வை; வனத்தில் துயரமடைந்தவனிடம், கரடுமுரடான யானையை பெண் யானை கூட்டிச் செல்லும் போல.
மித்ரமௌபயிகம் கர்தும் ராமஃ ஸ்தாநம் பரீப்ஸதா। பந்தம் சாநிச்சதா கோரம் த்வயாஸௌ புருஷர்ஷபஃ
நல்ல நட்பை ஏற்படுத்த விரும்பும் ராமன், இடம் தேடி, உன்னுடன் கொடிய பந்தம் வேண்டவில்லை, மனிதர்களில் சிறந்தவனாக.
விதிதஃ ஸர்வதர்மஜ்ஞஃ ஶரணாகதவத்ஸலஃ। தேந மைத்ரீ பவது தே யதி ஜீவிதுமிச்சஸி
அவன் எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்தவன், அடைக்கலம் புகும் அனைவரையும் அன்புடன் ஏற்கும் மனம் கொண்டவன். நீ உயிரோடு இருக்க விரும்பினால், அவனுடன் நட்பு கொண்டிரு.
ஏவம் ஹி தே பவேத் ஸ்வஸ்தி ஸம்ப்ரதாய ரகூத்தமே। அந்யதா த்வம் ஹி குர்வாணஃ பராம் ப்ராப்ஸ்யஸி சாபதம்
நீ ரகு வம்சத்தில் சிறந்தவருடன் சமாதானம் செய்து கொண்டால் நலமாக இருப்பாய்; இல்லையெனில் வேறு விதமாக நடந்துகொண்டால், பெரிய அபாயம் உன்னை வந்தடையும்.
வர்ஜயேத் வஜ்ரமுத்ஸ்ரு'ஷ்டம் வர்ஜயேதந்தகஶ்சிரம்। த்வத்விதம் ந து ஸம்க்ருத்தோ லோகநாதஃ ஸ ராகவஃ
வீழும் இடியில் இருந்து தப்பிக்கலாம், மரணத்தையும் நீண்ட நாட்கள் தவிர்க்கலாம்; ஆனால் உன்னைப் போல ஒருவன் மீது கோபம் கொண்ட உலகத்தலைவன் ராகவன் கைவிடமாட்டான்.
ராமஸ்ய தநுஷஃ ஶப்தம் ஶ்ரோஷ்யஸி த்வம் மஹாஸ்வநம்। ஶதக்ரதுவிஸ்ரு'ஷ்டஸ்ய நிர்கோஷமஶநேரிவ
இங்கே, இராமனின் வில்லின் பெரும் ஒலியை, இந்திரன் இடியைக் கையால் வீசும் போது எழும் முழக்கம் போல, நீ கேட்பாய்.
இஹ ஶீக்ரம் ஸுபர்வாணோ ஜ்வலிதாஸ்யா இவோரகாஃ। இஷவோ நிபதிஷ்யந்தி ராமலக்ஷ்மணலக்ஷிதாஃ
இங்கே விரைவாக, இராமனும் இலக்குவனும் குறி வைத்த வலிமையான அம்புகள், தீ மூண்ட பாம்புகள் போல் விழும்.
ரக்ஷாம்ஸி நிஹநிஷ்யந்தஃ புர்யாமஸ்யாம் ந ஸம்ஶயஃ। அஸம்பாதம் கரிஷ்யந்தி பதந்தஃ கங்கவாஸஸஃ
இந்த நகரத்தில் அரக்கர்களை அழித்து, அவர்கள் காணாமல் போகச் செய்வார்கள்; அது சந்தேகமே இல்லை, வானத்தில் இருந்து கழுகுகள் விழும் போல் அவர்கள் வீழ்வார்கள்.
ராக்ஷஸேந்த்ரமஹாஸர்பாந் ஸ ராமகருடோ மஹாந்। உத்தரிஷ்யதி வேகேந வைநதேய இவோரகாந்
அந்த பெரிய கருடன் போன்ற இராமன், அரக்கர்களின் அரசனையும் பெரிய பாம்புகளையும் வேகமாக தூக்கிச் செல்வான், வினதையின் மகன் பாம்புகளை எடுத்து செல்லும் போல்.
அபநேஷ்யதி மாம் பர்தா த்வத்தஃ ஶீக்ரமரிம்தமஃ। அஸுரேப்யஃ ஶ்ரியம் தீப்தாம் விஷ்ணுஸ்த்ரிபிரிவ க்ரமைஃ
என் கணவர் பகைவரை அழிப்பவர், நீயிடமிருந்து என்னை விரைவில் மீட்டெடுப்பார்; விஷ்ணு அசுரர்களிடமிருந்து ஒளிரும் செல்வத்தை மூன்று அடியால் எடுத்தது போல.
ஜநஸ்தாநே ஹதஸ்தாநே நிஹதே ரக்ஷஸாம் பலே। அஶக்தேந த்வயா ரக்ஷஃ க்ரு'தமேததஸாது வை
ஜனஸ்தானத்தில் அரக்கர்களின் படை அழிக்கப்பட்ட இடத்தில், நீ பாதுகாப்பதற்கு முடியாமல், இந்த தவறான செயலை செய்தாய்.
ஆஶ்ரமம் தத்தயோஃ ஶூந்யம் ப்ரவிஶ்ய நரஸிம்ஹயோஃ। கோசரம் கதயோர்ப்ராத்ரோரபநீதா த்வயாதம
அந்த சிங்கம் போன்ற இருவரும் இல்லாத நேரத்தில், அவர்களின் ஆசிரமத்தில் நுழைந்து, அவர்கள் இல்லாதபோது, நீ என்னை அவர்களின் எல்லையிலிருந்து கடத்திச் சென்றாய், கீழ்மையானவனே.
நஹி கந்தமுபாக்ராய ராமலக்ஷ்மணயோஸ்த்வயா। ஶக்யம் ஸம்தர்ஶநே ஸ்தாதும் ஶுநா ஶார்தூலயோரிவ
இராமனும் இலக்குவனும் அருகில் இருப்பதை கூட உணராமல், நீ அவர்களுக்கு எதிரே நிற்க முடியாது; நாய் புலிகளுக்கு முன் நிற்க முடியாதது போல.
தஸ்ய தே விக்ரஹே தாப்யாம் யுகக்ரஹணமஸ்திரம்। வ்ரு'த்ரஸ்யேவேந்த்ரபாஹுப்யாம் பாஹோரேகஸ்ய விக்ரஹே
அவர்களின் பிடியில் உன் உடலை வைத்திருப்பது நிலையாக இருக்காது; அது இந்திரனின் கரங்களால் விருதனைப் பிடிப்பது போல், போரில் ஒருவரின் கையில் பிடிப்பது போல.
க்ஷிப்ரம் தவ ஸ நாதோ மே ராமஃ ஸௌமித்ரிணா ஸஹ। தோயமல்பமிவாதித்யஃ ப்ராணாநாதாஸ்யதே ஶரைஃ
விரைவில், என் ஆண்டவன் இராமன், சௌமித்ரியுடன் சேர்ந்து, நீண்ட நாட்கள் நீ வாழ்வதை அம்புகளால் முடிவுக்கு கொண்டு வருவான்; அது சூரியன் சிறிது நீரை உலர்த்துவது போல.
கிரிம் குபேரஸ்ய கதோऽதவாऽऽலயம் ஸபாம் கதோ வா வருணஸ்ய ராஜ்ஞஃ। அஸம்ஶயம் தாஶரதேர்விமோக்ஷ்யஸே மஹாத்ருமஃ காலஹதோऽஶநேரிவ
நீ குபேரனின் மலையிலோ, அவன் இல்லத்திலோ, அல்லது வருணன் அரசனின் மண்டபத்திலோ சென்றாலும், சந்தேகமில்லை, தசரதனின் மகன் உன்னை விடுவிப்பான்; அது காலம் வந்தபோது இடியால் பெரிய மரம் விழும் போல்.