ஆயதீமிவ வித்வஸ்தாமாஜ்ஞாம் ப்ரதிஹதாமிவ। தீப்தாமிவ திஶம் காலே பூஜாமபஹதாமிவ
ஒரு ஆணை நிறைவேறாமல் போனதுபோல், ஒருகாலத்தில் ஒளிர்ந்த திசை அழிந்ததுபோல், சரியான நேரத்தில் வழிபாடு துண்டிக்கப்பட்டதுபோல் இருந்தாள்.
பௌர்ணமாஸீமிவ நிஶாம் தமோக்ரஸ்தேந்துமண்டலாம்। பத்மிநீமிவ வித்வஸ்தாம் ஹதஶூராம் சமூமிவ
முழு நிலவு இரவு இருளால் மூடப்பட்டதுபோல், அழிக்கப்பட்ட தாமரைத் தடாகம் போல், வீரர்கள் வீழ்ந்த படைபோல் அவள் தோற்றமளித்தாள்.
ப்ரபாமிவ தமோத்வஸ்தாமுபக்ஷீணாமிவாபகாம்। வேதீமிவ பராம்ரு'ஷ்டாம் ஶாந்தாமக்நிஶிகாமிவ
ஒளி இருளால் மறைக்கப்பட்டதுபோல், ஆறு வறண்டுபோனதுபோல், யாகவேदी மாசுபட்டதுபோல், தீயின் ஜ்வாலைகள் அணைந்துபோனதுபோல் இருந்தாள்.
உத்க்ரு'ஷ்டபர்ணகமலாம் வித்ராஸிதவிஹம்கமாம்। ஹஸ்திஹஸ்தபராம்ரு'ஷ்டாமாகுலாமிவ பத்மிநீம்
இலைகளும் மலர்களும் கிழிக்கப்பட்டு, பறவைகள் பயந்து பறந்து, யானையின் தும்பிக்கையால் கலங்கிய தாமரைத் தடாகம் போல் அவள் இருந்தாள்.
பதிஶோகாதுராம் ஶுஷ்காம் நதீம் விஸ்ராவிதாமிவ। பரயா ம்ரு'ஜயா ஹீநாம் க்ரு'ஷ்ணபக்ஷே நிஶாமிவ
கணவரை நினைத்து துயருற்று வறண்டுபோன நதி போலவும், ஒருவிதமான துயரால் தனியாகிவிட்ட இரவு போலவும் இருந்தாள்.
ஸுகுமாரீம் ஸுஜாதாம்கீம் ரத்நகர்பக்ரு'ஹோசிதாம்। தப்யமாநாமிவோஷ்ணேந ம்ரு'ணாலீமசிரோத்த்ரு'தாம்
மிக மென்மையான உடலும், நறுமணமிக்க வீடுகளிலும் வாழ்ந்தவளும், வெப்பத்தில் வாடும் புதிதாகப் பறிக்கப்பட்ட தாமரைத் தண்டு போல இருந்தாள்.
க்ரு'ஹீதாமாலிதாம் ஸ்தம்பே யூதபேந விநாக்ரு'தாம்। நிஃஶ்வஸந்தீம் ஸுதுஃகார்தாம் கஜராஜவதூமிவ
பிடிக்கப்பட்டு, தூணில் கட்டப்பட்டு, தோழிகளிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டு, ஆழ்ந்த துயரத்தில் மூச்சுவிடும் யானை அரசியின் மனைவியைப் போல் இருந்தாள்.
உபவாஸேந ஶோகேந த்யாநேந ச பயேந ச। பரிக்ஷீணாம் க்ரு'ஶாம் தீநாமல்பாஹாராம் தபோதநாம்
உண்ணாமை, துயரம், தியானம், பயம் ஆகியவற்றால் மிகவும் சோர்ந்து, மெலிந்து, துன்பத்தில், குறைவான உணவு உண்டு தவத்தில் நிறைந்தவளாக இருந்தாள்.
ஆயாசமாநாம் துஃகார்தாம் ப்ராஞ்ஜலிம் தேவதாமிவ। பாவேந ரகுமுக்யஸ்ய தஶக்ரீவபராபவம்
துயரத்தில் அழுந்தி, கைகளைக் கூப்பி, தேவதைபோல் வேண்டிக்கொண்டாள்; அவள் மனம் ரகு வம்ச தலைவரான ராமனிடம் நிலைத்திருந்தது; பத்து தலை கொண்டவனின் தோல்வியை எதிர்பார்த்தாள்.
ஸமீக்ஷமாணாம் ருததீமநிந்திதாம் ஸுபக்ஷ்மதாம்ராயதஶுக்லலோசநாம்। அநுவ்ரதாம் ராமமதீவ மைதிலீம் ப்ரலோபயாமாஸ வதாய ராவணஃ
நீண்ட சிவப்பும் வெண்மையும் கொண்ட பெரிய கண்களுடன், குற்றமற்றவளாக, பார்த்துக்கொண்டு அழுதுக் கொண்டிருந்த மைதிலியை, ராமனுக்கு மிகுந்த பக்தி கொண்டவளாக இருந்தவளைக் கொல்லும் பொருட்டு, இராவணன் கவர முயன்றான்.
thumb|விம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே ஸுந்தரகாண்டே விம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௫-
மகத்தான வால்மீகி இராமாயணத்தில், சுந்தர காண்டத்தில் இருபதாவது அத்தியாயம் கேட்கப்படுகின்றது.
ஸ தாம் பரிவ்ரு'தாம் தீநாம் நிராநந்தாம் தபஸ்விநீம்। ஸாகாரைர்மதுரைர்வாக்யைர்ந்யதர்ஶயத ராவணஃ
அப்போது, சுற்றி நிற்கும் துன்பமும் மகிழ்ச்சி இழப்பும் தவத்திலும் இருந்த அவளிடம், இனிய வார்த்தைகளால் இராவணன் தன்னை வெளிப்படுத்தினான்.
மாம் த்ரு'ஷ்ட்வா நாகநாஸோரு கூஹமாநா ஸ்தநோதரம்। அதர்ஶநமிவாத்மாநம் பயாந்நேதும் த்வமிச்சஸி
மெல்லிய இடுப்பையுடையவளே, என்னை பார்த்தவுடன், நீ உன் மார்பும் வயிறும் மறைத்துக்கொண்டு, பயத்தால் உன்னை யாரும் காண முடியாதபடி ஒளிந்துகொள்கிறாய் போலிருக்கிறது.
காமயே த்வாம் விஶாலாக்ஷி பஹு மந்யஸ்வ மாம் ப்ரியே। ஸர்வாம்ககுணஸம்பந்நே ஸர்வலோகமநோஹரே
பெரிய கண்களையுடையவளே, நான் உன்னை விரும்புகிறேன்; என் மீது மதிப்போடு இரு, இனியவளே. எல்லா நல்ல பண்புகளும் உன்னிடம் உள்ளது; உலகை எல்லாம் கவரும் அழகியவளே.
நேஹ கிஞ்சிந்மநுஷ்யா வா ராக்ஷஸாஃ காமரூபிணஃ। வ்யபஸர்பது தே ஸீதே பயம் மத்தஃ ஸமுத்திதம்
இங்கு மனிதர்களோ, வேஷம் மாற்றும் ராட்சதர்களோ உனக்கு எந்த ஆபத்தும் செய்ய முடியாது; சீதே, என்னை பார்த்து உனக்கு வந்த பயம் நீங்கட்டும்.
ஸ்வதர்மோ ரக்ஷஸாம் பீரு ஸர்வதைவ ந ஸம்ஶயஃ। கமநம் வா பரஸ்த்ரீணாம் ஹரணம் ஸம்ப்ரமத்ய வா
பயப்படுகிறவளே, பிறர் மனைவிகளை வலுக்கட்டாயமாக எடுத்துச் செல்வதும், அவர்களை விரும்பி அணுகுவதும் ராட்சதர்களின் இயல்புதான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.
ஏவம் சைவமகாமாம் த்வாம் ந ச ஸ்ப்ரக்ஷ்யாமி மைதிலி। காமம் காமஃ ஶரீரே மே யதாகாமம் ப்ரவர்ததாம்
ஆனால், மைதிலி, நீ விரும்பாமல் நான் உன்னை தொட மாட்டேன்; என் உடலில் ஆசை எப்படியோ நடக்கட்டும்.
தேவி நேஹ பயம் கார்யம் மயி விஶ்வஸிஹி ப்ரியே। ப்ரணயஸ்வ ச தத்த்வேந மைவம் பூஃ ஶோகலாலஸா
தேவி, இங்கு பயப்பட வேண்டாம்; என்மீது நம்பிக்கை வையு, இனியவளே. உண்மையாக உன் பாசத்தை அளி; இப்படிச் சோகத்தில் மூழ்கி இராதே.
ஏகவேணீ அதஃஶய்யா த்யாநம் மலிநமம்பரம்। அஸ்தாநேऽப்யுபவாஸஶ்ச நைதாந்யௌபயிகாநி தே
ஒரே முடிச்சு முடி, தரையில் உறங்குவது, தியானம், அழுக்கான vasthiram, நேரமல்லாத போது விரதம் இருப்பது—இவை உனக்கு ஏற்றதல்ல.
விசித்ராணி ச மால்யாநி சந்தநாந்யகுரூணி ச। விவிதாநி ச வாஸாம்ஸி திவ்யாந்யாபரணாநி ச
இங்கு அழகான மாலைகள், சந்தனம், அகில், பலவகை vasthiramகள், தெய்வீகமான ஆபரணங்கள் எல்லாம் உள்ளன.
மஹார்ஹாணி ச பாநாநி ஶயநாந்யாஸநாநி ச। கீதம் ந்ரு'த்யம் ச வாத்யம் ச லப மாம் ப்ராப்ய மைதிலி
மிக விலையுயர்ந்த பானங்கள், படுக்கைகள், இருக்கைகள், பாடல்கள், நடனங்கள், இசை—இவை அனைத்தையும், மைதிலி, என்னை பெற்றவளாய் அனுபவி.
ஸ்த்ரீரத்நமஸி மைவம் பூஃ குரு காத்ரேஷு பூஷணம்। மாம் ப்ராப்ய ஹி கதம் வா ஸ்யாஸ்த்வமநர்ஹா ஸுவிக்ரஹே
நீ பெண்களில் சிறந்த ரத்தினம்; இப்படிச் சோகமாக இராதே. உன் உடலை ஆபரணங்களால் அலங்கரித்து மகிழ். என்னை பெற்றவளாய், இவ்வளவு அழகும் கொண்ட நீ, ஏன் தகுதியற்றவளாக இருக்க வேண்டும்?
இதம் தே சாரு ஸம்ஜாதம் யௌவநம் ஹ்யதிவர்ததே। யததீதம் புநர்நைதி ஸ்ரோதஃ ஸ்ரோதஸ்விநாமிவ
உன் இளமை இப்போது அழகாக மலர்ந்திருக்கிறது; ஆனால் அது விரைவில் கடந்து போய்விடும். போனது மீண்டும் வராது; அது ஓடும் ஆற்றலைப் போல மீண்டும் திரும்பாது.
த்வாம் க்ரு'த்வோபரதோ மந்யே ரூபகர்தா ஸ விஶ்வக்ரு'த்। நஹி ரூபோபமா ஹ்யந்யா தவாஸ்தி ஶுபதர்ஶநே
உன்னை உருவாக்கியபிறகு, இந்த உலகை படைத்தவன் தனது பணியை நிறுத்திவிட்டான் என்று நினைக்கிறேன், அழகியவளே; உன் அழகுக்கு இணையானது வேறு எதுவும் இல்லை.
த்வாம் ஸமாஸாத்ய வைதேஹி ரூபயௌவநஶாலிநீம்। கஃ புநர்நாதிவர்தேத ஸாக்ஷாதபி பிதாமஹஃ
வைத்தேஹி, அழகும் இளமையும் நிறைந்த உன்னைப் பார்த்த பிறகு, யார் கூட தாங்கிக் கொள்ள முடியாது—even பெரியபிதாவும் கூட.
யத் யத் பஶ்யாமி தே காத்ரம் ஶீதாம்ஶுஸத்ரு'ஶாநநே। தஸ்மிம்ஸ்தஸ்மிந் ப்ரு'துஶ்ரோணி சக்ஷுர்மம நிபத்யதே
சந்திரனைப் போல முகமுள்ளவளே, உன் உடலில் எந்த பகுதியை பார்த்தாலும், என் பார்வை அங்கேயே இழுக்கப்படுகிறது, பருமனான இடுப்பையுடையவளே.
பவ மைதிலி பார்யா மே மோஹமேதம் விஸர்ஜய। பஹ்வீநாமுத்தமஸ்த்ரீணாம் மமாக்ரமஹிஷீ பவ
மைதிலி, என் மனைவியாக வா; இந்த மயக்கத்தை விட்டு விடு. என் பல சிறந்த மனைவிகளில் நீ முதன்மை அரசியாக வா.
லோகேப்யோ யாநி ரத்நாநி ஸம்ப்ரமத்யாஹ்ரு'தாநி மே। தாநி தே பீரு ஸர்வாணி ராஜ்யம் சைவ ததாமி தே
நான் உலகத்திலிருந்து சேர்த்த அனைத்து நகைகளையும், ராஜ்யத்தையும் கூட, பயப்படுகிறவளே, உனக்கு கொடுக்கிறேன்.
விஜித்ய ப்ரு'திவீம் ஸர்வாம் நாநாநகரமாலிநீம்। ஜநகாய ப்ரதாஸ்யாமி தவ ஹேதோர்விலாஸிநி
பல நகரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்த பூமியை முழுவதும் வென்று, உன் மகிழ்ச்சிக்காக உன் தந்தை ஜனகருக்கு கொடுப்பேன்.
நேஹ பஶ்யாமி லோகேऽந்யம் யோ மே ப்ரதிபலோ பவேத்। பஶ்ய மே ஸுமஹத்வீர்யமப்ரதித்வந்த்வமாஹவே
இந்த உலகில் எனக்கு சமமான வலிமை கொண்டவர் யாரும் இல்லை; போரில் என் பெரும் வீரம், யாராலும் சமம் செய்ய முடியாததை நீ பார்ப்பாயாக.