தாஃ பதாகா இவோத்தூதாஃ பத்நீநாம் ருசிரப்ரபாஃ। நாநாவர்ணஸுவர்ணாநாம் வக்த்ரமூலேஷு ரேஜிரே
அந்த பெண்களின் vasthiram முடிவுகள், கொடிகள் போல் பலவிதமான தங்க நிறத்தில், முகத்தின் அடியில் பிரகாசித்தன.
வவல்குஶ்சாத்ர காஸாம்சித் குண்டலாநி ஶுபார்சிஷாம்। முகமாருதஸம்கம்பைர்மந்தம் மந்தம் ச யோஷிதாம்
சில பெண்களின் பிரகாசமான காது ஒட்டுகள், வாயிலிருந்து வரும் மென்மையான சுவாசத்தால் மெதுவாக அசைந்தன.
ஶர்கராஸவகந்தஃ ஸ ப்ரக்ரு'த்யா ஸுரபிஃ ஸுகஃ। தாஸாம் வதநநிஃஶ்வாஸஃ ஸிஷேவே ராவணம் ததா
சர்க்கரை, மதுவின் இனிய வாசனை கலந்த, இயற்கையாகவே சுகமான அவர்களது சுவாசம், அப்போது இராவணனை மகிழ்ச்சியடையச் செய்தது.
ராவணாநநஶம்காஶ்ச காஶ்சித் ராவணயோஷிதஃ। முகாநி ச ஸபத்நீநாமுபாஜிக்ரந் புநஃ புநஃ
இராவணனின் முகம் போல் ஒத்த சில பெண்கள், தங்கள் போட்டி பெண்களின் முக வாசனையை மீண்டும் மீண்டும் நுகர்ந்தனர்.
அத்யர்தம் ஸக்தமநஸோ ராவணே தா வரஸ்த்ரியஃ। அஸ்வதந்த்ராஃ ஸபத்நீநாம் ப்ரியமேவாசரம்ஸ்ததா
அந்த உயர்ந்த பெண்கள், இராவணனை ஆழமாக நேசித்து, தாங்கள் சுதந்திரமில்லாமல், போட்டி பெண்களின் விருப்பப்படி நடந்தனர்.
பாஹூநுபநிதாயாந்யாஃ பாரிஹார்யவிபூஷிதாந்। அம்ஶுகாநி ச ரம்யாணி ப்ரமதாஸ்தத்ர ஶிஶ்யிரே
சில பெண்கள், அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட தங்கள் கை ஒன்றின்மேல் ஒன்று வைத்து, அழகிய vasthiram அணிந்து அங்கு தூங்கினார்கள்.
அந்யா வக்ஷஸி சாந்யஸ்யாஸ்தஸ்யாஃ காசித் புநர்புஜம்। அபரா த்வங்கமந்யஸ்யாஸ்தஸ்யாஶ்சாப்யபரா குசௌ
ஒரு பெண் மற்றொருவரது மார்பில், இன்னொருவர் அவளது கையில், மற்றொரு பெண் ஒருவரது மடியில், இன்னொருவர் அவளது மார்பில் படுத்திருந்தாள்.
ஊருபார்ஶ்வகடீப்ரு'ஷ்டமந்யோந்யஸ்ய ஸமாஶ்ரிதாஃ। பரஸ்பரநிவிஷ்டாம்க்யோ மதஸ்நேஹவஶாநுகாஃ
அவர்கள் ஒருவரது தொடை, பக்கவாட்டு, இடுப்பு, முதுகில் சாய்ந்து, உடல்கள் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்து, மதமும் நேசமும் காரணமாக இருந்தனர்.
அந்யோந்யஸ்யாம்கஸம்ஸ்பர்ஶாத் ப்ரீயமாணாஃ ஸுமத்யமாஃ। ஏகீக்ரு'தபுஜாஃ ஸர்வாஃ ஸுஷுபுஸ்தத்ர யோஷிதஃ
ஒருவரது உடலை மற்றொருவர் தொடும் இன்பத்தில், அழகான இடை கொண்ட அந்த பெண்கள், தங்கள் கைகளை ஒன்றாகச் சேர்த்து, அங்கு அனைவரும் சேர்ந்து தூங்கினார்கள்.
அந்யோந்யபுஜஸூத்ரேண ஸ்த்ரீமாலா க்ரதிதா ஹி ஸா। மாலேவ க்ரதிதா ஸூத்ரே ஶுஶுபே மத்தஷட்பதா
அந்த பெண்கள், ஒருவரது கைகளை மற்றொருவரது மீது வைத்து, மலர் மாலையை நூலில் கோர்த்தது போல், மதம் கொண்ட தேனீகள் சூழ்ந்த மலர் மாலையைப் போல் பிரகாசித்தனர்.
லதாநாம் மாதவே மாஸி புல்லாநாம் வாயுஸேவநாத்। அந்யோந்யமாலாக்ரதிதம் ஸம்ஸக்தகுஸுமோச்சயம்
வசந்தகாலத்தில் மலர்ந்த கொடிகள், காற்றால் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்திருப்பதைப் போல, அந்தப் பெண்கள் தங்கள் மலர்களை ஒன்றோடொன்று இணைத்திருந்தார்கள்.
ப்ரதிவேஷ்டிதஸுஸ்கந்தமந்யோந்யப்ரமராகுலம்। ஆஸீத் வநமிவோத்தூதம் ஸ்த்ரீவநம் ராவணஸ்ய தத்
அழகிய தோள்கள் பின்னிப்பிணைந்தும், தேனீகள் சூழ்ந்தும் இருந்த ராவணனின் அந்த பெண்கள், காற்றால் அசைந்த காட்டைப் போலத் தோன்றினார்கள்.
உசிதேஷ்வபி ஸுவ்யக்தம் ந தாஸாம் யோஷிதாம் ததா। விவேகஃ ஶக்ய ஆதாதும் பூஷணாம்காம்பரஸ்ரஜாம்
அந்த நேரத்தில், அந்த பெண்களின் ஆபரணங்கள், உடல்கள், ஆடைகள், மாலைகள் எல்லாம் சரியாக இருந்தும், ஒருவரை ஒருவர் பிரித்தறிவது முடியவில்லை.
ராவணே ஸுகஸம்விஷ்டே தாஃ ஸ்த்ரியோ விவிதப்ரபாஃ। ஜ்வலந்தஃ காஞ்சநா தீபாஃ ப்ரேக்ஷந்தோ நிமிஷா இவ
ராவணன் சௌகரியமாக படுத்திருந்தபோது, பல நிறமுடைய அந்தப் பெண்கள் பொன்னிற விளக்குகள் போல் பிரகாசித்து, அசையாத கண்கள் போலத் தோன்றினார்கள்.
ராஜர்ஷிவிப்ரதைத்யாநாம் கந்தர்வாணாம் ச யோஷிதஃ। ரக்ஷஸாம் சாபவந் கந்யாஸ்தஸ்ய காமவஶம்கதாஃ
அரசர்கள், முனிவர்கள், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், ராட்சதர்கள் ஆகியோரின் பெண்கள் எல்லாம், ஆசையில் ஆட்பட்டு அவனுடையவர்களாகிவிட்டார்கள்.
யுத்தகாமேந தாஃ ஸர்வா ராவணேந ஹ்ரு'தாஃ ஸ்த்ரியஃ। ஸமதா மதநேநைவ மோஹிதாஃ காஶ்சிதாகதாஃ
போர் விரும்பிய ராவணனால் பிடிக்கப்பட்ட அந்தப் பெண்கள் எல்லாம் காதலில் மயங்கியிருந்தார்கள்; சிலர் காதலால் ஏமாந்து இங்கு கொண்டுவரப்பட்டிருந்தார்கள்.
ந தத்ர காஶ்சித் ப்ரமதாஃ ப்ரஸஹ்ய வீர்யோபபந்நேந குணேந லப்தாஃ। ந சாந்யகாமாபி ந சாந்யபூர்வா விநா வரார்ஹாம் ஜநகாத்மஜாம் து
அந்தப் பெண்களில் யாரும் வலிமையால், வீரத்தால் அல்லது வேறு ஆசையால் பிடிக்கப்படவில்லை; யாரும் அவனுக்கு புதிதாக இல்லை—மட்டும் ஜனகனின் மகளைத் தவிர.
ந சாகுலீநா ந ச ஹீநரூபா நாதக்ஷிணா நாநுபசாரயுக்தா। பார்யாபவத் தஸ்ய ந ஹீநஸத்த்வா ந சாபி காந்தஸ்ய ந காமநீயா
அந்தப் பெண்களில் யாரும் கீழ்தரத்தில் பிறந்தவர்கள் அல்ல, யாரும் அழகற்றவர்கள் அல்ல, யாரும் மரியாதையற்றவர்கள் அல்ல; யாரும் நல்ல குணமில்லாமல் அவனுடைய மனைவியாகவில்லை, யாரும் அவனுக்குப் பிடிக்காதவர்களும் இல்லை.
பபூவ புத்திஸ்து ஹரீஶ்வரஸ்ய யதீத்ரு'ஶீ ராகவதர்மபத்நீ। இமா மஹாராக்ஷஸராஜபார்யாஃ ஸுஜாதமஸ்யேதி ஹி ஸாதுபுத்தேஃ
அப்போது வானரராஜா மனதில் சிந்தித்தான்: 'இப்படி ராகவனின் தர்மபத்தினி இருந்தால், இந்த மகாராட்சதராஜாவின் மனைவிகள் நிச்சயம் நல்ல வம்சத்தில் பிறந்தவர்கள்' என்று உயர்ந்த எண்ணம் வந்தது.
புநஶ்ச ஸோऽசிந்தயதாத்தரூபோ த்ருவம் விஶிஷ்டா குணதோ ஹி ஸீதா। அதாயமஸ்யாம் க்ரு'தவாந் மஹாத்மா லம்கேஶ்வரஃ கஷ்டமநார்யகர்ம
மறைந்த வடிவில் மீண்டும் அவன் சிந்தித்தான்: 'சீதா நிச்சயம் குணத்தில் சிறந்தவள்; ஆனாலும் இந்த இலங்கையின் பெருமைமிக்க அரசன் அவளுக்கு மிகவும் மோசமான, அநியாயமான செயலைச் செய்துவிட்டான்.'
thumb|தஶமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே ஸுந்தரகாண்டே தஶமஃ ஸர்கஃ ॥௫-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், சுந்தர காண்டத்தின் பத்தாவது சர்க்கம் இங்கு முடிகிறது.
தத்ர திவ்யோபமம் முக்யம் ஸ்பாடிகம் ரத்நபூஷிதம்। அவேக்ஷமாணோ ஹநுமாந் ததர்ஶ ஶயநாஸநம்
அங்கே, ஹனுமான் தேவதைகளுக்கே ஒப்பான, மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, பளபளப்பாகத் திகழும் ஒரு அழகிய படுக்கையையும் பார்த்தான்.
தாந்தகாஞ்சநசித்ராம்கைர்வைதூர்யைஶ்ச வராஸநைஃ। மஹார்ஹாஸ்தரணோபேதைருபபந்நம் மஹாதநைஃ
பசுமை யானை எலும்பும் பொன்னும் பதிக்கப்பட்ட அழகிய வடிவங்களும், வைடூரியக் கற்கள் பதிக்கப்பட்ட சிறந்த இருக்கைகளும், உயர்ந்த போர்வைகளும், செல்வம் பொருந்தியவையாக இருந்தன.
தஸ்ய சைகதமே தேஶே திவ்யமாலோபஶோபிதம்। ததர்ஶ பாண்டுரம் சத்ரம் தாராதிபதிஸம்நிபம்
அதில் ஒரு பக்கத்தில், தெய்வீக மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, நட்சத்திரங்களுக்கு நடுவே சந்திரனைப் போல ஒளிரும் வெண்சாத்தியையும் பார்த்தான்.
ஜாதரூபபரிக்ஷிப்தம் சித்ரபாநோஃ ஸமப்ரபம்। அஶோகமாலாவிததம் ததர்ஶ பரமாஸநம்
தூய பொன்னால் சூழப்பட்டு, சூரியனைப் போல ஒளிரும், அசோகமலர் மாலைகள் விரிக்கப்பட்ட சிறந்த இருக்கையையும் பார்த்தான்.
வாலவ்யஜநஹஸ்தாபிர்வீஜ்யமாநம் ஸமந்ததஃ। கந்தைஶ்ச விவிதைர்ஜுஷ்டம் வரதூபேந தூபிதம்
அதனைச் சுற்றி வால்விசிறி பிடித்தவர்கள் வீசினர்; பலவகை வாசனைப் பொருள்களும், சிறந்த தூபமும் புகையுடன் இருந்தது.
பரமாஸ்தரணாஸ்தீர்ணமாவிகாஜிநஸம்வ்ரு'தம்। தாமபிர்வரமால்யாநாம் ஸமந்தாதுபஶோபிதம்
அதிலே மிக உயர்ந்த போர்வைகள் விரிக்கப்பட்டு, மென்மையான ஆட்டுமயிர் போர்வையால் மூடப்பட்டு, எல்லாபுறமும் சிறந்த மலர் மாலைகள் அலங்கரித்திருந்தன.
தஸ்மிஞ்ஜீமூதஸம்காஶம் ப்ரதீப்தோஜ்ஜ்வலகுண்டலம்। லோஹிதாக்ஷம் மஹாபாஹும் மஹாரஜதவாஸஸம்
அந்த இருக்கையில், மேகத்தைப் போலக் கருப்பும், பிரகாசமான குண்டலங்களும், சிவப்புக் கண்களும், வலிமைமிக்க தோள்களும், வெள்ளி நிற ஆடையணிந்தவனையும் ஹனுமான் பார்த்தான்.
லோஹிதேநாநுலிப்தாம்கம் சந்தநேந ஸுகந்திநா। ஸம்த்யாரக்தமிவாகாஶே தோயதம் ஸதடித்குணம்
சந்தனத்தின் மணம் கமழும் சிவப்புக் கலந்த திரவியத்தால் உடல் பூசப்பட்டு, சாயங்காலத்தில் மின்னல் பாயும் மேகத்தைப் போல ஒளிர்ந்தான்.
வ்ரு'தமாபரணைர்திவ்யைஃ ஸுரூபம் காமரூபிணம்। ஸவ்ரு'க்ஷவநகுல்மாட்யம் ப்ரஸுப்தமிவ மந்தரம்
தெய்வீக ஆபரணங்கள் அணிந்த அழகான உருவம் கொண்டவன், விருப்பப்படி எந்த வடிவமும் எடுக்க வல்லவன், மரங்களும் காடும் புதர்களும் சூழ்ந்த இடத்தில், தூங்கும் மந்தரமலை போலத் தோன்றினான்.