விரூபாந் பஹுரூபாம்ஶ்ச ஸுரூபாம்ஶ்ச ஸுவர்சஸஃ। த்வஜிநஃ பதாகிநஶ்சைவ ததர்ஶ விவிதாயுதாந்
அவர்களில் சிலர் விகாரமானவர்கள், பலவகை உருவமுடையவர்கள், அழகானவர்கள், ஒளிரும் தோற்றமுடையவர்கள், கொடி ஏந்தியவர்கள், பலவகை ஆயுதங்கள் கொண்டவர்களும் இருந்தனர்.
ஶக்திவ்ரு'க்ஷாயுதாம்ஶ்சைவ பட்டிஶாஶநிதாரிணஃ। க்ஷேபணீபாஶஹஸ்தாம்ஶ்ச ததர்ஶ ஸ மஹாகபிஃ
அந்த பெரிய வானரன், வேல், மரக்கொம்பு, பலவகை ஆயுதங்கள், பட்டாயம், இடியுடன் கூடிய ஆயுதங்கள், கயிறு, கட்டுப்பாடு போன்றவற்றை கையில் வைத்திருப்பவர்களையும் பார்த்தான்.
ஸ்ரக்விணஸ்த்வநுலிப்தாம்ஶ்ச வராபரணபூஷிதாந்। நாநாவேஷஸமாயுக்தாந் யதாஸ்வைரசராந் பஹூந்
அவர் பலரை பார்த்தார்; அவர்கள் மாலைகள் அணிந்திருந்தார்கள், சாந்து பூசிக்கவில்லை, சிறந்த ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தார்கள், பலவகை உடைகள் அணிந்து, தாமாக விரும்பியபடி நடமாடினார்கள்.
தீக்ஷ்ணஶூலதராம்ஶ்சைவ வஜ்ரிணஶ்ச மஹாபலாந்। ஶதஸாஹஸ்ரமவ்யக்ரமாரக்ஷம் மத்யமம் கபிஃ
கூர்மையான சூலம் ஏந்தியவர்கள், வஜ்ரம் போன்ற வலிமையான ஆயுதங்கள் கொண்டவர்கள், நூறு ஆயிரம் ராட்சசர்கள், எப்போதும் விழிப்புடன் காவல் காத்து நின்றனர் என்று அவர் பார்த்தார்.
ரக்ஷோऽதிபதிநிர்திஷ்டம் ததர்ஶாந்தஃபுராக்ரதஃ। ஸ ததா தத் க்ரு'ஹம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாஹாடகதோரணம்
ராட்சசர்களின் தலைவன் குறிப்பிட்ட இடத்தில், அந்த அந்தரங்கப்பிரவேசத்தின் முன்பாக, பெரிய பொன்னால் செய்யப்பட்ட தோரணமுள்ள அந்த வீடைக் கண்டார்.
ராக்ஷஸேந்த்ரஸ்ய விக்யாதமத்ரிமூர்த்நி ப்ரதிஷ்டிதம்। புண்டரீகாவதம்ஸாபிஃ பரிகாபிஃ ஸமாவ்ரு'தம்
அது ராட்சசர்களின் அரசனாகிய ராவணனின் புகழ்பெற்ற இல்லம்; மலையின் உச்சியில் அமைந்தது, தாமரையின் மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அகழிகளால் சூழப்பட்டிருந்தது.
ப்ராகாராவ்ரு'தமத்யந்தம் ததர்ஶ ஸ மஹாகபிஃ। த்ரிவிஷ்டபநிபம் திவ்யம் திவ்யநாதவிநாதிதம்
அந்த பெரிய வானரன், அந்த இல்லம் முழுவதும் மதில்களால் சூழப்பட்டு, தெய்வீகமான தோற்றத்துடன், விண்ணுலக இசை ஒலிக்க, தேவலோகத்தைப் போல் பிரகாசித்ததை பார்த்தான்.
வாஜிஹ்ரேஷிதஸம்குஷ்டம் நாதிதம் பூஷணைஸ்ததா। ரதைர்யாநைர்விமாநைஶ்ச ததா ஹயகஜைஃ ஶுபைஃ
அங்கு குதிரைகளின் கிறுக்கும் ஓசை, ஆபரணங்களின் ஒலி, அழகான ரதங்கள், வாகனங்கள், விண்ணில் பறக்கும் விமானங்கள், சிறந்த குதிரைகள், யானைகள் ஆகியவை நிறைந்திருந்தன.
வாரணைஶ்ச சதுர்தந்தைஃ ஶ்வேதாப்ரநிசயோபமைஃ। பூஷிதை ருசிரத்வாரம் மத்தைஶ்ச ம்ரு'கபக்ஷிபிஃ
வெண்மேகக் கூட்டங்களைப் போல் தோற்றமளிக்கும் நான்கு தந்தங்களைக் கொண்ட யானைகள் அழகான வாயில்களில் அலங்கரிக்கப்பட்டு நின்றன; அதேபோல் மதம் கொண்ட விலங்குகளும் பறவைகளும் அங்கு இருந்தன.
ரக்ஷிதம் ஸுமஹாவீர்யைர்யாதுதாநைஃ ஸஹஸ்ரஶஃ। ராக்ஷஸாதிபதேர்குப்தமாவிவேஶ க்ரு'ஹம் கபிஃ
பெரும் வீரத்துடன் ஆயிரக்கணக்கான ராட்சதர்கள் காப்பாற்றி, ராட்சதர்களின் அரசனால் பாதுகாக்கப்பட்ட அந்த இல்லத்தில் அந்தக் குரங்கு நுழைந்தான்.
ஸ ஹேமஜாம்பூநதசக்ரவாலம் மஹார்ஹமுக்தாமணி பூஷிதாந்தம்। பரார்க்யகாலாகுருசந்தநார்ஹம் ஸ ராவணாந்தஃபுரமாவிவேஶ
பொன்னாலும் மாணிக்கங்களாலும் சூழப்பட்ட தடுப்புச்சுவரும், அரிய முத்துகளாலும் மணிகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டும், அரிய அகிலமும் சந்தனமும் மணக்கும் அந்த இராவணனின் அககோபுரத்திற்குள் அவன் நுழைந்தான்.
thumb|பஞ்சமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே ஸுந்தரகாண்டே பஞ்சமஃ ஸர்கஃ ॥௫-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில் சுந்தர காண்டத்தின் ஐந்தாம் சர்க்கம் முடிந்தது.
ததஃ ஸ மத்யம்கதமம்ஶுமந்தம் ஜ்யோத்ஸ்நாவிதாநம் முஹுருத்வமந்தம்। ததர்ஶ தீமாந் புவி பாநுமந்தம் கோஷ்டே வ்ரு'ஷம் மத்தமிவ ப்ரமந்தம்
அப்போது அந்த அறிவாளி, வானில் ஒளிவீசும் சந்திரனை, வெள்ளி ஒளியை விரிவாகப் பரப்பி, மீண்டும் மீண்டும் எழுந்து மறையும் நிலவினை, மேயலில் சுற்றும் மதமுள்ள காளையைப் போல, பூமியில் பார்த்தான்.
லோகஸ்ய பாபாநி விநாஶயந்தம் மஹோததிம் சாபி ஸமேதயந்தம்। பூதாநி ஸர்வாணி விராஜயந்தம் ததர்ஶ ஶீதாம்ஶுமதாபியாந்தம்
அவன், உலகின் பாவங்களை அழிக்கும், பெருங்கடலைக் கிளப்பும், அனைத்து உயிர்களையும் ஒளியூட்டும், அந்த குளிர்ந்த ஒளியுள்ள நிலவினை அருகில் வந்ததைப் பார்த்தான்.
யா பாதி லக்ஷ்மீர்புவி மந்தரஸ்தா யதா ப்ரதோஷேஷு ச ஸாகரஸ்தா। ததைவ தோயேஷு ச புஷ்கரஸ்தா ரராஜ ஸா சாருநிஶாகரஸ்தா
பூமியில் மந்தரமலையில் இருக்கும் போது, அல்லது மாலை நேரத்தில் கடலில், அல்லது நீரில் தாமரை மலர்களில் இருக்கும் போது, லட்சுமி எப்படி பிரகாசிக்கிறாளோ, அதுபோல் அந்த நிலாவுடன் வானில் அழகாக பிரகாசித்தாள்.
ஹம்ஸோ யதா ராஜதபஞ்ஜரஸ்தஃ ஸிம்ஹோ யதா மந்தரகந்தரஸ்தஃ। வீரோ யதா கர்விதகுஞ்ஜரஸ்த- ஶ்சந்த்ரோऽபி பப்ராஜ ததாம்பரஸ்தஃ
வெள்ளி கூண்டில் இருக்கும் அன்னம் போலவும், மந்தரமலையின் குகையில் இருக்கும் சிங்கம் போலவும், பெருமிதம் கொண்ட யானையின் மேல் வீரம் கொண்டவன் போலவும், நிலவும் வானில் அப்படியே பிரகாசித்தது.
விநஷ்டஶீதாம்புதுஷாரபங்கோ மஹாக்ரஹக்ராஹவிநஷ்டபங்கஃ। ப்ரகாஶலக்ஷ்ம்யாஶ்ரயநிர்மலாங்கோ ரராஜ சந்த்ரோ பகவாந் ஶஶாங்கஃ
பனியும் பனிக்கனலும், பெரிய கிரகங்களின் நிழலும் இல்லாமல், ஒளியால் நிரம்பி, களங்கமில்லாமல், அந்த புனிதமான சந்திரன் பிரகாசித்தான்.
ஶிலாதலம் ப்ராப்ய யதா ம்ரு'கேந்த்ரோ மஹாரணம் ப்ராப்ய யதா கஜேந்த்ரஃ। ராஜ்யம் ஸமாஸாத்ய யதா நரேந்த்ர- ஸ்ததா ப்ரகாஶோ விரராஜ சந்த்ரஃ
பாறை மேடையில் சிங்கம் பிரகாசிப்பது போலவும், பெரிய காட்டில் யானை பிரகாசிப்பது போலவும், ராஜ்யத்தை அடைந்த அரசன் போலவும், நிலவு வானில் பிரகாசித்தது.
ப்ரகாஶசந்த்ரோதயநஷ்டதோஷஃ ப்ரவ்ரு'த்தரக்ஷஃபிஶிதாஶதோஷஃ। ராமாபிராமேரிதசித்ததோஷஃ ஸ்வர்கப்ரகாஶோ பகவாந் ப்ரதோஷஃ
வானத்தைப் போல் பிரகாசமுடன், நிலவு எழுந்ததால் இருளை நீக்கியது; வளர்ந்து வரும் ராட்சதர்களையும், மாமிசம் உண்ணும் உயிர்களையும் விரட்டியது; இராமனை நினைத்து மனம் மகிழ்ந்தவர்களுக்கு அமைதியை அளித்தது அந்த புனிதமான மாலை.
தந்த்ரீஸ்வராஃ கர்ணஸுகாஃ ப்ரவ்ரு'த்தாஃ ஸ்வபந்தி நார்யஃ பதிபிஃ ஸுவ்ரு'த்தாஃ। நக்தம்சராஶ்சாபி ததா ப்ரவ்ரு'த்தா விஹர்துமத்யத்புதரௌத்ரவ்ரு'த்தாஃ
காதுக்கு இனிமை தரும் யாழ் இசைகள் ஒலித்தன; நல்லொழுக்கமுள்ள பெண்கள் தங்கள் கணவர்களுடன் தூங்கினர்; அதேபோல், அற்புதமும் கொடுமையும் கொண்ட இரவில் சுற்றும் உயிர்கள் மகிழ்ந்து விளையாடத் தொடங்கின.
மத்தப்ரமத்தாநி ஸமாகுலாநி ரதாஶ்வபத்ராஸநஸம்குலாநி। வீரஶ்ரியா சாபி ஸமாகுலாநி ததர்ஶ தீமாந் ஸ கபிஃ குலாநி
அந்த அறிவாளியான குரங்கு, மதத்தில் மயங்கி குழப்பமடைந்த, ரதங்கள், குதிரைகள், அழகான ஆசனங்கள் நிறைந்த, வீரர்களின் புகழால் நிரம்பிய அந்தக் குடும்பங்களைப் பார்த்தான்.
பரஸ்பரம் சாதிகமாக்ஷிபந்தி புஜாம்ஶ்ச பீநாநதிவிக்ஷிபந்தி। மத்தப்ரலாபாநதிவிக்ஷிபந்தி மத்தாநி சாந்யோந்யமதிக்ஷிபந்தி
அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் அதிகமாக பழித்தனர்; தங்கள் பலமான கைகளை வீசினர்; மதத்தில் மயங்கிய சொற்களை உரைத்தனர்; மது அருந்தியதால் ஒருவரை ஒருவர் இகழ்ந்தனர்.
ரக்ஷாம்ஸி வக்ஷாம்ஸி ச விக்ஷிபந்தி காத்ராணி காந்தாஸு ச விக்ஷிபந்தி। ரூபாணி சித்ராணி ச விக்ஷிபந்தி த்ரு'டாநி சாபாநி ச விக்ஷிபந்தி
அந்த ராட்சதர்கள் தங்கள் மார்புகளை வீசினர்; தங்கள் காதலியரின் மேல் உடலை வீசினர்; வித்தியாசமான உருவங்களை காட்டினர்; தங்கள் வலிமையான வில்லையும் அசைத்தனர்.
ததர்ஶ காந்தாஶ்ச ஸமாலபந்த்ய- ஸ்ததாபராஸ்தத்ர புநஃ ஸ்வபந்த்யஃ। ஸுரூபவக்த்ராஶ்ச ததா ஹஸந்த்யஃ க்ருத்தாஃ பராஶ்சாபி விநிஃஶ்வஸந்த்யஃ
அவன் அங்கு காதலியரை அணைத்துக் கொண்ட பெண்களையும், மற்றவர்கள் தூங்கிக் கொண்டிருந்தவர்களையும், அழகான முகமுள்ளவர்கள் சிரித்தவர்களையும், கோபமடைந்தவர்கள் ஆழமாக மூச்சுவிட்டவர்களையும் பார்த்தான்.
மஹாகஜைஶ்சாபி ததா நதத்பிஃ ஸுபூஜிதைஶ்சாபி ததா ஸுஸத்பிஃ। ரராஜ வீரைஶ்ச விநிஃஶ்வஸத்பி- ர்ஹ்ரதா புஜம்கைரிவ நிஃஶ்வஸத்பிஃ
பெரும் யானைகள் முழங்கும் ஓசையுடன், மதிப்பும் மரியாதையும் பெற்றவர்களுடன், வீரர்கள் ஆழமாக மூச்சுவிடும் ஓசையுடன், அந்த நகரம், பாம்புகள் மூச்சுவிடும் குளங்களைப் போல, பிரகாசித்தது.
புத்திப்ரதாநாந் ருசிராபிதாநாந் ஸம்ஶ்ரத்ததாநாஞ்ஜகதஃ ப்ரதாநாந்। நாநாவிதாநாந் ருசிராபிதாநாந் ததர்ஶ தஸ்யாம் புரி யாதுதாநாந்
அந்த நகரத்தில், அறிவில் முதன்மை பெற்ற, அழகான பெயர்களைக் கொண்ட, பணியில் நம்பிக்கையுடன் இருக்கும், உலகிற்கு தலைவர்களாக விளங்கும், பலவகை அழகான பெயர்களுடன் கூடிய ராட்சதர்களை அவன் பார்த்தான்.
நநந்த த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ ச தாந் ஸுரூபாந் நாநாகுணாநாத்மகுணாநுரூபாந்। வித்யோதமாநாந் ஸ ச தாந் ஸுரூபாந் ததர்ஶ காம்ஶ்சிச்ச புநர்விரூபாந்
அழகான உருவத்துடன், தத்தம் இயல்புக்கேற்ற பல நல்ல பண்புகளும் ஒளிவீசும் தோற்றமும் கொண்டவர்களைப் பார்த்து அவன் மகிழ்ந்தான்; அங்கே சிலர் வடிவமற்றவர்களாகவும் அவன் கண்டான்.
ததோ வரார்ஹாஃ ஸுவிஶுத்தபாவா- ஸ்தேஷாம் ஸ்த்ரியஸ்தத்ர மஹாநுபாவாஃ। ப்ரியேஷு பாநேஷு ச ஸக்தபாவா ததர்ஶ தாரா இவ ஸுஸ்வபாவாஃ
பெரிய மரியாதைக்கு உரிய, தூய மனம் கொண்ட, உயர்ந்த குணமுள்ள பெண்கள் அங்கே இருந்தனர்; அவர்கள் தங்கள் பிரியமானவர்களையும், மதுவையும் விரும்பி, தங்கள் இயல்பில் நட்சத்திரங்களைப் போல் ஒளிர்ந்தனர் என்று அவன் கண்டான்.
ஸ்த்ரியோ ஜ்வலந்தீஸ்த்ரபயோபகூடா நிஶீதகாலே ரமணோபகூடாஃ। ததர்ஶ காஶ்சித் ப்ரமதோபகூடா யதா விஹம்கா விஹகோபகூடாஃ
அவன் சில பெண்களை, இரவு நேரத்தில் தங்கள் காதலர்களால் அணைத்துக்கொள்ளப்பட்டு ஒளிர்ந்தவர்களாகவும், சிலரை தோழிகளால் அணைத்துக்கொள்ளப்பட்டவர்களாகவும், பறவைகள் மற்ற பறவைகளை அணைக்கும் போல் பார்த்தான்.
அந்யாஃ புநர்ஹர்ம்யதலோபவிஷ்டா- ஸ்தத்ர ப்ரியாங்கேஷு ஸுகோபவிஷ்டாஃ। பர்துஃ பரா தர்மபரா நிவிஷ்டா ததர்ஶ தீமாந் மதநோபவிஷ்டாஃ
மற்ற சிலர் அரண்மனையின் மேல்தளங்களில், தங்கள் பிரியமானவர்களின் மடியில் சுகமாக அமர்ந்திருந்தனர்; கணவரிடம் பற்றும், தர்மத்தில் நிலைத்தும், சிலர் ஆசையில் அமர்ந்தும் இருந்ததை அந்த புத்திசாலி கண்டான்.